ตอนที่ 4 : หนุ่มรักอิสระ

แสงอรุณยามเช้าเริ่มสาดส่องลอดช่องไม้เข้ามาในกระท่อมเก่า เสียงไก่ขันประสานกับเสียงนกร้องจากทุ่งนาเขียวขจีที่รายล้อมอยู่ภายนอก อากาศบริสุทธิ์และเย็นฉ่ำในยามเช้าพาเอาไอหมอกจางๆ ลอยอ้อยอิ่ง ครามค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอ่อนล้าแต่ก็เต็มไปด้วยความผ่อนคลาย

เขาพลิกตัวเบา ๆ และภาพแรกที่เห็นคือ สาลี่ ที่นอนเปลือยกายอยู่เคียงข้างเธอหลับใหลอย่างสงบ เรือนร่างขาวผ่องตัดกับผิวสีแทนของเขาดูเย้ายวนใจ ครามมองใบหน้าของสาลี่อยู่ครู่หนึ่ง แล้วรอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

เขาค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ ทิ้งตัวลงนั่งบนขอบแคร่แล้วใช้ผ้าขาวม้าพันกายไว้ลวกๆ จากนั้นจึงเดินออกไปยังบ่อน้ำหลังกระท่อม

อากาศยามเช้าที่สัมผัสผิวเปลือยเปล่าทำให้เขาสดชื่น ครามใช้ขันตักน้ำเย็นจัดจากโอ่งใบใหญ่เทราดลงบนศีรษะอย่างไม่รีรอ ความเย็นที่ไหลบ่าลงมาตั้งแต่หัวจรดเท้าทำให้เขาสะดุ้ง แต่ก็ช่วยชะล้างคราบเหงื่อไคลและสัมผัสร้อนรุ่มจากค่ำคืนที่ผ่านมาจนหมดสิ้น

มือของครามเลื่อนลงไปลูบไล้ส่วนที่แข็งแกร่งของเขาที่เพิ่งถูกใช้งานอย่างหนักเพื่อปรนเปรอให้กับสาลี่ เขาใช้มือถูไถทำความสะอาดอย่างช้า ๆ

"ยัยนี่มันร่านจริง ๆ" ครามพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้ตำหนิ แต่กลับแฝงความพึงพอใจ "รูแน่นดี...น้ำก็เยอะมาให้เอาฟรี ๆ ถึงที่"

ครามยืนยิ้มให้กับความคิดของตัวเอง สาลี่วัยยี่สิบ กับเขาที่อายุยี่สิบสี่ รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เขาเองก็รู้ว่าสาลี่ตามตอแยและพยายามให้ท่าเขามาตลอด แต่เขาก็ไม่เคยคิดกับเธอเกินน้องสาว ถึงกระนั้น เมื่อเธอมาเปิดทางให้ถึงขนาดนี้ เขาเองก็ยังหนุ่มแน่น ยังอยากมีชีวิตอิสระ ไม่ได้อยากผูกมัดกับใคร แต่ความใคร่และความต้องการตามสัญชาตญาณของความเป็นชายก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

"ขอบใจมากนะสาลี่ ที่ทำให้พี่สบายตัวและอารมณ์ดีขนาดนี้"

ครามล้างกายจนสะอาดหมดจดอีกครั้ง เขารู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายทั้งกายและใจ และพร้อมที่จะเริ่มต้นวันใหม่ในทุ่งนาอันกว้างใหญ่แล้ว

สาลี่ค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดหนึบตรงเนินเนื้อส่วนล่าง เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางใช้มือลูบเบา ๆ ก็รู้สึกได้ถึงความแฉะชื้นที่ยังคงหลงเหลือจากค่ำคืนที่เร่าร้อน เธอพลิกตัวมองไปยังที่นอนข้าง ๆ ซึ่งตอนนี้ว่างเปล่า

"ผัวหายไปไหนนะ" สาลี่พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงงัวเงีย "ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเรา"

เธอดีดตัวลุกขึ้นยืนด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า ไร้ซึ่งอาภรณ์ใด ๆ ปกคลุม เต้านมที่อิ่มเอิบไหวตามจังหวะที่เธอลุกขึ้น ส่วนเนินเนื้ออูมก็มีขนอ่อน ๆ ขึ้นประปราย ทำให้เรือนร่างของเธอดูเย้ายวนและร้อนแรงยิ่งขึ้น

สาลี่กำลังจะเดินไปเปิดประตูเพื่อตามหาคราม แต่ประตูไม้ก็ถูกเปิดออกเสียก่อน พร้อมกับการปรากฏตัวของ คราม ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เขาสวมเพียงผ้าขาวม้าผืนเดียวที่พันรอบเอว เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่ยังคงมีหยดน้ำเกาะพราว

ทั้งคู่สบตากันในระยะประชิด ครามชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสาลี่ยืนเปลือยอยู่ตรงหน้า ส่วนสาลี่ก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

"อ้าว... ตื่นแล้วเหรอสาลี่" ครามเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

สาลี่ไม่ตอบ เธอเดินเข้าไปหาเขาอย่างช้า ๆ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความต้องการที่ไม่ปิดบัง "พี่ครามไปไหนมาคะ... ทำไมไม่ปลุกสาลี่"