บทที่ 3

ติณณภพ โพสท่าไปด้วยหัวใจที่เต้นเร็วผิดปกติ ราวกับคนไปวิ่งมาเป็นพันเมตร เหงื่อที่ซึมตามกรอบหน้าบ่งบอกชัดเจนว่าเขาอารมณ์ไม่ปกติ ชายหนุ่มพยายามอย่างยิ่งยวดในการควบคุมอารมณ์ใคร่ของตัวเอง

“อาหมอ ร้อนหรือเปล่าคะ ทำไมหน้าแดงแล้วก็เหงื่อออก” นีลาถามเขา เมื่อเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มอีกครั้ง กลับเป็นชายหนุ่มที่อาการไม่ค่อยดีจนเธอสังเกตเห็นได้ชัด

“มะ...ไม่มีอะไร อาแค่ตื่นเต้นนิดหน่อย” เขาพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น แต่ลมหายใจนั้นแทบจะคุมไม่อยู่แล้ว เขาสูดหายใจให้ลึกและยาวขึ้น ลบภาพที่คิดไม่ดีออกจากหัวไป

นีลามองไปที่ร่องอกที่ตอนนี้ชื้นด้วยเหงื่อจนเป็นเงา

แม๊ะ...น่าลูบ...!!!

เธอคิดในใจ รีบร่างให้เสร็จก่อนที่ดวงจิตตัวเองจะโดนไปปล้ำอาหมอสุดหล่อของเธอ

แต่เมื่อไล่สายตาลงมาตรงถึงเป้ากลับพบว่ามันตุงขึ้น.... เอ๊ะหรือว่าเขาจะมีอารมณ์...โอ๊ย...เลือดกำเดาจะไหล

เธอพยายามบังคับมือให้ไม่สั่น แต่ใจก็คิดถึงแต่คลิปโป๊ที่เธอแอบดูเป็นประจำ เพราะว่าต้องวาดภาพแนวนี้ตลอด จนทำให้จินตนาการไปถึงอาหมอของเธอ

“เอ่อ...อาหมอคะ เสร็จแล้วค่ะ” เธอลากเส้นคร่าวๆ เดี๋ยวคืนนี้ค่อยไปลงรายละเอียด พรุ่งนี้ตอนเย็นน่าจะส่งงานได้ เรียกได้ว่านายแบบของเธอก็แซ่บใช่ย่อย

“ดีอาเริ่มร้อนแล้ว” ที่ร้อนไม่ใช่กาย แต่เป็นอย่างอื่น ตอนนี้เขาต้องการปลดปล่อยมันออกมา และต้องรีบไล่ยัยเด็กตัวแสบที่ทำให้อารมณ์หื่นกามของเขากลับมาอีกครั้ง

“นีลาขอตัวค่ะ พรุ่งนี้สักแปดโมงนีลาจะเอาอาหารมาให้นะคะ” หญิงสาวลุกขึ้นแล้วรีบวิ่งกลับไปยังบ้านที่ติดกันของเธอทันที

จะให้อยู่นานกว่านี้เห็นทีว่า จะไม่ใช่แค่วาดรูปเสียแล้ว ไม่ใช่อาหมอจะปล้ำ แต่เป็นเธอต่างหากที่อยากเข้าไปสัมผัสกล้ามเนื้อแน่นๆ นั้นเสียเอง

นีลาวิ่งขึ้นไปบนห้องอย่างรวดเร็ว เมื่อเข้าห้องได้ก็รีบจัดการวาดต่อให้เสร็จ เธอวาดไปก็คิดถึงหน้าคนตัวโตที่กำลังถอดเสื้อ ภาพนั้นทำให้เธอจดจำเขาอีกแบบ จากแบบชายหนุ่มแสนสุภาพ เปลี่ยนเป็นเร่าร้อนทันที

คิกคิกๆ คนอะไรห่อหมกใหญ่เป็นบ้า

มิน่าชอบกินห่อหมก !!!

นีลาคิดอย่างทะลึ่ง อมยิ้มไปวาดภาพไป เธอจินตนาการส่วนนั้นของเขาออกมา เป็นรูปร่างแล้วก็วาดผู้หญิงนั่งทับด้านบนหันหน้าออก ตรงจุดสำคัญเธอพยายามไล้ลายเส้นให้ละเอียดเป็นพิเศษ เพราะว่าลูกค้าชอบให้ดูสมจริง

เธอวาดไปก็เขินไป อยากรู้จริงๆ เวลาเขาเร่าร้อนบนเตียงจะเหมือนในภาพวาดของเธอหรือเปล่าน้า...เขาเป็นแบบคนจริงๆ

ที่มีชีวิตคนแรกของเธอ ภาพก่อนหน้านั้นล้วนเป็นเค้าโครงดาราแล้วไปจินตนาการรูปร่างเอาเอง

แต่ภาพนี้เธอจะวาดให้ดีที่สุด ราวกับเหมือนคนจริงๆ รับรองว่ารายได้งามแน่

เธอนั่งขีดๆ เขียนๆ ลงเส้นไปเรื่อยๆ จนผ่านไปราวตีสองเริ่มง่วงจึงบันทึกไว้ก่อน เพราะเหลืออีกไม่มาก แค่ลงสีก็เป็นอันส่งได้แล้ว

เมื่อแสงไฟจากห้องของนีลาดับลง ก็เป็นเวลาที่ติณปิดไฟนอนเช่นกัน เขาชินที่จะนอนพร้อมเธอ และลอบดูเธอทำงานท่าทางของหญิงสาว ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายและรู้สึกสบาย เวลาอ่านหนังสือเครียดๆ ได้เปิดหน้าต่าง มองใบหน้าเล็กก็ทำให้อารมณ์ดีขึ้น

เขาคิดว่าตัวเองคงชอบความสดใส ที่ไม่ได้ปรุงแต่งอันใดเลยของเธอมากกว่า ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม มีแต่ความจริงใจ ทำให้เขาอยากอยู่ใกล้ๆ จนหารู้ไม่ว่าหัวใจของเขาแอบมีเธอโดยไม่รู้ตัวมานานแล้ว

ชายหนุ่มปิดโน๊ตบุ๊คและเข้านอน ตอนหัวค่ำเธอทำเขาเพลียเพราะต้องมาอาบน้ำใหม่ และรีดพิษออกจากร่างกายทำให้ตอนนี้อ่อนล้านัก บวกกับการทำงานหนักที่สะสมมานาน ทำให้เขาหลับสนิท

นีลาที่คิดถึงชายหนุ่ม และเก็บเอารูปของติณณภพในภาพที่เธอวาดลงไป แนวอิโรติกเข้าไปฝันว่าเขากำลังทำกับเธอในแบบที่เธอวาดลงไป

“อื้อ...อ่าห์...อาหมอเบาหน่อย” เธอละเมอครางออกมาโดยไม่รู้ตัว ดึงเอาหมอนข้างขึ้นมาทับบนตัวเธอ

“อื้ม...” เสียงอาหมอครางทุ้มในลำคอ กับร่างกายอันใหญ่โตที่โยกเข้าหาร่างเล็กหนักหน่วง สองมือตะโปมบีบเค้นเต้างามอย่างนึกมันเขี้ยว ริมฝีปากหนาดูดกลืนมันสลับไปมา ตวัดลิ้นเลียรอบๆ แล้วก็ดูด ทำซ้ำไปซ้ำมา พร้อมกับสะโพกหนาที่เคลื่อนเขาหาร่างอ่อนนุ่มของหญิงสาว

“อร๊าย...อาหมอ..อื้อ...มะ...มะไหวแล้ว” ร่างเล็กแบะขาอ้าขึ้นโอบรัดลำกายของเขาแน่น เธอต้องการปลดปล่อย

“อย่าเพิ่ง...รออาก่อน...อื้อ”

ในฝันที่เหมือนจริงของเธอเขารักเธอรุนแรงหนักมาก ร่างเล็กสะบัดหน้าไปมาอย่างเสียวซ่านรัญจวนใจ แต่ขณะหลับฝันอันเร่าร้อนอยู่นั้น ก็มีเสียงปลุกเธอจากหน้าประตู

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !!!

ติณณภพที่ไม่เห็นหญิงสาวไปส่งปิ่นโต เพราะแปดโมงแล้ว ปกติเธอจะไม่ผิดเวลา เขาร้อนใจจึงเดินเข้าไปหาที่บ้าน ก็พบว่ายัยตัวแสบของเขา ไม่ได้ปิดประตูหน้าบ้าน แต่ความเป็นห่วงจะมีโจรขโมยเข้ามาทำร้ายหรือเปล่า เขาจึงรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องยัยตัวแสบ

“นีลา นีลา เป็นอะไรหรือเปล่า” เขาเคาะเรียกเสียงดัง

เฮือก!!....อร๊ายยยย....

นีลากรีดร้องทันทีที่ตื่นขึ้น

เสียงร้องของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามา ใช้แรงดันจนกลอนประตูพังลง

“นีลา นีลา เป็น...อ่ะ....” ยังไม่ทันได้ถาม ก็เห็นสภาพเด็กสาวที่นอนตกเตียง ใบหน้ายุ่งเหยิง

“ไปนอนอะไรตรงนั้น” ติณณภพ ค่อยหายใจโล่งหน่อย นึกว่าเธอโดนใครเข้ามาปล้ำเข้าแล้ว

“ตกใจเสียงอาหมออ่ะสิ ...โอ๊ยเจ็บ” นีลามองหน้าเขาด้วยสายตาแค้นเขาเล็กน้อย

“ก็เราไม่ยอมตื่นทำกับข้าวให้อา อาก็มาดูไง นึกว่ามีโจรขึ้นมาปล้ำเสียแล้ว” ชายหนุ่มอมยิ้มให้กับท่าทางของเด็กสาว ก่อนจะก้าวเดินเข้ามาช่วยเธอพยุง แต่ทว่ายังไม่ได้ทันก้าวก็โดนหญิงสาวเบรกไว้ก่อน

“อาอย่าเข้ามาค่ะ...”

“ทำไมล่ะ ก็จะช่วยพยุง”

“ไม่เป็นไรค่ะ นีลาลุกเองได้” จะให้เขาเข้ามาใกล้ได้ยังไง ชั้นในเธอไม่ได้ใส่ทั้งบนทั้งล่าง แล้วชุดนอนก็บางอีก เธอจึงดึงผ้าห่มขึ้นมาพันตัวแล้วจะเดินเข้าห้องน้ำ

“งั้นอาไปรอข้างล่างนะ รีบลงมาล่ะอาหิวแล้ว” ชายหนุ่มหันหลังกลับ กำลังจะออกจากห้อง แต่ทว่า

ว๊ายยยยย!!! พรึ่บ!!

นีลาที่ทรงตัวยังไม่ดี เหยียบกับผ้าห่มที่ลากมาพันตัวเอง แล้วก็เสียหลักล้มไปป๊ะเข้ากับแผ่นหลังแกร่งของเขา

“นีลา...” เขาทำท่าจะหันมาแต่ก็โดนเธอคว้ามับเข้าไปกอดไว้เป็นหลัก ความนุ่มหยุ่นที่แปะมาตรงแผ่นหลังของเขา ทำให้ชายหนุ่มชะงักงันขึ้นอีก

โนบรา...!!! นีลา...ยั่วอาอีกแล้ว...

“อุ๊ย...อาขอโทษค่ะ พอดีเสียหลัก” เธอรีบผละออกจากเขา ก้มหน้าสำนึกผิด

ชายหนุ่มจากที่ไม่หันมามอง แต่สัมผัสนุ่มที่แผ่นหลังนั้นทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะหันมาสำรวจ

“ซุ่มซ่ามนะเรา” ชายหนุ่มแสร้งเป็นทำเสียงดุ แต่ว่าสายตากลับไม่ได้ละจากเนินเนื้อที่นูนเด่นออกมาจากเสื้อ แล้วก็ปลายยอดถันที่แข็งชันชูจนเป็นเม็ดนั้นอีก...

โอ๊ย...อยากกินเด็ก...!!!

เขาหายใจฟีดฟาด...ราวกับกระทิงเปลี่ยวที่ต้องการหาคู่

นีลาที่ไม่ได้มองหน้าเขา คิดว่าที่เขาหายใจถี่รัวเช่นนี้เพราะว่าไม่พอใจเธอ

“นีลาไม่ได้ตั้งใจ”

“รีบไปอาบน้ำเถอะ...อ่อ...แล้วก็...แต่งตัวให้เรียบร้อยหน่อย” เขามิวายเตือนเธอด้วย เพราะตั้งแต่เมื่อคืนจนวันนี้เธอทำให้เขาอารมณ์ขึ้นตลอด ไม่ใช่โมโหนะ แต่อารมณ์หื่นกามต่างหาก

“หะ...อาอุ๊ย..” เมื่อนึกขึ้นได้ ก็รีบเอามือปิดหน้าอกทันที

“มีแค่นั้นทำปิด” เขาแสร้งพูดติดตลก แต่ทว่ามันไม่แค่นั้นหรอก จากกะด้วยสายตาชายหนุ่มเช่นเขา น่าจะเต็มไม้เต็มมือ