Se connecterPartager
บุคคลต้องสงสัย
Date de publication:
2025-12-01 19:54:03“คุณโปรดมาหาลัดดาถึงบ้านแบบนี้มันดูแปลกดีนะคะ”อดีตเลขาแสดงสีหน้าประหลาดใจเมื่อเห็นอดีตเจ้านายมาหาถึงบ้าน
“คุณรู้จักผู้ชายคนนี้มากน้อยแค่ไหน”เมื่อชายวัยกลางคนได้พบกับอดีตเลขาอีกครั้งเขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงรีบยื่นรูปภาพที่พกมาให้กับเธออย่างต้องการรู้ความจริงเกี่ยวกับผู้ชายที่ลักพาตัวลูกสาวของเขา “ใครอ่ะคะ ลัดดาไม่เห็นคุ้นหน้า”ส่วนอดีตเลขาที่เห็นดังนั้นจึงแสดงท่าทีมึนงง “ถ้าไม่รู้จักผู้ชายในรูปแล้วเขาเข้ามาในงานของคุณได้ยังไง”ส่วนเขาก็ไม่ปักใจเชื่ออดีตเลขาในทันทีแม้ทั้งสองเคยร่วมงานกันและรู้จักนิสัยกันเป็นอย่างดี “เดี๋ยวนะคะ นี่มันเรื่องอะไรกัน”เมื่ออดีตเลขาของเขาได้ยินดังนั้นก็ยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่ “ถ้าคุณไม่ยอมพูดความจริง ผมจะเอาเรื่องที่ลูกสาวผมถูกลักพาตัวในงานเลี้ยงของคุณไปแจ้งตำรวจ ถ้าผมทำแบบนั้นคุณกับสามีจะเดือดร้อนอย่างแน่นอน”แม้อดีตเลขาจะแสดงออกว่าเธอนั้นไม่รู้เรื่องแต่เขาก็ยังไม่ปักใจเชื่ออยู่ดี “ลัดดาไม่รู้จักผู้ชายที่อยู่ในรูปจริงๆ แต่ลัดดาคิดว่าแมทธิวน่าจะรู้จักกับเขาและแมทธิวน่าจะเป็นคนเชิญผู้ชายในรูปนี้เข้ามาในงาน”อดีตเลขารีบอธิบาย “แล้วแมทธิวอยู่ไหน ผมอยากคุยกับเขา”ส่วนเขาที่ได้ยินดังนั้นก็นั่งไม่ติดโซฟา “วันนี้เขาไปตีกอล์ฟ” “ที่ไหน บอกผมมา”เขาเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่เมื่อคิดว่าสามีของอดีตเลขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการลักพาตัวลูกสาวของเขา “เดี๋ยวลัดดาโทรหาให้”ส่วนอดีตเลขาของเขาก็พยายามให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่เมื่อเข้าใจว่าสามีของเธอนั้นรู้จักกับชายที่ลักพาตัวลูกสาวของอดีตเจ้านาย “ไม่ต้อง ผมจะไปหาเขาเอง แค่บอกที่ที่เขาไปก็พอ”ส่วนเขาที่ต้องการเผชิญหน้ากับสามีของอดีตเลขาจึงตัดสินใจไปหาเขาด้วยตัวเอง … ณ สนามกอล์ฟ “คุณมีธุระอะไรถึงได้มาหาผมถึงนี่” “คุณเป็นคนเชิญผู้ชายคนนี้เข้าไปในงานใช่มั้ย”เขายื่นรูปภาพให้กับชายตรงหน้าในขณะที่พยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ให้เผลอทำร้ายร่างกายอีกฝ่าย “ผมเปล่านะ”ส่วนชายอีกคนก็ปฏิเสธเสียงแข็ง “ถ้าคุณไม่ได้เชิญผู้ชายคนนี้แล้วเขาจะเข้าไปในงานได้ยังไง”ส่วนเขาที่เห็นดังนั้นก็ไม่ปักใจเชื่อและเขาก็เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเองว่าชายตรงหน้ามีส่วนรู้เห็นเป็นใจกับผู้ชายที่ลักพาตัวลูกสาวเขาอย่างแน่นอน “ผมไม่รู้ ว่าแต่มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”ส่วนชายตรงหน้ายังคงตีมึนพร้อมกับปฏิเสธ “ลูกสาวผมถูกลักพาตัวโดยผู้ชายคนนี้ และเขาก็ลักพาตัวลูกสาวผมในงานเลี้ยงของคุณ ถ้าไม่อยากเดือดร้อนก็บอกมาว่าคุณรู้จักเขาได้ยังไง” “ผมยอมรับก็ได้ว่าเป็นคนเชิญเขาเข้าร่วมงานเลี้ยงเอง แต่สาบานได้ว่าผมไม่รู้จักตัวตนของเขา”ส่วนชายตรงหน้าที่ไม่อยากเดือดร้อนจึงยอมสารภาพทันที “ถ้าไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัวแล้วคุณเชิญเขาเข้ามาในงานทำไม ฟังดูไม่ค่อยสมเหตุสมผล”แม้ชายตรงหน้าจะพูดตามความเป็นจริงแต่เขาก็ยังไม่ปักใจเชื่ออยู่ดี “ก็มันขู่จะแบล็คเมล์ผม ถ้าผมไม่เชิญเขาเข้าร่วมงานเลี้ยง”ชายตรงหน้ารีบแก้ตัวเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ “แบล็คเมล์เรื่องอะไรทำไมคุณถึงได้กลัวถึงขั้นยอมเชิญชายแปลกหน้าเข้ามาในงานโดยที่ไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของแขกเลยแม้แต่นิด”ส่วนเขาที่ได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะตำหนิชายตรงหน้า “ผมขอถามอะไรคุณหน่อยในฐานะที่คุณเคยทำผิดพลาดกับภรรยา คุณจะเลือกอะไรระหว่างเชิญผู้ชายซึ่งไม่รู้จักเข้าร่วมงานเลี้ยงตามที่เขาขอให้มันจบๆ หรือยอมให้เขาแบล็คเมล์จนครอบครัวอาจจะพังได้”ชายตรงหน้ากล่าวกับเขาเป็นนัยยะ “ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณจะพลาดกับเรื่องแค่นี้”แม้ชายตรงหน้าไม่พูดรายละเอียดตรงๆแต่เขาก็สามารถเข้าใจสารที่อีกฝ่ายต้องการจะสื่อ “คุณเองก็เคยพลาด เราทั้งสองต่างเคยพลาด ดังนั้นผมหวังว่าคุณคงเข้าใจหัวอกผมนะ” “ของผมแค่อารมณ์ชั่ววูบแต่กับคุณมันเกิดขึ้นเพราะสันดานล้วนๆ”เมื่อเขาโดนย้อนจึงแสดงอาการไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “ไม่ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นด้วยเหตุผลอะไรก็ตามมันก็ดูเลวทั้งคู่และไม่มีใครดูดีไปกว่าใคร” “โอเค เรื่องแบบนี้ไม่มีใครดีไปกว่าใครและไม่มีใครเลวไปกว่าใครเราทั้งสองพอๆกัน ดังนั้นผมจะไม่ก้าวล่วงคุณเกี่ยวกับเรื่องนั้น แต่ผมขอตำหนิในเรื่องที่คุณเลือกปกป้องแต่ครอบครัวตัวเองโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของคนอื่นจนทำให้ลูกสาวผมตกอยู่ในอันตราย ซึ่งมันไม่แฟร์กับครอบครัวผม” “ใครๆก็ต้องเลือกครอบครัวตัวเองมั้ย ถ้าเราสลับร่างกันคุณจะเลือกปกป้องคนอื่นแล้วปล่อยให้ครอบครัวตัวเองพังหรอ” “ดูคุณไม่สะทกสะท้านกับความเดือดร้อนของคนอื่นซึ่งเกิดจากตัวคุณเลยนะ” “ผมเสียใจที่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นกับครอบครัวคุณ อันนี้ผมพูดจากใจจริงๆ”ชายตรงหน้าแสดงสีหน้ารู้สึกผิดต่อการกระทำของตัวเอง “ถ้ารู้สึกผิดจริงๆคุณต้องให้ความร่วมมือกับผม” “ผมยินดี แต่ขออย่างเดียวคืออย่าให้ภรรยาผมรู้เรื่องที่เกิดขึ้นเด็ดขาด” “อืม ผมจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ”เขารับปากด้วยสีหน้าจริงจัง “ขอบคุณ”เมื่อเขาได้ยินดังนั้นก็คลายความกังวล และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาก็ให้ความร่วมมือในการช่วยเหลืออีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ
Dernier chapitre
กลแค้นซ่อนรัก หวง
“หนูเห็นนะว่าพี่แอบส่งสายตาหวานให้พ่อหนู”เด็กหญิงแสดงท่าทีหวงผู้เป็นพ่ออย่างที่เธอชอบทำกับผู้หญิงคนอื่นๆ“พี่เปล่านะคะ”“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย หนูจะฟ้องแม่”“พี่รู้ว่าหนูคงหวงพ่อมาก แต่พี่ไม่ได้ทำอย่างที่หนูกล่าวหา”“งั้นก็ออกไปเลยหนูอยากอยู่กับพ่อสองคน”“พี่คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ เพราะพี่รับเงินค่าจ้างมาแล้ว”“แต่ว่าคุณพ่อมาอยู่เป็นเพื่อนแล้ว”“แล้วไหนอ่ะคะคุณพ่อของหนู”“คุณพ่อแค่ออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอก”“งั้นก็รอจนกว่าคุณพ่อของหนูกลับเข้ามาพี่ถึงจะไปโอเคมั้ย”“ก็ได้”เด็กหญิงที่ไม่ต้องการเห็นหน้าพยาบาลสาวจึงนอนหันหลังในระหว่างที่รอผู้เป็นพ่อ “คุณพ่อมาแล้ว”เด็กหญิงรีบหันหลังกลับทันทีที่ได้ยินเสียงประตูห้องถูกเปิด “ดูสิว่าคุณพ่อซื้ออะไรมาฝาก”“ว้าว! ของกินเยอะจัง”เด็กหญิงเผยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อกลับเข้ามาพร้อมของกินเต็มไม้เต็มมือ“พ่อรู้ว่าหนูคงเบื่ออาหารของโรงบาลเลยลงไปหาซื้อของกินให้ มีขนมด้วยนะ”“คุณพ่อรู้ใจน้องพรีมที่สุด”“อยากกินอะไรก็เลือกเอาเลยนะเดี๋ยวคุณพ่อไปใส่จานให้”“อยากกินหมดเลย”“ไม่ได้สิคะ น้องพรีมต้องเลือกเอาสักอย่างสองอย่างเดี๋ยวกินไม่หมด”“งั
กลแค้นซ่อนรัก เจตนาของใครบางคน
“คุณพ่อมาหาน้องพรีมจริงๆด้วย”เด็กหญิงเผยรอยยิ้มทันทีที่เห็นผู้เป็นพ่อเปิดประตู้ห้องเข้ามา“ก็ลูกสาวคุณพ่อไม่สบายนี่”ผู้เป็นพ่อเดินไปหาลูกสาวที่เตียงจากนั้นสองพ่อลูกก็โอบกอดกันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม “น้องพรีมเสียใจที่เมื่อคืนคุณพ่อไม่มานอนด้วย”แต่แล้วเด็กหญิงก็เปลี่ยนสีหน้าบูดบึ้งเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนมีเพียงผู้เป็นแม่ที่มานอนเฝ้า “งอนเป็นเด็กน้อยไปได้”ส่วนผู้เป็นพ่อที่เห็นดังนั้นก็หยิกแก้มลูกสาวเบาๆเป็นการหยอกเล่น “น้องพรีมงอนคุณพ่อจริงๆนะคะ”“ก็คุณพ่อติดธุระด่วนนี่คะ”“แล้วธุระของคุณพ่อสำคัญกว่าน้องพรีมหรอ”“ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าลูกสาวของพ่อ แต่เมื่อวานคุณพ่อติดงานด่วนจริงๆ”“แล้วทำไมคุณพ่อถึงสั่งห้ามไม่ให้พี่พีทมาเยี่ยมน้องพรีม”“ก็พี่พีททำให้น้องพรีมเกือบจากคุณพ่อไป และนี่ก็เป็นครั้งที่สองแล้ว”“น้องพรีมทำตัวเองไม่เกี่ยวกับพี่พีท คุณพ่ออย่าไปโทษพี่พีทเลยนะคะ”“ทำไมน้องพรีมต้องรับผิดแทนพี่พีทตลอด”“ก็พี่พีทไม่ผิดจริงๆนี่ และคุณพ่อชอบโทษแต่พี่พีทคนเดียว อย่างเรื่องแพ้กุ้งน้องพรีมเป็นคนร้องขอที่จะไปกับพี่พีทเอง”“แต่พี่พีทไม่ดูแลน้องพรีม”“ถ้าน้องพรีมไม่ตื้อพี่พีทไปงานตั
กลแค้นซ่อนรัก วันที่รอคอย
ทางด้านหญิงสาวที่สามารถหนีออกมาได้จึงรีบติดต่อหาผู้เป็นแม่โดยใช้โทรศัพท์ที่ยืมมาจากพนักงานปั๊มน้ํามัน “Rrrrr“รับสายสักทีเถอะ”หญิงสาวกระวนกระวายเมื่อโทรเข้าเบอร์ผู้เป็นแม่แล้วไม่มีการตอบรับ “คุณแม่คะ เมื่อกี้มีคนโทรหาคุณแม่หลายสายเลย”เด็กหญิงยื่นโทรศัพท์ที่ยืมมาเล่นคืนให้กับผู้เป็นแม่“ใครโทรมา”“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ มันไม่โชว์ชื่อ”เด็กหญิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง นั่นสิเบอร์ไม่คุ้นเลย”“เป็นพวกคอลเซ็นเตอร์แน่ๆ”“งั้นรอเขาโทรมาอีกรอบเดี๋ยวแม่จะด่าให้พวกเขาลืมชื่อพ่อชื่อแม่ตัวเองไปเลย”“Rrrr”“ไอ่พวกโง่ ไอ่พวกเห็นแก่ตัว วันๆเอาแต่โทรล่าเหยื่อ แกคิดว่าฉันจะหลงกลพวกแกหรอไม่มีทางหรอก”“แม่คะใจเย็นๆก่อน นี่หนูเอง”“นี่พวกแกรู้แม้กระทั่งเรื่องที่ลูกสาวฉันถูกลักพาตัวเลยหรอ ถ้ารู้ดีขนาดนั้นก็บอกมาว่าลูกสาวฉันอยู่ที่ไหน”“แม่! หนูไม่ใช่มิจฉาชีพ”“จะว่าไปแล้วเสียงคุ้นๆนะ หรือใช้เอไอ”“แม่ช่วยใจเย็นๆแล้วฟังหนูก่อน ถ้าไม่ฟังหนูจะวางสายแล้วนะ”“ใช่เลย นี่แหละลูกสาวฉัน”ผู้เป็นแม่เผยรอยยิ้มพร้อมน้ำตาแห่งความดีใจเมื่อรู้ว่าลูกสาวที่ถูกลักพาตัวยังมีชีวิตอยู่ “แม่อยู่ไหน”“อยู่โรงพยาบาล แม่อยู่โรงพยา
กลแค้นซ่อนรัก วิงวอน
เมื่อถึงหน้าผาสูงหญิงสาวรีบส่ายหัวอย่างต้องการร้องขอชีวิต “ขอร้อง”หญิงสาวปล่อยโฮทันทีที่เทปกาวถูกดึงออก เธอรีบคุกเข่าต่อหน้าชายฉกรรจ์ทั้งที่มือทั้งสองถูกมัดแน่น “แต่นายหญิงจ่ายเงินให้เราแล้วดังนั้นคงปล่อยเธอไปไม่ได้หรอก เว้นแต่จะมีข้อเสนอที่น่าสนใจ”“เธอจ่ายให้พวกคุณเท่าไหร่ฉันจะจ่ายให้มากกว่าเป็นสิบเท่าหรือจะเรียกเท่าไหร่ก็ได้ จะสิบล้านยี่สิบล้านหรือร้อยล้านฉันก็ยอม”หญิงสาวร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนาเมื่อเห็นหน้าผาที่สูงชันอยู่ตรงหน้า เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นาจนน้ำตาไหลอาบแก้มโดยที่ไม่มีโอกาสได้เช็ดมันออก “ข้อเสนอของเธอน่าสนใจดี เราเอาไงกันดีวะ”หนึ่งในชายฉกรรจ์ทำตาโตด้วยความโลภเมื่อได้ยินจำนวนเงินที่หญิงสาวเสนอให้ซึ่งมันมากกว่าที่เขาได้รับจากผู้หญิงที่กำลังนั่งรออยู่ในรถเป็นพันเท่า“แกคิดว่าน้ำหน้าอย่างนังนี่จะมีปัญญาจ่ายให้เรารึไง”“ก็ไม่แน่นะเว้ย ตอนที่อยู่ในรถแกก็ได้ยินไม่ใช่หรอว่าเธอถูกลักพาตัวมา แถมยังบอกว่าพ่อไม่ใช่คนกระจอกๆ”“ไอ่โง่! ถ้าพ่อนังนี่มีตังค์คงไม่ปล่อยให้ลูกสาวตัวเองถูกลักพาตัวหรอก”“เขาขู่จะฆ่าฉันพ่อเลยไม่กล้าทำอะไรแต่พ่อก็พยายามหาวิธีช่วยฉันอยู่ ผู้ชายคนนั้นเข้าใจผิ
กลแค้นซ่อนรัก ตัวตน
หญิงสาวรอคอยที่จะได้ออกจากชีวิตของชายหนุ่มด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง และหลังจากที่เธอทานข้าวเที่ยงเสร็จแล้วก็หาข้ออ้างกลับมายังบ้านพัก จากนั้นเธอก็เฝ้ารอให้มีรถยนต์มาจอดอยู่หน้าบ้านพักอย่างใจจดใจจ่อและไม่นานรถเก๋งคันเล็กก็ปรากฏต่อหน้าเธอ“นั่งหน้าเดี๋ยวก็มีคนจับได้หรอก”“แล้วฉันต้องนั่งไหน”“นั่งท้ายรถ”“แต่ว่าฉันอาจขาดอากาศได้นะ”“ผมคำนวณระยะทางและเวลาให้แล้ว มันไม่เป็นอะไรหรอก พ้นไร่นี้ไปค่อยมานั่งหน้า”“ก็ได้”หญิงสาวที่ต้องการออกจากไร่องุ่นให้เร็วที่สุดจึงยอมขึ้นไปนอนท้ายรถแต่โดยดี เมื่ออยู่ในที่แคบหญิงสาวก็พยายามหายใจช้าๆเพื่อรักษาออกซิเจนไว้ไม่ให้ถูกใช้งานมากเกินไป และถนนที่ไม่เรียบทำให้เธอกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่อย่างนั้นกระทั่งในที่สุดก็ถึงถนนใหญ่ “ลงมา!”น้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของคนขับรถทำให้หญิงสาวเริ่มรู้สึกถึงลางร้าย “แล้วนายหญิงหล่า”“ฉันอยู่นี่”“นายหญิงคะ นี่มันเรื่องอะไรกัน!”“จับเธอขึ้นรถ”“ไม่นะ! ขอร้องเถอะค่ะนายหญิง”ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้พูดอะไรมากเธอก็ถูกปิดปากด้วยเทปหนาๆส่วนมื้อทั้งสองข้างก็ถูกมัดรวมกัน หญิงสาวพยามที่จะไม่ขึ้นไปนั่งบนรถตู้คันใหญแต่กลับถูกอุ
กลแค้นซ่อนรัก ความหวัง
เช้าวันต่อมา..หญิงสาวตื่นขึ้นมาพร้อมกับมีอาการคลื่นไส้จนต้องรีบเข้าไปอาเจียนในห้องน้ำ และไม่นานเธอก็กลับมานอนต่อที่เตียงด้วยความอ่อนเพลีย “นี่ยังกล้ามาโผล่หน้ามาที่บ้านเจ้านายอีกหรอ”ถ้อยคำต่อว่าจากเพื่อนร่วมงานทำให้หญิงสาวแทบจะเดินหันหลังออกจากบ้านหลังใหญ่ แต่ด้วยหน้าที่และความรับผิดชอบเธอจึงจำใจนั่งทานข้าวท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมงานที่มองเธออย่างไม่ต้องการร่วมโต๊ะด้วยแม้หญิงสาวไม่ได้รู้สึกหิวแต่เธอก็เลือกที่จะตักอาหารซึ่งอยู่ตรงหน้าใส่ปากเพื่อให้สิ่งมีชีวิตเล็กๆได้เติบโตอย่างสมบูรณ์แข็งแรง และเธอเลือกที่จะก้าวผ่านคำพูดแย่ๆของคนรอบตัวโดยการนั่งนิ่งไม่โต้ตอบอะไรใดๆทั้งสิ้น ….“ซุบชิบอะไรกัน”“เปล่าๆค่ะนายหญิง”“แต่ฉันได้ยินนะว่าพวกเธอสองคนกำลังพูดถึงสามีฉัน” “ขอโทษค่ะพวกเราผิดไปแล้ว”“ไหนเล่ามาสิว่าเมื่อวานตอนค่ำเกิดเรื่องอะไรขึ้น”“แววไม่ได้บอกนายหญิงหรอคะว่าเกิดอะไรขึ้น”“ไม่ แววไม่ได้มาบอกอะไรฉัน ว่าแต่เมื่อวานเกิดเรื่องอะไรขึ้น”“เปล่าๆค่ะไม่มี”“อย่าให้ฉันรู้จากปากคนอื่นนะไม่งั้นพวกเธอสองคนโดนไล่ออกแน่”“คืออย่างงี้ค่ะ”สาวใช้ที่ไม่อยากโดนไล่ออกจึงแย่งกันพูด “ใจเย็นๆไม่ต้อ
กลแค้นซ่อนรัก สถานะที่ไม่อยากเป็น
เมื่อหญิงสาวรู้ตัวว่ากำลังอยู่ในสถานะเมียน้อยเธอจึงไม่รอช้าที่จะหาทางหนีออกจากไร่องุ่นซึ่งเป็นอาณาจักรไวน์ของคู่สามีภรรยา และมันไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เธอคิดเมื่อร่างเล็กได้ลองเดินเท้าเปล่าเพื่อไปยังถนนใหญ่ซึ่งเป็นถนนที่จะนำพาเธอออกไปจากไร่องุ่นที่กินพื้นที่เกือบสามร้อยไร่ ร่างเล็กค่อยๆเดินตามถนน
กลแค้นซ่อนรัก นายหญิง
“นายหญิงคะ มีคนงานอยากเข้าพบค่ะ”“ใคร”หญิงสาวเจ้าของไร่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่ามีคนมาขอเข้าพบเพราะปกติแล้วแทบไม่มีใครกล้าเข้ามาในบ้านพักส่วนตัวของเธอ“เป็นแม่บ้านที่ออฟฟิศค่ะ”“ให้เธอเข้ามา”หญิงสาวที่ได้รับอนุญาตจึงค่อยๆเดินเข้าไปหาเจ้าของบ้านที่กำลังนั่งจิบกาแฟในยามเช้าอยู่บนโซฟา “สวัสด
กลแค้นซ่อนรัก เช้าเย็นNc25+
“หายงอนผัวยังคะ”ชายหนุ่มถามพร้อมกับกระแทกแก่นกายเข้าหาเธอแบบเน้นๆ“อ๊า!”“ผัวถามว่าหายงอนรึยัง”ชายกนุ่มกระแทกแก่นกายแบบเน้นๆอีกครั้งเมื่อไม่ได้รับคำตอบ“ไม่ ฉันไม่ให้อภัยนายง่ายๆหรอก”“งั้นที่ผัวพยายามทำให้ก็เปล่าประโยชน์สินะ”พูดจบเขาก็ดึงท่อนเอ็นออกจากช่องทางรักของหญิงสาวจนรูเล็กได้แต่ขมิบอากาศชา
กลแค้นซ่อนรัก ง้อNc25+
เช้าวันรุ่งขึ้น………..“ทำไมวันนี้นายตื่นเช้าจัง”“พอดีวันนี้ผมต้องไปสมัครงาน”“สมัครงานอะไร ที่ไหน”“งานที่ไร่องุ่น คืออย่างงี้นะก่อนหน้าที่ผมจะได้งานอยู่บริษัทใหญ่ ผมเคยทำงานอยู่ในไร่องุ่นแล้วเมื่อวานผมเห็นเขาประกาศรับสมัครคนงานก็เลยจะลองไปสมัครดู”“แล้วฉันหล่า นายจะปล่อยให้ฉันอยู่ที่นี่เพียงลำพังห
Vous vous intéresseriez aussi à
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน98.8K Vuesบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์318.6K Vuesคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี107.8K Vuesพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet168.5K VuesSystem Error ระบบรวนรัก... ฉบับคนหวงก้าง
Priyada62 Vuesขย่มซะทีหนูรักพี่เขย
มัสยา บุรินทร์112 Vuesลูกสาวตาย ฉันขอหย่า ผัวเลวคุกเข่ารั้ง
สาวน้อยผู้หลงรักน้ำอัดลม800 Vuesผูกพันโดยพี่น้องตระกูลเวล
AlterEgo49 Vues
