Mag-log inShare
ตอนที่ 1 แรกเจอ
Huling Na-update:
2025-12-22 11:15:04“ว้ายยยย!” หญิงร่างบางชนเข้ากับคนตัวโตที่สูงราวเกือบสองเมตรเข้าอย่างจัง แฟ้มเอกสารร่วงกราวจากมือเล็กเกลื่อนพื้นตรงหน้าลิฟต์ ปารียาก้มหน้าก้มตาเก็บเอกสารเพราะต้องเอาไปให้เลขาของท่านรองประธานตรวจ โดยไม่ได้มองคนที่เธอเดินชนเพราะมัวแต่มองการแต่งกายของตัวเอง
“โอย...ซุ่มซามจังปารียาเอ๊ย” บ่นพึมพำกับตัวเองมือก็เก็บเอกสารไปด้วย
“คุณเป็นอะไรมากไหมครับ” เสียงนุ่มทุ้มน่าฟังเอ่ยถามพร้อมยื่นเอกสารให้กับหญิงสาว ปารียายืนขึ้นเต็มตัวช้อนตามองคนที่ยืนจ้องเธออยู่ก่อนแล้วถึงกับอึ้ง ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาของหนุ่มลูกครึ่งดวงตาสีนิลที่อาจจะทำให้สาว ๆ ยอมสยบต่อเขาได้ ทั้งสองจ้องตากันอยู่เกือบนาที ก่อนที่ปารียาจะหลบสายตาคมกริบคู่นั้น
“มะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” ปารียาพูดตะกุกตะกักก่อนจะรับเอกสารและยิ้มแหย ๆ ให้กับคนตรงหน้าแล้วเคลื่อนตัวข้าไปในลิฟต์โดยเร็ว เธอยังตัวสั่นไม่หาย รู้สึกคุ้น ๆ ว่าเคยเห็นผู้ชายคนนี้จากที่ไหนมาก่อนแต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ออก
‘ช่างเถอะ คิดไปก็ปวดหัว’
“คุณชลิตาคะ ฉันเอาเอกสารมาให้ท่านรองค่ะ” ปารียาพูดพร้อมกับยิ้มบางให้กับเลขาสาว
“อ้อ คุณปารียาวางไว้บนโต๊ะได้เลยค่ะ พอดีท่านรองเพิ่งจะออกไปพบลูกค้าเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ” ปารียาพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก้าวเข้าไปในห้องทำงานของเจ้านายแล้ววางเอกสารไว้บนโต๊ะที่ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบก่อนจะหมุนร่างกลับลงไปทำงานตามเดิม
ก่อนหน้านี้ปารียาทำหน้าที่ตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายคลังสินค้าอยู่สองปีพอผู้จัดการคนเก่าลาออกเธอจึงได้รับการโปรโมทเป็นผู้จัดการฝ่ายแทน รวมปีนี้ก็เกือบสามปีแล้วที่เธอทำงานให้กับบริษัท AKP แห่งนี้
“พี่แบมท่านรองเป็นไงบ้างอะ หล่อไหม” นุชจรีเอ่ยถามหัวหน้าด้วยความตื่นเต้น
“ยังไม่เจอหน้าเลยจ้ะ เขาออกไปข้างนอกก่อน” ปารียาตอบเสียงเรียบ ใบหน้าไม่แสดงความยินดียินร้ายใด ๆ
“โธ่…เสียดายจังอยากรู้จังว่าเจ้านายเราจะหล่อแค่ไหน ขนาดพี่สาวยังสวยขนาดนั้นแสดงว่าน้องชายก็ต้องหล่อไม่แพ้กันกัน” นุชจรีนั่งยิ้มเพ้ออยู่คนเดียว
“ให้มันน้อยๆหน่อยยัยนุช จะเกินหน้าเกินตาไปละ ยังไงท่านรองก็ไม่ตกมาถึงท้องเธอหรอกย่ะ” แวววิไลซึ่งเป็นผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงินพูดดักคอจนนุชจรีหุบยิ้มแบบเคือง ๆ
“พี่แววอะชอบขัดตลอด” ทำหน้ากระเง้ากระงอดจนแวววิไลอดขำไม่ได้
“ไป๊สาว ๆ ทานข้าวได้แล้ว เที่ยงแล้วเนี่ยไม่หิวกันรึไงพี่เนศรออยู่ข้างล่างละ”
“เที่ยงแล้วเหรอคะ” ปารียาเอ่ยถามก่อนจะเก็บข้าวของบนโต๊ะทำงานของตัวเอง
“เที่ยงแล้ว หรือว่าแบมมีนัดกับคุณพล” แวววิไลถามถึงแฟนหนุ่มของปารียา
“ไม่หรอกค่ะ วันนี้เขาออกไปคุยงานกับลูกค้าข้างนอกน่ะค่ะ” ปารียาสบตากับนุชจรีก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินออกไปพร้อมกัน ปกติแล้วพักหลัง ๆ มานี้พาทิศก็ไม่ค่อยมีเวลาว่างสำหรับเธอสักเท่าไหร่ ชอบทำตัวห่างเหินจนเธอเองก็อดสงสัยไม่ได้
‘พี่แบมอย่าหาว่าหนูอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะคะ พอดีหนูเห็นแฟนพี่ไปเดินห้างกับผู้หญิงคนนึงค่ะ’
นั่นคือสิ่งที่นุชจรีเคยบอกเธอในเย็นวันหนึ่งก่อนที่จะเลิกงานเมื่อเดือนที่แล้ว ซึ่งปารียาเองก็แอบสงสัยในตัวแฟนหนุ่มมาสักพักแล้วเหมือนกัน พักหลังมานี้เธอโทรหาก็ไม่ค่อยรับสาย ถึงรับก็คุยกันไม่กี่คำ ไลน์ไปก็ไม่ค่อยอ่านกว่าจะตอบก็ข้ามวัน พาทิศเองทำงานในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายขายจึงไม่ค่อยได้อยู่ออฟฟิศเท่าไหร่ส่วนมากจะต้องออกไปพบลูกค้ากับน้อง ๆ ในทีม ถึงปารียาจะคลางแคลงใจแต่ก็ไม่ได้ปักใจเชื่อว่าพาทิศจะมีคนใหม่จริง ๆ
Pinakabagong kabanata
ก็เด็กมันร้าย ตอนที่ 49 ตอนพิเศษ 2
“ชาร์ล” เธอไม่คิดว่าเขาจะพูดจริง “จ๋า” ขานรับแฟนเสียงแหบเครือแววตาฉ่ำวาว บ่งบอกอารมณ์ว่าเขาเริ่มจะทนไม่ไหว มือแกร่งลูบไล้ไปตามสะโพกขาวไล่ไปยังต้นขาและวกกลับขึ้นมาสีข้าง สอดมือเข้าใต้ชุดนอนตัวบางลูบคลำผิวเนียนอย่างย่ามใจ ใช้มือเกี่ยวรั้งชุดนอนให้พ้นศีรษะของเธอ ส่วนเขาก็ถอดกางเกงออกโดยเร็ว กายอุ่น ๆ ทาบกับแผ่นหลังเนียนขาวของเธอโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้น เสียดสีแก่นกายร้อนกับก้นงามงอนเบา ๆ ในคราแรก แล้วเพิ่มแรงกดสะโพกเธอให้สัมผัสกับตัวตนของเขาแรงขึ้น “ขอข้างหลังก่อนนะคะ” คนตัวสูงเอ่ยเสียงแหบพร่า อะไรกันขอข้างหลังก่อนแสดงว่าต้องมีอย่างหลังอีกอย่างนั้นหรือ ว่าจบก็เคลื่อนกายใหญ่ลงต่ำ จับขาข้างขวาเธอยกขึ้นแล้วแทรกใบหน้าหล่อเข้าไปกลางหว่างขาเนียนสวยจากทางด้านหลัง “ชาร์ลคะ” “จ๋า เรียกทำไม หืม” เขาชอบจังเวลาที่ปารียาครางเรียกชื่อเขาในยามนี้ ปลายลิ้นร้ายโลมเลียผิวนวลตั้งแต่ปลายเท้า ไล่มาตามปลีน่องเนียนขาวไปถึงต้นขาด้านใน ปัดป่ายผ่านจุดอ่อนไหวไปยังขาอีกข้างแผ่วเบา สัมผัสนุ่มนวลทำให้ร่างเนียนสั่นระริก รู้ว่าเขากำลังทำใ
ก็เด็กมันร้าย ตอนที่ 48 ตอนพิเศษ 1
วันหยุดช่วงเทศกาลบริษัท AKP ได้จัดวันหยุดยาวติดต่อกันหลายวัน ชานนท์จึงถือโอกาสนี้พาทั้งสองครอบครัวไปเที่ยวด้วยกันที่ต่างจังหวัด เขาเลือกที่จะไปบ้านพักตากอากาศริมทะเลที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตอนเย็นทุกคนชวนกันกินปิ้งย่างอาหารทะเลกันอย่างสนุกสนาน ทั้งสองครอบครัวต่างยินดีที่ได้มาเที่ยวด้วยกันครั้งแรก มีเสียงเพลงไทยสากลเปิดคลอเบา ๆ เคล้าอารมณ์ชวนให้เกิดความโรแมนติก ดูญาดาแม่ของชานนท์จะเป็นปลื้มกว่าใครเพื่อน ปีนี้ได้ลูกเขย ปีหน้าก็จะได้ลูกสะใภ้ อีกไม่นานก็จะมีหลานน้อยมาวิ่งเล่นในคฤหาสน์อันแสนกว้างขวางของเธอแล้ว เธอก็จะได้เป็นทั้งคุณย่าทั้งคุณยายสมใจ ถ้าสามีของเธอยังมีชีวิตอยู่เขาก็คงมีความสุขเช่นเดียวกันกับเธอในตอนนี้ ญาดานั่งมองคนนั้นทีคนนี้ทีแล้วยิ้มกว้างออกมา ความสุขมันเอ่อล้นออกมาทางสายตา ไม่คิดว่าจะมีบรรยากาศแบบนี้ให้เห็น ปัทมาเห็นญาดาเอาแต่นั่งยิ้มก็เดินมานั่งลงข้าง ๆ เธอก็ดีใจเช่นกันที่จะได้เห็นลูกเป็นฝั่งเป็นฝาชีวิตนี้สั้นนัก ที่เธอผ่านความเป็นความตายมาได้ก็บุญมากแล้ว ถึงลูกชายคนเล็กของเธอจะมีคนรักเป็นเพศเดียวกันแต่นัธทวัฒน์ก็เป็นคนดีและเป็นเพื่
ก็เด็กมันร้าย ตอนที่ 47 ตอนจบ
ลิ้นสากลากไล้อยู่บนผิวเนียนสวยเลื่อนมาหน้าท้องแบนราบ ขบดูดหมุนวนอยู่บริเวณสะดืออย่างเมามัน หน้าท้องเนียนหดเกร็งเพราะความสยิว มือเล็กจับศีรษะยีผมชายหนุ่มเบาๆ“ถอดกางเกงให้หน่อย” มือเล็กเลื่อนไปที่ขอบกางเกงผ้านิ่ม ชานนท์ยกสะโพกขึ้นให้เธอรั้งขอบกางเกงลงได้อย่างง่ายดาย ปารียาใช้มือกอบกุม รูดรั้งเจ้ามังกรยักษ์อย่างช่ำชอง“อื้อ แบบนั้นแหละแบม เก่งมาก”“แบมอยากใช้ปากให้” เสียงเล็กหวานเอ่ยขึ้นชานนท์ไม่รอช้านอนราบลงกับเตียงนุ่มแล้วดึงสะโพกกลมกลึงให้มาอยู่ตรงใบหน้าคมคาย ลิ้นเรียวเล็กห่อม้วนดูดดึงหยอกเย้ากับแก่นกายอย่างหลงใหล ชานนท์สอดลิ้นร้อนเข้าไปในกลีบกุหลาบขยับเข้าดูดดึงกลีบหวานด้วยความหื่นกระหาย สองร่างครางประสานเสียงกันดังระงม ท้องน้อยเนียนสวยเสียววูบวาบ ชานนท์รัวลิ้นบดเน้นปุ่มกระสันจนส่งเธอจนไปถึงฝั่งฝัน“อื้อ เสียวจัง” คนร่างเล็กหุบขาเข้าหากันขาสั่นระริก ชานนท์หยัดกายขึ้นนั่งคุกเข่ากดสะโพกนวลเนียนเข้าเบียดกับแก่นกายแข็งขึง ปลายบานบดเบียดบดขยี้อยู่ทางเข้าร่องรักแคบ มือหนาจับท่อนร้อนสอดแทรกเข้าไปจนสุด“อ้า ตอดดีจัง” ร่างแกร่งเริ่มกระแทกเข้าออกสุด เนิบนาบบ้าง รัวเร็วบ้าง สองมือนวดเฟ้นบั้นท้
ก็เด็กมันร้าย ตอนที่ 46 เดี๋ยวแม่จัดการเอง
“แม่ได้ปรึกษากับคุณปัทมาแล้วว่าจะหาฤกษ์หมั้นให้ชาร์ลกับหนูแบม ลูกทั้งสองจะว่ายังไง” ปารียาทำตาโตนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ “แม่!” ชาร์ลร้องออกมาเสียงดังทำท่าทางตกใจแล้วหันหน้าไปมองพี่สาว เชอร์ลีนยิ้มและยักคิ้วให้น้องชายไปหนึ่งกรุบ แสดงให้เห็นว่าความคิดของแม่เจ๋งสุด ปารียามองหน้าผู้เป็นแม่แบบงงๆ ปัทมาเลิกคิ้วสูงยักไหล่แบบกวนๆแต่ก็ไม่พูดอะไร ปฐวีได้แต่นั่งอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าแม่จะรู้สาเหตุของการมาบ้านนี้เชอร์ลีนกับภูมิพัฒน์ได้แต่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เพราะรู้อยู่แล้วว่าญาดากำลังจะทำอะไร รู้สึกสมน้ำหน้าน้องชายเบาๆที่ชอบเก็บความลับไว้ดีนัก “ทำไมแม่ไม่ปรึกษาผมกับแบมก่อน” ชานนท์พูดออกมาแก้เขิน ในใจอยากจะกระโดดกอดแม่แล้วยิ้มให้แก้มแตก “ก็ทีลูกทำอะไรยังไม่ปรึกษาแม่เลย แล้วเอาผู้หญิงเขาไปอยู่ด้วยมันเสียหายไม่รู้รึไง ถึงสมัยนี้เขาจะเปิดกว้างเรื่องนี้แล้วก็เถอะ เราก็ต้องให้เกียรติผู้หญิง ไม่ใช่ว่าถูกเลี้ยงดูมาแบบตามใจแล้วจะทำอะไรก็ได้” ญาดาร่ายยาวให้กับลูกชาย ชานนท์มองหน้าปารียาด้วยความเป็นห่วง ลำพังตัวเขาเองก็ไม่เท่าไหร่ ดีใจด้วยซ้ำที่แม่เขาทำแบบนี้ “แต่ว่า
ก็เด็กมันร้าย ตอนที่ 45 คุณแม่มีแผน
แกร้ก เสียงประตูเปิดออกร่างสูงโปร่งเดินพรวดพราดเข้ามา “เข้ามาไม่รู้จักเคาะประตู” ชานนท์ทำเสียงเข้มแต่ใบหน้าเจือความอิ่มเอมเอาไว้ในแววตา “ไมเหรอ ซ่อนเด็กไว้รึไง” เชอร์ลีนทำหน้าตาทะเล้นใส่น้องชายกวาดสายตาไปทั่วห้อง “เสาร์นี้แม่ให้กลับบ้านนะ ถ้าไม่ไปจะตัดแม่ตัดลูกเชียว” ชานนท์จ้องหน้าพี่สาว เขาทำอะไรผิดทำไมต้องถึงขั้นตัดแม่ตัดลูก “ร้ายแรงขนาดนั้นเชียว” ชานนท์เลิกคิ้วสูงถามพี่สาว“พาเด็กไปด้วย”??? ชานนท์ทำหน้างงๆ เชอร์ลีนจึงหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋า คลี่ออกและส่งให้ชานนท์อ่าน ชานนท์อ่านแล้วจึงรีบคว้ากระดาษที่มือพี่สาวแต่เชอร์ลีนชักมือกลับได้ทันพอดี ชานนท์ใบหน้าซีดเผือดไม่คิดว่าสัญญานี้จะไปตกอยู่ในมือของพี่สาวได้ ‘ต้องเป็นวันที่แม่ไปหาเขาที่คอนโดแน่นอน” เชอร์ลีนพูดแค่นั้นก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่พูดอะไรอีก ชานนท์ได้แต่ทำท่าทางอึดอัดกับสิ่งที่เกิดขึ้น ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยทำอะไรให้แม่เขาจับได้สักครั้ง หรือแม่ของเขาจะรู้แล้วแค่ไม่พูดออกมา เช้าวันเสาร์ชานนท์รู้สึกลำบากใจถ้าจะบอกกับปารียาไปตามตรง เธ
ก็เด็กมันร้าย ตอนที่ 44 ตามถึงบ้าน
ปารียาเดินเข้าห้องน้ำ เตียงนอนยุบยวบลงเมื่อมีร่างใหญ่ทิ้งตัวลงนอน ชานนท์ไม่รู้ว่าที่แม่ไปหาเขาที่คอนโดนั้นพูดอะไรกับปารียาบ้าง แต่เท่าที่เขารู้จักแม่เขาไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผล และไม่เคยบังคับลูกให้ทำตามใจตัวเอง ถ้าแม่ห้ามเขาไม่ให้คบกับปารียาจริงๆเขาก็คงต้องใช้ความเด็ดขาดบ้าง ปารียากำลังเดินออกจากห้องน้ำ เห็นร่างคนตัวโตที่ตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้นนอนอยู่บนเตียงก็แทบจะกรีดร้องออกมา จนชานนท์ต้องดีดตัวลุกขึ้นกระโจนเข้าหาร่างเล็กเอามือปิดปากเธอไว้ “ชาร์ล…คุณขึ้นมาได้ยังไงคะ” ปารียาพูดเสียงกระชิบและหายใจหอบ ร่างที่มีเพียงผ้าขนหนูพันร่างถูกวงแขนแข็งแรงโอบกอดไว้ “ก็เดินขึ้นมาสิคะ” ชานนท์พูดหน้าตาเฉย ทำหน้าตาเหมือนเด็กดื้อที่ไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด ปารียาได้แต่ทำท่าละเหี่ยใจ ไม่อยากจะเถียงกับเด็กดื้อ “เบื่อคนปากหวาน ทำผิดแล้วอย่ามาพูดมาก จะมาทำไมไม่บอก แล้วรู้ได้ยังไงว่าแบมอยู่บ้าน” “โทรหาพี่นัธ” “เดี๋ยวนี้สนิทกันแล้วนี่ แบมก็กลายเป็นหมาหัวเน่า” “ก็แบมไม่รับสายผม” “ตัวหอมจัง” ชานนท์พูดพลางดอมดมร่
Maaari mong magustuhan
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ112.8K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์71.1K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน306.0K viewsห้ามรัก(เซตวิศวะ)
พลอยแพรวา41.6K viewsบ่วงวิวาห์ร้ายพ่ายรัก
Hawaii133 viewsหวนรักวิวาห์ร้าว
Hawaii991 viewsพันธะร้ายท่านประธาน
เธียรนรา823 viewsพี่คะ อย่าดุนักเลย
หลงจันทร479 views
