로그인공유
บทที่ 48
게시일:
2026-01-11 18:21:38
최신 챕터
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 110
น้ำพริกแม่มิ้นต์ไม่ได้ดังเพียงในไทยแล้วเท่านั้น ตอนนี้ยังส่งออกไปต่างประเทศ โดยที่กลุ่มคนก่อตั้งโรงงานน้ำพริกทุกคนได้รับหน้าที่ให้เป็นหัวหน้าที่มีเกียรติ เพราะหากไม่มีพวกป้า ๆ และรุ่นน้องของฉันก็จะไม่มีโรงงานน้ำพริกแม่มิ้นต์ รามนอกจากจะวิ่งไปทำงานที่บ้านสามวัน แล้ววิ่งมาดูโรงงานน้ำพริกสองวั
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 109
“อ่าฮะ!” ฉันค่อย ๆ ฟังคำแก้ตัวที่ออกจะงี่เง่าสำหรับคนที่ฉันรัก แต่ช่วยไม่ได้ตอนนั้นเรายังเด็ก“รามก็เลยตัดขาดทุกอย่างเรียนอยู่อังกฤษจนเกือบจะไม่ได้กลับมาแล้วนะ”“เงินหมดเหรอก็เลยกลับ” ฉันถามในสิ่งที่อยากรู้“ไม่ใช่เงินหมด รามมีเงินจากการทำธุรกิจของที่บ้านอยู่แล้วเมื่ออายุครบยี่สิบ” ฉันพยักหน้า“แต่ค
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 108
หลังเรียนจบโพรเจกต์ต่าง ๆ ที่วางไว้ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น คุณแม่ของรามช่วยฉันคุยกับห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่มีอยู่ทุกจังหวัด ทั้งดีลกับร้านสะดวกซื้อและทำน้ำพริกแบบคลุกข้าวถ้วยเล็ก ๆ เพื่อซื้อได้สะดวกพร้อมทานและวางขายในร้านนั้นด้วย ส่วนรามก็จ้างบริษัทของยักษ์ขยายโรงงานการผลิตเดิมที่เป็
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 107
วันนี้นอกจากเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เข้าสอบแล้ว ยังมีจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ กันที่บ้านของยักษ์ โดยแม่ของยักษ์ก็เข้ามาสมทบตอนเย็นเพื่อยินดีกับฉันแล้วพวงมาลัยแบงก์พันก็ห้อยระย้ามาเชียวทำเอาแม่ของรามเข่นเขี้ยวที่เอาหน้าเกินไป แต่มีเพียงพูดเล่นหยอกกันขำ ๆ เพราะสุดท้ายแล้วเงินพวกนี้ก็ตกไปเป็นของดารินอยู่ดี
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 106
จากวันนั้นฉันก็ยังไม่ไปจดทะเบียนกับรามบ่ายเบี่ยงเขามาเรื่อย ๆ เพราะอีกแค่นิดเดียวฉันก็จะเรียนจบแล้ว ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงสอบปลายภาคที่ฉันแทบจะไม่ได้ไลฟ์ขายน้ำพริกเลย จึงรับน้องปีหนึ่งที่อยากหารายได้มาช่วยขาย ฉันและรุ่นน้องที่เรียนปีเดียวกันผลัดกันติวหนังสือ อ่านหนังสือสอบเรียกได้ว่าหามรุ่งหามค่ำ จนอยา
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 105
เช้าวันจันทร์ฉันมีเรียนแล้วดารินก็ต้องไปโรงเรียน แต่รามนี่สิกวนฉันทั้งคืนเพราะฉันไม่ให้นอนด้วย ไล่กลับไปคุยกับแม่ให้เรียบร้อย เดี๋ยวก็ไปโผล่หน้าต่างเป็นเงาตะคุ่ม ๆ เดี๋ยวก็มาเกาะประตูใช้เล็บขูดจนฉันใจอ่อน สุดท้ายต้องให้เข้าห้องไปนอนอีกฟากโดยมีดารินอยู่ตรงกลางแล้วคนขี้เซาแบบรามก็นอนไม่รู้จักตื่นเพราะ
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 99
ตื่นเช้าฉันรู้สึกว่าปวดหัวไม่พอปวดทั้งตัวราวกับร่างกำลังจะแหลก เมื่อขยับตัวมองไปด้านข้างเป็นห้องนอนตัวเองก็โล่งใจไม่ได้เมาแล้วไปนอนที่ไหน มือฉันคว้าไปเจอท่อนแขนพาดอยู่ที่เอวแล้วขาแกร่งก็ก่ายฉันไว้แน่น “ราม!” ความฉิบหายมาเยือนแล้วไง ฉันนอนกับรามวันเดียวสองรอบเลยเหรอแล้วเมื่อคืนฉันทำอะไรไปหรื
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 64
การเดินทางกลับจากการท่องเที่ยวนั้นเป็นไปอย่างเงียบกริบ เพราะทั้งอ้อนรักและจงอรหลับมาเกือบตลอดทาง ทั้งอยากหนีหน้าแล้วก็เพลียอีกด้วย จึงไม่เหลือแรงไว้ถ่างตาเป็นเพื่อนเขา ได้แค่ฝากชีวิตไว้กับมือของรามสูรก็แล้วกัน เวลาสองทุ่มรถญี่ปุ่นสีขาวแล่นมาจอดที่หน้าบ้าน พร้อมกับอ้อนรักที่ตื่นขึ้นพอดีหลังจ
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 23
ผู้คุมวิญญาณ สลบไปหลายวัน กว่าจะฟื้นได้ เจ้าดุ่ยก็กังวลอยู่เล็กน้อย จนวันนี้จันทร์เต็มดวงเวียนมาอีกครั้ง เขาจัดการนำเจ้าสาวของผู้คุมมาสังเวยให้ถึงเตียง หวังว่าท่านผู้คุมคงสงบจิตสงบใจได้บ้าง เขาหลอกล่อ เธอมาจนติดกับแล้วนำร่างไปไว้ในห้องของท่านผู้คุม วันนี้ท่านผู้คุมมิได้ไปไหน
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 90
“หยุดครางน่าเกลียดสักที” “เธอก็อย่าล้วงลึกสิ” ถ้อยคำสองแง่สองง่ามเปล่งออกมาไม่หยุดแล้วเหมือนตั้งใจทำเสียงให้ดังขึ้นด้วย จนในที่สุดฉันก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าได้แต่ว่า... “โทรศัพท์ฉันล่ะ?” “อยู่ในรถ” สาบานว่าฉันอดกลั้นสุด ๆ แล้วที่หลอกให้ฉันยืนล้วงแล้วครางน่าเกลียดนั่
