Beranda / โรแมนติก / กลรักทัณฑ์สวาท / ตอนที่2 อยากได้อิสระ

Share

ตอนที่2 อยากได้อิสระ

last update Terakhir Diperbarui: 2025-05-20 19:16:02

ในยามเย็นของใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร ผู้คนมากมายที่เพิ่งเลิกงานต่างก็รีบเร่งเดินไปขึ้นรถโดยสารเพราะอยากจะกลับถึงบ้านเร็วๆ บ้างก็จับกลุ่มพากันเดินเข้าร้านอาหารพร้อมกับพูดคุยกันอย่างออกรส พัดพารัชชานั่งมองผู้คนเหล่านั้นคนแล้วคนเล่าอยู่ที่ป้ายรถเมล์เพราะเธอไม่อยากกลับบ้าน หวังอย่างยิ่งว่าหลังจากนี้เธอจะได้งานดีเงินดีอย่างที่หวังตั้งใจ ด้วยอยากจะรู้สึกถึงอิสระในชีวิตเสียที

“กลับดึกเชียวนะนังตัวดี”

ไม่ทันที่พัดพารัชชาจะเดินพ้นจากหน้าประตูบ้านหลังโต เสียงแผดดังของพิมพิรายาก็ทำให้เธอต้องชะงักฝีเท้า ริมฝีปากบางบมเม้มกันแน่นหัวใจดวงน้อยเต้นรัว ไม่พ้นคนเป็นพี่สาวต่างแม่ต้องหาเรื่องด่าว่าหรือตบตีเธออีกแน่นอน

เพียะ ไม่ทันสิ้นความคิด มือเรียวของพิมพิรายาก็วาดมาฟาดใบหน้าของเธอจนรู้สึกเจ็บแสบไปทั้งหน้า

“โอ้ย”

“โทรหาทำไมไม่รับฮะ!” หญิงสาวหุ่นเพรียวบางในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำแสนเซ็กซี่ กัดฟันถลึงตาทำหน้ายักษ์พร้อมกับกระชากแขนของพัดพารัชชาและจิกเล็บยาวแทบจะฝังเข้าไปในเนื้อแขนของน้องสาวต่างแม่

“วันนี้พลอยลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องค่ะ ปล่อยพลอยนะพลอยเจ็บ”

“ฉันไม่ปล่อย” เพียะ ไม่เพียงไม่ปล่อยทว่าพิมพิรายายังยกมืออีกข้างฟาดไปที่พวงแก้มของพัดพารัชชาอีกข้าง

“โอ้ย”

“ฉันหาชุดที่ซื้อมาใหม่ไม่เจอ ให้นังอ้อยมันหาก็ไม่เจอ รู้ไหมว่าฉันต้องใส่ชุดเก่าไปดินเนอร์กับคุณพีทมันน่าขายหน้าแค่ไหน”

“ชุดพี่เพชรมันก็อยู่ในตู้นั่นแหละค่ะ ถ้าพี่เก็บดีๆ ไม่รื้อจนรกก็หาเจอง่ายอยู่แล้ว”

“แกเถียงลูกฉันเหรอนังพลอย” เพียะ ครั้งนี้ไม่ใช่มือของคนที่จับพัดพารัชชาเอาไว้ แต่เป็นแขวิไลที่ฟาดฝ่ามือมาที่หลังของพัดพารัชชา ด้วยไม่ชอบให้นังลูกเมียน้อยเถียงลูกของเธอ

“โอ้ย” เพียะ... เสียงฟาดฝ่ามือพร้อมกับเสียงร้องของพัดพารัชชาดังอยู่ครู่ใหญ่ จนหญิงสาวตัวเล็กลงไปกองกับพื้น สองแม่ลูกถึงจะยอมหยุดมือ

พัดพารัชชาพยุงตัวเองลุกขึ้นได้ก็รีบวิ่งหนีไปทันที

“แกได้อยู่บ้านหลังนี้แล้วก็ได้เรียนจนจบก็เพราะฉันยังเมตตาแกอยู่หรอกนะ” แขวิไลตะโกนตามหลังพัดพารัชชาที่วิ่งหนีกลับเข้าไปในห้อง

พัดพารัชชากลับเข้ามาในห้องได้ก็หยิบหมอนใบเดิมมากอดในเวลาที่ร้องให้ แขวิไลไม่ได้เมตตาเธออย่างที่พูดสักนิด เพราะที่แขวิไลจำใจส่งให้เธอเรียนจบเพราะพินัยกรรมของพ่อเธอที่เขียนเอาไว้ต่างหาก ว่าหากไม่ส่งเธอเรียนจนจบ พิมพิรายาก็จะไม่ได้เป็นเจ้าของบริษัท

“คุณแม่คะ คุณพ่อคะ เมื่อไรชีวิตพลอยจะพ้นจากคนพวกนี้ซะที” อันที่จริงเธอสามารถไปให้พ้นบ้านหลังนี้ได้ตั้งแต่พ่อของเธอเสียด้วยซ้ำ เพราะพ่อของเธอมีเงินให้เธอหนึ่งก้อนเป็นมรดก แต่แขวิไลก็ไม่เคยคิดจะยกเงินก้อนให้กับเธอ ทว่าเธอก็ไม่ได้คิดจะทวงด้วย เพราะยังไงก็รู้ว่าจะไม่ได้อยู่แล้ว เพราะในพินัยกรรมไม่มีข้อแม้ว่าหากแขวิไลไม่ให้เงินกับเธอแล้วจะต้องเสียผลประโยชน์ตรงไหน ครั้นจะหาทนายมาฟ้องเธอก็คงไม่ชนะอำนาจของแขวิไลอยู่ดี สู้อดทนหางานอีกหน่อยเธอคงจะเห็นหนทางของอิสระมากกว่า

ติ๊ง... ขณะที่กำลังร้องห่มร้องให้ จู่ๆ โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น เมื่อเห็นไอคอนของอีเมลขึ้นมา พัดพารัชชาก็รีบปาดน้ำตาและเปิดดูอีเมลของเธอในทันที

ดวงตาคู่สวยเริ่มเบิกโพลงขึ้นเรื่อยๆ ริมฝีปากบางเผยออ้าค้าง เพราะข้อความที่ส่งมาเป็นอีเมลคำเชิญให้เธอเข้าไปสัมภาษณ์ที่บริษัทในเครือบริษัทแม่ที่มีซุปเปอร์มาเก็ตหลายสาขาทั้งในเอเชียและยุโรป

“จริงใช่ไหมเนี่ย” สาวเจ้าเอ่ยเสียงเบา ทั้งยังไม่อยากจะเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง ทว่าก็ไม่รีรอที่จะตอบกลับไป แม้จะไม่รู้ว่าบริษัทจะให้เธอไปสัมภาษณ์ในตำแหน่งอะไร แต่หากจะให้เธอมีงานทำในเร็วๆ นี้เธอก็ไม่เกี่ยงทั้งนั้น

หลังจากตอบกลับอีเมลไปได้สาวเจ้าก็ลุกขึ้นไปเตรียมชุดที่จะสวมใส่เพื่อวันสำคัญในวันพรุ่งนี้ ทั้งในใจยังภาวนาอยู่ตลอดให้พรุ่งนี้ราบรื่นไปได้ด้วยดี หากทุกอย่างราบรื่น อิสระที่เธอหวังจะมีในชีวิต เธอก็จะได้มันมาในเร็วๆ นี้

หญิงสาวในชุดนอนสายเดี่ยวซาตินสีชมพูประดับชายขอบด้วยลูกไม้เดินถือแก้วกาแฟมาขวางหน้าพัดพารัชชา ดวงตาสวยคมโฉบเฉี่ยวไล่มองน้องสาวต่างแม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูก็รู้ว่าวันนี้พัดพารัชชาต้องมีธุระสำคัญ ไม่เช่นนั้นคงไม่สวมเชิ้ตสีสวยและใส่กระโปรงเรียบร้อยเช่นนี้ อีกทั้งยังสะพายกระเป๋าเอกสารอีก

“จะไปไหนแต่เช้ายัยพลอย”

พัดพารัชชาเห็นแววตามีเลศนัยของพี่สาวต่างแม่ก็เริ่มร้อนๆ หนาวๆ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะหาเรื่องแกล้งอะไรเธออีกหรือเปล่า “พลอยจะไปสัมภาษณ์งานค่ะ”

“มาทำกับข้าวให้ฉันก่อน”

“ป้าจิตก็ทำอาหารเช้าให้ทุกวันอยู่แล้วนี่คะ”

“ฉันจะกินฝีมือแก ทำไม หรือแต่นี้ทำให้ฉันไม่ได้”

พัดพารัชชารีบถอยหนีเมื่อเห็นแก้วกาแฟที่พิมพิรายาถือใกล้เข้ามาที่ตัวของเธอมากทุกที “ก็ได้ค่ะ”

สุดท้ายแล้วพัดพารัชชาก็จำใจต้องทำตามที่พิมพิรายาสั่ง ไม่เช่นนั้นชุดสวยของเธอที่มีอยู่แค่ชุดเดียวได้เลอะกาแฟในแก้วนั้นแน่

“คุณพลอยมีธุระจะไปไหนเหรอคะ แต่งตัวซะสวยเลย” แม่บ้านสาวเดินเข้ามาในครัวได้ก็ไม่วายต้องเอ่ยถามคุณหนูคนเล็กของบ้าน

“จะไปสัมภาษณ์งานค่ะพี่อ้อย แต่พี่เพชรให้มาทำอาหารเช้าให้”

“นี่มันสายแล้วนะคะ จะไปทันเหรอคะ”

“พลอยไม่อยากขัดใจพี่เพชรตอนนี้ค่ะ”

“เดี๋ยวพี่ทำให้เองแล้วบอกว่าคุณพลอยทำนะคะ ออกไปทางครัวก็ได้ค่ะ”

“ขอบคุณนะคะพี่อ้อย แล้วพลอยจะซื้อขนมมาฝากนะคะ”

“ค่ะ”

สาวเจ้ายกมือไหว้แม่บ้านสาวประหงกที่สร้างทางสว่างให้เธอ เมื่อรู้ว่าอ้อยจะรับหน้าแทน พัดพารัชชาก็รีบถอดผ้ากันเปื้อนและหยิบกระเป๋าเอกสารวิ่งออกไปทางหลังบ้านหลังใหญ่ในทันที

พัดพารัชชาใช้เวลาร่วมหนึ่งชั่วโมงกว่าในการเดินทางโดยรถเมล์ เพราะยิ่งสายรถก็ยิ่งติด เมื่อลงจากรถเมล์เธอก็รีบวิ่งไปขึ้นวินมอเตอร์ไซค์เข้าไปในซอย หลังจากจ่ายค่าวินมอเตอร์ไซค์เรียบร้อยเธอก็รีบสับฝีเท้าเข้าไปยังตึกสูง

ปึก “ว๊าย...” ด้วยความรีบเลยไม่ทันระวังตัว เธอจึงวิ่งไปชนชาวต่างชาติร่างสูงใหญ่จนทำให้อาหารในมือของเขาตกไปอยู่ที่พื้น

“ขอโทษค่ะ” พัดพารัชชาขอโทษอีกฝ่ายเป็นภาษาอังกฤษ ก่อนจะล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาหยิบเงินห้าร้อยบาทให้กับชายหนุ่มที่รูปร่างหน้าตาดี ทั้งยังมีตาสีฟ้าสะกดสายตาให้เธอละสายตาจากเขาได้ยาก

“นี่เป็นค่าอาหาร ขอโทษจริงๆ นะคะ ฉันมีธุระต้องรีบไปค่ะ”

ชายหนุ่มรับเงินจากมือของหญิงสาวไปอย่างว่าง่าย พัดพารัชชาเห็นเช่นนั้นจึงค้อมหัวให้เขาหนึ่งครั้งก่อนจะรีบวิ่งไปขึ้นลิฟท์ เพราะตอนนี้เธอมาสายร่วมยี่สิบนาทีแล้ว

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • กลรักทัณฑ์สวาท   ตอนที่48 ตอนจบ

    และแล้วมื้อกลางวันของทุกคนก็เริ่มขึ้น แฮร์ริคนั่งข้างๆ กับเอริญญาที่อยู่บนโต๊ะรับประทานอาหารของเด็ก ส่วนพัดพารัชชาก็นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของสองพ่อลูก บนโต๊ะอาหารตอนนี้ มีแตงกวาผัดใส่กุ้งจานใหญ่ รวมไปถึงต้มจืดเต้าหู้หมูสับ ปลาทับทิมนึ่งและขาหมูพะโล้ที่ตุ๋นจนเปื่อยยุ่ย ส่วนอาหารของเจ้าตัวกลมก็มีกุ้งต้มตัวใหญ่สองตัวที่คนเป็นแม่หั่นเป็นชิ้นพอดีคำให้พร้อมกับแตงกวา แครอทและเส้นมักกะโรนีต้มตลอดเวลาของมื้ออาหารไม่มีเวลาไหนที่แฮร์ริคจะไม่มีรอยยิ้ม เขาเก็บภาพทุกอย่างไว้ในความทรงจำอย่างดีในเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันกับพัดพารัชชาและลูก และเขาก็ยิ่งปลื้มใจมากเป็นพิเศษกว่าทุกครั้ง เพราะวันนี้พัดพารัชชาเลือกที่จะทำอาหารให้เขาได้รับประทาน ไม่เหมือนก่อนหน้าที่เขาต้องสั่งมาเอง“อร่อยไหมครับ” เขาหันไปมองลูกสาวที่กำลังใช้ส้อมสีชมพูสวยจิ้มไปที่กุ้งต้มเข้าปากไม่เว้นระยะจนแก้มทั้งสองเต็มไปด้วยอาหารเจ้าก้อนกลมพยายามเคี้ยวอาหารให้หมดปากโดยเร็วตามที่คนเป็นแม่เคยสอน จากนั้นก็ค่อยเปิดปากตอบพ่อของเธอ “หย่อย”“อร่อยค่ะ” พัดพารัชชาต้องคอยสอนทุกครั้งให้ลูก

  • กลรักทัณฑ์สวาท   ตอนที่47 ไม่เชื่อว่าสำนึกผิดจริงๆ

    พัดพารัชชายกนิ้วชี้ป้องปากก่อนจะหันไปยังเปลสีชมพู“ผมขอดูหน้าลูกก่อนได้ไหม” ชายหนุ่มกระซิบกระซาบด้วยสีหน้าตื่นเต้น เพราะตอนนี้เขาอยากจะเห็นหน้าลูกสาวด้วยตาเนื้อและอยากจะสัมผัสลูกใจจะขาด พอๆ กับอยากจะสัมผัสแม่ของลูกเขาเดินเข้าไปมองลูกสาวตัวกลมที่อยู่นอนกอดหมอนข้างปะแป้งจนมีกลิ่นหอมชวนให้น่าฟัด ทว่าแฮร์ริคก็ทำได้แต่ใช้ปลายนิ้วสัมผัสเนื้อนุ่มนิ่มของพวงแก้มย้วยเบามือและไล่สายตามองสำรวจลูกน้อยเงียบๆ จากนั้นเขาก็เริ่มน้ำตาคลอไหลลงมาอาบแก้ม หากเขารู้ว่ามีเจ้าตัวกลมอยู่บนโลกใบนี้ให้เร็วกว่านี้คงจะดีมากๆแฮร์ริคเชยชมผลงานของตัวเองได้ครู่หนึ่งจากนั้นก็เงยหน้าปาดน้ำตาและหันกลับมามองพัดพารัชชา ตอนนี้เขาพร้อมจะคุยกับเธอแล้วพัดพารัชชามองหน้าคนตัวโตที่ดูแปลกไปจากเดิมมากจนจำแทบไม่ได้ เดาไม่ผิดก็คงไม่พ้นความทุกข์ใจที่มันกัดกินเขาเป็นเวลาร่วมสองปี ถึงได้มีสภาพแบบนี้“เราไปคุยกันข้างนอกดีกว่าค่ะ” พัดพารัชชาเดินนำหน้าแฮร์ริคออกห่างจากเปลนอนของเอริญญามาที่ม้านั่งใต้หลังคาชานหน้าบ้านเมื่อนั่งตรงข้ามกันเรียบร้อยแฮร์ริคก็รีบพูดในสิ่งที่เขาอยากจะพูดกับพัดพารัชชาใ

  • กลรักทัณฑ์สวาท   ตอนที่46 น่าจะรู้ให้เร็วกว่านี้

    “ใช่ ผมน่าจะเป็นผู้เป็นคนให้เร็วกว่านี้ ถ้าผมนึกตามหาพลอยให้ไวกว่านี้ก็คงได้ดูแลเธอตั้งแต่เธอท้องแล้ว ที่ผมมาหาคุณก็เพราะอยากให้คุณช่วย ผมรักพลอยจริงๆ อยากดูแลเธอ คุณช่วยให้ผมคืนดีกับเธอได้ไหม ผมขอร้องล่ะ” แฮร์ริคไม่คิดสนศักดิ์ศรี เขายอมก้มลงคุกเข่าต่อหน้าอทิตยา เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการที่สุดคือการได้รับผิดชอบลูกและภรรยาเพื่อแก้ไขสิ่งที่ผ่านมา“นี่... คุณแฮร์ริค”“เชื่อที่ผมพูดเถอะ”“ลุกขึ้นเถอะ”“ไม่ครับ จนกว่าคุณจะรับปากว่าจะช่วยให้ผมได้คืนดีกับพลอย”“โอ้ย...” อทิตยานั่งกุมขมับหนึบ คำพูดของเขาที่ว่ารู้สึกผิดมันก็น่าเชื่อถืออยู่หรอก ทว่าเธอก็ไม่รู้ว่าตอนนี้พัดพารัชชาจะต้องการแฮร์ริคหรือเปล่าน่ะสิ ไม่ได้ เรื่องนี้เธอจะตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ คิดได้ดังนั้นก็รีบต่อสายหาดาวลดาในทันทีและแล้วทุกคนก็ต้องขึ้นเครื่องบินกันมาที่เชียงใหม่เพื่อตรงมายังบ้านของดาวลดา เพราะอทิตยาไม่สามารถตัดสินใจเองคนเดียวได้จริงๆ เรื่องที่จะพาแฮร์ริคไปหาพัดพารัชชาทั้งสี่คนนั่งสุมหัวคุยกันอยู่ที่ใต้ถุนบ้านเรือนไทยของดาวลดา แฮร์ริคพยายามพูดความรู้ส

  • กลรักทัณฑ์สวาท   ตอนที่45 ลูก

    “อยากให้แกสืบจากทางคนที่แกตามจีบให้หน่อยว่าตอนนี้คุณพลอยเป็นยังไงบ้าง”“ไม่ช่วยอะไรทั้งนั้นโว้ย แค่ตอนที่คุณอ้อนรู้ว่าฉันเป็นเพื่อนกับเอส แล้วก็หลอกคุณพลอยไปงานนั้นก็โกรธฉันมาจนถึงทุกวันนี้ รู้ไหมฉันส่งดอกไม้พร้อมของแพงๆ ไปง้อแทบทุกวัน เธอก็เอาทิ้งทุกวัน จนเหมือนฉันซื้อของแพงไปให้แม่บ้านในโรงเรียนสอนพิเศษ มัดปมเองก็ต้องแก้ปมเองโว้ย จะสืบก็ไปหาสืบทางอื่น อย่ามายุ่งกับคุณอ้อนของฉัน” ที่เขาอารมณ์ไม่ดีอยู่ตอนนี้ก็เพราะยังตามง้ออทิตยาไม่ได้ง่ายๆ นี่แหละ เอลมาพูดเรื่องนี้ขึ้นก็พาลทำให้เขานึกย้อนไปถึงตอนที่ช่วยแฮร์ริคจนถูกหญิงเมิน“ได้ ถึงแกไม่ช่วย ฉันว่านักสืบของฉันก็มีความสามารถอยู่แล้ว” เอลมาแค่อยากได้คำตอบว่าเฟรดช่วยได้หรือไม่ได้เท่านั้น ทว่าอีกฝ่ายก็ตอบเสียยาว ดูท่าแล้วเฟรดคงยังเคืองแฮร์ริคไม่หายจนถึงทุกวันนี้แน่“แกยังโกรธฉันอยู่เหรอวะเฟรด” แฮร์ริคถามเพื่อนรักไปตามตรง“ไม่ได้โกรธแก คิดว่าถ้าย้อนกลับไปได้ก็ไม่อยากช่วยแกเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าคุณอ้อนจะใจแข็งขนาดนี้”“เพราะเห็นพวกแกแพ้ผู้หญิงใจแข็งแบบนี้ไง ฉันถึงไม่อยากคบใครเป็นตัวเป็นตน” เอลมาเห็นเพื่อน

  • กลรักทัณฑ์สวาท   ตอนที่44 เกลียดยิ่งกว่าอะไร

    แฮร์ริคยื่นมือหมายจะประคองใบหน้าหวานที่ซีดเซียวและเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ทว่าสาวเจ้าก็ถอยหลังหนีไม่ยอมให้เขาได้ถูกเนื้อต้องตัว“แผนแก้แค้นของคุณสำเร็จแล้วจะมายุ่งอะไรกับฉันอีก”“การแก้แค้นจบไปแล้ว ตอนนี้มันก็เป็นเรื่องของพลอยกับผม ความรู้สึกที่ผมมีให้พลอย วันเวลาที่เราอยู่ด้วยกันทุกอย่างมันเป็นเรื่องจริง ผมรักพลอยจริงๆ นะ”พัดพารัชชายกมีดพกในมือของเธอจี้คอของตัวเอง ทำเอาสองหนุ่มที่มองมายังเธอหน้าตาตื่นไม่ต่างกัน“เลิกยุ่งกับฉันซะที คุณจะรักฉันจริงหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่ฉันเกลียดคุณ เกลียดยิ่งกว่าอะไร ฉันได้ออกมาจากชีวิตสองแม่ลูกนั่น คิดว่าฉันจะได้อิสระที่ฉันอยากได้ แต่คุณก็พาฉันเข้ามาเป็นหมากในเกมการแก้แค้น ชีวิตฉันหลังจากนี้ไม่รู้ว่าสองคนแม่ลูกนั่นจะจ้องล้างจองผลาญฉันอีกรึเปล่า คุณมันเห็นแก่ตัว มายุ่งกับฉันทำไม ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับความแค้นคุณสักนิด”“พลอย” แฮร์ริคพยายามจะเข้าไปหาพัดพารัชชา ทว่ายิ่งเขาเข้าไปใกล้ปลายมีที่อยู่ในมือของหญิงสาวก็เริ่มกินเนื้อของเธอจนเห็นมีเลือดแดงฉานไหลออกมา“อย่าทำแบบนี้พลอย”“อย่ายุ่งกับเธอ” อนนท์เข้ามา

  • กลรักทัณฑ์สวาท   ตอนที่43 หมากในเกม

    “อีพลอย!” พิมพิรายาได้ยินเช่นนั้นก็โกรธจนมือไม้สั่น จากนั้นก็ปรี่เข้าไปจะทำร้ายพัดพารัชชา ทว่าแฮร์ริคก็มาขวางเอาไว้“ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไงฮะ! แกต้องการอะไร” ปึก ปึก พิมพิรายาลงมือกับพัดพารัชชาไม่ได้เธอก็ฟาดกำปั้นไปที่อกของแฮร์ริคแขวิไลยืนกำหมัดแน่นดูสถานการณ์อย่างเจ็บปวดหัวใจ ไม่น่าเลย เธอควรจะเตือนลูกสาวของเธอก่อนที่จะตกลงแต่งงานกับแฮร์ริค เชื่อได้เลยว่ามันสองคนผัวเมียจะต้องรวมหัวกันทำให้ลูกของเธอเสียใจแน่“คุณรู้เรื่องนี้ใช่ไหมคะคุณเฟรด”เฟรดก้มหน้างุดเมื่อหญิงสาวที่ยืนข้างๆ กำลังมองค้อนเขาด้วยสายตาโกรธเคือง “ผมขอโทษครับ ผมเป็นเพื่อนกับแฮร์ริค”“พลอย” อนนท์แทรกทุกคนเข้ามาหาพัดพารัชชา เพราะรู้ว่าตอนนี้เธอต้องการคนที่อยู่เคียงข้าง“พี่นนท์”“ถ้าพลอยอยากไปจากที่นี่ พี่จะพาไป”“ค่ะ” พัดพารัชชารีบจับมือของอนนท์เอาไว้ เพราะตอนนี้หัวใจของเธอไม่พร้อมรับรู้อะไรตรงนี้ต่อไปแล้ว“มึงจะไปไหนอีพลอย อีลูกเมียน้อย” พิมพิรายาตวาดลั่นตามหลังพัดพารัชชาที่กำลังเดินหนีไปพร้อมอนนท์ เธออยากจะฉีกเนื้อพัดพารัชชาเป็นชิ้นๆ ที่ทำให้เธอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status