INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 79
Último capítulo
กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก บทที่ 100
“พระชายา ในที่สุดพวกกระหม่อมก็หาท่านเจอเสียที” อวี๋ฮุยและเจียงจิ่วเองก็รีบตามท่านอ๋องของตนเองเข้ามาเช่นกัน ก่อนจะวิ่งเข้าไปประกบซ้ายขวาหลิวชิงซวี่ด้วยความรวดเร็วด้านหน้าคือท่านอ๋อง ซ้ายขวาคือสมุนสองคนของเขา ส่วนด้านหลังคือกำแพง เรียกได้ว่าต่อให้หลิวชิงซวี่คิดหนีก็หนีไม่พ้น“พระชายา? พระชายาอะไร?” คุณชายเซียวมองพวกเขาอย่างงุนงง“ท่านโหวน้อย ท่านคงจะยังไม่ทราบกระมัง ท่านผู้นี้คือน้าสะใภ้เล็กของท่านขอรับ” อวี๋ฮุยเป็นฝ่ายแนะนำนางก่อน จากนั้นก็ถามเขากลับ “ท่านโหวน้อย ท่านรู้จักกับพระชายาของพวกข้าน้อยได้อย่างไรหรือขอรับ?”คุณชายเซียวเบิกตาโพลง ชี้นิ้วไปยังหลิวชิงซวี่ “นี่เจ้า…” จู่ ๆ เขาก็ตะกุกตะกักไปคล้ายกับเปล่งเสียงคำว่าเจ้าออกมาได้ไม่เต็มปากไปเสียดื้อ ๆ ก่อนจะหันไปมองบุรุษที่ยืนอยู่ข้างกาย “ท่านน้าเล็ก ท่านสมรสกับเสี้ยวเสี้ยวตั้งแต่เมื่อใดกัน?”เยี่ยนซื่อหยวนชำเลืองมองเขาด้วยสายตาเยือกเย็น “เสี้ยวเสี้ยวใช่คำที่เจ้าสมควรเรียกหรือ?”คุณชายเซียวกลืนน้ำลาย บางทีอาจจะเป็นเพราะยากเกินจะรับสิ่งที่ประเดประดังเข้ามาจนทำให้ตื่นเต้นไปสักหน่อย “ท่านน้าเล็ก ท่านช่างร้ายกาจนัก! ท่านแอบสมรสลับหล
กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก บทที่ 99
เขารีบเรียกอวี๋ฮุยทันที “รีบตามไปเร็วเข้า!”……“เสี้ยวเสี้ยว วันนี้เจ้าชนะข้าไปตั้งหลายพันตำลึงแล้วนะ ยอมให้ข้าบ้างไม่ได้หรือ?”“คุณชายเซียวอย่างท่านขาดเงินแค่นี้ด้วยหรือ? ข้าเล่นกับท่าน เพื่อฝึกฝนฝีมือการเล่นไพ่ของท่าน ท่านแพ้แล้วก็จ่ายค่าเล่าเรียนตอบแทนข้าสักนิดสักหน่อยจะเป็นอะไรไปเล่า?” หลิวชิงซวี่กลอกตามองบนใส่คนที่กำลังร้องโอดครวญอยู่ตรงหน้า ก่อนจะจับไพ่ต่อไปเมื่อครึ่งปีก่อน เพื่อให้ถุงเงินของตนเองพองโตขึ้นมา นางจึงนำบรรดากิจกรรมบันเทิงสมัยใหม่มากมายไป ‘ขาย’ ให้คุณชายเซียวซึ่งเป็นเถ้าแก่ของบ่อนพนันแห่งนี้คนของแคว้นอวี้เยียนไม่เคยได้ยินคำว่าไพ่นกกระจอกมาก่อนด้วยซ้ำ ยิ่งคำว่าไพ่โป๊กเกอร์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง หลังจากหลิวชิงซวี่ถ่ายทอดวิธีการเล่นไพ่แบบต่าง ๆ ให้เสร็จสรรพแล้ว คุณชายเซียวท่านนั้นก็ดีใจราวกับเก็บชิ้นส่วนสมบัติสวรรค์มาได้อย่างไรอย่างนั้นและเพราะสิ่งนี้ ทำให้นางสามารถกอบโกยเงินทองก้อนใหญ่ก้อนแรกในแคว้นอวี้เยียนมาได้สำเร็จส่วนคุณชายเซียวท่านนี้ก็เป็นคนมีความสามารถมากเลยทีเดียว ถึงกับนำไพ่นกกระจอกที่ทำจากหยกขาวออกมาเล่น นางมาวันนี้ เขาก็นำสำรับไพ่นกกระจอกหยกขาวสำรับนี
กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก บทที่ 98
“กงกง อย่าโทษที่ข้าปากมากเกินไปเลย แต่พี่หญิงใหญ่ของข้าก็นิสัยเช่นนี้เสมอ เพราะนางทำให้ท่านพ่อถึงกับต้องปวดศีรษะทุกสองสามวัน พี่หญิงใหญ่ของข้าเกิดมาอยู่นิ่งไม่ได้ จะใครก็เอานางไม่อยู่หรอก” หลิวหยวนอินทอดถอนใจ กลัวเขาจะหงุดหงิดขุ่นเคืองเพราะหาหลิวชิงซวี่ไม่เจอทว่าจูเชินได้ฟังเช่นนั้นกลับขมวดคิ้วแน่น อดไม่ได้ที่จะใช้สายตาพิจารณานางอีกหลายหนหลิวหยวนอินคิดว่าเขาเข้าใจถ้อยคำที่ตนเองอยากสื่อ จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าเดิม “กงกง คงต้องขอรบกวนท่านช่วยพูดถึงพี่หญิงใหญ่ของข้าต่อหน้าไทเฮาให้มากด้วย ถึงพี่หญิงใหญ่ของข้าจะมีนิสัยสันโดษชอบเอาแต่ใจตนเองไปบ้าง ทว่านางก็เป็นคนเรียบง่ายจิตใจดี และเรื่องที่นางออกไปครั้งนี้ก็มิใช่อย่างที่ข้างนอกลือกันเด็ดขาด ต่อให้นางจะเอาแต่ใจแค่ไหน ก็ไม่มีทางแอบหนีตามบุรุษออกไปหรอก ขอกงกงได้โปรดช่วยแก้ต่างแทนพี่หญิงใหญ่ของข้าด้วย อย่าให้ไทเฮาหลงเชื่อข่าวลือไม่ดีเหล่านั้นแล้วทรงเข้าใจพี่หญิงใหญ่ของข้าผิดไป”จูเชินโค้งมุมปาก คล้ายกับกำลังฟังอย่างตั้งใจกระทั่งนางพูดจบ เขาก็มิได้รับคำอะไร เว้นแต่สะบัดแส้ขนสัตว์ในมือเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยว่า “คุณหนูรองจวนจะได้เข้าพิธ
กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก บทที่ 97
เห็นสองแม่ลูก นางยอบกายทำความเคารพไทเฮาฉวีก่อน จากนั้นจึงมองมาที่เยี่ยนซื่อหยวน และกล่าวอย่างเป็นกันเอง “ได้ยินว่าหยวนเอ๋อร์กลับมาแล้ว ข้าจึงรีบมาดูทันที”“พี่สะใภ้” เยี่ยนซื่อหยวนประสานมือคารวะด้วยความเคารพยิ่ง“หยวนเอ๋อร์ ครั้งนี้เจ้าไปไหนมาอีกแล้ว?” ฮองเฮาซูมองดวงเนตรบวมแดงของไทเฮาฉวีแล้ว ก็เอ่ยอย่างปวดหัวใจ “เจ้าดูสิ เจ้าทำให้เสด็จแม่ร้องไห้อีกแล้ว ตอนเจ้าไม่อยู่ที่เมืองหลวง เสด็จแม่ทรงกังวลพระทัยทุกคืนวัน เฝ้าชะเง้อรอให้เจ้ากลับมาแทบทุกเวลา ตอนนี้ในเมื่อเจ้ากลับมาแล้ว ก็อย่าออกไปเตร็ดเตร่เพ่นพ่านข้างนอกอีก รุ่งขึ้นเจ้าก็ไปช่วยเสด็จพี่ของเจ้าสะสางราชกิจเสีย อย่าได้คิดจะเอาภาระบ้านเมืองใหญ่โตเพียงนี้ไปกองไว้บนตัวเขาคนเดียวเด็ดขาดเชียว”“พี่สะใภ้อบรมสั่งสอนถูกต้องทุกประการ” เยี่ยนซื่อหยวนก้มหน้ารับฟังถ้อยคำดุด่าอย่างนอบน้อมว่าง่าย“เอาเถิด รีบกลับจวนเจ้าไปพาสะใภ้กลับมาให้ข้าได้แล้ว! แค่ข้าเห็นเจ้าก็หงุดหงิดอยากโมโหแล้ว!” ไทเฮาฉวีเอ่ยเร่งรัดอย่างจริงจังและเหลืออดเต็มที“เจ้าไปจัดการธุระของเจ้าเถิด ทางนี้ข้าจะอยู่ดูแลเสด็จแม่เอง” ฮองเฮาซูเอ่ยด้วยรอยยิ้มสนิทสนมเป็นกันเองเยี่ยนซื่
กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก บทที่ 96
ณ ตำหนักจื่อเฉินในที่สุดก็รอจนบุตรชายกลับมาได้เสียที ทว่าครั้งนี้ไทเฮาฉวีกลับมิได้เจอหน้าบุตรชายแล้วร้องไห้น้ำตาซึมเหมือนก่อนหน้านี้ แต่กลับชี้หน้าดุด่าบุตรชายไปยกใหญ่แทน“เจ้าตอบมาว่าเจ้าก่อเรื่องวุ่นวายแล้วใช่หรือไม่? เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญถึงเพียงนี้แต่เจ้าดันตัดสินใจก่อนแล้วมาแจ้งทีหลัง! แม่อุตส่าห์มีเจ้าตอนอายุเท่านี้ ถึงเจ้าจะเอาแต่เตร็ดเตร่เพ่นพ่านทั้งวันเช้าถึงเย็นอะไรก็แล้วไป แต่ถึงขั้นสมรสแล้วไม่พาสะใภ้มาเจอแม่สักครั้งนี่มันอะไร เจ้าอยากให้แม่ตรอมใจตายให้ได้เลยใช่หรือไม่?”“เจ้าลูกอกตัญญูไร้มโนสำนึก พระเชษฐาของเจ้าเป็นถึงผู้ปกครองแคว้น ต้องยุ่งกับราชกิจทั้งวัน ไม่มีเวลาว่างมาสนใจดูแลแม่ ทีแรกคิดว่าให้กำเนิดเจ้าแล้วคงพอจะคาดหวังให้เจ้ามาพูดคุยหยอกล้อกับแม่ให้มีความสุขสบายใจได้บ้าง ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าวันเวลาที่ได้มีความสุขเบิกบานหัวใจจะมีได้เพียงไม่กี่อึดใจ ซ้ำร้ายความกังวลทั้งหมดก็เกิดขึ้นมาเพราะตัวเจ้าทั้งสิ้น!”“เจ้าอุตส่าห์แต่งงานมีภรรยาแล้วทั้งที ก็คิดว่านางจะดูแลเจ้าได้บ้าง ทำให้เจ้าออกไปเตร็ดเตร่เพ่นพ่านน้อยลง แล้วมาอยู่กับแม่ดูแลแม่มากขึ้น แต่เจ้ากลับพาภรรยาเจ
กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก บทที่ 95
“จูกงกง รบกวนท่านแจ้งสารถีให้แวะไปที่จวนแม่ทัพด้วยเถิด” นางมองไปยังจูเชินที่อยู่นอกหน้าต่าง แล้วยังกระตุกยิ้มบาง ๆ “ก่อนหน้านี้ข้าออกเดินทางมาอย่างรีบเร่ง ไม่ได้นำอะไรติดตัวมาด้วย วันนี้ไหน ๆ ก็กลับมาแล้ว ข้าอยากไปที่จวนแม่ทัพเพื่อนำของเหล่านี้ไปที่จวนอ๋องเจินด้วย”“พระชายาอ๋องเจิน เรื่องแค่นี้สั่งให้บ่าวรับใช้ไปจัดการก็ได้” จูเชินเอ่ยจบก็เตรียมจะเอ่ยปากเรียกให้องครักษ์ที่ติดตามมาด้วยเข้ามา“จูกงกง แต่สิ่งของเหล่านั้นล้วนเป็นสิ่งของที่มารดาข้าทิ้งไว้ให้ข้าต่างหน้า ให้ข้ากลับไปเอาเองดีกว่า” หลิวชิงซวี่รีบกล่าวเสริมอย่างไม่รอช้าจูเชินลังเลครู่หนึ่ง ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแต่ ทำตามที่นางสั่งอย่างเคารพเชื่อฟัง สั่งให้สารถีเคลื่อนรถม้าไปที่จวนแม่ทัพเจิ้นกั๋วหลิวชิงซวี่กลับมานั่งที่เดิม กระตุกมุมปากผุดยิ้มเยือกเย็นขึ้นไม่นานนัก รถม้าก็มาถึงจวนแม่ทัพเจิ้นกั๋วแล้วแค่เห็นว่าเป็นรถม้าจากในวังหลวง คนเฝ้าประตูก็ไม่กล้าชักช้ายืดยาด แต่เมื่อเห็นหลิวชิงซวี่ลงมาจากรถม้า พวกเขาต่างเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาที่แห่งนี้คือเรือนของหลิวชิงซวี่ คนเฝ้าประตูย่อมไม่กล้าเข้าขวาง หลิวชิงซวี่หันไปกำชับจู
También te puede gustar
ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่140.0K vistasลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง131.2K vistasลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน29.3K vistasจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน25.5K vistasระบบของผู้เกิดใหม่
ความหวังยามเช้า9.0K vistasข้าเป็นแค่สาวใช้
ประดับดิน2.5K vistasหวนรักมิอาจลืมเลือน
หนามชมพู1.6K vistasดอกเหมยสีชาด
หลี่อู้270 vistas
