กระตุกหัวใจรุ่นพี่วิศวะเย็นชา Ep.5

K Pub

ตอนนี้ทั้งฉันแล้วก็แซมก็มาอยู่หน้าผับที่เคยมาก่อนหน้านี้แล้ว เพราะได้คีย์การ์ดจากแฟนของเพื่อนมาและพอยื่นให้การ์ดหน้าประตูดูแล้วเหมือนว่านายคนตัวสูงๆนั่นจะทำอะไรสักอย่างกับคีย์การ์ดนั่น เราก็สามารถเข้าได้แล้ว

"พร้อมแล้วนะยะ"

"อื้ม!"

ตึก...ตึก...ตึก

เราสองคนเดินเข้าไปข้างในด้วยกัน และมันก็เป็นอย่างที่ใครๆพูดจริงด้วย เพราะทันทีที่ฉันก้าวเข้าไปก็ค้นพบว่ามันเป็นอีกโลกหนึ่งเลย

เสียงดนตรีดังกระหึ่มพร้อมกับผู้คนที่กำลังสนุกกับเสียงดนตรีในขณะนี้

"เป็นไงล่ะชะนี อึ้งเลยสิ"

"......" ฉันพูดไม่ออกเลย ไม่คิดว่าที่นี่จะมีคนเข้ามาเยอะขนาดนี้และดูจากการแต่งตัวของแต่ละคนแล้วก็ถือว่ามีฐานะเลยล่ะ

ข้างในค่อนข้างมีหลายโซนด้วยนะ แต่ที่ฉันเลือกก็คือโซนวีไอพี เพราะฉันแค่นั่งดื่มชิวๆดีกว่า เพราะไม่อยากไปยืนเบียดกับคนอื่น

ฉันพยายามเดินไม่ให้ชนกับใครเพื่อไปยังโซนวีไอพี แต่มันก็ยากซะเหลือเกิน เพราะฉันรู้สึกได้ถึงสายตาคุกคามจากรอบๆตัว ทำให้ต้องรีบเดินไปทันที

พรึ่บ!

"เฮ้อออ...กว่าจะมาถึงที่นี่"

"เห็นมั้ยล่ะยะ อยากมาดีนัก"

"ก็ต้องมาเปิดหูเปิดตาบ้างไง แต่ไม่คิดว่าคนจะเยอะขนาดนี้"

พอเรามานั่งก็มีพนักงานเดินเข้ามาเสริฟ์เครื่องดื่ม ฉันได้แต่มองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้น ถึงแม้ว่าที่ต่างประเทศฉันจะเคยเข้าผับมาแล้วบ้าง แต่น้อยมากที่ฉันจะมาเที่ยวสถานที่แบบนี้ จะมาก็แค่สังสรรค์กับเพื่อนในวันพิเศษเท่านั้นแล้วฉันก็เป็นคนดื่มแบบพอดีเท่านั้น

"แกว่าที่นี่เป็นไง?" แซมถามฉัน

"ก็ดีนะ แต่คนเยอะไปหน่อย" ฉันพูดตามความจริง

"แกรู้อะไรมั้ย คนนั้นน่ะ เห็นมั้ย"

"......" ฉันมองตามสายตาที่แซมมอง ก่อนจะพยักหน้าให้มัน

"คนนั้นน่ะนางแบบชื่อดังเลยนะ แล้วคนข้างๆก็เป็นดาราวัยรุ่นอีกด้วย"

"อืม"

"นี่แกจะไม่ตื่นเต้นหน่อยหรือไง ที่นี่น่ะมีทั้งพวกดารา นางแบบไหนจะพวกนักธุรกิจมาเที่ยวกันเยอะมากเลยล่ะ"

"แกนี่นํ้าดีจริงๆนะ"

"ใครจะไม่รู้บ้างล่ะยะ แล้วฉันก็ยังรู้อีกนะว่าเจ้าของผับแห่งนี้น่ะหล่อมากด้วยแล้วก็ยังเป็นแค่นักศึกษาอยู่ด้วยนะ"

"......"

"คนอะไรหล่อ รวยแถมยังเก่งอีกต่างหาก >.<"

"แกเคยเห็นแล้วเหรอ?" ฉันถามแซมออกไปด้วยความอยากรู้ เพราะดูท่าแล้วเพื่อนฉันคนนี้ดูปลื้มเจ้าของผับคนนี้มากๆเลย

"ไม่เคย"

"อ้าว! แล้วทำไมแกถึงรู้ว่าเขาหล่อล่ะแถมยังรู้ด้วยว่าเป็นนักศึกษาอยู่?"

"ก็แค่ได้ยินคนเขาพูดกันน่ะ คิคิคิ"

"ชิ! ฉันก็นึกว่าแกจะเคยเห็นซะอีก พูดซะเห็นภาพเลย"

"มาๆมาชนแก้วกันก่อน นี่เป็นครั้งรแกที่เราดื่มด้วยกันเลยนะเนี่ยชะนี"

อึก!

"ฉันไม่ดื่มเยอะหรอกนะ เดี๋ยวเมาแล้วจะเป็นเรื่อง ฮ่าฮ่าฮ่า" ฉันพูดจริงนะ ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองเมาแล้วเป็นยังไง แต่พอเพื่อนบอกเท่านั้นล่ะ ฉันปฏิญาณกับตัวเองว่าจะไม่ดื่มเยอะเด็ดขาด

"คนนั้นหล่อจังเลย อร๊ายยย >.<"

"ฉันจะฟ้องแฟนแก!"

"ขอดูหน่อยน่าาา"

หลังจากนั้นเราสองคนก็พูดคุยกันหลายเรื่องมาก เพราะตอนที่ฉันย้ายไปที่นู่นกะทันหันนิดหน่อยเลยไม่ได้บอกลาเพื่อนสนิทของตัวเอง

"ฮ่าฮ่าฮ่า แล้วนี่แกไม่คิดจะคบใครเลยเหรอยะ!"

"ไม่รู้สิ ยังไม่เจอคนที่ชอบมั้ง"

"แล้วคนที่แกเล่าให้ฉันฟังนี่ล่ะ จากที่ได้ฟังที่แกพูดหมอนี่ก็น่าจะเป็นคนดีนี่นา"

"เราเป็นเพื่อนกันต่างหากล่ะ"

"แน่ใจ?"

"แน่ใจสิ แล้วอีกอย่างฉันกลับไทยก็คงไม่ได้เจอกันอีกแล้วล่ะ"

"แกเสียดายล่ะสิชะนี"

"เปล่าสักหน่อย แค่อยู่ที่นั่นหมอนั่นเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดก็เลยแอบคิดถึงหน่อยๆน่ะ"

ตอนที่อยู่อังกฤษฉันก็ไม่ค่อยมีเพื่อนหรอกนะ แต่เพราะหมอนั่นอยู่ที่นั่นก็เป็นคนไทยที่มาเรียนที่อังกฤษเหมือนกัน ทำให้เราสนิทกันมากขึ้นแล้วหลังจากนั้นเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ทำให้ฉันอดคิดถึงไม่ได้

ครืดดด...ครืดดด...ครืดดด

พรึ่บ!

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น และมันก็เป็นโทรศัพท์ฉันเอง แต่พอเปิดดูปลายสายที่โทรเข้ามาก็ต้องลุกขึ้นยืนอย่างไม่ทันตั้งตัวทันที เพราะคนที่โทรมาเป็นแม่ของฉันเอง

"แซม แม่ฉันโทรมา"

"ซวยแล้วไงล่ะ"

"งั้นเดี๋ยวฉันออกไปรับสายข้างนอกก่อนนะ"

"โอเคๆ รีบๆไปเลยยะ"

ตุบ!

"อ่ะ! ขอโทษค่ะ"

เพราะความรีบทำให้ฉันเผลอชนเข้ากับใครบางคนจนต้องรีบขอโทษทันที ก่อนที่จะรีบเดินออกไปข้างนอกเพื่อรับสายแม่ตัวเองทันที

........................

อีกด้านหนึ่ง

ร่างสูงปลายตามองหญิงสาวที่เดินชนเขาก่อนหน้านี้ด้วยสายตาที่นิ่งมาก ก่อนที่เขาจะจัดเสื้อตัวเองแล้วเดินขึ้นไปชั้นบนของผับ และตลอดระยะทางที่เดินนั่นก็มีเหล่าบรรดาผู้หญิงมากมายต่างมองมาที่เขา โดยใช้สายตายั่วยวน แต่เขาก็ไม่มีท่าทีสนใจใครเลย นั่นจึงทำให้ผู้หญิงหลายๆคนที่มาที่นี่ต้องการเชามากขึ้น แต่มันก็แค่ความคิดของผู้หญิงพวกนั้นเท่านั้น

พรึ่บ!

"ไงวะ อืมมม"

"......"

"ซี๊ดดดด!"

"อืมมมม"

"วันนี้ไอ้เวย์ไม่มาเหรอวะ?"

"มึงเห็นมั้ย?"

"อ้าว! ไอ้นี่กูก็แค่ถามมึงมั้ยวะ นี่มึงเป็นพี่กูมั้ยเนี่ย!"

"......."

"แม่บอกให้กลับบ้านด้วยว่ะ พรุ่งนี้ท่านสองคนจะบินไปอเมริกา"

"อืม"

"อย่าแค่รับปาก แต่มึงต้องมาด้วย กูขี้เกียจฟังแม่บ่นว่ะ!" น้องชายตัวดีบ่นทันทีที่เห็นว่าไอ้พี่ชายฝาแฝดตัวเองแค่รับปากเฉยๆ แต่ไม่ยอมกลับบ้านเลยสักครั้ง

"เออ!"

"คุณคลีนค่าา เราไปข้างนอกกันเถอะนั่นจึงทำให้ผู้หญิงหลายๆคนที่มาที่นี่"

"อย่างงั้นเหรอครับ :-)"

"หึ!"

"อะไรของมึงวะไอ้คิม กูหาให้มั้ย?"

"เสือก!"

"กูก็นึกว่ามึงอิจฉากูซะอีก :-)"

"หึ!"

"งั้นเดี๋ยวกูมานะเว้ย! ไปครับแอนนา :-)"

"กรี๊ดดดด จริงเหรอคะ"

พรึ่บ!

เขาเพียงแค่ปลายตาน้องชายตัวแสบของตัวเองเท่านั้น ก่อนที่จะมองลงไปด้านล่างที่มีผู้คนมากมายเข้ามาที่ผับของเขา

สายตาของเขากวาดไปทั่วผับ ถึงแม้ว่าผับเขาจะมีการรักษาความปลอดภัยสูง แต่มันก็มักจะมีพวกที่ไม่ทำตามกฎของผับอยู่เหมือนกัน......