Masuk
الندم لا ينفع، والحب لن يعود
4
Share:
Lapor
في السنة السابعة من حبي لليو، ورث منصب الألفا بعد وفاة شقيقه الأكبر، ومعه أيضا زوجة شقيقه، اللونا السابقة، جاسمين، التي تُعدّ من الناحية الأخلاقية زوجة أخيه. بعد كل مرة كان يقضيها مع جاسمين، كان ليو يهمس لي برقة: "ميا، أنت الرفيقة المقدّرة لي وحدك. حين تحمل جاسمين وتنجب وريث قطيع أنياب اللهب، سأقيم معك طقس الوسم." قال إن هذا هو الشرط الوحيد الذي فرضته عليه عائلته لوراثة قطيع أنياب اللهب. خلال الأشهر الستة التي قضيتها بعد عودتنا إلى القطيع، نام مع جاسمين مائة مرة. في البداية كان يبيت عندها مرة كل شهر، أما الآن فقد صار يمكث هناك كل ليلة. بعد الليلة المائة التي انتظرته فيها حتى الفجر، وصلني الخبر أخيرا: جاسمين أصبحت حاملاً. ومعه جاء الخبر الآخر أنه سيقيم طقس الوسم مع جاسمين. حين سمع ابني الصغير الخبر، سألني ببراءة: "أمي، ألم يقولوا إنّ أبي سيقيم طقس الوسم مع اللونا التي يحبّها؟ لماذا لا يأت ليأخذنا إلى البيت إذن؟" كنت أمسح على رأسه وقلت: "لأن اللونا التي يحبها ليست أمك يا عزيزي. لكن لا بأس، فأمك ستأخذك إلى بيتنا نحن." ما لم يكن ليو يعرفه، هو أنني، بصفتي الابنة الوحيدة لملك الألفا في أراضي الشمال، لم أكن يوما أبالي بمنصب لونا قطيع أنياب اللهب.
Lihat lebih banyakBab 1
الفصل 1
“ดาวอย่าลืมเอาผ้าไปให้ข้างบ้านนะลูก คุณไฟบอกว่ารีบใช้ แม่ไปข้างนอกก่อน”
“จ้าแม่”
“เก็บตังค์มาด้วย แล้วก็ดึงส่วนของดาวออกไปเลยนะ”
“จ้า”
ดาวเหนือชื่อของฉัน ดาว นังดาว ไอ้ดาว อีดาว ใครจะเรียกแบบไหนก็อยู่ที่ความสนิทสนมของเรา ที่บ้านเปิดร้านซักอบรีด เช่าพื้นที่ ไม่ ๆ เมื่อก่อนเช่า ทว่าเมื่อไม่นานมานี้แม่บอกว่าจะผ่อนที่จากเจ้าของในนามการซื้อขาย ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรยังไง แม่บอกว่าฉันยังเด็กไม่ต้องสนใจเรื่องพวกนี้ ฉันก็เลยไม่ได้สนใจ แต่เท่าที่ได้ยินเป็นความต้องการของยายเฮียไฟที่เป็นเจ้าของที่ เฮียไฟจึงตกลงขายที่ตรงนี้ให้แม่ฉันด้วยการผ่อนยาว ๆ
ว่าแล้วก็รีบเอาผ้าไปส่งดีกว่า แม่บอกว่าต้องการใช้ด่วน ๆ
“กลับบ้านไม่บอกเฮีย” เป็นเสียงเจ้าของบ้าน เขาคือเฮียไฟ เจ้าของที่ดินที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ไง เฮียไฟเป็นคนโสดที่หล่อมาก เขาหล่อ เขารวย เขาโสด ผู้หญิงจึงเข้าหาเขาเยอะ
“...” และฉันกำลังน้อยใจเขาอยู่
“เฮียพูดกับดาว”
“ดาวบอกแล้ว” เฮียลืมเอง เฮียไม่เคยใส่ใจดาวอะ ชอบให้ความหวังแล้วปล่อยให้ดาวรอเก้อตลอด
“โทษที เมื่อคืนเฮียไปงานแต่งเพื่อน...”
“เฮียก็เลยลากผู้หญิงมานอนด้วย จนลืมนัดของดาว”
“เฮียเมา” ไม่เมาเฮียก็หามาเอาเหมือนเดิม ไม่เห็นต้องอ้างความเมา เฮียโสดแต่เฮียไม่เคยขาดผู้หญิง
“นี่ผ้าค่ะ แม่บอกให้เอาเงินที่เฮียด้วย” ฉันเดินนำผ้าที่รีดเสร็จแล้วไปแขวนที่ตู้เสื้อผ้า หน้าประตูบ้านมีรองเท้าส้นสูงสีแดงฉูดฉาดของผู้หญิงถอดไว้ ด้วยความหงุดหงิดฉันจึงเตะมันไปคนละทิศละทางซะเลย บ้านนี้มีผู้หญิงก็จริง แต่พี่แคลไม่ใส่ส้นสูงแน่
พี่แคลเป็นทอมจะให้มาใส่ส้นสูงมันเป็นไปไม่ได้ แล้วที่ลำคอของเฮียไฟก็เป็นหลักฐานชิ้นดี เห็นแล้วโมโห
ถึงไม่มีสิทธิ์โมโห แต่ดาวจะโมโห ดาวหึง ดาวหวง
“อื้ม เฮียเอากระเป๋าเงินในห้องแป๊บ” เฮียไฟเดินไปเปิดประตูห้อง ด้วยสายตามองตามเขา ฉันจึงเห็นขาเรียวยาวขาวเนียนของผู้หญิงอยู่บนเตียง เมื่อเฮียไฟเดินกลับมาฉันจึงหันหน้าไปทางอื่น เขาเดินกลับมาหยุดตรงหน้าและถามว่า “หนูมีเงินใช้ไหม”
“มีค่ะ” เดี๋ยวนี้ดาวไม่ง้อเงินเฮียไฟแล้ว ดาวรับจ้างทำรายงานให้เพื่อน ดาวไม่อยากพึ่งพาเฮียไฟอย่างเดียว
“อ่อ ถ้าเงินไม่พอใช้บอกเฮียนะ แล้วกลับวันไหนเฮียขับรถไปส่ง” เฮียไฟยื่นเงินแบงค์พันมา 17 ใบ เป็นค่าซักรีดและค่าทำงานบ้านที่เฮียจ้างแม่ของฉันเป็นรายเดือน จ้างสองหมื่นแต่หักค่าที่ผ่อนจ่ายไปสามพัน
“ดาวมาเองได้ กลับเองได้ค่ะ” ฉันพูดแล้วรีบเดินออกมาจากบ้าน งอน ฉันงอนเขาอยู่ งอนมาก ๆ ด้วย งอนในเรื่องเดิม ๆ หนึ่งปีมี 365 วัน ฉันงอนเขาเรื่องนี้ 300 วัน
ตลกไหมล่ะ งอนเขาแต่เขาไม่รู้ตัว
เฮียไฟ โคมไฟ เขาเป็นพี่ชายข้างบ้าน ฉันเกิดมาก็เห็นเฮียไฟโตแล้ว เฮียไฟเขาโตกว่าฉันหลายปี ตอนนี้ฉันเรียนปวส.2 ไปอยู่หอพักเพราะสะดวกต่อการเดินทาง ฉันอายุ 20 ขณะที่เฮียไฟอายุ 27 ปี เฮียไฟเป็นเจ้าของตลาดนัดคลองถมที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ เฮียเขามีที่ดินเป็นมรดกตกทอดเยอะมาก ผู้ใหญ่ในครอบครัวเสียหมดแล้ว เหลือแค่เฮียไฟและพี่แคลที่เป็นแฝดกัน ที่ดินแถวบ้านเฮียให้คนเช่าปลูกข้าวทำสวน ที่ดินติดถนนยายของเฮียสร้างแมนชันให้คนเช่า ธุรกิจทุกอย่างพี่น้องฝาแฝดต่อยอดได้ดี
ส่วนเหตุผลที่เฮียไฟคอยส่งเสียคอยถามไถ่ฉัน ส่วนหนึ่งเป็นคำสั่งเสียของยายเฮียไฟ ซึ่งยายเอ็นดูรักใคร่ในตัวฉัน หรือเรียกว่าเวทนาก็ได้ เพราะว่าพ่อฉันติดเหล้า แม่ฉันติดการพนันขั้นหนัก เมื่อก่อนฉันถูกเอาไว้ฝากไว้ที่บ้านเฮียไฟเป็นประจำ พ่อไปกินเหล้า แม่ไปเล่นไพ่ ยายของเฮียไฟไม่อยากให้ฉันไปอยู่ในที่แบบนั้นจึงบอกให้แม่เอาฉันไปไว้ที่บ้านยาย แม่ก็รีบเอาฉันไปฝากไว้ที่บ้านเฮียไฟตลอด
พ่อฉันจากไปด้วยโรคตับแข็ง 2 ปีแล้ว แม่ก็เหมือนจะเพลาเรื่องเล่นไพ่ลงบ้าง เพลานะ ไม่ได้เลิก ฉันเป็นลูกคนเดียว ทั้งอดทนทั้งอับอายที่พ่อแม่ชอบเอามาฝากข้างบ้าน
แต่ฉันที่ยังเด็กจะตัดสินใจอะไรได้ใช่ไหม
มีครั้งหนึ่งตอนที่ฉันยังเด็ก แต่ยังจำเรื่องวันนั้นได้ ฉันไม่อยากไปบ้านยายของเฮียไฟจึงหลบมาอยู่บ้านคนเดียว
พ่อแม่ไม่อยู่บ้าน ฝนตกหนักไฟที่บ้านดับ เด็กที่อายุ 7 ขวบจะทำอะไรได้นอกจากนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนฟูกด้วยความกลัว ให้วิ่งออกจากบ้านไปอยู่บ้านยายของเฮียไฟก็ไม่ทันแล้ว
“น้องดาว น้องดาวครับ น้องดาวอยู่ในบ้านไหม” ทว่าเสียงที่คุ้นเคยก็ดังใกล้เข้ามาพร้อมแสงจากโคมไฟส่องสว่าง พี่ชายข้างบ้านวัย 14 ปีเดินใกล้เข้ามา เมื่อมองเห็นฉันเขาก็ส่งยิ้มมาให้
ภายใต้ความมืดมีแสงจากโคมไฟรอยยิ้มของเขาหล่อมาก
“เฮียไฟ หนูกลัวค่ะ”
“ไม่ต้องกลัวนะ เฮียอยู่นี่แล้วไง มีเฮียอยู่น้องสาวของเฮียจะไม่เป็นไรนะ”
“อยู่เป็นเพื่อนหนูจนไฟมาได้ไหมคะ หนูกลัว มันมืดมองไม่เห็นอะไรเลย จะวิ่งไปบ้านยายก็ไม่ทันแล้ว หนูไม่น่าแอบกลับมาคนเดียวเลย”
ในวันที่ฝนพรำและไฟดับทั้งหมู่บ้าน เฮียไฟเดินเข้ามานั่งบนฟูกอยู่ข้าง ๆ เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ไม่ต้องร้องนะคนเก่ง เฮียจะเป็นแสงสว่างให้ดาวเหนือเอง แล้วถ้าวันไหนเฮียหมดไฟ ดาวเหนือต้องคอยนำทาง เป็นแสงสว่างให้เฮียด้วยนะ”
“ได้ค่ะ หนูจะเป็นแสงสว่างให้เฮียไฟแค่คนเดียว”
“สัญญานะ”
“สัญญาค่ะ” เราเกี่ยวก้อยกัน ฉันเห็นรอยยิ้มของพี่ชายข้างบ้าน รอยยิ้มที่แสนละมุน “เฮียไฟหนาวไหมคะ ห่มผ้ากับหนูไหม”
“หึ เฮียไม่เคยหมดไฟในตัวเอง เฮียเจิดจรัสสว่างไสว เป็นโคมไฟที่ส่องสว่าง พวกพ้องมากมาย ส่วนดาวยังย่ำอยู่ที่เดิม ยังคงรักเฮียไฟที่แสนดี ยังเป็นดาวเหนือที่พึ่งพาเฮีย” พึมพำคนเดียวค่ะ ดาวจะทำอะไรได้นอกจากพึมพำ แม่ก็ยังชอบเล่นไพ่เป็นชีวิตจิตใจ ที่ว่าเพลาน่ะ คือจากที่เล่นตั้งแต่เช้าจนถึงเช้าอีกวัน แม่ก็เล่นตั้งแต่เที่ยงจนถึงเช้าอีกวัน นี่แหละที่ว่าเพลาลง แล้วฉันเป็นลูกจะห้ามอะไรแม่ได้
ไม่ใช่ว่าไม่เคยห้ามนะ ฉันเคยแล้ว แม่ตอกกลับซะฉันหน้าชา ‘ดาวเป็นลูกมาห้ามแม่ได้ยังไง รู้ไหมว่าแม่อยู่กับมันมาตั้งแต่ดาวยังไม่เกิด ตั้งแต่ยังไม่ได้พ่อดาวเป็นผัวด้วยซ้ำ จะมาบอกให้แม่เลิกได้ยังไง แม่ไม่เลิก’
นั่นแหละคำตอบของแม่ ตั้งแต่นั้นฉันก็ไม่พูดเรื่องแม่เล่นไพ่อีกเลย
เงินเดือนที่เฮียไฟจ่ายมา ฉันดึงออกมา 5 ใบ เป็นค่าใช้จ่ายทั้งเดือนของฉัน ส่วนอีก 12 ใบเป็นของแม่ วางไว้หลังตู้เย็น นี่ใกล้วันที่ 1 คงเอาไปจ่ายค่าหวยที่ค้างมาจากงวดก่อน แล้วก็คงเอาไปลงวงไพ่ ใช่จ้า แม่ฉันนอกจากเล่นไพ่ก็ยังเล่นหวยด้วย
ความสุขของแม่ฉันจะว่าอะไรได้ แม่เลี้ยงฉันมาจนโตก็ดีเท่าไหร่แล้ว
Bab terbaru
الندم لا ينفع، والحب لن يعود الفصل 9
عندما سمع ليو اعتراف ابني، تأثر بشدة وحاول أن يتقدّم ليعانقه.لكن ابني أبعد يده التي كانت تمسك بثيابي وقال ببرود:"لكنني لم أشتق إلى والدي قط.""لأن والدي مات منذ اللحظة التي أنكر فيها نسبي، ووقف متفرّجًا بينما كانت أمي تُهان وتُضرب أمامه.""أيها الألفا ليو، بصفتي الوريث الثالث لأراضي الشمال، أحذّرك للمرة الأخيرة، إنّ أمي من السلالة الملكية النبيلة لأراضي الشمال، فلا تُهِن مكانتها بعد الآن.""عد إلى قبيلتك مع قومك، وامضِ أيامك مع اللونا التي تشتاق إليها ليلًا ونهارًا، ومع وريثك الذي اخترته."ثم أمسك بذراعي وغادر دون أن يلتفت، ولم أرَ بعد ذلك ملامح الندم على وجه ليو.جلس على الأرض، وغطّى وجهه باكيًا بحرقة، وكأنه أدرك أخيرًا أنني أنا وابنه لم نعد نحبه، ولا ننتظر منه شيئًا بعد الآن.في ذلك اليوم نفسه، غادر مع أفراد قطيع أنياب اللهب.قالوا إن الألفا ليو، الذي كان وسيمًا في الماضي، شاخ في ليلة واحدة كأنه تقدّم في العمر سنوات عديدة.الهالات السوداء تحت عينيه ولحيته الكثيفة جعلت مظهره بائسًا.لكن كل ذلك لم يعد يعني لي ولا لابني شيئًا.وصلتني أخباره مجددًا حين أعلن والدي أنه سيتنازل عن العرش ل
الندم لا ينفع، والحب لن يعود الفصل 8
حين رأيت ليو مرةً أخرى، كان ذلك في حفل إعلان وراثتي أنا وابني.بصفته ألفا قطيع أنياب اللهب، اضطر ليو إلى ترك البحث عني وعن ابنه، والذهاب إلى أراضي الشمال لحضور هذا الاحتفال المهيب.في تلك الفترة، وبينما كانت أراضي الشمال تزداد قوةً وازدهارًا، تدهورت مكانة قطيع أنياب اللهب بين أمة المستذئبين بسبب تقاعس الألفا ليو.لذلك، عندما ركعت والدة ليو وأقاربه في الحفل، ورفعوا رؤوسهم ليروا أن من يحيّونه هي أنا وابني بثياب ملكية فاخرة، اتسعت أعينهم من الدهشة، ولم يصدقوا ما يرون.أما ليو، فقد بدا عليه الفرح، ومسح عن وجهه التعب، وأمسك بمعصمي دون مراعاة للمكان وهو يهتف:"ميا! لقد وجدتك أخيرًا! هل تعلمين كم اشتقت إليك كل هذه الأيام..."لكنه لم يُكمل، إذ سحبت يدي منه ببرود.فأمسكه حرّاس أراضي الشمال الضخام قائلين:"من هذا المتشرد الذي يجرؤ على إهانة العائلة الملكية لملك الألفا في أراضي الشمال؟!"نظر ليو إليّ وإلى ابني بذهول وقال:"العائلة الملكية لملك الألفا في أراضي الشمال؟"ثم التفت إلى والدي الذي كان يرمقه بوجهٍ صارم، وفجأة انفجر ضاحكًا أمام الجميع:"ميا! هل يعقل أنك من أجل البقاء، تزوجتِ هذا العجوز ا
الندم لا ينفع، والحب لن يعود الفصل 7
حين قرّر ليو أن يعثر علينا مهما كلّفه الأمر، كنتُ أنا وابني قد وصلنا بالفعل، برفقة عائلتي، إلى أراضي الشمال بسلام.والدي الذي لم أره منذ سنوات، لم يقل لي كلمة عتاب واحدة عندما رآني مع ابني.بل اكتفى هو ووالدتي بأن ضمّانا إلى صدريهما بقوة، والدموع تنهمر من عيونهما وهما يهمسان:"الحمد لله على عودتكما إلى البيت، هذا كل ما نريده..."ملك الألفا في أراضي الشمال، العظيم المهيب، لم يكن في تلك اللحظة سوى أبٍ عجوزٍ أنهكته السنون، يبكي خوفا وحنينا على ابنته وحفيده.شعرتُ بمزيجٍ من التأثر والذنب، أما ابني الذي كان خجولًا ومترددًا في البداية بسبب المكان الجديد، فقد عاد إلى طبيعته المشرقة بفضل حنان جده وجدته.لقد كبر كثيرًا بعد ما مرّ به في قطيع أنياب اللهب.في اليوم الأول بعد عودتنا إلى أراضي الشمال، قال لي: "أمي، من الآن فصاعدًا، سأحميك دائمًا."وعندما علم أنني الابنة الوحيدة لملك الألفا في أراضي الشمال، لم يُبدِ دهشة كبيرة، بل اختار أن يبقى بجانبي بينما كنت أتعلم من والدي شؤون الحكم والإدارة، ليتعلم بصمتٍ معي.رأى والدي نضجه وهدوءه، فربّت على رأسه وقال لي:"في أراضي الشمال لا ينقصنا الورثة المتمي
الندم لا ينفع، والحب لن يعود الفصل 6
أغلق ليو على نفسه في غرفة نومنا.ظل يحدّق في الرسائل المرسلة التي لم تتلقَّ أي رد طوال الليل.قال بصوتٍ متهدّج: "لا، ميا ستعود إليّ..."ثم سمع خطواتٍ تقترب من الباب، فنهض بسرعة وقد امتلأ قلبه بالأمل.ومن خلف باب الغرفة، شمّ رائحة الفانيليا التي تخصّني."ميا!"فتح الباب بعجلة، واحتضن المرأة الواقفة أمامه بشوقٍ عارم."كنت أعلم أنك لن تطيقي الابتعاد عني!""ليو..."لكن ما إن أدرك ليو أن التي بين ذراعيه هي جاسمين، حتى تلاشت ملامح الحماس عن وجهه تمامًا.وحلّ محلها غضب عارم خال من أيّ حنان."من سمح لك بارتداء ثوب ميا؟"كانت تلك العاهرة ترتدي قميص نوم ميا، لا عجب أنه ظنّها ميا حين فتح الباب!حاولت جاسمين، وقد انكشف خداعها، أن تبرّر بخوفٍ قائلةً: "كنت أريد فقط أن أرتدي شيئًا مريحًا وأنا أعتني بك، ولم أجد في الغرفة سوى هذا الثوب..."لكنها لم تكمل جملتها، إذ أمسكها ليو بعنف ودفعها إلى الأرض، ومزّق الثوب عنها وهو يصرخ:"انزعيه فورًا! بأيّ حق ترتدين ملابسها؟!"ارتجفت جاسمين رعبًا، غير مصدّقة ما يفعله بها."لماذا يا ليو؟! نحن على وشك إقامة طقس الوسم! أنا رفيقتك المقدّرة!""ميا لن تعود! لقد رحلت مع ذ
الندم لا ينفع، والحب لن يعود الفصل 4
قبل أن أغادر، أرسلت إلى ليو آخر رسالة نصية."الألفا ليو، أنا وابني غادرنا. أتمنى لك حياة جديدة سعيدة، وداعًا إلى الأبد."وبعد أن أرسلتها، ألغيت الرقم وأغرقت الهاتف في قاع البحيرة.في تلك اللحظة، وبينما كان ليو لا يزال في الطقس، شعر بألم مفاجئ في قلبه.نظر إلى الرسالة على هاتفه، وإحساس سيئ اجتاح عقله
الندم لا ينفع، والحب لن يعود الفصل 5
استفاق ليو عند الغروب.كان الضوء خافتًا، وقد وُضع في غرفة نومنا.كانت البطانية التي تغطيه تفوح منها رائحة الفانيليا الخاصة بي، أما الظل الجالس بجانب السرير فكان شعره الطويل المنسدل يشبه شعري، وهو يعصر منشفة مبللة ودافئة.ميا…تحرك شيء في قلب ليو، فمدّ يده وجذب الشخص الجالس إلى حضنه."لقد عدتِ!"لكن
Anda juga akan menyukai
خمسة عشر يوماً إلى الحرية
جيسيكا إتش جي2.0K Dibacaالرجاء بعد الخيانة: حبيبي قضى عطلة مع حبيبته السابقة
جيسيكا إتش جي5.7K Dibacaبركة ضوء القمر وكسرة قلب الذئب
جيسيكا إتش جي1.7K Dibacaتزوجتُ أخا خطيبي بعد عودتي إلى الحياة
قهوة بدون ثلج1.8K Dibacaمكبّلة في المخاض
مربى الكوكو1.4K Dibacaزواج اليأس: وداعها الأخير المكتوب بحياتها
جيسيكا إتش جي3.0K Dibaca
