ตอนที่ 9 : สัมผัสใต้พายุฝน (NC)🔞🔥

เปรี้ยง!!

เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นจนน่าตกใจ สาลี่กรีดร้องเบาๆ แล้วสะดุ้งตัวโยน เธอยกมือขึ้นมาปิดหูอย่างรวดเร็ว ใบหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว

พุฒิรีบลุกออกมาจากที่นั่งเดิม และก้าวเข้ามาโอบกอดสาลี่ไว้แน่น

"ไม่ต้องกลัวนะสาลี่ พี่อยู่ตรงนี้" เสียงของเขาอบอุ่นและทุ้มต่ำ

สาลี่มุดตัวซบอยู่กับแผงอกที่แข็งแรงของพุฒิ เธอกอดเขาไว้แน่นพร้อมกับหลับตา เธอรู้สึกถึงไออุ่นและความปลอดภัยที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา พุฒิโอบกอดร่างบางนั้นไว้อย่างทะนุถนอม ปล่อยให้เธอซึมซับความรู้สึกปลอดภัยจนกว่าจะคลายความกลัว

เมื่อเสียงฟ้าร้องห่างออกไป ทั้งสองก็ค่อย ๆ ผละออกจากกันเล็กน้อย แต่พุฒิก็ยังคงโอบไหล่เธอไว้

"แล้วถ้าอยู่คนเดียวจะเป็นยังไงบ้างเนี่ย" พุฒิถามด้วยความเป็นห่วง

"สาลี่เคยกลัวจนน้ำตาไหลเลยค่ะ ได้แต่นอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มในห้อง" สาลี่ตอบเสียงสั่น

"สาลี่ต้องมีคนมาดูแลได้แล้วนะ จะอยู่คนเดียวไปอีกนานแค่ไหน" พุฒิเริ่มรุกต่อ "ถ้าจะรอแต่ไอ้ครามแล้วเมื่อไหร่มันจะมองสาลี่ล่ะ"

"สาลี่อยู่ได้ค่ะ"

"อยู่ได้แบบไหน ถึงได้กลัวตัวสั่นแบบนี้" พุฒิพูดพร้อมกับบีบไหล่เธอเบาๆ

สาลี่ยิ้มอ้อน "สาลี่ไม่กลัวแล้วค่ะ... เพราะมีพี่พุฒิอยู่ด้วย"

"นึกว่าจะไม่สนใจพี่ซะอีก" พุฒิกระซิบเบาๆ ข้างหูเธอ มือของเขาลูบไล้ไหล่ของสาลี่อย่างแผ่วเบา

"สนใจแบบไหนเหรอคะ" สาลี่ถามกลับเสียงหวาน แต่แววตาเต็มไปด้วยการหยั่งเชิง เธอรู้ดีว่าเขากำลังหมายถึงอะไร

"ก็แบบ..." พุฒิลังเลเล็กน้อย เขาผละใบหน้าออก แต่สายตาของเขายังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ

สาลี่รีบชิงพูดตัดหน้าอย่างชาญฉลาด "พี่พุฒิเป็นพี่ชายที่ดีนะคะ ถ้าไม่มีพี่พุฒิคอยส่งผักให้ สาลี่ก็ไม่รู้ว่าจะไปทำมาหากินอะไร" เธอเลือกที่จะมองข้ามความปรารถนาที่เขากำลังแสดงออกมา และตอกย้ำถึงความสัมพันธ์แบบผลประโยชน์

"เจ้าอื่นเขาก็มี" พุฒิพูดเสียงขำ

"แต่ผักที่พี่พุฒิเอามาส่ง สาลี่ขายหมดทุกวันเลยนะคะ เพราะว่าลูกค้าชอบความสดและสวยของผัก" สาลี่เน้นคำว่า 'สดและสวย' ราวกับจะสื่อความหมายอื่นที่แฝงอยู่

พุฒิยิ้มมุมปาก เขาเข้าใจถึงเกมที่สาลี่กำลังเล่นแล้ว เธอฉลาดและมีเสน่ห์ร้ายกาจ เขาพร้อมที่จะเดินตามเกมของเธอ ตราบใดที่มันนำไปสู่สิ่งที่เขาต้องการ พุฒิขยับตัวเข้าไปใกล้สาลี่มากขึ้นจนเข่าแทบจะชนกัน

"ผักพี่น่ะ สดและสวย อยู่แล้ว" พุฒิพูดเสียงทุ้มต่ำ สายตาของเขาจ้องลงไปยังเนินอกที่อวบอิ่มของเธออย่างไม่ปิดบัง "แต่สาลี่ก็ไม่ได้สนใจแค่ผักของพี่หรอกมั้ง"

สาลี่เงียบไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเธอเริ่มขึ้นสีระเรื่อ แต่แววตากลับกล้าขึ้น เธอรู้ว่าถึงเวลาต้องเผชิญหน้ากับความต้องการที่ซ่อนอยู่แล้ว

"พี่พุฒิหมายความว่ายังไงคะ" สาลี่ถามเสียงแผ่ว

พุฒิไม่ตอบ แต่กลับยื่นมือที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อจากการทำงานหนักไปสัมผัสแก้มเนียนของเธออย่างแผ่วเบา สาลี่ไม่ได้ปัดมือเขาออก เธอปล่อยให้สัมผัสที่ร้อนผ่าวของเขาแนบอยู่บนผิว

"สาลี่... พี่อยากดูแลสาลี่มากกว่าแค่การส่งผัก" พุฒิกระซิบ ลมหายใจร้อนๆ ของเขาเป่ารดที่ข้างหูเธอ "พี่ไม่อยากเป็นแค่พี่ชายที่ดี แต่พี่อยากเป็นคนเดียวที่ได้ดูแลสาลี่แบบที่ไม่มีใครเคยได้ดูแลมาก่อน"

สาลี่รับรู้ได้ถึงความปรารถนาที่พุ่งพล่านจากน้ำเสียงและการสัมผัสของพุฒิ หีของเธอเริ่มแฉะชื้นอีกครั้งอย่างรุนแรง เธอรู้ว่าเธอต้องการให้เขาดูแลแบบไหน

สาลี่ก้มมองเห็นแก่นกายของเขาที่ดันเป้ากางเกงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา พุฒิเองก็มองเธอยังไม่ละสายตา

"พี่พุฒิไม่ได้เย็ดมานานหรือยังคะ" สาลี่ถามด้วยน้ำเสียงยั่วยวน

พุฒิเลิกคิ้วเล็กน้อย "ก็นานแล้วสิ พี่ไม่มีแฟนเนาะ จะให้พี่ไปเย็ดกับใคร"

"ถึงว่าควยแข็งขึ้นมาขนาดนี้" สาลี่ว่าพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

พุฒิก้มมองดูเป้ากางเกงของตัวเอง เค้าได้แต่อมยิ้มอย่างพึงพอใจ

"นี่ขนาดปล่อยน้ำออกไปแล้วรอบนึงยังเงี่ยนอยู่หรอคะ" สาลี่ยังคงหยั่งเชิง

พุฒิเลิกคิ้วสูงด้วยความสงสัยว่าเธอรู้ได้อย่างไร แต่ก็ไม่ได้ซักไซร้

"กลิ่นหีของสาลี่เป็นยังไงบ้างคะ เห็นดมกางเกงในฉ่ำเลย" สาลี่ไม่รอช้า ตัดสินใจเผยความลับที่เธอรู้

พุฒิได้แต่ก้มหน้าหัวเราะเบาๆ ด้วยความเขินอายที่ถูกจับได้ "หอมมากเลย..." เขาตอบเสียงแผ่ว แต่เต็มไปด้วยความจริงใจ

พุฒิยังคงมองใบหน้าสาลี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความใคร่ "ถ้าได้เห็นของจริงมันจะดีขนาดไหนนะ"

"พี่พุฒิล่ะก็" สาลี่เขินอาย แต่แววตากลับยั่วยวนมากขึ้น

"สาลี่ล่ะ ไม่ได้เย็ดมานานแค่ไหนแล้ว หรือว่าไม่เคยขาด" พุฒิถามอย่างตรงไปตรงมา

"พี่พุฒิอ่ะ!" สาลี่ทำเป็นอาย เธอใช้กำปั้นเล็กๆ ทุบหน้าอกเขาเบาๆ

พุฒิจับมือเธอไว้ แล้วถามเสียงจริงจัง "ไอ้ครามมันเคยได้สาลี่หรือยัง"

สาลี่อึกอักเล็กน้อย "เอ่อ..."

"อึกอักแบบนี้แสดงว่าเคยได้แล้วใช่ไหม" พุฒิเริ่มจับได้ "ไหนว่ามันเห็นสาลี่เป็นแค่น้องสาวไง ทำไมมันถึงเย็ดสาลี่ได้ล่ะ"

สาลี่ถอนหายใจ ก่อนจะสารภาพออกมาอย่างไม่ปิดบัง "สาลี่ขอให้พี่ครามเย็ดค่ะ สาลี่เงี่ยน และอีกอย่าง สาลี่ก็ชอบเขามาก ๆ ด้วย"

พุฒิขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความรู้สึกหงุดหงิดที่คู่แข่งมาได้เธอก่อน แต่ความปรารถนาในตัวสาลี่ก็มีมากกว่าความรู้สึกใดๆ "แล้วถ้าพี่จะขอเย็ดสาลี่ล่ะ ได้ไหม"

สาลี่ยิ้มหวาน "ได้สิคะ แค่พี่พุฒิขอ สาลี่ก็ให้ได้เสมอ"

"ง่ายแบบนี้ รู้งี้พี่ขอตั้งนานแล้ว" พุฒิหัวเราะในลำคอด้วยความพึงพอใจ

เขาใช้สองมือประคองใบหน้าของสาลี่ แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความใคร่ "ถ้าอย่างนั้น... อ้าหีให้พี่ดูหน่อย"

สาลี่ไม่รอช้า เธอเลิกผ้าถุงขึ้นอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นกางเกงชั้นในลูกไม้สีขาวที่สวมอยู่ และต้นขาอ่อนที่ขาวเนียน พุฒิสังเกตเห็นว่าเป้ากางเกงชั้นในนั้นเริ่มมีน้ำหีแฉะซึมออกมาจนเห็นได้ชัด

"เงี่ยนอยู่เหรอ นี่ขนาดพี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ" พุฒิถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเร่งเร้า

สาลี่ยิ้มอย่างยั่วยวน ดวงตาเป็นประกาย "ก็สาลี่แอบดูควยพี่พุฒิตอนแอบเข้าไปในห้องนอนของสาลี่นี่คะ"

คำพูดของสาลี่ทำให้พุฒิอึ้งไปเล็กน้อย แต่ความตกใจก็ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นอย่างรวดเร็ว "นี่ยืนดูอยู่ตลอดเลยเหรอ"

"ยืนดูจนจบเลยค่ะ" สาลี่ยืนยันอย่างไม่สะทกสะท้าน เธอภูมิใจที่ได้เห็นความต้องการที่รุนแรงของเขา