LOGINวัลปรีย์รับรู้ได้ในวินาทีที่ลิ้นร้อนๆ ของเขาสอดล่วงล้ำสู่โพรงปาก ควานกระหวัดรัดลิ้นหล่อนไม่ยอมปล่อย หล่อนเสียววาบถึงใจกลางความเป็นหญิงที่กำลังเต้นตุบ
“กัณห์...”
หล่อนแอ่นกาย ครางชื่อเขาด้วยความเสียวซ่าน เมื่อจุมพิตแผดเผา เริ่มลามเลียออกห่างปากนุ่ม เปลี่ยนมาเป็นจูบระไถลเรื่อยลงต่ำกว่าปาก มายังแก้ม คาง ลำคอ ก่อนวกกลับไปใช้ไรฟันคมขบเม้มหยอกเอินติ่งหู
ไม่ทันที่หล่อนจะตั้งตัว ปลายลิ้นอุ่นซ่านก็ตวัดเร็วกับซอกใบหูด้านหลัง อย่างรู้ดีว่าเนื้อส่วนนั้นคือจุดศูนย์รวมประสาทไวต่อสัมผัสแห่งหนึ่งของหล่อน
มือหนาข้างที่โอบกระชับแผ่นหลังนุ่มของม่ายสาว เลื่อนลงขยำตะโพกอวบผาย อีกข้างขยับไปมาแถวซิบของตัวเสื้อ ว่องไวและเบากริบ ชนิดที่หล่อนไม่ทันรู้สึก ชุดยาวเป็นท่อนเดียวตลอดตัว ก็มีอันลงไปกองอยู่กับพื้น
วัลปรีย์ไม่ต้องหนาวทรวงนานนัก พออาภรณ์พ้นร่าง เผยอกอวบแก่สายตา อกัณห์ก็ช่วยก่อความอบอุ่นแทบจะเป็นร้อน ด้วยการห่มปากชุ่มชื้นลงครอบครองแทนยกทรงลูกไม้บางเฉียบที่เคยห่อหุ้ม
เสียงครางหลุดจากปากห่อเผยอ อกคับซีแอ่นเต็มที่ เพิ่มความถนัดในการดูดดื่มแก่ปากชายหนุ่ม
ใบหน้าผ่องนวลเริ่มเหยเก เมื่อยอดอกแข็งตัวเป็นตุ่มไตถูกปลายลิ้นอุ่นสากตวัดเลียเร็ว
มือหนาลูบสัมผัสแผ่นหลัง เลื่อนผ่านชายโครงมาด้านหน้า ซ้อนกุมเต้าอวบ ก่อนส่งปลายนิ้วบดขยี้ยอดตูมราวจะให้แหลกละเอียดคามือ
เหมือนกับว่ายังไม่หนำใจในอันที่จะสร้างความหฤหรรษ์แก่ม่ายสาว
ร่างอวบหนั่นแน่นถูกยกพ้นตัก ร่างสูงขยับเคลื่อนทรุดนั่งกับพื้นระหว่างซอกเข่าที่แยกออกจากกันแต่ไม่ยอมให้เสียจังหวะเล้าโลมต่อเนื่อง
วัลปรีย์ เหมือนจะขาดใจ ต้องผ่อนลมทางปากที่เดี๋ยวห่อ เดี๋ยวเม้มขบ ลำขาอวบเรียวแยกออกห่างกันกว้างขึ้นอัตโนมัติ
กายสล้างสะเทือนไปกับการเล่นรักโดยนิ้วที่ทั้งยาวและแกร่งกระด้าง ขณะปากร้อนๆยังครอบครองยอดถันซ้ายขวาอย่างไม่ยอมให้น้อยหน้ากัน
ปลายลิ้นสากตวัดระรัว เนิบนาบบ้าง เร็วแรงบ้าง บางจังหวะก็แกล้งขบเม้มด้วยคมฟันให้รู้สึกจนภายในขับความเปียกชื้นในส่วนล่าง ที่นิ้วแกร่งกำลังรุกคืบเชื่องช้า เป็นจังหวะจะโคนด้วยความมั่นใจ
นิ้วหนึ่ง แล้วก็สองนิ้ว บดขยี้ติ่งเนื้อศูนย์รวมประสาทความใคร่ จากนั้นนิ้วที่สามก็ตามเข้าไป ทำให้หล่อนรู้สึกในความตึงแน่นภายในช่องทางรัก ไม่ทันควบคุมจังหวะหายใจได้ นิ้วทั้งสามที่รวมตัวกันเป็นหนึ่ง ก็เริ่มบิด ดุนดัน หมุนวนจนหล่อนแทบจะขาดใจด้วยแรงหฤหรรษ์ที่พุ่งขึ้นสูงเกือบก้าวสู่ความสุขสุดยอด
“กะ…กัณห์ พะ…พอเถอะ ปรีย์ไม่ไหวแล้ว!”
ทั้งเสียง ทั้งจังหวะหายใจฟังเป็นหอบ
ความรู้สึกเสียวซ่านเกือบพาทะยานสู่จุดสุดยอดจากการรุกคืบที่ไม่ยอมผ่อนปรน
ท้ายที่สุดร่างอวบสล้างกระถดหนีความทรมานแสนหวานที่ชายหนุ่มไม่ยอมให้ปลดปล่อย
อกัณห์ไม่ตาม ทั้งยังผละห่างชั่วครู่ ดวงตาคมฉ่ำไปด้วยฤทธิ์ราคะสบตาปรือปรอยที่มองมาอย่างคาดหวัง และแน่ใจว่าจะได้สมหวัง ราวจะสะกด
วัลปรีย์มองร่างกำยำล่ำสันด้วยมัดกล้ามพองาม แววตาเป็นประกายเชื่อมสลับกับลุกวาวด้วยไฟกำหนัด
หล่อนกรีดนิ้วจัดการกับเสื้อ กางเกงของชายหนุ่มรวดเร็ว บอกความจัดเจนด้วยประสบการณ์ที่ไม่ยิ่งหย่อน
อกัณห์สั่นหน้านิดหนึ่ง เมื่อถึงปราการด่านสุดท้าย จากนั้นใช้นิ้วเกี่ยวเข้ากับขอบกางเกงชั้นใน รูดลงต่ำ ช้าๆ
ม่ายสาวหายใจแรง แต่ไม่ลืมที่จะยื่นมือนุ่มออกไปสัมผัสลูบไล้กล้ามกายบุรุษด้วยความหลงใหล
หยาดน้ำใสตรงส่วนปลายหยดออกมาทันใจ พอเหลือบตาสูง ก็ได้เห็นว่าเจ้าของความขมึงแกร่งในมือ ยืนขบฟันแน่น หน้าคมสันแดงก่ำ นัยน์ตาคมเข้มปรือปรอยสบตาหล่อน
ไม่จำเป็นต้องร้องขอให้เสียเวลา...
ไม่ต้องสอนจระเข้ว่ายน้ำฉันใด ย่อมไม่ต้องออกปากบอกม่ายสาวมากประสบการณ์เชิงรัก ผู้มีความช่ำชองในการปรนนิบัติให้ชายมีความสุขฉันนั้น
อกัณห์หลับตา ปากเม้มแน่นสลับห่อพ่นลมหายเป็นจังหวะถี่ๆ ใบหน้าแหงนเริด
เพลิงปรารถนาจากการผลักดันของอารมณ์ใคร่ท่วมท้น เมื่อปากนุ่มอิ่ม อ้าขึ้นครอบครองสัดส่วนความเป็นชายที่กำลังเครียดแข็งร้อนผ่าวแทบจะลุกเป็นไฟ
อกัณห์ไม่ได้ไปหาหมอ และอาการที่เขาคิดว่าน่าจะมาจากการกินอาการผิดสำแดง ก็ไม่ยอมหาย แม้จะล่วงเลยไปหลายวัน แล้วก็แปลกว่าอาการมักจะกำเริบในเวลาเดิม แต่พอเขาเริ่มจะรู้เคล็ด คือถ้าตื่นขึ้นมาแล้วมีอาการคลื่นไส้ เอสกระป๋องเดียวเอาอยู่กระทั่งเข้าวันที่ห้า นับแต่เขามีอาการคลื่นไส้ตอนตื่นนอนเช้าๆ อาการสำแดงออกในรูปแบบใหม่ บอกให้รู้ว่าอาจถึงเวลาที่เขาต้องไปตรวจเช็คร่างกาย ไม่ควรรีรออีกต่อไป ก็เพิ่มเข้ามาอาการดังกล่าวมีขึ้นขณะเข้านั่งโต๊ะอาหารเช้า ทันทีที่มองเห็นไข่ดาวเหลืองอร่าม ทอดมาสวยงามสุดฝีมือแม่ครัวเอก อาการผะอืดผะอมก็สำแดง แต่ก็พยายามจะข่มความรู้สึกเอาไว้ ตอบคำถามภรรยาไปพลางแต่แล้ว เพียงแค่กาแฟดำเหยาะเกลือตกถึงท้อง ความรู้สึกคลื่นไส้รุนแรง ก็กระชากร่างเขาให้รีบยืนขึ้น เดินเร็วๆ ออกจากห้องรับประทานอาหารเฉียดร่างแม่สายที่เดินเข้ามาห้องอาหารขณะนั้นพอดีขนาดว่าเขาแทบวิ่งกลับขึ้นห้องก็ยังเกือบไม่ทันภรรยาของเขาตามมาในเวลาไม่นาน มีแม่สายตามมาอีกคนอกัณห์ไม่ใส่ใจว่าจะจะมีใครมาเห็นเขาในสภาพอ่อนแอ เขาอาเจียนลงถังขยะในห้องน้ำกระทั่งเหลือเพียงน้ำขมๆ“อากัณห์....อากัณห์ขา อย่างนี้ต้องไปหาหมอแล้วนะค
เดินทางกันมาถึงปลายเรื่อง ขอแวะทักทายคุณผู้อ่านสักนิดนะคะกบฏรักหัวใจปรารถนา เรื่องราวความรักต่างวัยระหว่างผู้ปกครองหนุ่ม กับเด็กสาวกำพร้า ที่ต้องอยู่ภายใต้ความดูแลของน้องชายพ่อเลี้ยง ด้วยความใกล้ชิด ฝ่ายหนึ่งก็สาวน้อยวัยใส สะสวยน่ารัก อีกฝ่ายก็หนุ่มใหญ่วัยทำงาน โสด-หล่อ-รวย คุณสมบัติครบสำหรับให้สาวๆ เก็บเอาไปฝัน ความรัก-ความใคร่จึงบังเกิด แต่ด้วยความแตกต่าง ไม่ว่าอายุ มุมมอง และประสบการณ์ เลยกลายเป็นอุปสรรคที่ทั้งสองจะต้องฟันฝ่าหากนักอ่านท่านใดมีคำติชม หรือต้องการชี้จุดผิดพลาดในขั้นตอนการผลิต สามารถพูดคุยเข้ามาได้ทางแฟนเพจ : นิยายโรมานซ์โดยลิลลี่ ผู้เขียนยินดีน้อมรับฟังทุกอย่างเพื่อนำไปแก้ไขในโอกาสต่อไป ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุน ท้ายสุดจริงๆ ขอฝากผลงานไม่ว่าภายใต้นามปากกา พันแสงจันทร์ - กำไลแก้ว - ลิลเอง ไว้ ณ โอกาสนี้ขอบคุณจากใจลิลลี่ โจนส์
ปัญจมาสะดุ้งตกใจตื่นจากนิทราแสนสุข เมื่อได้ยินเสียงโอ้กอ้ากมาจากในห้องน้ำสิ่งแรกที่หล่อนทำ คือควานมือหาร่างสามีสุดที่รักสองเดือนแล้ว ที่หล่อนลงนามในเอกสารสำคัญใบทะเบียนสมรส มีชื่อ นาย อกัณห์ นภนนท์ เป็นคู่สมรส แต่งานฉลองวิวาห์เพิ่งมีขึ้นเมื่อวานที่โรงแรมหรูในช่วงดีๆ ของชีวิต ไม่เพียงแต่หล่อนสมหวังในความรัก ได้ผู้ชายที่ตนเคยวางแผนพิชิตร่างกายและหัวใจ มาเป็นสามีในทุกความหมาย ผลการเรียนตลอดสามปีครึ่งที่หล่อนทุ่มเทเวลาให้เต็มที่ ยังปรากฏว่าได้รับเกียรตินิยมเหรียญทอง นับว่าเกินที่ตั้งใจเอาไว้เสียงกดชักโครก สลับเสียงโอ้กอ้ากดังมาอีกหญิงสาวนิ่วหน้า รีบลงจากเตียงเดินเป็นวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ด้วยความรักความเป็นห่วงสิ่งที่พบคือ ร่างสูงใหญ่ของสามีนั่งเกาะโถชักโครกอย่างหมดท่า หล่อนลงไปนั่นข้างๆ ลูบหลังไหล่คนหน้าซีดแทบจะดูเป็นสีกระดาษเก่าๆ“อากัณห์ขา เป็นอะไรไปคะ เมื่อวานก็ไม่ได้ดื่มเยอะนี่นา”อกัณห์ไม่ตอบ เพราะรู้สึกว่าถ้าเปิดปากตอนนี้อะไรๆ คงจะพุ่งออกมาอีก แม้เขาจะแน่ใจว่าได้คายเศษอาหารที่ตกค้างในกระเพาะ และลำไส้ออกหมดแล้วก็ตามแต่ถึงเขาจะเปิดปาก ทำแค่ส่ายศีรษะนิดหนึ่ง น้ำขมๆ ก็ยังพุ่งขึ้นม
สัญชาตญาณ และความคุ้นเคยมาก่อนกับท่ารักนี้ สาวน้อยหัวไวของเขาก็ต่อเองหลังจากนั้นอกัณห์ขบฟันแน่น เขาจวนเจียนจะหนีขึ้นสวรรค์ไปก่อนเพียงเพราะภาพท่อนลำของตนค่อยๆ ถูกกลืนกินทีละนิด ทีละนิด“อูยส์....” เขาไม่อาจทนเก็บเสียงบ่งบอกความซ่านเสียวไว้กับตัวได้อีกต่อไป“อา....”เสียงครางจากปากบางอิ่มสอดรับอกัณห์ทนรับต่อไปไม่ไหวจริงๆ กับจังหวะสาละวันเตี้ยลงๆ ของร่างอ้อนแอ้น จึงออกแรงที่มือกระชากสะโพกกลมมนให้กลืนกินตัวตนส่วนที่เหลือเกือบครึ่งของเขาในจังหวะเดียว“โอ๊ะ!” เสียงเล็กอุทานเขาเองก็ใช่จะไร้ปฏิกิริยากับการถูกสวมสอดจากปลอกนุ่มชุ่มฉ่ำ “อ๊ากซ์!”พอเสี้ยวส่วนเขาจมมิด ร่างบางก็นั่งนิ่ง จะเพื่อให้เกิดความคุ้นชินกับความใหญ่โตที่คาคับ หรือเพื่อดื่มด่ำกับช่วงเวลาการถูกเติมเต็ม อกัณห์ไม่สามารถคาดเดา แต่จังหวะบีบเค้นของจีบพลูเนื้อนุ่มข้างในช่องทางหญิงกำลังจะทำเขาขาดใจ“จะ... แจ้”“ขา!”เสียงขานรับหวานฉ่ำ แต่แววตาหรี่ปรือที่มองมาสบตาเขา ทำให้เขารู้ว่าจังหวะขมิบเป็นจังหวะ หนึ่ง-สอง...หนึ่ง-สอง-สาม มาจากความตั้งใจแกล้งเขาของเด็กร้ายกาจอกัณห์รู้ ถ้าขืนปล่อยตามใจเด็กขี้แกล้ง เขาคงจะเสียเชิงชา
ภายในห้องนอนใหญ่ของเจ้าของบ้านยามนี้ แทบไม่มีสรรพเสียงอื่นใดนอกจากเสียงคราง เสียงหอบหายใจกระเส่า เสียงเนื้อตัวส่ายเสียดไปบนผ้าปูที่นอน เมื่อเจ้าบ้านตั้งใจอย่างเหลือเกินที่จะปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาของว่าที่คุณผู้หญิงของบ้านให้พุ่งแรงร่างสองร่างผลัดกันพลิกขึ้นพลิกลง มีอยู่ช่วงตอนหนึ่งที่ฝ่ายหญิงทำเอาฝ่ายชายร่างแอ่นโค้งกัดฟันกรอด เพื่อไม่ให้ตัวเองหลั่งคาปากนุ่มน้อยแต่แล้วไม่กี่พริบตา ฝ่ายหญิงสาวก็แทบจะดิ้นพล่าน เมื่อชายหนุ่มแสดงออกถึงความโหยหิวในตัวหล่อนเขาทั้งดูดดื่ม ทั้งขบเม้ม ด้วยริมฝีปากลิ้นอุ่นสากนั่นก็ใช่ว่าเขาจะละเลย ไม่นำมาใช้งานความสากที่ปาดเลียร้ายพอๆ กับยามสอดซุกหยั่งเชิงความลึกของซอกหลืบ“อ๊ะ! อ๊ะ!.... อากัณห์ขา!” แทบว่าขาดคำเสียงเรียกชื่อเขาด้วยสุ้มเสียงเกือบจะฟังเป็นกรีดร้อง ร่างบางเด้งสะโพกค้างเหนือที่นอนอยู่อึดใจก่อนอ่อนยวบ อกัณห์รู้ว่าทำให้ว่าที่ภรรยา และแม่ของลูกเขาในอนาคตถึงจุดสุดยอดอีกแล้ว แต่ก็ยังไม่ละปาก ลิ้น จากแอ่งน้ำหวานยิ่งหญิงสาวขับหลั่งออกมามากตามระดับความซ่านเสียว เขาก็ยิ่งซ่านใจความเป็นชายขึ้นลำแข็งปั๋ง พร้อมจะสาดกระสุนสู่เป้าหมายทุกเมื่อของเขา ผงกฟ
ปัญจมายังมองตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ตาไม่กะพริบ เมื่อร่างสูงเดินกลับมาพร้อมผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดในมือ“อากัณห์เก็บเสื้อผ้าไว้ที่นี่เยอะเลยนี่คะ”หล่อนเปิดปากพูด ขณะรับผ้าเช็ดตัวมาจากเขา“มันจำเป็น บางทีมีงานเลี้ยงหลังเลิกงาน หรือนัดลูกค้าทุ่มสองทุ่ม อาขี้เกียจกลับไปอาบน้ำแต่งตัวที่บ้าน เลยต้องสำรองเสื้อผ้าไว้ที่นี่”“หวังว่าจะไม่มีเตียงน้ำในห้องนอนลับตรงไหนสักที่ในนี้หรอกนะคะ”อกัณห์หัวเราะ ตอบขันๆ“ไม่มีหรอกทั้งเตียงน้ำ และห้องนอนลับ แต่จะว่าไปก็น่ามีไว้นะ”“ไม่นะ! แจ้ไม่ยอมให้มีเด็ดขาด!”คราวนี้เสียงหัวเราะห้าวๆ ดังลั่น พอซาความขันสีหน้าเอาเรื่องของคนตัวเล็ก อกัณห์ก็โน้มหน้าไปจุ๊บปลายจมูกโด่งเรียวทีหนึ่ง“หึงก็เป็นด้วย” เขาล้อ“ทำไมจะไม่เป็นคะ แจ้ก็ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง” “ถ้าหึงก็ต้องแปลว่ารัก”“รักไม่รักไม่รู้ แต่อย่าให้จับได้ละกัน ว่าอากัณห์นอกใจแจ้ มาตั้งฮาเร็มนอกบ้าน”อกัณห์ดึงร่างอ้อนแอ้นมาชิดตัว ปากพูดว่า “ไม่ต้องกลัวหรอก ว่าอาจะมีฮาเร็ม ไม่ว่าในบ้านหรือนอกบ้าน แค่แจ้คนเดียวอายังไม่รู้เลยว่าจะบริการไหวหรือเปล่า”“อย่าเลย ทำเป็นพูดไปงั้นแหละที่ว่ากลัวบริการไม่ไหว แจ







