ชุด แม่ยายร้อนสวาท

ชุด แม่ยายร้อนสวาท

last update最終更新日 : 2025-09-24
作家:  อัมพุท連載中
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 評価. 1 レビュー
34チャプター
7.0Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อีโรติก

เจ้าชู้

Badgirl

นอกใจ

ลูกเขย

ความรักต้องห้าม

“อย่านะ อย่าเปิดออกมานะ!” กัญญารีบร้องห้ามแต่ก็ช้าเกินไป เพราะลูกเขยจอมสงสัยได้เห็นความลับของเธอหมดเสียแล้ว อุปกรณ์บางอย่างที่กัญญาซ่อนเอาไว้ใต้หมอน ถูกเขารื้อออกมาหมด เมื่อ น้ำผึ้ง ลูกสาวเพียงคนเดียวพา ปกรณ์ ลูกเขยหนุ่มหล่อมาเที่ยวที่บ้าน แม่ยายอย่างเธอเห็นทีจะอยู่เฉยไม่ได้แล้ว เพราะดันเผลอไปแอบดูกิจกรรมสวาทของคนทั้งสองเข้าพอที แถมคนทั้งคู่ก็ยังเริงรักกันแบบถึงพริกถึงขิงอีกด้วย

もっと見る

第1話

บทที่ 1 น้ำผึ้งหวาน

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

006-ปวรุตม์ Pawarut
006-ปวรุตม์ Pawarut
ดีมากเลยครับผมชอบแนวนี้มากเลย
2025-12-18 20:03:49
0
0
34 チャプター
บทที่ 1 น้ำผึ้งหวาน
นิยายเรื่องนี้ประกอบด้วยเรื่องสั้น 3 เรื่องได้แก่1.แม่ยายร้อนสวาท2.กำราบหลานสาว 3.เริงสวาทสาวปี 1บทนำแม่ยายร้อนสวาทช่วงบ่ายวันหนึ่ง ณ ชายทะเลในจังหวัดตราดสองสามีภรรยาที่เพิ่งจะแต่งงานกันได้ใหม่ ๆ กำลังนอนตากลมห่มฟ้า อย่างสบายอกสบายใจ“ดีจังเลยนะ ที่คุณมาสัมมนาที่นี่ ผมเลยได้มาพักผ่อนไปด้วยเลย”“ก็ฉันเป็นคนเสนอในที่ประชุมเองแหละ ว่าให้มาจัดสัมมนาประจำปีที่รีสอร์ทบนเกาะช้าง จะได้แวะมาเยี่ยมแม่ที่บ้านด้วยไงเดินทางมาถึงก่อนหนึ่งวัน มันก็ดีแบบนี้แหละ ได้นอนบ้านแม่หนึ่งคืน แล้วพรุ่งนี้ฉันก็ค่อยนั่งเรือข้ามไปประชุมงานบนเกาะช้างโน่นส่วนคุณก็รอฉันบนฝั่งนี่แหละ เสร็จงานแล้วจะรีบกลับมาหานะคะ...ที่รัก”“แหม...หัวดีจริง ๆ เลยนะ เมียผม คุณมาธุระเรื่องงาน ส่วนผมก็ถือโอกาสมาไหว้แม่ยาย แถมยังไม่ต้องไปเปิดห้องพักในโรงแรมให้เสียตังอีกด้วย...ฮ่า ๆ”ปกรณ์ หนุ่มหล่อวัยยี่สิบสี่ พูดจบ เขาก็ยิ้มกริ่ม พลางส่งสายตาหวานให้กับภรรยาสาวข้างกาย“ใช่ ๆ คุณแม่ของฉัน มาซื้อที่ทางแถวนี้ แล้วก็ปลูกบ้านไว้เป็นสิบปีแล้ว แม่เป็นคนออกแบบบ้านและก็ตกแต่งเองทุกอย่างเลยนะ ตอนฟ้องหย่ากับพ่อ แม่ได้เงินมาก้อนโตเลยล่ะ สร
続きを読む
บทที่ 2 เร่าร้อนริมชายหาด
น้ำผึ้งร้องห้าม ทั้ง ๆ ที่เธอก็กำลังเกิดอารมณ์กระสันซ่านอยู่ไม่น้อย“แถวนี้ คงไม่มีใครหรอก ตรงนี้มันเป็นที่ส่วนตัวของแม่คุณไม่ใช่เหรอ ดูซิ ไม่เห็นจะมีบ้านใครอยู่เลยมามะ...ขอผมจัดหน่อยเถอะที่รัก ตอนนี้ มีเพียงหาดทราย สายลม และสองเราเท่านั้นนะ”“อ้าส์...อย่านะ เดี๋ยวแม่ผึ้งเห็น มันจะไม่ดี”“แม่ยายผมไม่อยู่บ้านหรอก สงสัยจะออกไปข้างนอกน่ะ ทำไมเหรอที่รัก คุณกลัวว่าแม่คุณเห็นแล้วเขาจะว่าเอาเหรอ เราแต่งงานกันแล้วนะ”“ปะ...เปล่า ผึ้งแค่...เอ่อ...แคร์ความรู้สึกของแม่น่ะ ตั้งแต่เลิกกับพ่อไปเมื่อสิบปีก่อน แม่ก็ไม่มีใครอีกเลย ผึ้งรู้...ว่าแม่เองก็คงจะเหงา ถ้าเราทำอะไรประเจิดประเจ้อแบบนี้ กลัวว่าแม่อาจจะ....เอ่อ...”“คุณกลัวว่าแม่ อาจจะมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมา ใช่ไหมจ๊ะ...”“ว๊าย!..ปกรณ์น่ะ พูดอะไรก็ไม่รู้ นี่แม่ผึ้งนะ”“ใช่...แม่คุณ แต่ก็เป็นแม่ยายของผมเหมือนกันนะ ผมเข้าใจที่คุณพูดทุกอย่าง งั้นเรา...เข้าไปทำอย่างว่ากันในบ้านก็ได้”ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นยืนตรงหน้าเธอ ก่อนจะถลกกางเกงขาสั้นของตัวเองลง จนดุ้นสวาทกลางกายที่แข็งอยู่นานแล้ว เชิดหัวขึ้นชี้หน้าเธอ“ว๊าย!..ที่รัก นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ”ภรรยาสาวทำตาโ
続きを読む
บทที่ 3 ร้อนร่าน
“อ้าส์...เสียว โอ๊ย...เมียจ๋า อย่างนั้นแหละ ดีจังเลย...อู้วส์...”หญิงสาวเกร็งขากรรไกร พร้อมกับดูดกล้ามเนื้อสวาทของเขา ขณะที่สองมือก็ยกขึ้นมานวดคลึงถุงทองที่ห้อยต่องเเต่งทั้งสองใบ ตามไปด้วยเมื่อเขาเสนอมาถึงขนาดนี้ เธอเองก็ไม่อยากจะขัดใจ จึงรีบใช้มือและปากดื่มด่ำกับข้าวหลามหนองมนกลางกายเขา อย่างเอร็ดอร่อยไม่ยอมหยุดปากเลยทีเดียว“อื้อ...มะ...มะ...ไม่ไหวแล้ว ผมทนไม่ไหวแล้วที่รัก เราเข้าไปทำต่อในบ้านกันเถอะ”พูดจบ เขาก็จูงมือเธอ เดินจ้ำอ้าวกลับเข้าบ้านไปทันที“ทุเรศ! ทุเรศที่สุด มาทำแบบนี้กับลูกสาว ฉันได้ยังไงเนี่ย อย่าคิดว่าแต่งงานกันแล้ว ก็จะทำอะไรตามใจตรงไหนก็ได้นะ ไม่เกรงใจกันบ้างเลย”กัญญา แม่ยายสาวสวย ยืนบ่นพึมพำอยู่ที่ริมหน้าต่างภายในห้องของเธอสาวใหญ่วัยสี่สิบสาม แอบมองพฤติกรรมของลูกเขยสุดหื่นอยู่นานสองนานแล้ว“จะทำอะไรกัน ก็ไม่ว่าหรอก แต่ก็ควรจะให้เกียรติสถานที่กันบ้าง อีกอย่าง...นี่มันก็ยังตอนกลางวันแสก ๆ ถ้าเป็นตอนกลางคืน จะไม่ว่าเลย”คุณแม่ยังสาวคิดอย่างนั้น ปากก็บ่นไป แต่ภายในใจเธอ กลับรู้สึกร้อนรุ่มที่ได้เห็นความเป็นชายลำงามของลูกเขยแม้จะแอบมองอยู่ไกล ๆ แต่เธอก็รับรู้ได้ถึ
続きを読む
บทที่ 4 เบอเริ่มเทิ่ม
“ร้องไปเลย ร้องดัง ๆ ไปเลยเมียจ๋า ผมชอบเห็นคุณร้อง”เขาบอกกับเธอด้วยเสียงที่หื่น จากนั้นก็จับขาทั้งสองของเมียสาวยกขึ้นพาดบ่า แล้วระรัวอาวุธร้ายกลางกายถูไถจุดกระสันภายในช่องสวรรค์คับแคบอย่างเมามัน“อู้วส์...ฉันจะเสร็จแล้วนะ จะ...จะ...จะเสร็จแล้ว อร๊าย...”พูดยังไม่ทันจบ หญิงสาวก็ร้องออกมาสุดเสียง ก่อนจะเกร็งกระตุกรุนแรง สำลักความสุขอย่างท่วมท้น“อ้าส์...อย่างนั้นแหละ ยิ่งคุณร้องดังมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งหื่นมากขึ้นเท่านั้น”“อื้อ...ฉันร้องจนแทบจะไม่มีเสียงแล้ว ว่าแต่คุณแน่ใจนะ ว่าแม่ฉันไม่อยู่น่ะ”“แน่ใจซิ ผมไม่เห็นแม่คุณตั้งแต่เช้าแล้ว สงสัยคงจะไปตลาดมั้ง”เมื่อพูดจบ ชายหนุ่มก็ส่ายเอวร่อน จัดเกมส์รักในระลอกที่สองต่อเนื่อง“หื้อ...ยังไม่ได้พักเลย จะซอยฉันต่อแล้วเหรอ”“ใช่...เอาต่อเลย น้องชายผมมันกำลังคลั่งน่ะ หยุดพักไม่ได้จริง ๆ”“งั้น...ก็จัดเต็มไปเลยนะคะ...ที่รัก”ยิ่งอุณหภูมิสวาทภายในห้อง ทวีมากขึ้นเท่าไหร่ ไฟในทรวงของผู้ที่แอบฟังอยู่ด้านนอก ก็ยิ่งลุกโชติช่วงมากขึ้นเท่านั้น“ไอ้ลูกเขยบ้า ทำไมเอาลูกสาวฉันไม่หยุดเลยเนี่ย ดูซิ...ตั้งนานสองนานแล้ว เดี๋ยวลูกสาวฉันก็ตายกันพอดีหรอก”แม่ยายยืน
続きを読む
บทที่ 5 ลูกเขยลีลาเด็ด
กัญญารู้ทั้งรู้ ว่าสิ่งที่เธอกำลังคิดเป็นเรื่องที่ผิด แต่มันก็แค่ความคิดน่ะ ไม่ได้เกิดขึ้นจริง ๆ ซะหน่อยใช่ไหม?“อร๊าย!...ที่รักไม่ไหวอีกแล้ว เสียว เสียวที่สุดเลย อ้าส์....ปะ...ปะ...ปกรณ์ ปกรณ์จ๋า ผึ้ง...สะ...สะเสียว เสียวเหลือเกิน อู้วส์...เสร็จอีกแล้ว”ร่างเล็กบนเตียงบอกกับคนรัก ก่อนจะร้องครางครวญอย่างสุขสม พลางบิดเกร็งเรือนร่างและกระตุกไปมา“โอ้วส์...น้ำผึ้งจ๋า ของคุณนี่ มันแน่นหนึบดีจังเลย ยิ่งตอนคุณเสร็จด้วยแล้ว ยิ่งตอดรัดน้องชายผมไม่ยอมปล่อยเลยนะ”ปกรณ์เองก็เสียวชาไปทั้งตัวเช่นกัน แต่เขายังคงพยายามเก็บกลั้นอารมณ์เอาไว้ ไม่ให้แตกซ่านออกมาก่อนเวลาอันควร“อ๊อย.....ที่รักขา ทะ...ทะ...ทำไมคุณถึงได้อึด และทนจังเลย แบบนี้...เมียก็เสียวตายพอดี น่ะซิคะ”“ก็ผมเก่งไง ผมยังไม่อยากเสร็จ ผมอยากจะเห็นคุณเสียวซ่าน จนแดดิ้นตายอยู่ตรงหน้าไงล่ะจ๊ะ”“ผัวเก่งที่สุดไปเลย งั้นก็ทำให้เมียเสียวจนตาย เร็ว ๆ ซิคะ เมียอยากเสียว อยากเสียวนาน ๆ ไปเลย”“ได้ซิ...จัดไป”ปกรณ์เร่งจังหวะเร็วยิ่งขึ้น กล้ามเนื้อตรงบั้นท้ายของเขาเกร็งเป็นริ้วรอน เอวร่อนพลิ้วไหว ทำเอาแม่ยายที่กำลังแอบดูอยู่ เสียวร่านจนแทบจะเสร็จสมตาม
続きを読む
บทที่ 6 สุดกระสัน
หลังจากที่สอดส่องดูพฤติกรรมของคนทั้งสองเสร็จเรียบร้อยแล้วกัญญาก็เดินตัวสั่น หัวใจร้อนรุ่มกลับไปยังห้องนอนของตนทันทีเธอรีบถอดเสื้อผ้าออกจนหมด จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ก่อนจะหยิบอุปกรณ์เซ็กส์ทอยที่อยู่ใต้หมอนออกมาแล้วจัดการปรนเปรอความกระสันซ่านที่มากมายของตัวเองจนอารมณ์ภายในทะยานขึ้นไปถึงขีดสุด และแล้วสิ่งที่คุ้มคลั่งก็ถูกปลดปล่อยออกมา“อ้าส์...เสียว เสียวจังเลย ปกรณ์จ๋า”ระหว่างที่ความรู้สึกลอยขึ้นไปสู่จุดซาบซ่าน กัญญาก็เผลอเรียกชื่อลูกเขยออกมาซะงั้นนั่นเป็นเพราะ เสียงที่น้ำผึ้งร้องเรียกตอนเสร็จสม คงจะติดหูของเธอมาจึงลืมตัว และร้องเรียกไปอย่างนั้น เธอไม่ได้แอบคิดอะไรเกินเลยกับลูกเขยคนนี้เลย“ไม่...ไม่นะ เขาเป็นสามีของลูก เราไม่ได้ต้องการอะไรอย่างนั้น”กัญญาพยายามจะปฏิเสธความรู้สึกของตัวเอง แต่เธอจะทำได้หรือเปล่านั้น ก็อีกเรื่องหนึ่งเช้าวันต่อมา น้ำผึ้งแต่งชุดยูนิฟอร์มของบริษัทที่เธอทำงาน เตรียมพร้อมสำหรับการสัมมนาประจำปีที่จะเกิดขึ้น“ที่รักจ๊ะ...วันนี้ คุณดูสวยจังเลย”ปกรณ์เอ่ยชม ขณะที่เขายังคงนอนอยู่บนเตียงในชุดวันเกิดอยู่เลย“อะไรกัน ทำอย่างกับไม่เคยเห็นฉัน ในชุดทำงานอย่าง
続きを読む
บทที่ 7 อย่ามางอแง
เธอนุ่งผ้าถุงผืนบาง เรือนร่างชุ่มไปด้วยน้ำที่ยังเช็ดไม่หมดจนผ้ามันแนบเข้ากับส่วนเว้าส่วนโค้ง เผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวชัดเจน“ว๊าย!...ปกรณ์เองเหรอ แม่ตกใจหมดเลย โผล่มาไม่ให้สุ่มให้เสียง”กัญญาบอกกับเขา แต่สายตาเธอกลับมองลงไปยังท่อนเนื้อตรงกลางกายเขา ที่มันยังแข็งปั๋งไม่เลิก“ขอโทษทีครับแม่ ผมรีบไปหน่อย เลยไม่ทันระวัง”เขาพูดพลาง เผลอใช้สายตาสำรวจเรือนร่างของเธอไปด้วยขณะที่ดุ้นเนื้อลำยาว ก็กระดกส่วนหัวชี้เชิดขึ้น เพราะสองเต้าทรงโตของแม่ยาย มันล้นจนแทบจะทะลักออกจากกระโจมอกอยู่แล้วแถมยังขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะอีกต่างหาก ชายหนุ่มไม่เคยคิดเลยว่า แม่ยายของเขาจะยังคงผิวพรรณผุดผ่องและเต่งตึงได้ขนาดนี้“เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จแล้ว ก็ไปกินข้าวกินปลานะ แม่เตรียมอาหารเช้าไว้ให้แล้ว”กัญญารู้ดี ว่าเธอกำลังถูกลูกเขยลวนลามทางสายตาแต่เธอก็ไม่ได้ถือสาอะไร กลับทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แถมยังยิ้มหวานให้กับเขาอีกด้วย ก่อนจะหันหลังแล้วเดินเข้าห้องไป“โห...นมก็ใหญ่ ตูดก็ใหญ่ แม่จ๋า....ทำไมแม่ถึงได้สวยเซ็กซี่ขนาดนี้เนี่ย”ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง จากนั้นเขาก็รีบเดินเข้าไปอาบน้ำ เมื่อเสร็จแล้ว ก็ไปนั่งทานอาหารเช้าที่แม่ยายเต
続きを読む
บทที่ 8 พลุ่งพล่านไปทั้งตัว
“โอ๊ย...ผมปวดหัวจัง คลื่นไส้ เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไปหมดเลย”พูดยังไม่ทันจบประโยค ปกรณ์ก็อาเจียนออกมาเลอะเสื้อผ้า และที่นอนเต็มไปหมด“ว๊าย!..ตายแล้ว จะอ๊วกทำไมไม่บอกแม่เนี่ย ดูซิ เลอะเทอะไปหมดเลย”เธอรีบหยิบกระดาษทิชชู่ มาจัดการกับสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ ก่อนจะไปหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เขา“ผะ...ผะ...ผม...ขอ...โทษครับแม่ มันอั้นไม่อยู่จริง ๆ ครับ เวลาเมา ผมจะเป็นอย่างนี้ทุกทีเลย ควบคุมตัวเองไม่อยู่”พูดพลาง ยื่นมือขึ้นมาจับเนื้อต้องตัวกัญญา“มา...เดี๋ยวแม่เช็ดตัวให้นะ”เธอใช้ผ้าที่ชุบน้ำ ลูบไล้ตั้งแต่ต้นคอลงไปยังหน้าอกแกร่งของเขาในฐานะที่ปกรณ์เป็นสามีของลูกสาว กัญญาจึงรักและเอ็นดูเขาเสมือนลูกคนหนึ่งแต่ภายในใจเธอ กลับรู้สึกอะไรที่มากกว่านั้น เรือนร่างกำยำของเขา มันทำให้เธอเกิดความกระสันขึ้นมาทันทีความเปล่าเปลี่ยว และความอ้างว้าง มันเป็นบ่อเกิดของความต้องการทางอารมณ์ในครั้งนี้“แม่กัญญา เช็ดให้ผมทั้งตัวเลยนะครับ”ร่างใหญ่พูดพลาง ถอดกางเกงของตัวเองลงจนเหลือแต่กางเกงในเท่านั้น ที่ปกปิดกล่องดวงใจเอาไว้“ห๊า! จะ...จะ...จะให้เช็ด ทะ...ทะ...ทั้งตัวเลยเหรอเนี่ย”เธอพูดเสียงสั่น หัวในเต้นระรัว ขณะ
続きを読む
บทที่ 9 นี่ผัวของลูกสาวนะ
“อู้วส์...ทำไมมันช่างใหญ่ยาวอะไรปานนี้เนี่ย”กัญญาบอกกับตัวเอง ขณะรูดชักจรวดนำวิถีกลางกายเขาอย่างเมามันแม้ปกรณ์จะนอนแน่นิ่ง แต่อาวุธร้ายของเขากลับไม่ได้นิ่งตามมันขยายตัวเชิดหัวเต็มที่ เปล่งประกายความ น่าสะพรึงกลัวออกมาแต่แม่ยายอารมณ์ร่านก็หาได้เกรงกลัวไม่เธอใช้สองมือประคองลำรักของเขา แล้วรูดสาวอย่างท้าทาย“หืม...แข็งนักใช่ไหม ฉันไม่ใช่น้ำผึ้งนะ ที่จะได้ยอมศิโรราบ กับท่อนเนื้อเทพบุตรของเธอง่าย ๆ แบบนี้...ต้องเจอกับอุ้งมือมารของแม่หน่อยเป็นไง”กัญญาใช้มือกำที่โคนลำ ก่อนจะใช้มืออีกข้างบีบและถูจุดอ่อนตรงหัวหยัก จากนั้นเธอก็ขยี้ขยำดุ้นเนื้อร้ายกาจอย่างเร้าอารมณ์“ชอบกระแทกลูกสาวแม่ใช่ไหม เดี๋ยววันนี้...แม่ขอแก้แค้นคืนบ้างนะ จะทำให้เธอต้องครวญคราง อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนเลย คอยดู”กัญญาบ้วนน้ำลายรดลงไปตรงจุดเสียดสี แล้วสะบัดข้อมือ รูดชักท่อนเนื้อเสน่หานั้นตามใจปรารถนา“โอ้วส์...”ชายหนุ่มครางกระเส่า พลางอ้าขาแอ่นลำเนื้อขึ้น เขาเสียวชาอย่างบอกไม่ถูก ความสยิวมันวิ่งพล่านตั้งแต่ศีรษะลงไปจรดปลายเท้าแล้ว“เป็นยังไงล่ะ มือของแม่ ไม่ได้นิ่มนวลเหมือนกับมือยัยน้ำผึ้งหรอกนะ ใหญ่ยาวแบบนี้ จับได
続きを読む
บทที่ 10 ว้าย! ปกรณ์ทำอะไรเนี่ย?
ปกติปกรณ์จะเป็นคนติดภรรยาเอามาก แต่ครั้งนี้กลับไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นเพราะในหัวสมองเขา คิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนซึ่งจำได้พอลาง ๆมันเหมือนกับความฝัน แต่ยิ่งนึก ภาพมันก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเมื่อปกรณ์เดินกลับมาถึงบ้าน เขาตั้งใจจะบอกแม่กัญญาเรื่องที่น้ำผึ้งจะขออยู่เที่ยวต่อ และคงไม่ได้กลับมาทานข้าวเย็นด้วยกันในวันนี้ แต่เดินหาเท่าไหร่ ก็ไม่เจอแม่ยายสักที“แม่! แม่ครับ วันนี้เราคงต้องทานข้าวเย็น กันสองคนเหมือนเดิมอีกแล้ว”ร้องบอกพลางเดินไปรอบ ๆ บ้าน ปกรณ์เดินหากัญญาอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่เจอเขาจึงเดินขึ้นไปยังห้องนอนเธอ ในตอนแรกปกรณ์เห็นว่าประตูห้องปิด ก็เลยคิดว่าแม่คงจะออกไปธุระข้างนอกแต่พอเขากำลังจะหันหลังกลับ ก็ได้ยินเสียงร้องของแม่กัญญาลอยออกมา แต่เสียงมันฟังดูแปลก เหมือนคนกำลังซาบซ่าน ยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก“อ้าส์...อู้วส์...อ๊ะ...”เสียงครางกระเส่าของคนที่อยู่ในห้อง ดังบ้าง เบาบ้างเป็นระยะ ๆ“เอ๊ะ! แม่เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย”ด้วยความเป็นห่วง เขาจึงไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วน ว่าแม่ยายอาจจะกำลังทำอะไรส่วนตัวอยู่ก็ได้เขาจึงเคาะประตู แล้วตะโกนเสียงดังร้องเรียก“แม่! แม่ครับ ทำอะ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status