สำนักวุ่นวายเพราะเจ้านายป่วนรัก

สำนักวุ่นวายเพราะเจ้านายป่วนรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Oleh:  Ai Chi TudouTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
18Bab
339Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อองค์หญิงองค์ชายวัยหัดรักถูกส่งออกนอกวัง สำนักศึกษาที่แสนสงบก็เริ่มวุ่นวาย จนต้องส่งพวกเขาไปทำภารกิจข้างนอกแทน (รุ่นลูกของเรื่องข้ามมิติมาเป็นจักรพรรดินีมากรัก)

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 รูปปั้นเหมือนจริง

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
18 Bab
ตอนที่ 1 รูปปั้นเหมือนจริง
ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพรอันกว้างใหญ่ ชายชราผู้หนึ่งพาสตรีน้อยใบหน้างดงาม รูปร่างอรชรอ้อนแอ้นมายังแหล่งเก็บยาสมุนไพรชั้นยอดของแคว้น บริเวณนี้เป็นป่าไม้ที่ไม่มีสัตว์ป่าดุร้าย เขาจึงไว้วางใจปล่อยสตรีน้อยให้อยู่ตามลำพัง “เล่อเอ๋อร์ เจ้าจงอยู่ศึกษาสมุนไพรที่นี่สักหนึ่งเดือนเถิด ปู่ทวดจะไปรักษาชาวบ้านบริเวณใกล้เคียง เมื่อถึงเวลาที่กำหนดจะกลับมารับเจ้า”หลี่ซือเอ่ยกับหลานสาวที่มีนามว่าจ้าวอันเล่อเขารับจ้าวอันเล่อมาสั่งสอนเรื่องสมุนไพรและการรักษาโรคต่างๆ ตามพื้นที่ชนบท เพราะกลัวว่าหากเหลนของตนคนนี้อยู่ในเมืองใหญ่เจอแต่ความสะดวกสบาย นางจะลุ่มหลงเรื่องรักมากกว่าเรื่องเรียนตระกูลเขาเป็นหมอที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน แต่ละคนเก่งกาจจนถูกยกย่องเป็นหมอเทวดา เขาย่อมต้องการให้ชนรุ่นหลังของตนสืบทอดเจตนารมณ์นี้ แม้จะมีเหลนสองคนเป็นองค์ชายกับองค์หญิงก็ตามตอนนี้จ้าวโหย่วเต๋ออยู่ในสำนักวิชาหย่งผิง มีเพียงจ้าวอันเล่อที่ติดตามเขาไปแทบจะทุกที่“เจ้าค่ะปู่ทวด” สตรีน้อยรับคำ นางย่อตัวทำความเคารพหลี่ซือท่านปู่ทวดของตน จากนั้นก็เข้าไปภายในป่าด้วยความรวดเร็ว“ข้าไปทำความสะอาดกระท่อมก่อนนะเจ้าคะ”หลี่ซือส่ายหน้าแล้
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ปลุกจนตื่น
มือเล็กของจ้าวอันเล่อค่อยๆ จับแก่นกายของรูปปั้นช้าๆ จากนั้นก็ลองบีบเบาๆ แล้วรูดขึ้นรูดลงตามที่เคยเห็นนางกำนัลทำให้เสด็จพี่ของตนเองไม่นานนักแก่นกายในมือก็เริ่มขยายตัวจนฝ่ามือที่เล็กของนางกำแทบไม่มิด ด้วยความอยากลองเพิ่ม สตรีจึงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดทำความสะอาด เมื่อคิดว่าสะอาดดีแล้ว จ้าวอันเล่อก็ก้มหน้าเข้าไปใกล้แล้วแลบลิ้นเลียอย่างระมัดระวังยังไม่มีบุรุษจริงอยู่ข้างกาย ลองกับรูปปั้นสักหน่อยจะเป็นอะไรไปสตรีน้อยลองผิดลองถูก อมแก่นกายเข้าไปในโพรงปาก รูดขึ้นลงด้วยท่าทางเงอะงะ แต่สักพักก็เริ่มทำได้จนคล่อง ทั้งมือและปากเคลื่อนไหวขึ้นลงสัมพันธ์กัน สุดท้ายแก่นกายของรูปปั้นก็ขยายจนคับปาก........หลิวเจินหลง เจ้าสำนักหย่งผิง ชายหนุ่มรูปงามประหนึ่งเทพเซียน ผู้ซึ่งไม่ผู้ใดทราบอายุที่แท้จริง เขาปลีกตัวจากสำนักมาฝึกวิชาอยู่ยงคงกระพันบนภูเขาที่ห่างไกลจากสำนักใช้เวลาเกือบปีในการเนรมิตถ้ำจนมีขนาดใหญ่โต มีแสงสว่างราวกับกลางวันตลอดเวลา มีทะเลสาบน้ำใส และมีแท่นฝึกวิชาจำนวนมาก เผื่อต่อไปเขาอาจจะอนุญาตให้ศิษย์ที่มีฝีมือในสำนักหรือศิษย์ที่มีคุณงามความดีมาใช้ถ้ำแห่งนี้ในการฝึกฝนวิชา เขาคิดอย่างภาคภูมิ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 พากลับสำนัก
หลิวเจินหลงลุกขึ้นเพื่อหาชุดใส่คลุมร่างกายตนเอง เขากวาดสายตามองเห็นแต่เศษผ้ากระจัดกระจายอยู่บนพื้นก็ปั้นหน้าตึงใส่สตรีที่ยังนอนหายใจหอบเหนื่อย“เจ้าเล่นพิเรนทร์อะไรถึงฉีกทึ้งอาภรณ์ข้าเช่นนี้”จ้าวอันเล่อสูดลมหายใจยาวไม่กี่ครั้งก็มีแรงตอบอีกฝ่าย นางหยัดตัวขึ้นนั่งแล้วเผยอริมฝีปากอวบอิ่มตอบ“ข้าเข้ามาท่านก็เปลือยเปล่าอยู่แล้ว คิดว่าน่าจะถูกแรงลมพัดจนขาด” นิ้วเรียวชี้ไปทางอุโมงค์ช่องลมที่ตนเองคลานเข้ามา“อ่อ” บุรุษรับเสียงราบเรียบ เขาลุกร่างกายเปลือยเปล่าไปยังแท่นหินที่ไกลออกไปแล้วหยิบชุดสีน้ำเงินเข้มที่ตนเองเก็บเอาไว้ขึ้นมาสวมใส่ปกคลุมร่างกาย“บอกมา เจ้าเป็นคนของใครและต้องการอะไร” เขาใช้เสียงเคร่งขรึมที่ทรงอำนาจถามสตรีน้อยเขาคิดว่านางอาจจะเป็นคนของสำนักมืดที่ใช้วิชาด้านมืดแอบเข้ามาใกล้ชิดตัวเขาเพื่อต้องการขัดขวางการฝึกวิชาของตนสตรีดวงตาเป็นประกายสดใสจ้องมองบุรุษรูปงามแล้วก็ตอบเสียงหวาน “ข้าชื่อจ้าวอันเล่อเป็นพระธิดาของจักรพรรดินีองค์ปัจจุบัน”“หืม องค์หญิงอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นเจ้ามาอยู่ที่นี่คนเดียวได้อย่างไร”หลิวเจินหลงเห็นสตรีขยับร่างอวบอิ่มที่เปลือยเปล่าเข้ามาใกล้ตนเรื่อยๆ เขาก็ก
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ห้องเรียนใต้ดิน
ขณะที่สามบุรุษและหนึ่งสตรีกำลังรีบสวมชุดกันอย่างเร่งรีบอยู่นั้น เงาร่างสูงใหญ่และหนึ่งร่างเล็กก็ปรากฏขึ้นตรงประตูห้อง“อุ่ย ดีนะที่ข้าสวมครบทุกชิ้นแล้ว” จ้าวซีหนานพูดออกมาด้วยความตกใจจ้าวโหย่วเต๋อพยักหน้าหงึกๆ เพราะเขาก็เพิ่งคาดสายคาดเอวเสร็จพอดีเหลือเพียงจ้าวสืออิ้งและสตรีอีกนางที่กำลังสวมเสื้อชิ้นสุดท้าย“ว้าย นั่นใครน่ะ” สตรีร้องเสียงดังออกมา เมื่อเห็นสายตาโกรธเกรี้ยวถูกส่งมาจากหน้าประตูไม่นานนักบรรดาอาจารย์ก็วิ่งตามมาจนถึงหน้าห้องเรียนเช่นกัน พวกเขาต่างชะโงกหน้าเพื่อดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น“ไอ่หยา อีกแล้วสินะ” ไป๋เกายกมือขึ้นมาเช็ดหน้าผากของตนซึ่งเริ่มมีเหงื่อไหลออกมา“อะไรคืออีกแล้ว” หลิวเจินหลงเอ่ยถามน้ำเสียงดุดัน“ข่ะ คือ เด็กหนุ่มสามคนนี้มักใช้เวลาว่างทำเอ่อ เรื่องอย่างว่าขอรับ” ไป๋เกาตอบน้ำเสียงอึกอักด้วยเกรงว่าจะถูกทำโทษที่ควบคุมศิษย์ในสำนักไม่ดี“พวกเจ้าทำไมไม่รู้จักเวล่ำเวลา ท่านอาจารย์เจ้าสำนักกลับสำนักทั้งทีทำไมไม่รีบแต่งตัวออกไปต้อนรับ” ไป๋เกาตะโกนใส่หน้าพวกเขาเสียงดังบุรุษสตรีที่ถูกดุรีบคุกเข่าพร้อมกัน พวกเขาก้มหน้าหลบสายตาเพราะกลัวถูกลงโทษ“ขอให้อาจารย์เจ้าสำนักโปร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 ทำให้ตั้งครรภ์
เรือนโบตั๋น จ้าวอันเล่อนอนเล่นบนเตียงได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม เหวยเหว่ยสตรีน้อยก็วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “อาจารย์แม่ ข้ารู้แล้วเจ้าค่ะ” นางหยุดหายใจกระหืดกระหอบชั่วครู่แล้วรายงานต่อ “ท่านอาจารย์เจ้าสำนักพักอยู่ที่เรือนธารธารา อยู่ด้านหลังของสำนักเจ้าค่ะ” “ข้าเข้าใจล่ะ ขอบใจนะเหวยเหว่ย” จ้าวอันเล่อตอบรับ ริมฝีปากยกยิ้มพึงพอใจ ยามดึกคืนนั้น จ้าวอันเล่อสวมชุดสีดำตลอดทั้งร่างเพื่อพรางกาย นางเดินย่องเสียงเบาไปจนถึงเรือนธารธาราที่หลิวเจินหลงพักอยู่ “ฮู่ว ก็ไม่เห็นยาก” จ้าวอันเล่อยิ้มเจ้าเล่ห์ ขนาดในวังหลวงที่มีองครักษ์มากมายนางยังแอบไปดูเสด็จพี่ทั้งสามเริงรักได้ นับประสาอะไรกับสำนักหย่งผิงที่เน้นป้องกันตรวจสอบแค่บุคคลภายนอกสำนัก สตรีค่อยๆ แง้มประตู แล้วก้าวเท้าข้ามธรณีประตูอย่างแผ่วเบา นางปิดประตูลงช้าๆ จนแทบไม่เกิดเสียง แล้วก็เดินสำรวจภายในจนเจอบุรุษรูปงามนั่งสมาธิอยู่บนเตียงไม้หลังใหญ่ “หึหึ” สตรียิ้มมุมปากอีกครั้ง นางลงนั่งข้างเตียงแล้วยกมือเรียวผลักร่างแกร่งของบุรุษให้ล้มลงนอนช้าๆ เมื่อร่างบุรุษลงนอนราบบนเตียง จ้า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 ฝึกวิชาผิดพลาด
เมืองหม่านฉายภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาภายในลานกว้างของบ้านร้างหลังหนึ่ง มีเรือนร่างของสตรีวัยประมาณสิบแปดปีสวมเสื้อผ้าหลุดลุ่ยนอนดิ้นส่ายไปมาบนพื้นดินที่มีหญ้าขึ้นแซมเล็กน้อยหากสังเกตดีๆ จะพบว่านิ้วมือขวาของสตรีนางนี้ล้วงเข้าไปในส่วนสงวนของตนเอง ส่วนมือซ้ายยกขึ้นมาขยำเต้าอวบและจุกหวาน หน้าอกของนางยกขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่ค่อนข้างจะกระชั้น ทำให้เสียงลมหายใจและเสียงครางที่ดังออกมาจากริมฝีปากสีแดงระเรื่อฟังดูสับสนยุ่งเหยิงทั้งรอบกายของนางยังมีควันสีเทาปกคลุมจนทั่ว แม้ว่าจะเป็นคืนแสงจันทร์สว่างแต่ก็ยังไม่สามารถทำให้ควันนั้นจางลงไปได้ไม่ไกลจากบ้านร้างหลังนี้ บุรุษผู้หนึ่งกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว เขาได้รับภารกิจสำคัญจากสำนักให้ไปสำรวจสุสานเก่าของตระกูลหวางซึ่งต้องสำรวจเวลากลางคืนถึงจะรู้เส้นสนกลในของความผิดปกติที่เกิดขึ้นภายในสุสาน ทว่าเมื่อเขากำลังจะผ่านบ้านร้างกลับได้ยินเสียงครางอย่างทรมานของสตรีดังเข้าหูจนชายหนุ่มเกิดความสงสัย“เสียงครางแบบนี้ในบ้านร้างเนี่ยนะ” จ้าวซีหนานชะงักฝีเท้าแล้วผินหน้ามองไปทางต้นเสียง ลักษณะการเปล่งเสียงที่คุ้นเคยทำให้ทั้งสงสัยและใจเต้นไม่เป็นจังห
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 ไปหาที่จวน
ทว่าเช้าขึ้นมา โหวปิ่งเจียนบิดาของโหวเถียนเจียก็ผลักประตูเรือนของบุตรสาวตนเองอย่างแรง “เจียเอ๋อร์ เจ้าขโมยวิชาในห้องลับใต้ดินของพ่อไปฝึกใช่หรือไม่” เขาส่งสายตาที่น่าครั่นคร้ามไปที่เตียงนอนของบุตรสาว เมื่อเห็นนางยังไม่ตื่นจึงเดินไปด้านข้างเพื่อหมายจะปลุกนางเพื่อสอบถามให้รู้เรื่อง “เจียเอ๋อร์ เจียเอ๋อร์” บุรุษวัยกลางคนรูปร่างกำยำสูงใหญ่แต่ยังคงความหล่อเหลาให้เห็น เขายกมือหนาขึ้นแตะหน้าผากของโหวเถียนเจียที่ยังคงนอนหลับไม่รู้สึกตัว“ตัวร้อน เป็นไข้หรอกหรือ” คิ้วหนาขมวดเข้าหากันจนแทบเป็นปม “ไปตามหมอมาดูอาการนางที”โหวปิ่งเจียนเอ่ยเสียงเข้มสั่งสาวใช้ที่ยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตู ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งเค่อ หมอประจำจวนสกุลโหวก็มาถึงอย่างรวดเร็ว เขาลงนั่งเก้าอี้ด้านข้างเตียงแล้วเอื้อมสามนิ้วไปแมะจับชีพจรโหวเถียนเจียโดยพลัน เมื่อจับชีพจรในชั่วเวลาไม่กี่ลมหายใจเขาก็เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ “ขะ คุณหนู อัยย่ะ ข้าไม่กล้าพูดออกมา” “นางเป็นอะไร บอกข้ามาเดี๋ยวนี้” โหวปิ่งเจี่ยนกดเสียงต่ำอารมณ์เริ่มหงุดหงิดขุ่นมัว “หากข้าบอก ท่านประมุขก็ต้องใจเย็นๆ”
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 หลานชายข้า
         “ท่านประมุข เจ้าหนุ่มคนนี้สู้ชนะพวกเราเกินครึ่งแล้วขอรับ”เผยกู่บุรุษร่างสูงผู้ช่วยของโหวปิ่งเจี่ยนเดินมาบอกเจ้านายตนที่กำลังจิบน้ำชาในห้องโถง         “ข้าให้สู้กับพวกที่เพิ่งฝึกยุทธได้ไม่นาน หากเขาไม่ชนะข้าก็ไม่ควรเก็บเขาไว้” โหวปิ่งเจียนสีหน้าเรียบเฉยไม่ตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน เขาต้องการทดสอบชายหนุ่มผู้ซึ่งข่มเหงบุตรสาวของตน นอกจากทดสอบยังถือโอกาสสั่งสอนไปในตัว ไม่ว่าชายหนุ่มคนนี้จะได้รับบาดเจ็บมากหรือน้อย เขาก็ไม่จำเป็นต้องสนใจอะไรใดๆ ทั้งสิ้น         เผยกู่ทำสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย เขาลังเลใจก่อนที่จะรายงานต่อ “แต่ว่า วิชาที่เจ้าหนุ่มนั่นใช้นอกจากจะมีวิชาของสำนักหย่งผิง ยังมีวิชาเพลงกระบี่ของราชวงศ์และแม่ทัพโม่เถี่ยด้วยขอรับ”         โหวปิ่งเจียนได้ยินดังนั้นมุมปากก็กระตุกขึ้นมาทันที “ราชวงศ์อย่างนั้นหรือ ข้าผู้ซึ่งเป็นประมุขยุทธภพยิ่งไม่อยากเกี
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 ลางสังหรณ์
“ท่านพ่อตา ข้าจะให้เสด็จพ่อเสด็จแม่มาสู่ขอเจียเอ๋อร์ ท่านสะดวกให้พวกเขามาเมื่อไหร่หรือ”ชายหนุ่มถามด้วยสีหน้าท่าทางกระตือรือร้น มีโหวเถียนเจียยืนบิดไปมาด้วยความเขินอาย “ไม่เอาทั้งบิดามารดาเจ้า แค่เขาก็พอ”โหวปิ่งเจียนชี้นิ้วใส่หลิวกวน เขามุ่ยหน้าทำตากะหลับกะเหลือก จนหลิวกวนยืนอมยิ้มกลั้นขำอย่างเห็นได้ชัด “ได้ๆ ข้าจะไปพูดกับซีหมิงเอง เจ้าก็สงบจิตสงบใจรอเถอะ ส่วนเรื่องของเด็กๆ ก็ปล่อยพวกเขาศึกษาดูใจกันเถอะ” หลิวกวนพูดต่ออีกไม่กี่ประโยคก็รีบเดินทางกลับ ตอนนี้มีภารกิจสำคัญที่ต้องไปทำ ชักช้าไม่ได้เพราะเดี๋ยวโหวปิ่งเจียนเปลี่ยนใจ ........ ยามค่ำคืนที่เงียบสงบ บนเขาลวี่หนานฝั่งทิศตะวันตกไร้ผู้คนอยู่อาศัย ทั้งไม่มีคนมาคอยเดินตรวจตราดูแลความปลอดภัย กระท่อมน้อยหลังหนึ่งเปิดหน้าต่างและประตูทุกบาน ทำให้แสงจันทร์สาดส่องเข้าสู่ภายในได้เต็มที่ ภายในกระท่อมมีบุรุษสตรีกำลังทำกิจกรรมรักที่ร้อนแรงจนเหงื่อออกท่วมกาย สตรีนอนหงายยกขาเรียวทั้งสองข้างพาดบ่าชายหนุ่ม ส่วนชายหนุ่มก็ขยับสะโพกดันเข้าดันออกตรงหว่างขานาง หากเข้าไปชะโงกหน้ามองด้านข้างก็จะเห็นว่าเขากำลังกร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ใช้นิ้วตรวจ
เมืองกุยปู้         จ้าวโหย่วเต๋อเดินทางมาที่เมืองกุยปู้เพื่อทำภารกิจที่สำนักมอบหมายให้เสร็จแล้ว เขาจึงอยู่ต่ออีกสักพักก่อนที่จะกลับสำนัก         “เมืองนี้ออกจะดี สายน้ำผืนดินอุดมสมบูรณ์ ยาสมุนไพรจึงใช้ได้ผลดีและมีราคาสูง” บุรุษเดินสำรวจตลาดยาจนผ่านรถม้าที่มีบ่าวชายวัยกลางคนสั่งรถม้าให้หยุดด้านข้างเขา บุรุษผู้นั้นรีบกระโดดลงจากรถม้าแล้ววิ่งเข้าไปในโรงหมอด้วยสีหน้าวิตกกังวล         “เกิดอะไรขึ้นนะ” จ้าวโหย่วเต๋อเดินเบียดเสียดฝูงชนผ่านบริเวณขายยาด้านหน้า เมื่อเดินไปถึงส่วนหลังของอาคารที่ทำการรักษาเขาก็ได้ยินเสียงของชายคนดังกล่าว แม้ไม่ได้ดังมากนักแต่ประสาทหูของเขากลับได้ยินชัดเจน         “คุณหนูบ้านข้าจะต้องออกเรือนแล้ว แต่นางบอกว่านางไม่มีความรู้สึกกับบุรุษเลยแม้แต่น้อย ท่านหมอ ท่านรักษาอาการแบบนี้ได้หรือไม่”       &n
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status