Accueil / โรแมนติก / กรงร้ายจำนนรัก / กรงร้ายจำนนรัก บทนำ 1

Partager

กรงร้ายจำนนรัก
กรงร้ายจำนนรัก
Auteur: ธัญปัณณ์

กรงร้ายจำนนรัก บทนำ 1

last update Date de publication: 2025-12-15 21:47:00

“ฉันสนใจพริตตี้คนนั้น!”

ดวงตาคมกริบจับจ้องไปยังร่างผอมบางสวมชุดรัดรูปสีครีมทองกลืนไปกับผิวกายขาวผ่องยืนโพสท่า ฉีกยิ้มกว้างกระจ่างใสเต็มใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่ ผมสีน้ำตาลมอคค่าถูกรวบตึงไปไว้ด้านหลัง เปิดเปลือยใบหน้าสวยและลำคอระหงรับกับเนินอกเต่งตูมที่โผล่พ้นชายเกาะอกมาวับแวมน่ามอง เธอยืนเคียงข้างรถยนต์ Mercedes Benz สีขาวมุกราคากว่าสิบล้านบาทท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จับจ้องอย่างสนใจ หญิงสาวหุบยิ้มลงเล็กน้อยเมื่อประสานกับสายตาของบางคนที่มองตาเป็นมันราวกับต้องการกลืนกินเธอไปทั้งตัวมากกว่าจะสนใจรถยนต์

“คนไหนครับท่านประธาน ใช่น้องที่ยืนข้างรถสีดำไหมครับ คนนี้ผมว่าเด็ดสุด สวย เฉี่ยว ขาเรียวขาว ใช่...”

“ไม่ใช่! คนที่ยืนข้างรถสีขาวนั่นต่างหาก”

“คนตัวเล็กๆ น่ะหรือครับ” นิธิเอ่ยถามย้ำเพื่อความแน่ใจ สีหน้าเปลี่ยนเมื่อเรดาร์เอาใจนายเสียไป ปกติท่านประธานของเขาสนใจเฉพาะตัว

ท็อปเท่านั้น ส่วนแม่พริตตี้คนที่ว่าดูยังไงๆ ก็ปลายแถว แม้จะสวยโดดเด่น ทว่าไซซ์หน้าอก ความสูง ความเพอร์เฟกต์ต่างๆ นานา เทียบไม่ติดกับสาวที่ยืนข้างๆ เลยแม้แต่น้อย

“ใช่” เขาตอบขณะสายตายังจับจ้องพริตตี้สาวที่ยิ้มแหยๆ สายตาล่อกแล่กไปมาดูไม่มั่นใจในท่วงท่าและรอยยิ้มของตัวเอง ทั้งยังตื่นกลัวกับสายตาหื่นกระหายของพวกผู้ชายในงานอีกด้วย แต่ใครจะรู้ว่าดวงตา

ตื่นตระหนกแบบนั้นปลุกพลังบางอย่างในกายเขาอย่างมหาศาล

ไม่มีใครเหมือนเธอ...

“ได้เลยครับท่านประธาน เชิญชมรถตามสบาย ส่วนเรื่องนี้...ผมจัดการเองครับ”

“เร็วที่สุดนะนิธิ”

เลขานุการหนุ่มส่งเสียงหูยในลำคอ ก่อนจะมองตามแผ่นหลังกว้างในชุดสูทสีดำสนิทเนื้อดีไป แค่ด้านหลัง...ท่านประธานของนิธิก็ดูดีทุกกระเบียดนิ้ว

บัวบูชาอยากจะถอนหายใจสักพันครั้งให้สมกับความโล่งอกที่งานแรกจบลงด้วยดี

เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนรัดรูปเตรียมกลับบ้าน ร่างเพรียวทรุดกายลงนั่งหน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้งขณะรอเพื่อน ดวงตาคู่ใสมองใบหน้าของตัวเองที่ฉาบด้วยเครื่องสำอางจัดเต็ม ริมฝีปากที่ปกติแทบจะไม่เคยได้สัมผัสลิปสติก ตอนนี้ก็ยังเป็นสีชมพูกลีบบัวโดดเด่น ทุกอย่างในงานวันนี้ดูไม่ใช่บัวบูชาเลยสักนิด

เป็นครั้งแรกของเธอกับงานพริตตี้ เพิ่งรู้ซึ้งว่าการที่ต้องยืนเป็นเป้าสายตาให้ผู้ชายจับจ้องมันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ไปทั้งกาย ใบหน้าร้อนฉ่าในบางครั้งที่ถูกจับจ้องหน้าอกตรงๆ แม้จะไม่ได้แต่งตัวโป๊อะไรมากมายด้วยซ้ำ ถึงอย่างนั้นอาชีพนี้ก็ไม่มีสิทธิ์ไปตำหนิติเตียนใครได้ตราบใดที่ผู้ชายพวกนั้นไม่ได้มาแตะต้องเนื้อตัวหญิงสาวคิดแล้วก็บอกกับตัวเองว่าหากไม่จำเป็นเธอคงไม่ทำอีก แต่ความจำเป็นนั้นทำให้เธอต้องมายืนงานมอเตอร์โชว์อีกหลายวันจนจบงาน

“หนูบัว”

“อ้าว! เจ้พอลลี่” หญิงสาวผินหน้าไปหา ส่งยิ้มให้บางๆ กับเจ้โมเดลิ่ง

พริตตี้ที่เธอสังกัด พอลลี่คือสาวสวยวัยสี่สิบปีที่ใจดีที่สุดในโลกเพราะยอมให้พริตตี้ไร้ประสบการณ์อย่างเธอมายืนงานมอเตอร์โชว์ในครั้งนี้

“เป็นไงบ้าง พอทำได้ไหม” พอลลี่เอ่ยถามเสียงใจดีพลางวางมือลงบนไหล่

“บัวทำได้ค่ะ แต่ถ้าเจ้เห็นว่ายังไม่ดีพอบอกบัวได้เลยนะคะ” บัวบูชา

นอบน้อม ก่อนจะพนมมือไหว้หญิงวัยกลางคน “ขอบคุณเจ้พอลลี่มากนะคะที่ช่วยเหลือบัว”

บัวบูชาเข้าใจว่าเจ้พอลลี่มาทักทายเฉยๆ แต่หญิงวัยกลางคนกลับนั่งลงข้างเธอทั้งยังเอื้อมมาจับไม้จับมือ ท่าทางเหมือนมีเรื่องสำคัญ

“บัวทำได้ดีแล้วแหละ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีเสี่ยมาสนใจหรอก”

“อะไรนะคะ!”

“นี่เจ้ก็รอให้นังตัวอื่นๆ กลับไปก่อนถึงเข้ามาพูดกับหนูบัวนะ” เจ้ยิ้มปลื้ม ก่อนว่าต่อ “เจ้มองคนไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกหนูมายืนทั้งๆ ที่ไม่เคยผ่านงานมาก่อนเลย แหม...ยืนงานแรกก็ตกเสี่ยได้เลย ไม่ธรรมดานะเนี่ย”

“ตกเสี่ย...หมายความว่ายังไงคะ”

“แหม! ทำเป็นไม่เข้าใจไปได้น่าหนู” พอลลี่เอื้อมมือมาหยิกแก้มเอ็นดู ก่อนว่าต่อ “ที่ว่าไม่ธรรมดาเพราะไม่ใช่เสี่ยแก่ๆ อ้วนพุงพลุ้ยอย่างที่

นังพวกนั้นมันได้กันไป ของหนูบัวได้งานดี งานอลัง เกรดพรีเมียมเลยแหละหนูเอ๊ย!”

“ดะ...เดี๋ยวนะคะเจ้” บัวบูชายกมือห้ามคำพูดต่อไปเพราะเริ่มเข้าใจสิ่งที่พอลลี่ต้องการบอก เธอจึงเอ่ยอย่างอดทน “บัวไม่ได้ขายนะคะ”

“ไม่ขาย!”

“ใช่ค่ะ บัวไม่ขาย” เธอยืนยัน

“อ้าว! เจ้เห็นว่าหนูลำบากมาก็นึกว่าจะ...หารายได้พิเศษด้วย” พอลลี่เอ่ยอย่างแสนเสียดาย ก่อนว่าต่อ “อีกอย่างเจ้เห็นว่าหนูบัวเป็นเพื่อน

ฮันนี่ก็นึกว่าจะรับงานแบบนี้ด้วยเหมือนกัน”

“อะไรนะคะ ฮันนี่ก็...ขายหรือคะ”

“ใช่ ทำมาตั้งนานแล้ว”

หัวใจหล่นวูบ หากยืนอยู่คงเข่าอ่อนเมื่อรู้ความจริงว่าเพื่อนรักที่แสนดีกลับทำอาชีพนี้ ดวงตากลมโตมีน้ำใสเอ่อคลอ เธอกะพริบถี่ๆ พยายามเข้มแข็งกับสิ่งที่ต้องเผชิญ

“เจ้พอลลี่ยังไม่ได้ตกลงอะไรกับทางโน้นเรื่องบัวใช่ไหมคะ”

“เอ่อ...ก็เรียกไปสูงพอสมควรเพราะบัวเด็กใหม่ยังไงก็ต้องได้ราคาสูง แต่เจ้ไม่รู้นึกว่าหนูบัวรับ...ไม่เป็นไร เดี๋ยวเจ้จะโทรไปบอกเลขาฯ คุณเกื้อว่าบัวไม่รับเนอะ”

“โทรเลยได้ไหมคะ” บัวบูชาไม่ค่อยไว้วางใจ

“ได้สิหนูบัว เดี๋ยวเจ้โทรเลยนะ”

เจ้พอลลี่กดเบอร์ยุกยิกครู่หนึ่งก็แนบโทรศัพท์ข้างหู รอฟังเสียงสัญญาณอยู่นานท่ามกลางดวงตาใสแป๋วที่ลุ้นรออยู่ข้างๆ สุดท้ายก็ลดมือลงมาแล้วกดวางสายเสียเอง

“เลขาฯ คุณเกื้อไม่รับสาย เอาไว้เจ้จะปฏิเสธให้นะไม่ต้องห่วง

นังตัวอื่นๆ รอเสียบอยู่เพียบเดี๋ยวเจ้จัดการให้จ้ะหนูบัว”

“ถ้าบัวจะอยู่ในวงการนี้โดยทำงานพริตตี้อย่างเดียวจะเป็นไปได้ไหมคะ” หญิงสาวเอ่ยถามเสียงไม่มั่นใจ ดูเหมือนว่าจะมีพวกเสี่ยมาคอยมองหาสาวๆ ไปปรนเปรออยู่ทุกงาน แค่งานแรกเธอก็เจอเสียแล้ว ไม่อยากยุ่งวุ่นวายกับเรื่องพวกนี้ให้เหนื่อยใจจึงตัดไฟแต่ต้นลม

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • กรงร้ายจำนนรัก   บทส่งท้าย 2

    “น้ำรินอยากได้น้องแล้ว บัวต้องตามใจลูกนะ เนี่ยคืนนี้ใส่ชุดนอนที่ฉันซื้อมาให้ รับรองลูกมาแน่” ประโยคหลังเกื้อคุณแกล้งทำกระซิบกระซาบ จึงถูกประทุษร้ายตีเพียะที่ต้นแขนแรงๆ“ทำไมคะ บัวไม่เร้าใจสำหรับคุณแล้วหรือไงถึงต้องมีตัวช่วย”“ไม่เลยแค่เป็นบัวฉันก็รักและอยากคลอเคลียด้วยตลอดนั่นแหละ แค่อยากสร้างสีสันให้ชีวิตคู่บ้างไงจะได้ตื่นเต้น” เกื้อคุณรีบแก้ ก่อนจะบอกเสียงตลกๆ “ฉันอ่านมาน่ะว่าถ้าเซ็กซ์เร้าใจจะได้ลูกชาย”“จริงเหรอคะ” บัวบูชาตาวาวขึ้นมาทันที เธอเองก็อยากได้ลูกชายไม่แพ้เขา ที่เขาพูดวันนั้นก็เข้าที ให้น้องชายได้ดูแลพี่สาว อีกอย่างบริษัทของเขาก็น่าจะมีลูกชายไว้สืบทอดกิจการ“จริงสิ สนใจไหมล่ะบัวจ๋า”“ก็ได้ค่ะบัวจะยอมใส่ให้ก็ได้ แต่ถ้าไม่ได้ลูกชาย คุณเกื้อโดนทำโทษนอนนอกห้องหนึ่งปี!”“โห! โหดจังเลย” เกื้อคุณแกล้งทำเสียงกลัวไปอย่างนั้นเอง แต่ที่จริงเขาเจ้าเล่ห์จะตายไป “ถ้างั้นผัวจ๋าคนนี้ต้องขอเพิ่มรอบความถี่ในการได้ลูกชายหน่อยนะเพื่อความชัวร์”“คุณเกื้อบ้า พูดอะไรก็ไม่รู้ นี่ถ้าน้ำรินโตแล้วห้ามลามกต่อหน้าลูกเด็ดขาด เข้าใจไหมคะ” บัวบูชาสั่งห้ามเสียงเข้ม ทำเอาอีกคนหงอทีเล่นทีจริง“เข้าใจจ้าเมี

  • กรงร้ายจำนนรัก   บทส่งท้าย 1

    หลังเกื้อคุณหายดีแล้ว บัวบูชากับน้ำรินก็ย้ายสำมะโนครัวมาอยู่ที่กรุงเทพอย่างถาวร เกื้อคุณตัดสินใจซื้อบ้านราคาหลายสิบล้านเพื่อตระเตรียมพื้นที่เอาไว้ให้ลูกๆ ได้วิ่งเล่นกัน เขาปรึกษากับเมียสาวแล้วว่าอยากจะมีลูกมากกว่าสองคน ธุรกิจเคมีภัณฑ์กำลังไปได้สวย อนาคตภายภาคหน้าลูกๆ จะได้เข้ามาช่วยบริหารงาน บัวบูชาเขินอายแต่ฟังหลักการที่เขากล่าวอ้างแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วยตามสามีแม้จะมีบ้านหลังใหญ่โต มีเงินทองมากมาย แต่บัวบูชาก็ยังใช้ชีวิตที่เรียบง่าย เธอกลายเป็นแม่บ้านอย่างเต็มตัวและคงเป็นอีกนานเพราะเขาวางแผนมีลูกยาวเหยียดเสียขนาดนั้น ที่จริงเธออยากเข้าไปช่วยสามีทำงานมากกว่า แต่ก็คิดว่าบทบาทหน้าที่แม่ก็สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ทุกวันนี้เธอจึงดูแลน้ำรินอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง พร้อมกับการปกครองดูแลส่วนของบ้านได้อย่างดีมีเมตตากับคนงานในบ้านเสมอบัวบูชามีของมีค่าแค่สร้อยเพชรจี้ดอกบัวที่เกื้อคุณสวมคืนให้เท่านั้น ไม่เคยใช้ของแบรนด์เนม นอกจากสามีจะซื้อมาให้ ซึ่งสุดท้ายบนเรือนร่างก็เต็มไปด้วยของแบรนด์เนมทั้งตัวอยู่ดีเพราะเขาขนซื้ออะไรไม่รู้มาเยอะแยะทุกวัน แม้เธอจะไม่ออกไปเลือกด้วยตนเอง เขาก็ให้เลขานุการหนุ่มท

  • กรงร้ายจำนนรัก   บทที่ 22 รักเมีย 3

    บัวบูชาเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย แม้นิธิจะเข้ามาจัดแจงที่หลับที่นอนให้ ทว่าหญิงสาวกลับปักหลักนั่งเก้าอี้ข้างเตียงไม่ยอมลุกไปไหน จนผล็อยหลับอยู่ตรงนั้นนั่นเอง เมื่อสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาก็รับรู้ได้ถึงสัมผัสแสนอ่อนโยน เธอเงยหน้าขึ้นมองก็น้ำตาไหลอีกครั้งเมื่อเห็นคนป่วยลืมตาแป๋วมองเธออยู่ก่อนแล้ว มือใหญ่ที่เธอคิดว่าจับอยู่ตลอดเวลา บัดนี้กลับกำลังลูบศีรษะเธอไปมา“คุณเกื้อ!”บัวบูชาไม่รอช้า เธอโผเข้ากอดเขาทันที เสียงร้องไห้ฮือๆ ดังลอดออกมาจากริมฝีปากที่พร่ำพูดอะไรฟังไม่ได้ศัพท์ แต่ในความรู้สึกของคนป่วยนั้นช่างอบอุ่นใจ“เป็นอะไร ฉันยังไม่ตายสักหน่อยจะร้องไห้ทำไม”“บัวกลัวคุณเกื้อตาย”“ไม่ตายหรอก ตายไม่ได้ เมียยังไม่ให้อภัยเลย” เขาพูดติดตลกเสียงแหบแห้ง“ถ้าให้อภัยแล้วห้ามตายนะ” เธอพูดเสียงเครือ ยกมือขึ้นปาดน้ำตาป้อยๆ เหมือนเด็กน้อย น่าเอ็นดูในสายตาของเกื้อคุณเป็นที่สุด“สัญญาว่าจะอยู่กับเธอจนแก่เฒ่า” เขายิ้มละมุนบัวบูชาเขินจนเผลอยิ้มหวาน ก่อนจะเบิกตาโตเมื่อนึกขึ้นได้ “หิวน้ำไหมคะ บัวลืมไปเลยมัวแต่ดีใจที่คุณเกื้อฟื้นแล้ว”เกื้อคุณมองหญิงสาวกุลีกุจอไปรินน้ำมาให้ดื่มแล้วก็ชื่นใจตั้งแต่น้ำยังไม

  • กรงร้ายจำนนรัก   บทที่ 22 รักเมีย 2

    บัวบูชารับรู้ได้ทันทีว่าเกิดเรื่องไม่ดีกับเกื้อคุณ เธอรีบฝากลูกเอาไว้กับคุณป้าปานวาดแล้วจองตั๋วเครื่องบินโดยเร็วที่สุด น้ำตาไหลพรากๆ ตลอดเวลาที่ยังไม่รู้ว่าเกื้อคุณเป็นตายร้ายดีอย่างไร เธอโทรหานิธิเป็นระยะๆ ก็พบว่าเขายังไม่ออกจากห้องฉุกเฉินเลยหญิงสาวอยู่ในห้องโดยสารเครื่องบินแล้ว จำใจต้องปิดเครื่องมือสื่อสารด้วยหัวใจที่ปวดร้าว เธอกลัวเหลือเกินว่าระหว่างนั้นนิธิจะโทรศัพท์มารายงานอาการของเกื้อคุณ ได้แต่ทำใจดับอารมณ์ร้อนรุ่มในอกให้สงบลงมือน้อยหยิบรูปถ่ายของเขาขึ้นมาดู น้ำตาไหลนองหน้า ได้แต่หวังว่าเธอไม่ช้าเกินไปสำหรับการตัดสินใจครั้งนี้ บัวบูชาไม่คิดเลยว่าเพียงเสี้ยววินาทีที่เธอปฏิเสธจะบอกสิ่งที่อยากบอกกับเขา เกื้อคุณกลับประสบอุบัติเหตุแบบนี้“คุณเกื้อต้องปลอดภัยนะคะ บัวรักคุณเกื้อ”บัวบูชารีบวิ่งเข้ามาภายในโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเศร้าหมอง น้ำใสกบดวงตาจนมองเห็นภาพข้างหน้าไม่ชัดเจนเอาเสียเลย เมื่อมาถึงห้องฉุกเฉินก็พบเกื้อคุณถูกเข็นออกมาพอดี เธอรีบปราดเข้าไปหา มองใบหน้าซีดเซียวที่ยังไม่ได้สติอย่างแสนปวดร้าว“คุณพยาบาลคะ คนไข้เป็นยังไงบ้าง”“ปลอดภัยแล้วค่ะ กำลังพาไปห้องพักฟื้นค่ะ”เธ

  • กรงร้ายจำนนรัก   บทที่ 22 รักเมีย 1

    หลังกลับจากเที่ยวเชียงราย เกื้อคุณก็ได้รับอนุญาตให้เข้ามานอนในห้องเดียวกันได้ โดยเขาเลือกที่จะนอนโซฟาอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ไม่อยากผลีผลามเพราะหากบัวบูชาเอ่ยปากไล่ เขาคงต้องกลับไปปูที่นอนบนพื้นหน้าห้องดังเดิม ไม่รู้ว่าค่ำคืนนั้นเขาเอาความกล้าหาญมาจากไหน อยากกล้านอนกอดเธออย่างคืนนั้นอีกจัง...“บัวจ๋า”“อย่าเรียกแบบนี้เลยค่ะ บัวขนลุก”“อยากหวานกับเมียบ้าง”“บัวว่าไม่เหมาะหรอกค่ะ” เธอยิ้มแหยๆ ก่อนจะหันกลับไปพับเสื้อผ้าลูกลงตะกร้าอย่างตั้งใจ น้ำรินหลับปุ๋ยไปแล้วจึงเป็นเวลาที่เธอจะทำโน่นทำนี่ให้ลูกต่อ“เหมาะสิ...ต่อไปมีลูกอีกคนก็ต้องเรียกแม่จ๋าแล้ว ตอนนี้เลยเรียกบัวจ๋าไปก่อน”“คุณเกื้อ!”เขาดึงมือเล็กมากดจูบให้ชื่นใจ ทอดสายตามองเธออย่างเชื่อมหวาน บัวบูชาหายใจไม่ทั่วท้อง ท่าทางของเขาไม่ได้คุกคามจนน่ารังเกียจ แต่กลับทำให้หัวใจสั่นไหวเกินควบคุม เธอกลัวใจตัวเองเหลือเกิน“ฉันอยากมีลูกอีกสักคน ไว้เป็นเพื่อนกับน้ำริน” เขาว่าเสียงจริงจัง ก่อนนึกจินตนาการไปไกล “หรือถ้าเป็นน้องชายก็จะได้คอยดูแลปกป้องพี่สาว ดีไหม”“ตอนนี้บัวยังไม่พร้อมค่ะ” เธออ้อมแอ้มตอบพลางเสหลบสายตาเขา“ไม่เป็นไร ฉันจะรอจนกว่าบัวจ

  • กรงร้ายจำนนรัก   บทที่ 21 ลูกจ๋า 4

    รวงข้าวยิ้มเจ้าเล่ห์ มองซ้ายมองขวา ก่อนจะป้องปากกระซิบ “ถ้าอยากให้เหมือนน้องบัวก็มีเพิ่มอีกคนสิคะ”“คุณรวงข้าว!”“เมื่อคืนข้าวได้คุยกับพี่เกื้อเรื่องน้องบัว...พี่เกื้อเองก็อยากมีลูกกับน้องบัวอีกนะคะ ติดที่ว่ายังง้อไม่สำเร็จ”“นี่คุณเกื้อเล่าทุกอย่างให้คุณรวงข้าวฟังหมดเลยเหรอคะ” บัวบูชาหน้าเสีย เหลือบสายตาไปมองเขาที่จูงมือหนูเนตรดาวเดินออกไปทางอื่น ไหนว่าพาเธอกับลูกมาเที่ยว ทำไมไปดูแลลูกคนอื่นเสียอย่างนั้นล่ะ“พี่เกื้อกลุ้มใจน่ะค่ะ เลยมาปรึกษาข้าว”บัวบูชารู้สึกอาย เธอเสหลบสายตาแล้วอุ้มหนูน้ำรินขึ้นมาไว้บนท่อนแขน ตัดสินใจหันหลังให้เพื่อสะกดกลั้นความอายที่ผสมผสานกับความโกรธ เขาจงใจประจานเธอกับคนรักเก่าอย่างนั้นหรือ“น้องบัวเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” รวงข้าวอ้อมมายืนด้านหน้า“เปล่าค่ะ คุณรวงข้าวไปเดินเล่นกับคุณเกื้อเถอะค่ะ บัวจะเดินเล่นกับลูกแถวนี้”“อ๋อ! หนูดาวติดพี่เกื้อน่ะค่ะ” รวงข้าวเริ่มเข้าใจว่าอีกฝ่ายหึงสามีกับเธอจึงเริ่มต้นอธิบาย “สมัยก่อนข้าวกับพี่เกื้อสนิทกันมากเพราะคุณเหนือให้พี่เกื้อมาดูแลข้าวแทน หนูดาวเลยเจอหน้าพี่เกื้อมากกว่าพ่อตัวเองเสียอีก ข้าวเป็นเมียเก็บคุณเหนือมาก่อนค่ะ”“คะ

  • กรงร้ายจำนนรัก   บทที่ 14 ห่วงเมีย 1

    ใบหน้าอ่อนใสผินมองออกไปนอกกระจกรถยนต์ตลอดเส้นทาง ดวงตากลมโตเหม่อลอยทบทวนถึงสิ่งที่กำลังตัดสินใจ เธอพบว่าหากคนเราต้องเลือกเส้นทางให้กับตัวเองแล้วก็ควรเลือกสิ่งที่ดีที่สุด และที่สำคัญไปกว่านั้น ตอนนี้เธอไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไป หากจะทำอะไรก็ต้องคิดถึงลูกมาก่อนเสมอ มือเล็กเอื้อมไปลูบหน้าท้องภายใต้เดรส

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-27
  • กรงร้ายจำนนรัก   บทที่ 13 ห่วงลูก 4

    “แล้วเรื่องเด็กในท้องบัวล่ะ”“นั่นเป็นเรื่องระหว่างกูกับบัว มึงไม่เกี่ยว”“ไอ้เกื้อ!”“มึงอยากเยี่ยมบัวก็เข้าไปสิ กูจะกลับบ้านละ ไปนิธิ”นทีกำหมัดแน่นมองแผ่นหลังกว้างของเพื่อนสนิทที่เดินจากไปอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไรกับการที่เด็กนักศึกษาคนหนึ่งต้องตั้งท้องในขณะที่ยังเรียนไม่จบแบบนี้ ร่างสูงโปร่งทรุดกาย

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
  • กรงร้ายจำนนรัก   บทที่ 13 ห่วงลูก 2

    “อย่าลืมว่าเธอไม่ได้ตัวคนเดียว จะเดินจะเหินต้องระวังให้มากกว่านี้ มีอย่างที่ไหนตกบันไดลงมา โชคดีที่ไม่สูงมาก ไม่อย่างนั้น...” เขาทิ้งท้ายให้จินตนาการต่อ“ค่ะ บัวคงไม่กล้าเดินเร็วแบบเมื่อก่อนแล้ว” หญิงสาวน้ำตาหยด หวนนึกถึงเหตุการณ์นั้นแล้วก็ยังเสียใจไม่หาย เมื่อลูกปลอดภัยก็ใช่ว่าจะสบายใจเสียทีเดียว

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
  • กรงร้ายจำนนรัก   บทที่ 9 เอาเด็กออก 3

    “ขอบใจ แต่คราวหน้าไม่ต้อง”“คะ...ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ รีบกลับบ้านเดี๋ยวแม่เป็นห่วง” เขตทัพละล่ำละลักบอกก่อนจะรีบเดินเร็วๆ ออกไปทันทีบัวบูชามองเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เธอเปิดประตูให้เขา ร่างสูงเดินผ่านไปทิ้งไว้เพียงกลิ่นโคโลญจางๆ หญิงสาวรู้สึกสะท้อนสะท้านในอก ความกลัวแล่นเข

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-22
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status