กฎคือห้ามรัก

"ฮ่าฮ่า""นิทานอะไร""รุ่นพี่จะบ้าระบบกฎบ้าบออะไรของรุ่นพี่" "เราต้องจัดให้มีการรวมตัวกัน""รุ่นพี่คะรุ่นพี่รับบทเป็นพระเอกละครเวทีเยอะไปไหม" "เธออย่าทำเป็นเล่นสิ""ก็ได้ค่ะห้ามรักก็ห้ามรักอยู่แล้วอย่ามาหลงรักเค้าแล้วกัน" สโนว์หรือสโนไวท์เธอเป็นบุตรคนที่สองในพลโทกองทัพหรือเธอยังคงเป็นของผู้นำไทนั่นเอง และกว่าที่ทุกวันนี้ก็ผ่านมาที่สำคัญที่สุดแล้วนักรบผู้พันกองทัพเลื่อนขั้นเป็นพลโทกองทัพ ที่พูดถึงเรื่องการรวมเข้าด้วยกันเพราะคุณปู่ของเลื่องไปแล้วและเขาคือหลานชายคนโตเป้าหมายที่จะรับช่วงต่อ แต่ด้วยวุฒิภาวะของเขายังไม่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้จักรพรรดิอย่างมากรับตอนนี้เหลือบไรต้องเล่นงานเขาแน่เรตินจึงคิดแผนนี้โดยรู้กันกับสโนไวท์แค่ประสิทธิภาพเพราะเหตุที่บุตรสาวของพลโทกองทัพซึ่งกองทัพก็มีอยู่แล้วที่บริษัทด้วยและเป็นรุ่นน้องในคณะของเขา เฟินมีปัญหาเรื่องเรียนตั้งแต่อนุบาลจะต้องเป็นไปตามที่ติดตามคุณปู่จับตัวมาเลยเรียนเลยช้ากว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันส่วนสโนไวท์เป็นเด็กที่หัวดีและหัวไวมากเธอสามารถสอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัยได้ร้านอาหารเพื่อนรุ่นเดียวกันหมายถึงว่าตอนนี้เธอเรียนปีเดียวกับพี่ชายตัวเองเป็

"ทำไมเหรอ..น้องมีปัญหาอะไร""ปัญหานะมีแน่ค่ะ คนเขายืนรอกันมาตั้งหลายนาทีแล้ว รุ่นพี่มาถึงจะมาแย่งเข้าข้างหน้าไม่ได้นะคะ""ก็ฉันจองไว้ก่อนแล้วนี่""รุ่นพี่จองตั้งแต่เมื่อไร""ตั้งแต่เมื่อวาน""ถ้างั้นรุ่นพี่คงต้องได้จองใหม่แล้วล่ะค่ะ""ฉันว่าพอเถอะ" ข้าวหอมกลัวมากกลัวว่าจะมีเรื่องกับรุ่นพี่ เพราะทั้งสองก็เพิ่งเข้ามาเรียน ถ้ามีเรื่องกับรุ่นพี่การเรียนคงไม่ราบรื่นแน่"ตกลงจะซื้อกันไหม ถ้าไม่ซื้อก็หลบให้คนข้างหลังเข้ามา" แม่ค้าเริ่มจะไม่ปลื้ม เพราะคนที่ทะเลาะกันยืนขวางหน้าร้านอยู่"ป้าอ่อนคะ เฟิร์นขออันนี้ อันนี้" แม่ค้าที่เฟิร์นเรียกว่าป้าอ่อนก็ลงมือตักอาหาร ตักสองอย่างนั้นยังไม่เสร็จด้วยซ้ำเฟิร์นก็ชี้อันอื่นอีกจนบางคนเปลี่ยนใจไปซื้อร้านอื่น เพราะเห็นแล้วว่าคนที่ต่อแถวอยู่ด้านหน้าถูกรุ่นพี่แกล้ง"เฟิร์นฉันฝากซื้อเผื่อแฟนฉันด้วยนะ" ขณะที่เฟิร์นกำลังคิดอยู่ว่าจะเอาอะไรอีกดี เสียงวิชุดาก็ดังขึ้นและจงใจให้คนที่ยืนอยู่ด้านหลังได้ยิน"เทวินน่ะเหรอ เธอจำได้ไหมว่าแฟนชอบทานอะไรเป็นพิเศษ"สายตาสโนไวท์เริ่มเก็บรายละเอียด และสมองของเธอก็ประมวลผล รู้ได้ในทันทีว่าสิ่งที่รุ่นพี่เฟิร์นทำไป คงเพราะแรงยุ

สโนไวท์กลับมาที่ห้อง ก็เห็นว่าหน้าห้องของเธอมีถุงขยะวางอยู่ แค่มองก็รู้แล้วว่าเป็นฝีมือของใคร"เล่นอะไรเหมือนเด็กไปได้" หญิงสาวไม่สนใจถุงขยะ เธอใช้เท้าเขี่ยออกจากหน้าห้องเล็กน้อยก่อนที่จะเปิดประตู"มันอยู่ห้องนี้จริงด้วย" พวกเขาเรียนมหาวิทยาลัยกันแล้ว ไม่มีหรอกหอแยกหญิงชาย ห้องเบอร์ 44 ก็ไม่ได้มีแค่ตึกเดียวด้วย ทั้งสองลองไปดูมา 2-3 ตึกแล้ว"ห้อง 45 ว่าง พรุ่งนี้เราไปขอจองกัน" มองไปเห็นป้ายติดไว้ว่าห้องว่าง วิชุดาคิดว่าอยู่ใกล้หูใกล้ตาดีกว่า"มันต้องเด็ดขาดแบบนี้สิเพื่อน""เธอต้องช่วยฉันนะเฟิร์น ฉันไม่ยอมเสียเทวินง่ายๆ แน่""ฉันจะช่วยเธอสุดใจขาดดิ้นไปเลย" เฟิร์นรู้ดีว่าถ้าช่วยเรื่องนี้ได้ วิชุดาต้องตบรางวัลให้อย่างงามแน่เช้าวันต่อมา.."อะไรนะคะ? ห้องเบอร์ 45 มีคนจองไปแล้วเหรอ?""จองเมื่อคืนนี้เองค่ะ""เจ้าของห้องย้ายเข้ามาอยู่หรือยังคะ""ยังหรอกค่ะ""ถ้างั้นฉันให้สองเท่า""ไม่ได้หรอกค่ะ ทางนั้นจ่ายค่าห้องมาเป็นปีแล้ว""อะไรนะ?"พอไม่ได้ห้องจริงๆ ทั้งสองก็เลยกลับมาที่ห้องของตัวเอง"เสียดายจัง เราน่าจะมาจองตั้งแต่เมื่อคืนนี้""ฉันไม่มีวันยอมแพ้แค่นี้แน่" เอาแม่นั่นไม่อยู่ก็หันมาเอาคนของ

"เมื่อกี้พ่อฟังผิดใช่ไหม" ศิลาพูดพร้อมกับปลายหางตามองไปดูเพื่อน ตอนนี้เริ่มกลัวแล้ว..กลัวว่าเพื่อนจะลุกขึ้นมากระทืบลูกชายตัวเอง"พ่อฟังไม่ผิดหรอกครับ อย่าขัดขวางความรักของเราทั้งสองคนเลยนะครับ""พวกเราสองคนกำลังเรียนอยู่ เอาไว้เรียนจบค่อยคุยเรื่องนี้ กลับบ้านกันลูก" กองทัพเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว คนเป็นพ่อยื่นมือไปกำลังจะคว้าแขนลูกสาว ให้ออกมาจากอ้อมกอดของลูกชายเพื่อน"ไม่ค่ะพ่อ สโนว์รักพี่เทวิน สโนว์ไม่ได้ขู่ถ้าพ่อไม่ให้เราสองคนจดทะเบียนกัน ลูกจะหนีตามพี่เขาไป" พอพูดจบใบหน้าสวยหวานนั้นก็แนบลงกับลำตัวของคนที่เธอบอกรักอึก! ถ้าตั้งใจฟังคงได้ยินเสียงกลืนน้ำลายลงคอของอีกฝ่าย ทำไมเขาถึงรู้สึกแปลกๆ ก็รู้อยู่ว่าที่เธอทำไปแค่เล่นละคร"เอาเป็นว่าพ่อจะเก็บไปพิจารณา แต่วันนี้พ่อจะพาน้องกลับบ้านก่อน" กองทัพยังคงพูดแบบใจเย็น"ไม่ค่ะ สโนว์ไม่กลับ" สโนไวท์กอดเทวินแน่นขึ้น "พ่อคะตอนนี้เราสองคนพักอยู่ด้วยกันแล้วค่ะ"จากที่ยืนอยู่กองทัพถึงกับทิ้งตัวลงนั่งที่เดิมแบบไม่มีแล้วเรี่ยวแรงที่จะยืน คงแบบนี้สินะที่ลูกสาวอยากย้ายออกมาอยู่หอพัก"เทวิน!" ศิลาจ้องลูกชายตาเขม็ง ไม่คิดว่าลูกชายจะชิงสุกก่อนห่าม แถมกับลูกส

พอไม่ได้คำตอบจากลูกๆ เรื่องคุมกำเนิด กองทัพคิดว่าตัวเองต้องเป็นคนจัดการให้แล้วล่ะ ถึงยังไงเขาจะปล่อยให้ลูกสาวท้องตอนที่กำลังเรียนอยู่ไม่ได้หอพักตึก C"รุ่นพี่ตามมาทำไม ฉันแค่โกหกพ่อว่าเราพักด้วยกัน" ทีแรกคิดว่าเขาแค่จะมาส่งที่ตึก แต่พออีกฝ่ายเดินตามเข้ามาในลิฟต์เธอก็เลยแปลกใจ"พี่ก็พักที่นี่" ทั้งสองไม่ได้มีท่าทีเหมือนตอนที่อยู่ต่อหน้าพ่อเลย"ฉันไม่ยักรู้ว่าพี่พักอยู่ตึก C"เทวินยังไม่ตอบประตูลิฟต์ก็เปิดออกที่ชั้น 4 เขาเดินนำหน้าเธอออกจากลิฟต์แบบไม่ได้สนใจ"เดี๋ยวก่อนนะ นี่มันทางไปห้องฉัน" สโนไวท์รีบเดินตามไป "หือ?"แต่พอเขาเดินผ่านห้องเบอร์ 44 ไปหยุดอยู่หน้าห้องเบอร์ 45 มันก็ยิ่งทำให้เธอแปลกใจมากกว่าเดิม"พี่เพิ่งย้ายเข้ามา เราจะอยู่ไกลกันไม่ได้ เดี๋ยวพวกท่านสงสัย""ฉลาดนี่ อุ้ยขอโทษค่ะ""ประตูระเบียงไม่ต้องล็อกนะ" พูดจบชายหนุ่มก็เข้าไปในห้องของตัวเอง"อะไรของเขา" สโนไวท์ไม่เข้าใจ แทนที่จะบอกไม่ต้องล็อกประตูหน้าห้อง แต่นี่บอกไม่ให้ล็อกประตูระเบียง "เป็นซุปเปอร์แมนหรือไง"กว่าจะกลับมาถึงห้องก็ค่ำมืดแล้วเข้ามาถึงในห้องเธอก็เดินไปทิ้งตัวลงนอนที่เตียงแบบใช้ความคิด พอคิดมาถึงตอนที่ทั้งส