ชุด แม่ยายร้อนสวาท

ชุด แม่ยายร้อนสวาท

last updateZuletzt aktualisiert : 24.09.2025
Von:  อัมพุทLaufend
Sprache: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Bewertung. 1 Rezension
34Kapitel
6.9KAufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

“อย่านะ อย่าเปิดออกมานะ!” กัญญารีบร้องห้ามแต่ก็ช้าเกินไป เพราะลูกเขยจอมสงสัยได้เห็นความลับของเธอหมดเสียแล้ว อุปกรณ์บางอย่างที่กัญญาซ่อนเอาไว้ใต้หมอน ถูกเขารื้อออกมาหมด เมื่อ น้ำผึ้ง ลูกสาวเพียงคนเดียวพา ปกรณ์ ลูกเขยหนุ่มหล่อมาเที่ยวที่บ้าน แม่ยายอย่างเธอเห็นทีจะอยู่เฉยไม่ได้แล้ว เพราะดันเผลอไปแอบดูกิจกรรมสวาทของคนทั้งสองเข้าพอที แถมคนทั้งคู่ก็ยังเริงรักกันแบบถึงพริกถึงขิงอีกด้วย

Mehr anzeigen

Kapitel 1

บทที่ 1 น้ำผึ้งหวาน

BRUGHH

Seorang berbadan besar dengan kepala plontos menabrak. Tubuhku yang lumayan kurus ini sampai harus terjungkal karenanya. Begitu juga dengan lelaki tersebut. 

Map yang tengah kupeluk jatuh berserakan. Berkas-berkas yang telah dipersiapkan untuk melamar pekerjaan berhamburan. Si lelaki pun mengalami hal yang serupa. Kulihat tas yang ia pegang terlempar akibat benturan. Anehnya kenapa tas itu seperti kepunyaan seorang wanita.

"Jambrettt!"

Tiba-tiba terdengar suara wanita berteriak. Pria plontos yang masih terengah-engah napasnya itu gegas bangkit. Lalu langsung menyambar tas kulit yang terlihat begitu mewah itu. Dan lari terbirit-birit.

"Jambrettt!"

Wanita cantik dengan kaca mata hitam di atas kepalanya kembali berseru. Sekarang aku paham, pria plontos itu adalah berandal. Aku harus menolong perempuan itu. Lantas mata ini bergerak mencari alat untuk menghentikan laju. Kebetulan ada sebuah batu yang cukup besar. Lumayan jika digunakan untuk menimpuknya.

Tanpa membuang waktu lagi kuraih batu tersebut. Lantas mulai melemparkan benda berat tersebut. Beruntung tepat sasaran. Si jambret itu tersentak kaget saat kepalanya terkena batu.

Jambret itu membalikkan badan dengan wajah murka. Tentu saja nyaliku ciut melihatnya. Namun, sudah kepalang tanggung. Aku harus menghadapi. Kembali mata ini mencari-cari sesuatu untuk jaga-jaga. 

Sayangnya hanya sebuah batu pun sulit didapat. Akhirnya setelah bingung mencari senjata, sementara si jambret kian mendekat. Maka tanpa ragu lagi kulepas sepatu pantofel berhak lima centimeter ini. Tanganku langsung menolak sepatu hitam tersebut dan tepat sasaran. Sepatu itu mendarat mulus mengenai perut besar si bandit.

"Kurang aj*r!" Si bandit berteriak marah. 

Sepatu di kaki sebelah kiri aku lepas. Lantas kugunakan lagi untuk menimpuk si kepala plontos. Pria itu menangkis serangan sepatuku dengan bahunya yang telah terlapisi jaket kulit itu.

Selanjutnya si berandal berlari mendekat. Aku sekuat tenaga ingin menghindar. Namun, sudah kena tubruk terlebih dulu. Tubuhku terjerembab kembali. Dan si kepala plontos langsung menjambak. Dia menarik rambut yang kuikat kucir kuda ini ke atas tinggi-tinggi. Membuat mulutku memekik kesakitan. 

"Awww!" 

Aku menjerit sakit karena tidak hanya menjambak, si bandit sialan ini juga menampar pipiku kuat-kuat. Selain meninggalkan rasa panas dan sakit di pipi, telinga ini juga berdenging karenanya. Rasa asin terkecap di lidah. Sepertinya bibirku pecah lantas berdarah akibat gamparan tangan besar si berandal. Tidak sampai di situ, dia juga mengunci tubuhku.

Di antara rasa sakit itu otak ini berjalan. Tenagaku tidak cukup kuat untuk melawan. Apalagi sejak tadi pagi perutku belum terisi makanan. Hanya segelas air teh untuk pengganjal ketika berangkat mencari pekerjaan.

Tiba-tiba aku teringat jika seorang pria perkasa bisa bertekuk pasrah apabila keintimannya ditendang. Dan adegan seperti itu sering kutonton di sinetron. Tanpa membuang waktu lagi, kugigit keras tangan si bandit yang masih menarik rambut. 

"Arghhh!" Si bandit mengerang kesakitan. 

Cekalan pada rambut terlepas. Kesempatan ini tidak kusia-siakan. Dengan segenap tenaga yang terkumpul kutendang kemaluan si bandit sekeras mungkin. 

"Aduuuhhh!" Mulut si bandit mengaduh kesakitan lagi.

Pria tinggi besar itu sampai terbungkuk-bungkuk saking sakitnya barangkali. Lalu tiba-tiba dua petugas keamanan datang. Keduanya menyerang si bandit dengan pentungan. 

Akhirnya, kedua petugas keamanan itu berhasil meringkus sang penjahat. Lantas menggelandangnya ke kantor untuk dimintai pertanggungjawaban.

Aku sendiri lekas memungut tas mewah bermerk brand terkenal dari negeri Napoleon itu. 

Sementara itu orang-orang yang tadi melihat saja kala aku menghajar bandit, mulai mendekat. Begitu juga dengan sang pemilik tas mahal tersebut.

"Mbak, gak papa?" tanya wanita cantik berbaju bagus dengan ikat pinggang kecil di perut itu dengan lembut. Mata lentiknya yang berhias maskara menatapku perhatian.

"Saya baik," jawabku memaksakan untuk tersenyum. Walau sebenarnya pipi dan rambut ini masih terasa sakit. "Ini tasnya. Silahkan diperiksa barang kali ada yang hilang." Kuserahkan tas kulit warna putih tersebut.

Wanita cantik berkalung mutiara merah muda itu menerima tasnya. Lalu mulai memeriksa isinya. "Alhamdulillah ... isinya masih utuh," ujarnya disertai senyuman. 

"Syukurlah." Aku berucap lega. 

Selanjutnya kupunguti berkas-berkas yang tercecer. Wanita muda itu ikut membantu. Ketika kuambil sepatu bekas melempar si bandit, hati ini tergerus sedih. Sebab hanya itu sepatu satu-satunya yang ada. Dan kini kembali robek. 

Padahal beberapa hari lalu sudah kututup dengan lem super. Mungkin memang sebaiknya harus diganti dengan yang baru. Andai aku punya uang lebih.

"Bibir Mbak berdarah, mari saya bawa berobat." Aku tersentak dari lamunan mendengar tawaran dari wanita cantik itu. Tawaran tulus dari perempuan umurnya terlihat lebih muda dariku.

"Mari!"

Aku tak kuasa menolak lagi. Saat tangannya terulur, ragu-ragu aku sambut. Benar-benar tangan yang halus bak kulit pantat bayi. Pastinya dia tidak pernah bekerja kasar. 

Mendadak aku jadi rendah diri. Telapak tangan ini penuh kapal di mana-mana. Pertanda diri ini memang seorang pekerja keras. Aku takut jika tangan halusnya lecet menggenggam telapak tangan kasar ini.

Perempuan yang tinggi badannya lebih satu jengkal itu membawaku hingga mobilnya. Mobil sedan berwarna putih yang terlihat begitu mengkilat. Begitu masuk hawa sejuk dari mesin pendingin udara menusuk kulit. Masih dengan menyunggingkan senyum, wanita itu mulai melajukan mobil.

"Kalo boleh tahu, namanya siapa Mbak?" Perempuan cantik itu bertanya dengan pandangan fokus ke depan. Sementara kaca mata hitam sudah di hidungnya. Menambah kesan anggun yang mendalam.

"Nama saya Kira ... Shakira," jawabku sambil mengatupkan kedua tangan di dada.

"Saya Nina. Sandrina," balasnya dengan senyum yang menawan.

Selanjutnya mobil yang kami tumpangi berhenti sebuah klinik. Seorang dokter memeriksa, lalu menutup luka di samping bibir ini dengan plester. Setelah itu Sandrina mengajakku ke suatu tempat.

"Mbak Kira kerja di mana?" tanya Sandrina dalam perjalanan.

"Saya baru kena PHK dua Minggu lalu. Hari ini rencananya keliling melamar pekerjaan." Aku menjawab jujur.

"Kenapa di-PHK?" 

Aku tersenyum kecut mendengar pertanyaan peduli dari gadis ini. "Saya karyawan kontrak dan masa kontrak saya sudah habis," jawabku menunduk menatapi map yang berada dalam pangkuan ini.

"Mbak Kira sudah menikah?" Sandrina bertanya dengan sangat hati-hati. Mungkin takut jika pertanyaan yang ia lontarkan tidak berkenan di hati.

"Saya single mom," balasku jujur.

"Oh ... maaf," ucap Sandrina tampak tidak enak hati.

"Gak papa." Aku tersenyum kecil.

Sandrina membawaku ke sebuah mal. Gadis berambut hitam legam itu membelikanku sebuah sepatu. Bibirku ternganga melihat harga yang tertera di label. Bagiku itu cukup mahal. Sandrina juga membelanjakan aku beberapa buah kemeja dan tas. 

"Gak papa. Anggap saja ini sebagai ucapan terima kasih karena Mbak Kira sudah menolong saya," ujarnya saat kutolak pemberian darinya beserta beberapa lembar uang merah.

"Menolong seseorang adalah kewajiban karena Allah ta'ala. Dan saya tidak ingin mendapatkan imbalan atas kewajiban yang harus dilakukan," ujarku saat Sandrina bersikeras memaksa.

Sandrina tidak berkutik mendengar jawabanku. Gadis ramping itu mengembalikan baju-baju itu dan tas kembali ke tempatnya. Namun, sepatu pantofel hitam berhak sepuluh centimeter itu tetap ia sodorkan untukku. Dia beralasan jika sepatuku perlu diganti.

Sandrina tidak hanya berhati baik. Akan tetapi, juga pengertian. Mengetahui perutku bernyanyi keroncongan, dia mengajak makan ke gerai ayam. Ketika sedang menunggu pesanan, Sandrina menelepon seseorang.

"Tunangan saya baru saja membuka cabang distronya. Sepertinya dia butuh banyak karyawan. Semoga Mbak Kira bisa diterima," ujar Sandrina usai menutup ponsel.

"Terima kasih." Aku terharu mendengarnya.

Lima belas menit berlalu. Kami menikmati ayam goreng ini dengan saling bercerita. Sandrina selain cantik dan baik, dia juga ramah. Gadis itu tampak senang mendengar cerita putri semata wayangku.

"Sudah lama, Sayang?"

Aku mengenal suara itu. Suara yang dulu begitu kurindukan. Suara membuatku jatuh cinta hingga melayang ke udara. Namun, tidak lama terjungkal ke jurang keterpurukan.

Dengan sekuat tenaga yang berhasil dihimpun, kutengok pemilik suara tersebut. Fix. Dialah ayah dari putri semata wayangku.

Next

Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel

Rezensionen

006-ปวรุตม์ Pawarut
006-ปวรุตม์ Pawarut
ดีมากเลยครับผมชอบแนวนี้มากเลย
2025-12-18 20:03:49
0
0
34 Kapitel
บทที่ 1 น้ำผึ้งหวาน
นิยายเรื่องนี้ประกอบด้วยเรื่องสั้น 3 เรื่องได้แก่1.แม่ยายร้อนสวาท2.กำราบหลานสาว 3.เริงสวาทสาวปี 1บทนำแม่ยายร้อนสวาทช่วงบ่ายวันหนึ่ง ณ ชายทะเลในจังหวัดตราดสองสามีภรรยาที่เพิ่งจะแต่งงานกันได้ใหม่ ๆ กำลังนอนตากลมห่มฟ้า อย่างสบายอกสบายใจ“ดีจังเลยนะ ที่คุณมาสัมมนาที่นี่ ผมเลยได้มาพักผ่อนไปด้วยเลย”“ก็ฉันเป็นคนเสนอในที่ประชุมเองแหละ ว่าให้มาจัดสัมมนาประจำปีที่รีสอร์ทบนเกาะช้าง จะได้แวะมาเยี่ยมแม่ที่บ้านด้วยไงเดินทางมาถึงก่อนหนึ่งวัน มันก็ดีแบบนี้แหละ ได้นอนบ้านแม่หนึ่งคืน แล้วพรุ่งนี้ฉันก็ค่อยนั่งเรือข้ามไปประชุมงานบนเกาะช้างโน่นส่วนคุณก็รอฉันบนฝั่งนี่แหละ เสร็จงานแล้วจะรีบกลับมาหานะคะ...ที่รัก”“แหม...หัวดีจริง ๆ เลยนะ เมียผม คุณมาธุระเรื่องงาน ส่วนผมก็ถือโอกาสมาไหว้แม่ยาย แถมยังไม่ต้องไปเปิดห้องพักในโรงแรมให้เสียตังอีกด้วย...ฮ่า ๆ”ปกรณ์ หนุ่มหล่อวัยยี่สิบสี่ พูดจบ เขาก็ยิ้มกริ่ม พลางส่งสายตาหวานให้กับภรรยาสาวข้างกาย“ใช่ ๆ คุณแม่ของฉัน มาซื้อที่ทางแถวนี้ แล้วก็ปลูกบ้านไว้เป็นสิบปีแล้ว แม่เป็นคนออกแบบบ้านและก็ตกแต่งเองทุกอย่างเลยนะ ตอนฟ้องหย่ากับพ่อ แม่ได้เงินมาก้อนโตเลยล่ะ สร
Mehr lesen
บทที่ 2 เร่าร้อนริมชายหาด
น้ำผึ้งร้องห้าม ทั้ง ๆ ที่เธอก็กำลังเกิดอารมณ์กระสันซ่านอยู่ไม่น้อย“แถวนี้ คงไม่มีใครหรอก ตรงนี้มันเป็นที่ส่วนตัวของแม่คุณไม่ใช่เหรอ ดูซิ ไม่เห็นจะมีบ้านใครอยู่เลยมามะ...ขอผมจัดหน่อยเถอะที่รัก ตอนนี้ มีเพียงหาดทราย สายลม และสองเราเท่านั้นนะ”“อ้าส์...อย่านะ เดี๋ยวแม่ผึ้งเห็น มันจะไม่ดี”“แม่ยายผมไม่อยู่บ้านหรอก สงสัยจะออกไปข้างนอกน่ะ ทำไมเหรอที่รัก คุณกลัวว่าแม่คุณเห็นแล้วเขาจะว่าเอาเหรอ เราแต่งงานกันแล้วนะ”“ปะ...เปล่า ผึ้งแค่...เอ่อ...แคร์ความรู้สึกของแม่น่ะ ตั้งแต่เลิกกับพ่อไปเมื่อสิบปีก่อน แม่ก็ไม่มีใครอีกเลย ผึ้งรู้...ว่าแม่เองก็คงจะเหงา ถ้าเราทำอะไรประเจิดประเจ้อแบบนี้ กลัวว่าแม่อาจจะ....เอ่อ...”“คุณกลัวว่าแม่ อาจจะมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมา ใช่ไหมจ๊ะ...”“ว๊าย!..ปกรณ์น่ะ พูดอะไรก็ไม่รู้ นี่แม่ผึ้งนะ”“ใช่...แม่คุณ แต่ก็เป็นแม่ยายของผมเหมือนกันนะ ผมเข้าใจที่คุณพูดทุกอย่าง งั้นเรา...เข้าไปทำอย่างว่ากันในบ้านก็ได้”ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นยืนตรงหน้าเธอ ก่อนจะถลกกางเกงขาสั้นของตัวเองลง จนดุ้นสวาทกลางกายที่แข็งอยู่นานแล้ว เชิดหัวขึ้นชี้หน้าเธอ“ว๊าย!..ที่รัก นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ”ภรรยาสาวทำตาโ
Mehr lesen
บทที่ 3 ร้อนร่าน
“อ้าส์...เสียว โอ๊ย...เมียจ๋า อย่างนั้นแหละ ดีจังเลย...อู้วส์...”หญิงสาวเกร็งขากรรไกร พร้อมกับดูดกล้ามเนื้อสวาทของเขา ขณะที่สองมือก็ยกขึ้นมานวดคลึงถุงทองที่ห้อยต่องเเต่งทั้งสองใบ ตามไปด้วยเมื่อเขาเสนอมาถึงขนาดนี้ เธอเองก็ไม่อยากจะขัดใจ จึงรีบใช้มือและปากดื่มด่ำกับข้าวหลามหนองมนกลางกายเขา อย่างเอร็ดอร่อยไม่ยอมหยุดปากเลยทีเดียว“อื้อ...มะ...มะ...ไม่ไหวแล้ว ผมทนไม่ไหวแล้วที่รัก เราเข้าไปทำต่อในบ้านกันเถอะ”พูดจบ เขาก็จูงมือเธอ เดินจ้ำอ้าวกลับเข้าบ้านไปทันที“ทุเรศ! ทุเรศที่สุด มาทำแบบนี้กับลูกสาว ฉันได้ยังไงเนี่ย อย่าคิดว่าแต่งงานกันแล้ว ก็จะทำอะไรตามใจตรงไหนก็ได้นะ ไม่เกรงใจกันบ้างเลย”กัญญา แม่ยายสาวสวย ยืนบ่นพึมพำอยู่ที่ริมหน้าต่างภายในห้องของเธอสาวใหญ่วัยสี่สิบสาม แอบมองพฤติกรรมของลูกเขยสุดหื่นอยู่นานสองนานแล้ว“จะทำอะไรกัน ก็ไม่ว่าหรอก แต่ก็ควรจะให้เกียรติสถานที่กันบ้าง อีกอย่าง...นี่มันก็ยังตอนกลางวันแสก ๆ ถ้าเป็นตอนกลางคืน จะไม่ว่าเลย”คุณแม่ยังสาวคิดอย่างนั้น ปากก็บ่นไป แต่ภายในใจเธอ กลับรู้สึกร้อนรุ่มที่ได้เห็นความเป็นชายลำงามของลูกเขยแม้จะแอบมองอยู่ไกล ๆ แต่เธอก็รับรู้ได้ถึ
Mehr lesen
บทที่ 4 เบอเริ่มเทิ่ม
“ร้องไปเลย ร้องดัง ๆ ไปเลยเมียจ๋า ผมชอบเห็นคุณร้อง”เขาบอกกับเธอด้วยเสียงที่หื่น จากนั้นก็จับขาทั้งสองของเมียสาวยกขึ้นพาดบ่า แล้วระรัวอาวุธร้ายกลางกายถูไถจุดกระสันภายในช่องสวรรค์คับแคบอย่างเมามัน“อู้วส์...ฉันจะเสร็จแล้วนะ จะ...จะ...จะเสร็จแล้ว อร๊าย...”พูดยังไม่ทันจบ หญิงสาวก็ร้องออกมาสุดเสียง ก่อนจะเกร็งกระตุกรุนแรง สำลักความสุขอย่างท่วมท้น“อ้าส์...อย่างนั้นแหละ ยิ่งคุณร้องดังมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งหื่นมากขึ้นเท่านั้น”“อื้อ...ฉันร้องจนแทบจะไม่มีเสียงแล้ว ว่าแต่คุณแน่ใจนะ ว่าแม่ฉันไม่อยู่น่ะ”“แน่ใจซิ ผมไม่เห็นแม่คุณตั้งแต่เช้าแล้ว สงสัยคงจะไปตลาดมั้ง”เมื่อพูดจบ ชายหนุ่มก็ส่ายเอวร่อน จัดเกมส์รักในระลอกที่สองต่อเนื่อง“หื้อ...ยังไม่ได้พักเลย จะซอยฉันต่อแล้วเหรอ”“ใช่...เอาต่อเลย น้องชายผมมันกำลังคลั่งน่ะ หยุดพักไม่ได้จริง ๆ”“งั้น...ก็จัดเต็มไปเลยนะคะ...ที่รัก”ยิ่งอุณหภูมิสวาทภายในห้อง ทวีมากขึ้นเท่าไหร่ ไฟในทรวงของผู้ที่แอบฟังอยู่ด้านนอก ก็ยิ่งลุกโชติช่วงมากขึ้นเท่านั้น“ไอ้ลูกเขยบ้า ทำไมเอาลูกสาวฉันไม่หยุดเลยเนี่ย ดูซิ...ตั้งนานสองนานแล้ว เดี๋ยวลูกสาวฉันก็ตายกันพอดีหรอก”แม่ยายยืน
Mehr lesen
บทที่ 5 ลูกเขยลีลาเด็ด
กัญญารู้ทั้งรู้ ว่าสิ่งที่เธอกำลังคิดเป็นเรื่องที่ผิด แต่มันก็แค่ความคิดน่ะ ไม่ได้เกิดขึ้นจริง ๆ ซะหน่อยใช่ไหม?“อร๊าย!...ที่รักไม่ไหวอีกแล้ว เสียว เสียวที่สุดเลย อ้าส์....ปะ...ปะ...ปกรณ์ ปกรณ์จ๋า ผึ้ง...สะ...สะเสียว เสียวเหลือเกิน อู้วส์...เสร็จอีกแล้ว”ร่างเล็กบนเตียงบอกกับคนรัก ก่อนจะร้องครางครวญอย่างสุขสม พลางบิดเกร็งเรือนร่างและกระตุกไปมา“โอ้วส์...น้ำผึ้งจ๋า ของคุณนี่ มันแน่นหนึบดีจังเลย ยิ่งตอนคุณเสร็จด้วยแล้ว ยิ่งตอดรัดน้องชายผมไม่ยอมปล่อยเลยนะ”ปกรณ์เองก็เสียวชาไปทั้งตัวเช่นกัน แต่เขายังคงพยายามเก็บกลั้นอารมณ์เอาไว้ ไม่ให้แตกซ่านออกมาก่อนเวลาอันควร“อ๊อย.....ที่รักขา ทะ...ทะ...ทำไมคุณถึงได้อึด และทนจังเลย แบบนี้...เมียก็เสียวตายพอดี น่ะซิคะ”“ก็ผมเก่งไง ผมยังไม่อยากเสร็จ ผมอยากจะเห็นคุณเสียวซ่าน จนแดดิ้นตายอยู่ตรงหน้าไงล่ะจ๊ะ”“ผัวเก่งที่สุดไปเลย งั้นก็ทำให้เมียเสียวจนตาย เร็ว ๆ ซิคะ เมียอยากเสียว อยากเสียวนาน ๆ ไปเลย”“ได้ซิ...จัดไป”ปกรณ์เร่งจังหวะเร็วยิ่งขึ้น กล้ามเนื้อตรงบั้นท้ายของเขาเกร็งเป็นริ้วรอน เอวร่อนพลิ้วไหว ทำเอาแม่ยายที่กำลังแอบดูอยู่ เสียวร่านจนแทบจะเสร็จสมตาม
Mehr lesen
บทที่ 6 สุดกระสัน
หลังจากที่สอดส่องดูพฤติกรรมของคนทั้งสองเสร็จเรียบร้อยแล้วกัญญาก็เดินตัวสั่น หัวใจร้อนรุ่มกลับไปยังห้องนอนของตนทันทีเธอรีบถอดเสื้อผ้าออกจนหมด จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ก่อนจะหยิบอุปกรณ์เซ็กส์ทอยที่อยู่ใต้หมอนออกมาแล้วจัดการปรนเปรอความกระสันซ่านที่มากมายของตัวเองจนอารมณ์ภายในทะยานขึ้นไปถึงขีดสุด และแล้วสิ่งที่คุ้มคลั่งก็ถูกปลดปล่อยออกมา“อ้าส์...เสียว เสียวจังเลย ปกรณ์จ๋า”ระหว่างที่ความรู้สึกลอยขึ้นไปสู่จุดซาบซ่าน กัญญาก็เผลอเรียกชื่อลูกเขยออกมาซะงั้นนั่นเป็นเพราะ เสียงที่น้ำผึ้งร้องเรียกตอนเสร็จสม คงจะติดหูของเธอมาจึงลืมตัว และร้องเรียกไปอย่างนั้น เธอไม่ได้แอบคิดอะไรเกินเลยกับลูกเขยคนนี้เลย“ไม่...ไม่นะ เขาเป็นสามีของลูก เราไม่ได้ต้องการอะไรอย่างนั้น”กัญญาพยายามจะปฏิเสธความรู้สึกของตัวเอง แต่เธอจะทำได้หรือเปล่านั้น ก็อีกเรื่องหนึ่งเช้าวันต่อมา น้ำผึ้งแต่งชุดยูนิฟอร์มของบริษัทที่เธอทำงาน เตรียมพร้อมสำหรับการสัมมนาประจำปีที่จะเกิดขึ้น“ที่รักจ๊ะ...วันนี้ คุณดูสวยจังเลย”ปกรณ์เอ่ยชม ขณะที่เขายังคงนอนอยู่บนเตียงในชุดวันเกิดอยู่เลย“อะไรกัน ทำอย่างกับไม่เคยเห็นฉัน ในชุดทำงานอย่าง
Mehr lesen
บทที่ 7 อย่ามางอแง
เธอนุ่งผ้าถุงผืนบาง เรือนร่างชุ่มไปด้วยน้ำที่ยังเช็ดไม่หมดจนผ้ามันแนบเข้ากับส่วนเว้าส่วนโค้ง เผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวชัดเจน“ว๊าย!...ปกรณ์เองเหรอ แม่ตกใจหมดเลย โผล่มาไม่ให้สุ่มให้เสียง”กัญญาบอกกับเขา แต่สายตาเธอกลับมองลงไปยังท่อนเนื้อตรงกลางกายเขา ที่มันยังแข็งปั๋งไม่เลิก“ขอโทษทีครับแม่ ผมรีบไปหน่อย เลยไม่ทันระวัง”เขาพูดพลาง เผลอใช้สายตาสำรวจเรือนร่างของเธอไปด้วยขณะที่ดุ้นเนื้อลำยาว ก็กระดกส่วนหัวชี้เชิดขึ้น เพราะสองเต้าทรงโตของแม่ยาย มันล้นจนแทบจะทะลักออกจากกระโจมอกอยู่แล้วแถมยังขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะอีกต่างหาก ชายหนุ่มไม่เคยคิดเลยว่า แม่ยายของเขาจะยังคงผิวพรรณผุดผ่องและเต่งตึงได้ขนาดนี้“เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จแล้ว ก็ไปกินข้าวกินปลานะ แม่เตรียมอาหารเช้าไว้ให้แล้ว”กัญญารู้ดี ว่าเธอกำลังถูกลูกเขยลวนลามทางสายตาแต่เธอก็ไม่ได้ถือสาอะไร กลับทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แถมยังยิ้มหวานให้กับเขาอีกด้วย ก่อนจะหันหลังแล้วเดินเข้าห้องไป“โห...นมก็ใหญ่ ตูดก็ใหญ่ แม่จ๋า....ทำไมแม่ถึงได้สวยเซ็กซี่ขนาดนี้เนี่ย”ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง จากนั้นเขาก็รีบเดินเข้าไปอาบน้ำ เมื่อเสร็จแล้ว ก็ไปนั่งทานอาหารเช้าที่แม่ยายเต
Mehr lesen
บทที่ 8 พลุ่งพล่านไปทั้งตัว
“โอ๊ย...ผมปวดหัวจัง คลื่นไส้ เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไปหมดเลย”พูดยังไม่ทันจบประโยค ปกรณ์ก็อาเจียนออกมาเลอะเสื้อผ้า และที่นอนเต็มไปหมด“ว๊าย!..ตายแล้ว จะอ๊วกทำไมไม่บอกแม่เนี่ย ดูซิ เลอะเทอะไปหมดเลย”เธอรีบหยิบกระดาษทิชชู่ มาจัดการกับสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ ก่อนจะไปหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เขา“ผะ...ผะ...ผม...ขอ...โทษครับแม่ มันอั้นไม่อยู่จริง ๆ ครับ เวลาเมา ผมจะเป็นอย่างนี้ทุกทีเลย ควบคุมตัวเองไม่อยู่”พูดพลาง ยื่นมือขึ้นมาจับเนื้อต้องตัวกัญญา“มา...เดี๋ยวแม่เช็ดตัวให้นะ”เธอใช้ผ้าที่ชุบน้ำ ลูบไล้ตั้งแต่ต้นคอลงไปยังหน้าอกแกร่งของเขาในฐานะที่ปกรณ์เป็นสามีของลูกสาว กัญญาจึงรักและเอ็นดูเขาเสมือนลูกคนหนึ่งแต่ภายในใจเธอ กลับรู้สึกอะไรที่มากกว่านั้น เรือนร่างกำยำของเขา มันทำให้เธอเกิดความกระสันขึ้นมาทันทีความเปล่าเปลี่ยว และความอ้างว้าง มันเป็นบ่อเกิดของความต้องการทางอารมณ์ในครั้งนี้“แม่กัญญา เช็ดให้ผมทั้งตัวเลยนะครับ”ร่างใหญ่พูดพลาง ถอดกางเกงของตัวเองลงจนเหลือแต่กางเกงในเท่านั้น ที่ปกปิดกล่องดวงใจเอาไว้“ห๊า! จะ...จะ...จะให้เช็ด ทะ...ทะ...ทั้งตัวเลยเหรอเนี่ย”เธอพูดเสียงสั่น หัวในเต้นระรัว ขณะ
Mehr lesen
บทที่ 9 นี่ผัวของลูกสาวนะ
“อู้วส์...ทำไมมันช่างใหญ่ยาวอะไรปานนี้เนี่ย”กัญญาบอกกับตัวเอง ขณะรูดชักจรวดนำวิถีกลางกายเขาอย่างเมามันแม้ปกรณ์จะนอนแน่นิ่ง แต่อาวุธร้ายของเขากลับไม่ได้นิ่งตามมันขยายตัวเชิดหัวเต็มที่ เปล่งประกายความ น่าสะพรึงกลัวออกมาแต่แม่ยายอารมณ์ร่านก็หาได้เกรงกลัวไม่เธอใช้สองมือประคองลำรักของเขา แล้วรูดสาวอย่างท้าทาย“หืม...แข็งนักใช่ไหม ฉันไม่ใช่น้ำผึ้งนะ ที่จะได้ยอมศิโรราบ กับท่อนเนื้อเทพบุตรของเธอง่าย ๆ แบบนี้...ต้องเจอกับอุ้งมือมารของแม่หน่อยเป็นไง”กัญญาใช้มือกำที่โคนลำ ก่อนจะใช้มืออีกข้างบีบและถูจุดอ่อนตรงหัวหยัก จากนั้นเธอก็ขยี้ขยำดุ้นเนื้อร้ายกาจอย่างเร้าอารมณ์“ชอบกระแทกลูกสาวแม่ใช่ไหม เดี๋ยววันนี้...แม่ขอแก้แค้นคืนบ้างนะ จะทำให้เธอต้องครวญคราง อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนเลย คอยดู”กัญญาบ้วนน้ำลายรดลงไปตรงจุดเสียดสี แล้วสะบัดข้อมือ รูดชักท่อนเนื้อเสน่หานั้นตามใจปรารถนา“โอ้วส์...”ชายหนุ่มครางกระเส่า พลางอ้าขาแอ่นลำเนื้อขึ้น เขาเสียวชาอย่างบอกไม่ถูก ความสยิวมันวิ่งพล่านตั้งแต่ศีรษะลงไปจรดปลายเท้าแล้ว“เป็นยังไงล่ะ มือของแม่ ไม่ได้นิ่มนวลเหมือนกับมือยัยน้ำผึ้งหรอกนะ ใหญ่ยาวแบบนี้ จับได
Mehr lesen
บทที่ 10 ว้าย! ปกรณ์ทำอะไรเนี่ย?
ปกติปกรณ์จะเป็นคนติดภรรยาเอามาก แต่ครั้งนี้กลับไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นเพราะในหัวสมองเขา คิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนซึ่งจำได้พอลาง ๆมันเหมือนกับความฝัน แต่ยิ่งนึก ภาพมันก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเมื่อปกรณ์เดินกลับมาถึงบ้าน เขาตั้งใจจะบอกแม่กัญญาเรื่องที่น้ำผึ้งจะขออยู่เที่ยวต่อ และคงไม่ได้กลับมาทานข้าวเย็นด้วยกันในวันนี้ แต่เดินหาเท่าไหร่ ก็ไม่เจอแม่ยายสักที“แม่! แม่ครับ วันนี้เราคงต้องทานข้าวเย็น กันสองคนเหมือนเดิมอีกแล้ว”ร้องบอกพลางเดินไปรอบ ๆ บ้าน ปกรณ์เดินหากัญญาอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่เจอเขาจึงเดินขึ้นไปยังห้องนอนเธอ ในตอนแรกปกรณ์เห็นว่าประตูห้องปิด ก็เลยคิดว่าแม่คงจะออกไปธุระข้างนอกแต่พอเขากำลังจะหันหลังกลับ ก็ได้ยินเสียงร้องของแม่กัญญาลอยออกมา แต่เสียงมันฟังดูแปลก เหมือนคนกำลังซาบซ่าน ยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก“อ้าส์...อู้วส์...อ๊ะ...”เสียงครางกระเส่าของคนที่อยู่ในห้อง ดังบ้าง เบาบ้างเป็นระยะ ๆ“เอ๊ะ! แม่เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย”ด้วยความเป็นห่วง เขาจึงไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วน ว่าแม่ยายอาจจะกำลังทำอะไรส่วนตัวอยู่ก็ได้เขาจึงเคาะประตู แล้วตะโกนเสียงดังร้องเรียก“แม่! แม่ครับ ทำอะ
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status