Masukน้ำพริกแม่มิ้นต์ไม่ได้ดังเพียงในไทยแล้วเท่านั้น ตอนนี้ยังส่งออกไปต่างประเทศ โดยที่กลุ่มคนก่อตั้งโรงงานน้ำพริกทุกคนได้รับหน้าที่ให้เป็นหัวหน้าที่มีเกียรติ เพราะหากไม่มีพวกป้า ๆ และรุ่นน้องของฉันก็จะไม่มีโรงงานน้ำพริกแม่มิ้นต์ รามนอกจากจะวิ่งไปทำงานที่บ้านสามวัน แล้ววิ่งมาดูโรงงานน้ำพริกสองวั
“อ่าฮะ!” ฉันค่อย ๆ ฟังคำแก้ตัวที่ออกจะงี่เง่าสำหรับคนที่ฉันรัก แต่ช่วยไม่ได้ตอนนั้นเรายังเด็ก“รามก็เลยตัดขาดทุกอย่างเรียนอยู่อังกฤษจนเกือบจะไม่ได้กลับมาแล้วนะ”“เงินหมดเหรอก็เลยกลับ” ฉันถามในสิ่งที่อยากรู้“ไม่ใช่เงินหมด รามมีเงินจากการทำธุรกิจของที่บ้านอยู่แล้วเมื่ออายุครบยี่สิบ” ฉันพยักหน้า“แต่ค
หลังเรียนจบโพรเจกต์ต่าง ๆ ที่วางไว้ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น คุณแม่ของรามช่วยฉันคุยกับห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่มีอยู่ทุกจังหวัด ทั้งดีลกับร้านสะดวกซื้อและทำน้ำพริกแบบคลุกข้าวถ้วยเล็ก ๆ เพื่อซื้อได้สะดวกพร้อมทานและวางขายในร้านนั้นด้วย ส่วนรามก็จ้างบริษัทของยักษ์ขยายโรงงานการผลิตเดิมที่เป็
วันนี้นอกจากเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เข้าสอบแล้ว ยังมีจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ กันที่บ้านของยักษ์ โดยแม่ของยักษ์ก็เข้ามาสมทบตอนเย็นเพื่อยินดีกับฉันแล้วพวงมาลัยแบงก์พันก็ห้อยระย้ามาเชียวทำเอาแม่ของรามเข่นเขี้ยวที่เอาหน้าเกินไป แต่มีเพียงพูดเล่นหยอกกันขำ ๆ เพราะสุดท้ายแล้วเงินพวกนี้ก็ตกไปเป็นของดารินอยู่ดี
จากวันนั้นฉันก็ยังไม่ไปจดทะเบียนกับรามบ่ายเบี่ยงเขามาเรื่อย ๆ เพราะอีกแค่นิดเดียวฉันก็จะเรียนจบแล้ว ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงสอบปลายภาคที่ฉันแทบจะไม่ได้ไลฟ์ขายน้ำพริกเลย จึงรับน้องปีหนึ่งที่อยากหารายได้มาช่วยขาย ฉันและรุ่นน้องที่เรียนปีเดียวกันผลัดกันติวหนังสือ อ่านหนังสือสอบเรียกได้ว่าหามรุ่งหามค่ำ จนอยา
เช้าวันจันทร์ฉันมีเรียนแล้วดารินก็ต้องไปโรงเรียน แต่รามนี่สิกวนฉันทั้งคืนเพราะฉันไม่ให้นอนด้วย ไล่กลับไปคุยกับแม่ให้เรียบร้อย เดี๋ยวก็ไปโผล่หน้าต่างเป็นเงาตะคุ่ม ๆ เดี๋ยวก็มาเกาะประตูใช้เล็บขูดจนฉันใจอ่อน สุดท้ายต้องให้เข้าห้องไปนอนอีกฟากโดยมีดารินอยู่ตรงกลางแล้วคนขี้เซาแบบรามก็นอนไม่รู้จักตื่นเพราะ
ผู้คุมวิญญาณ กฤษณะ หรืออดีตเคยเป็นหมอผ่าตัด ตอนนี้นั่งอยู่บนโซฟาประจำตำแหน่ง ที่ได้มาโดยมิเต็มใจ “ท่านผู้คุมขอรับ วันนี้มีวิญญาณใหม่เข้ามารายงานตัวอีกสองตนขอรับ” ดุ๋ย ผู้คุมวิญญาณที่ไม่มีวันเกษียณ เพราะหน้าที่ได้รับไปจนชั่วนิรันดร์ “ลงบันทึกสมุดบัญชีหนังหมา” ผู้คุมวิญญาณ พูดด
อิงจันทร์เติบโตมาอย่างดี ทั้งพ่อและแม่เลี้ยงดูเธอ จนเมื่อพ่อและแม่ทยอยจากไป ก็ในวัยที่เด็กสาวอายุได้ 19 ปีพอดี หญิงสาวเรียกได้ว่าต้อง move on ให้เร็วเพราะชีวิตยังดำเนินต่อ เธอตัดสินใจมาอยู่กับป้า ที่กรุงเทพเพื่อเรียนต่อในมหาวิทยาเดียวกับ ที่พี่นีลาลูกพี่ลูกน้องของเธอจบมา วันแรกที่มาอยู่ก
[รักหลอนซ่อนจันทร์] บทที่ 1 ย้อนกลับไปเมื่อ 19 ปีก่อนสาวน้อยผู้มีดวงชะตา เป็นเจ้าสาวของผู้คุมวิญญาณ ได้ถือกำเนิดขึ้น ค่ำคืนเดือนดับ หรือวันอมาวสี ค่ำคืนที่มืดมิดไร้แสงจันทราสาดแสงลงมา ทำให้รอบกายล้วนมืดมิดอย่างน่าพิศวง ในเรือนไม้ทรงไทย กลางทุ่งนา ที่ห่างไกลจากบ้านหลังอื่น มีแสงไฟสว่างขึ
หญิงสาวหน้าแดงกล่ำด้วยความเขินอาย เมื่อคิดว่าเขาจะทำอะไรตัวเองบ้าง ชายหนุ่มเมื่อเห็นแก้มใสๆ ขึ้นสีเรื่อ ก็รับรู้ได้ทันทีว่า เธอนั้นคิดอะไรอยู่ เขาจึงดึงมือเธอกลับไปที่บ้านของเขา “จะไปไหนคะ” นีล่าถามเขา ทั้งยังจ้ำอ่าวออกมาจากบ้านอย่างรวดเร็ว “หิว...” “เ







