Masukน้ำพริกแม่มิ้นต์ไม่ได้ดังเพียงในไทยแล้วเท่านั้น ตอนนี้ยังส่งออกไปต่างประเทศ โดยที่กลุ่มคนก่อตั้งโรงงานน้ำพริกทุกคนได้รับหน้าที่ให้เป็นหัวหน้าที่มีเกียรติ เพราะหากไม่มีพวกป้า ๆ และรุ่นน้องของฉันก็จะไม่มีโรงงานน้ำพริกแม่มิ้นต์ รามนอกจากจะวิ่งไปทำงานที่บ้านสามวัน แล้ววิ่งมาดูโรงงานน้ำพริกสองวั
“อ่าฮะ!” ฉันค่อย ๆ ฟังคำแก้ตัวที่ออกจะงี่เง่าสำหรับคนที่ฉันรัก แต่ช่วยไม่ได้ตอนนั้นเรายังเด็ก“รามก็เลยตัดขาดทุกอย่างเรียนอยู่อังกฤษจนเกือบจะไม่ได้กลับมาแล้วนะ”“เงินหมดเหรอก็เลยกลับ” ฉันถามในสิ่งที่อยากรู้“ไม่ใช่เงินหมด รามมีเงินจากการทำธุรกิจของที่บ้านอยู่แล้วเมื่ออายุครบยี่สิบ” ฉันพยักหน้า“แต่ค
หลังเรียนจบโพรเจกต์ต่าง ๆ ที่วางไว้ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น คุณแม่ของรามช่วยฉันคุยกับห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่มีอยู่ทุกจังหวัด ทั้งดีลกับร้านสะดวกซื้อและทำน้ำพริกแบบคลุกข้าวถ้วยเล็ก ๆ เพื่อซื้อได้สะดวกพร้อมทานและวางขายในร้านนั้นด้วย ส่วนรามก็จ้างบริษัทของยักษ์ขยายโรงงานการผลิตเดิมที่เป็
วันนี้นอกจากเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เข้าสอบแล้ว ยังมีจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ กันที่บ้านของยักษ์ โดยแม่ของยักษ์ก็เข้ามาสมทบตอนเย็นเพื่อยินดีกับฉันแล้วพวงมาลัยแบงก์พันก็ห้อยระย้ามาเชียวทำเอาแม่ของรามเข่นเขี้ยวที่เอาหน้าเกินไป แต่มีเพียงพูดเล่นหยอกกันขำ ๆ เพราะสุดท้ายแล้วเงินพวกนี้ก็ตกไปเป็นของดารินอยู่ดี
จากวันนั้นฉันก็ยังไม่ไปจดทะเบียนกับรามบ่ายเบี่ยงเขามาเรื่อย ๆ เพราะอีกแค่นิดเดียวฉันก็จะเรียนจบแล้ว ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงสอบปลายภาคที่ฉันแทบจะไม่ได้ไลฟ์ขายน้ำพริกเลย จึงรับน้องปีหนึ่งที่อยากหารายได้มาช่วยขาย ฉันและรุ่นน้องที่เรียนปีเดียวกันผลัดกันติวหนังสือ อ่านหนังสือสอบเรียกได้ว่าหามรุ่งหามค่ำ จนอยา
เช้าวันจันทร์ฉันมีเรียนแล้วดารินก็ต้องไปโรงเรียน แต่รามนี่สิกวนฉันทั้งคืนเพราะฉันไม่ให้นอนด้วย ไล่กลับไปคุยกับแม่ให้เรียบร้อย เดี๋ยวก็ไปโผล่หน้าต่างเป็นเงาตะคุ่ม ๆ เดี๋ยวก็มาเกาะประตูใช้เล็บขูดจนฉันใจอ่อน สุดท้ายต้องให้เข้าห้องไปนอนอีกฟากโดยมีดารินอยู่ตรงกลางแล้วคนขี้เซาแบบรามก็นอนไม่รู้จักตื่นเพราะ
การเดินทางกลับจากการท่องเที่ยวนั้นเป็นไปอย่างเงียบกริบ เพราะทั้งอ้อนรักและจงอรหลับมาเกือบตลอดทาง ทั้งอยากหนีหน้าแล้วก็เพลียอีกด้วย จึงไม่เหลือแรงไว้ถ่างตาเป็นเพื่อนเขา ได้แค่ฝากชีวิตไว้กับมือของรามสูรก็แล้วกัน เวลาสองทุ่มรถญี่ปุ่นสีขาวแล่นมาจอดที่หน้าบ้าน พร้อมกับอ้อนรักที่ตื่นขึ้นพอดีหลังจ
“รามคะ...ไปนอนเป็นเพื่อนฝนหน่อยสิ” เสียงหวานนั้นเข้าหูอ้อนรัก ทำให้เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเต็มปอด แล้วก็เดินออกไปจากตรงนั้น เธอไม่เข้มแข็งพอจะเห็นภาพบาดตาบาดใจได้ ชัยวัฒน์ที่เห็นสีหน้าไม่ดีของอ้อนรักก็ฉวยมือขึ้นมาจับไว้ แต่เธอกลับชักออกอย่างนุ่มนวลจนเขาเจ็บปวดใจ ทั้งที่อยากปลอบใจ
“แม่...เปิดประตูให้อ้อนหน่อย...แม่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เสียงเรียกอย่างกังวลใจของลูกสาวทำให้จงอรต้องมาเปิดประตูให้ ลูกคงตกใจที่อยู่ ๆ เธอก็วิ่งขึ้นมาทั้งยังร้องไห้อีก ด้านล่างคนทั้งหมดต่างมองกันไปมาเพื่อหาสาเหตุของเจ้าของร้านที่จู่ ๆ ก็วิ่งขึ้นไปราวกับเห็นผี “มึงทำน้าอรตกใจ” รามกระซ
[บริษัทรามจงพิทักษ์] เมื่อวานตอนเย็นไปทานข้าวกับปลายฝน เขากลับเสียดึกเพราะว่าปลายฝนรั้งเอาไว้ แม้ว่าจะบอกแล้วว่ามีงานเช้า แต่เมื่อเข้าไปเคาะห้องก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากอ้อนรักเขาก็คิดว่าเธอหลับไปแล้ว จึงไม่ได้สนใจ เช้านี้เขามาทำงานสายและคิดว่าอ้อนรักน่าจะไปทำงานแล้ว แต่เมื่อถึงบริ




![โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![เจ้าสาวใคร่ราคะ [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)