LOGIN"เห้อออ เหนื่อยยยยย" ผมเดินขาลากมาที่เตียงหลังจากพาสามแสบไปอาบน้ำแล้วพาเข้านอนซึ่งกว่าจะยอมนอนกันผมต้องหยิบนิทานมาเล่าเกือบหมดตู้"ห้ามบ่นนะ ไหนบอกอยากมีลูกหลายๆ คน""ก็ไม่ได้บ่นค๊าบบบแค่พูดว่าเหนื่อยเท่านั้นเอง แต่ถ้าได้เอาเมียก็คงจะหายเหนื่อย^^" ผมส่งสายตาเจ้าชู้ใส่เมียทันที"ไม่ต้องเลยนะเหนื่อยแล
"คนใช้อย่างบัวใครจะมาสนใจคะคุณฟ่าง และอีกอย่างบัวก็ไม่เคยคิดจะมีคนรักบัวอยากอยู่รับใช้คุณๆ ในบ้านหลังนี้ไปจนกว่าทุกคนจะไม่ต้องการบัว""บัว...ทุกคนในบ้านหลังนี้ไม่มีใครคิดว่าบัวเป็นคนรับใช้หรอกนะ ทุกคนรักบัวกันทั้งนั้นโดยเฉพาะเด็กๆ ที่บอกว่าพี่บัวใจดีแล้วก็น่ารักมากๆ เด็กๆ รักบัวนะ""บัวก็รักคุณหนูๆ
วันต่อมา...ข้าวฟ่าง...วันนี้ฉันกับเตอร์เราตื่นกันแต่เช้าเพราะเตอร์จะพาฉันไปหาหมอที่โรงพยาบาลคือพักนี้ฉันเป็นอะไรก็ไม่รู้มันรู้สึกหดหู่เศร้าๆ แปลกๆ และมักจะเป็นช่วงค่ำๆ ด้วยนะ พอพระอาทิตย์ตกดินปุ๊บฉันจะเริ่มมีอาการทันทีมันเป็นเองโดยอัตโนมัติจนฉันกลัวว่าตัวเองจะเป็นโรคซึมเศร้าเพราะคิดถึงลูกตอนนี้เร
"ได้สิครับ" ผมไม่ขัดใจลูกอยู่แล้วถ้าแกอยากเป็นอะไรอยากทำอะไรผมก็จะสนับสนุนทุกอย่าง"ผมก็จะแข่งกับพี่ด้วยนะพี่ฮิวโก้^^""ได้สิเรามาขับรถแข่งกันนะฮีโร่^^" ผมคิดว่าถ้าพวกแกโตขึ้นผมคงจะต้องยกกิจการสนามแข่งรถของผมให้พวกแกดูแลกันเองซึ่งน่าจะอีกหลายสิบปีเพราะตอนนี้ขายังเหยียบไม่ถึงคันเร่งเลย>เวลาต่อมา..
ฮันเตอร์..."ขอพ่อกอดแม่หน่อยไม่ได้เหรอค๊าบลูกพ่อก็คิดถึงแม่ฟ่างเหมือนกันนะ>ลูกชายจอมแสบทั้งสองคนที่หวงแม่ยิ่งกว่าอะไรทุกวันนี้ผมกับฟ่างแท
"ผัวก็แค่หยอกเล่นเฉยๆ เอง""มันใช่เรื่องไหม รู้หรือเปล่าว่าตอนที่เตอร์บอกมองอะไรไม่เห็นใจฟ่างรู้สึกยังไง""ผัวผิดไปแล้ว ผัวขอโทษ""เอะอะก็ขอโทษ ขอโทษ คำขอโทษมันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาได้ทุกเรื่องหรอกนะถ้าเตอร์ยังทำตัวแบบนี้ ไม่รู้ว่าฟ่างคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมให้อภัยเตอร์" ผมทำให้ฟ่างเสียใจอีกแล้วส
ฮันเตอร์...."ขอบคุณนะเตอร์ที่ห้ามไม่ให้พวกนั้นมันเอาคลิปเราไปลง ถ้าไม่อย่างงั้นเราคงต้องฆ่าตัวตายแน่ๆ ""เก็บคำขอบคุณของเธอเอาไว้เถอะเพราะฉันไม่รับแล้วก็ขอให้จำเอาไว้ว่าต่อไปนี้เราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้วเธอก็หยุดทำอะไรเลวๆซะเพราะฉันจะไม่ยอมเป็นครั้งที่สองแน่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฟ่างเธอเตรียมตั
"แล้วทำไมกูต้องฟังคนอย่่างมึงทำไมกูต้องทำตามที่มึงสั่ง!!!""ก็กูเป็นพี่มึงไง!!!!""หึ ทีมาตอนนี้มานับพี่นับน้องกับกู บอกไว้เลยว่ากูไม่เคยต้องการมีพี่อย่างมึง เพราะมึงไม่ใช่พี่กูและกูก็ไม่ใช่น้องมึงด้วยกูเกลียดมึงเหมือนที่มึงเกลียดกูนั่นแล่ะ""ใช่เมื่อก่อนกูเกลียดมึงแต่ตอนนี้...""แปลว่าตอนนี้มึงไม่เ
ฟิว..."แกจะทำอะไรฉันไอ้ฟิว ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ" ผมยืนมองยูมิที่ตอนนี้ถูกผมจับมัดมือมัดเท้าไว้บนเตียงนอน"ทำไมฉันต้องปล่อยในเมื่อเธอคิดชั่วคิดเลวเธอก็ต้องรับกรรม""แต่แกก็ร่วมมือกับฉันนะ""เพราะถ้าฉันไม่ร่วมมือกับเธอฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเธอมีแผนชั่วๆ อะไรบ้าง""แกมันเลวแกหลอกฉัน""ก็คงไม่เลวเท่าเธอหรอ
ฮันเตอร์..."ว่าไงครับเมียบอกมาได้หรือยังว่าต้องการอะไร" ผมถามฟ่างเสียงกระเส่าโดยที่ยังคงส่งนิ้วเข้าไปคอยสร้างความสุขและความเสียวให้กับเธอ"ชะ..ช่วยเมียที เมียไม่ไหวแล้ว อ๊าาา อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา เตอร์" ฟ่างพูดเสียงแผ่วเบาครางเบาๆเพราะตอนนี้เธอกำลังมีความสุขอยู่กับสิ่งที่ผมปรนเปรอให้ ผมยิ้มอย่างพอใจเพราะร







