Masuk"เห้อออ เหนื่อยยยยย" ผมเดินขาลากมาที่เตียงหลังจากพาสามแสบไปอาบน้ำแล้วพาเข้านอนซึ่งกว่าจะยอมนอนกันผมต้องหยิบนิทานมาเล่าเกือบหมดตู้"ห้ามบ่นนะ ไหนบอกอยากมีลูกหลายๆ คน""ก็ไม่ได้บ่นค๊าบบบแค่พูดว่าเหนื่อยเท่านั้นเอง แต่ถ้าได้เอาเมียก็คงจะหายเหนื่อย^^" ผมส่งสายตาเจ้าชู้ใส่เมียทันที"ไม่ต้องเลยนะเหนื่อยแล
"คนใช้อย่างบัวใครจะมาสนใจคะคุณฟ่าง และอีกอย่างบัวก็ไม่เคยคิดจะมีคนรักบัวอยากอยู่รับใช้คุณๆ ในบ้านหลังนี้ไปจนกว่าทุกคนจะไม่ต้องการบัว""บัว...ทุกคนในบ้านหลังนี้ไม่มีใครคิดว่าบัวเป็นคนรับใช้หรอกนะ ทุกคนรักบัวกันทั้งนั้นโดยเฉพาะเด็กๆ ที่บอกว่าพี่บัวใจดีแล้วก็น่ารักมากๆ เด็กๆ รักบัวนะ""บัวก็รักคุณหนูๆ
วันต่อมา...ข้าวฟ่าง...วันนี้ฉันกับเตอร์เราตื่นกันแต่เช้าเพราะเตอร์จะพาฉันไปหาหมอที่โรงพยาบาลคือพักนี้ฉันเป็นอะไรก็ไม่รู้มันรู้สึกหดหู่เศร้าๆ แปลกๆ และมักจะเป็นช่วงค่ำๆ ด้วยนะ พอพระอาทิตย์ตกดินปุ๊บฉันจะเริ่มมีอาการทันทีมันเป็นเองโดยอัตโนมัติจนฉันกลัวว่าตัวเองจะเป็นโรคซึมเศร้าเพราะคิดถึงลูกตอนนี้เร
"ได้สิครับ" ผมไม่ขัดใจลูกอยู่แล้วถ้าแกอยากเป็นอะไรอยากทำอะไรผมก็จะสนับสนุนทุกอย่าง"ผมก็จะแข่งกับพี่ด้วยนะพี่ฮิวโก้^^""ได้สิเรามาขับรถแข่งกันนะฮีโร่^^" ผมคิดว่าถ้าพวกแกโตขึ้นผมคงจะต้องยกกิจการสนามแข่งรถของผมให้พวกแกดูแลกันเองซึ่งน่าจะอีกหลายสิบปีเพราะตอนนี้ขายังเหยียบไม่ถึงคันเร่งเลย>เวลาต่อมา..
ฮันเตอร์..."ขอพ่อกอดแม่หน่อยไม่ได้เหรอค๊าบลูกพ่อก็คิดถึงแม่ฟ่างเหมือนกันนะ>ลูกชายจอมแสบทั้งสองคนที่หวงแม่ยิ่งกว่าอะไรทุกวันนี้ผมกับฟ่างแท
"ผัวก็แค่หยอกเล่นเฉยๆ เอง""มันใช่เรื่องไหม รู้หรือเปล่าว่าตอนที่เตอร์บอกมองอะไรไม่เห็นใจฟ่างรู้สึกยังไง""ผัวผิดไปแล้ว ผัวขอโทษ""เอะอะก็ขอโทษ ขอโทษ คำขอโทษมันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาได้ทุกเรื่องหรอกนะถ้าเตอร์ยังทำตัวแบบนี้ ไม่รู้ว่าฟ่างคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมให้อภัยเตอร์" ผมทำให้ฟ่างเสียใจอีกแล้วส
ข้าวฟ่าง...หลังจากโทรเรียกช่างมารับรถไปเข้าอู่ฉันก็นั่งแท็กซี่มาที่คอนโดของเตอร์ก่อนจะขึ้นมาฉันก็แวะซื้อสดเพื่อทำอาหารให้กับลูกเพราะฉันไม่รู้ว่าที่ห้องของเขาจะมีอะไรให้ฉันทำให้ลูกทานได้บ้าง พอมาถึงห้องฉันก็เคาะเรียกสักพักก็เป็นน้องแป้งที่วิ่งมาเปิดประตูให้ฉัน"แม่ฟ่างมาแล้วววว""พี่ปั้นอยู่ไหนคะ" ฉ
"ฉันเป็นคนไม่ใช่ควายฉันไม่ยอมให้ใครมาหลอกหรอกนะ""ที่ฉันพูดก็เพราะฉันเป็นห่วงนายยังไงยังไงฉันก็เป็นเมียนายนะเตอร์" ยูมิขยับเข้ามาใกล้แล้วก็ลูบแขนผมเบาๆ แต่ผมปัดมือเธอออกทันทีบอกตามตรงว่าผมเริ่มไม่โอเคกับคำพูดของยูมิที่ดูถูกข้าวฟ่างกับลูกของผม"เธออย่าพูดแบบนี้เพราะระหว่างเราเธอรู้ดีว่ามันคืออะไร" ผม
ฮันเตอร์.."มึงว่าไงนะไอ้เตอร์มึงบอกว่ามึงมีลูก" ไอ้เอกมันถามพร้อมกับทำหน้าเหมือนเรื่องที่ผมบอกเป็นเรื่องเหลือเชื่อมันแปลกตรงไหนที่คนอย่างผมจะมีลูกผมก็มีน้ำยานะ"อืม""ลูกแฝดด้วยเหรอเตอร์" ยูมิที่นั่งข้างๆ ก็ถามผมขึ้นมาอย่างสนใจผมก็พยักหน้าแล้วตอบเธอไป"อืมใช่เป็นแฝดชายหญิงชื่อน้องข้าวปั้นกับน้องแป้
ฮันเตอร์..."เพราะตอนนั้นเตอร์ยังสนุกอยู่กับการใช้ชีวิตอิสระมีผู้หญิงมากมายไม่ยอมหยุดที่ใครขนาดผู้หญิงดีๆ อย่างหนูฟ่างเตอร์ก็ยังทิ้งแล้วแบบนี้เตอร์จะให้ป๊าบอกเตอร์ได้ยังไงในเมื่อตอนนั้นเตอร์เองก็ยังไม่มีความรับผิดชอบอะไรเลย" ผมยอมรับว่าที่ป๊าพูดมันคือเรื่องจริงแต่ผมก็เป็นลูกผู้ชายพอถ้ารู้ว่าฟ่างท้อง






![โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
