تسجيل الدخولอีกหลายวันต่อมา...
วลีวาดถูกเรียกตัวเข้าไปทำงาน สร้างความประหลาดใจและตื่นเต้นยินดีอยู่ไม่น้อย เพราะจะว่าไปแล้ว นี่แหละคือสิ่งที่หญิงสาวปรารถนา
การเรียนจบ การมีงานทำ มีเงินสามารถเลี้ยงตัวเองได้
วลีวาดหน้าบานกลับมาในเย็นวันนั้น
วาดวลีเห็นแววตาของคนเป็นพี่สาวเข้มแข็ง มีประกายพร้อมจะทะยานไปสู่โลกภายนอกด้วยตัวเอง
“พี่จะเอาอย่างเธอ น้องเล็ก” วลีวาดพูด
“เอาอย่างหนูทำไมคะ หนูออกจากกระโดกกระเดก”
“ไม่ พี่ไม่ได้หมายความถึงเรื่องนั้น พี่หมายถึง...การทำงาน”
“แล้วเรื่องพี่แทน”
“ช่างเถอะ”
“ช่างเถอะ” วาดวลีทวนคำ “ช่างเถอะได้ไง”
“แทนเค้าลำบาก อีกนานกว่าเขาจะตั้งตัวได้”
“แต่ท้องพี่กำลังโต”
“โตก็โต อีกหลายเดือน”
น้ำเสียงของวลีวาดเข้มแข็งจริง ๆ ราวกับว่าหล่อนได้ผ่านช่วงเวลาที่อ่อนแอท้อแท้มานานเกินไปแล้ว ตอนนี้หล่อนพร้อมจะลุกก้าวเดินด้วยตัวเอง
วาดวลีรู้สึกได้ถึงความพยายามของพี่สาว ซึ่งเมื่อก่อนหล่อนเคยนึกตำหนิเหมือนกันกับความอ่อนแอ เป็นเจ้าแม่น้ำตาของพี่สาว
มาวันนี้ทำไมหล่อนถึงได้เป็นฝ่ายรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาเสียเอง
สาเหตุมาจากเรื่องเดียว
แทน!
วาดวลีพยายามสลัดผู้ชายคนนี้ทิ้งไป แต่ไม่รู้เป็นอะไร หล่อนยังคงรู้สึก มันจะเรียกว่าเป็นการคิดถึงอย่างลุ่มหลงก็ว่าได้
หรือว่าหล่อนต้องมนตราแห่งกามราคะที่เขาพยายามรุกล้ำของเขาเสียแล้ว
นี่แหละกระมังความหมายของคำว่าหน้ามืดตามัว!
สามวันต่อมา...
“มีคนมารอพบค่ะ”
สายจากโอเปอเรเตอร์ชั้นล่างต่อเข้ามายังโต๊ะทำงานในออฟฟิศ วาดวลีนิ่วหน้าแปลกใจ เพราะนับตั้งแต่หล่อนเข้ามาทำงานที่นี่ ยังไม่เคยมีใครแวะเวียนเข้ามาหาในเวลาทำงาน “ล้อหล่อค่ะ”
เสียงกระซิบดังแว่วมาตามสาย
วาดวลีนิ่วหน้าประหลาดใจหนักเข้าไปอีก “ใครกัน”
“มาดูเองค่ะ”
“ให้เขารอ ยังเหลืออีกตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะพักเที่ยง”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ลงมาก่อนได้เลย หัวหน้าไม่ว่าหรอก”
“รู้ได้ไง”
“ก็หัวหน้านั่งอยู่กับเขา ได้ยินว่าเป็นเพื่อนกัน”
สรุปว่า วาดวลีต้องหยุดงานก่อนเวลา ออกจากห้อง ลงไปพบบุคคลที่โอเปอเรเตอร์โทรมาบอกว่า ล้อหล่อคนนั้น
ชะงักนิดหนึ่งเมื่อเห็นว่าเป็นใคร
แทน!
แทนกำลังนั่งคุยอยู่กับหัวหน้าจริง ๆ
“พี่มารับไปทานข้าว”
“คะ”
“ทานข้าวเที่ยงไง”
“เอ้อ...” วาดวลีหน้าเจื่อนนิดหนึ่ง แต่เมื่อหัวหน้าอนุญาต หล่อนจำเป็นต้องก้าวออกมาพร้อมกับแทน
เขาก้าวนำไปที่รถ “ไม่ค่ะ จะไม่ไปไหนไกลเกินร้อยเมตร เพราะเดี๋ยวต้องเข้าทำงานแล้ว”
“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า พี่คุยกับหัวหน้าแล้ว วันนี้ไม่มีงานด่วนอะไรไม่ใช่เหรอ”
“หน้าใหญ่จังนะคะ”
“ทำไมพูดงั้นล่ะ”
“ก็มันจริงไหมล่ะ มายุ่งกับหนูทำไม เอาเรื่องของตัวเองกับพี่ใหญ่ให้เรียบร้อยก่อนดีกว่าไหม”
“ก็จะคุยเรื่องนี้แหละ” สีหน้าของแทนเคร่งเครียด
หญิงสาวนิ่งคิด สุดท้ายก็ยินยอมขึ้นรถไปกับแทนจนได้ เพราะเธอยังอยากจะคุยกับเขาเรื่องของพี่สาว ที่เริ่มเห็นชัดว่า ท้องกำลังโต
วลีวาดอาจจะแสดงออกว่าเปลี่ยนแปลงตัวเสียใหม่แล้ว การงานของเธอที่เพิ่งเริ่มต้นก็ดูจะไปได้ดี แต่ลึก ๆ วาดวลีแอบเห็นพี่สาวมีอาการเศร้าสร้อยเหมือนกัน
แม่เองก็ต้องการคำตอบโดยเร็ว เพราะไม่ได้ต้องการให้ลูกสาวท้องโตโดยไม่มีพ่อ อย่างน้อยที่สุดควรจะได้แต่งงานแต่งการให้เรียบร้อย
ความเคร่งเครียดไมได้มีเฉพาะกับวลีวาดเพียงคนเดียว วาดวลีเองก็พลอยเดือดเนื้อร้อนใจไปด้วย
“พี่คุยได้เลย รีบ ๆ ด้วย”
“แหม เพิ่งขึ้นรถมาเอง จะรีบร้อนไปไหน หาอะไรทานกันก่อน ใจเย็น ๆ”
“พี่ทำให้ครอบครัวของหนูเดือดร้อน”
“พี่เข้าใจ แต่ก็ต้องคุยกันก่อน” แทนพยายามสงบสติอารมณ์ให้เย็นลง เวลานี้...เขาไม่สู้มั่นใจนักหรอกว่า มันจะเป็นไปอย่างที่ใคร ๆ คาดคิด
เขายังรักวลีวาด เพียงแต่ต้องขอเวลา เพราะสถานการณ์ในชีวิตของตัวเขาเองยังไม่สู้ดีมากนัก
เมื่อไม่มีเงิน เขาจึงคิดว่าสู้นิ่งเฉยดีกว่า
เพราะขืนเข้าไปสู้หน้าพ่อแม่ของวลีวาด รังแต่จะถูกคาดคั้นให้เคร่งเครียดเสียเปล่า ๆ
“ทำไมไม่ไปคุยกับพี่ใหญ่”
“เราคุยกันอยู่”
แทนตอบพลางเบาเครื่องลง และเลี้ยวเข้าไปในร้านอาหารเล็ก ๆ ที่หมายตาเอาไว้แต่แรก
“คุยกัน”
“ครับผม คุยกันอยู่ มีแต่คุณเท่านั้นแหละที่ไม่รู้ว่าเราคุยกัน”
“ไม่เห็นไปบ้านเลย” เสียงอ่อนลง
“อยากเห็นหน้าพี่เหรอ”
“บ้า ไม่ใช่หนูซักหน่อย พี่ใหญ่โน่น”
วาดวลีหน้าแดงขึ้นมาเอง หัวใจพลันเต้นรัวขึ้นมาเอง นั่นเป็นเพราะแววตาของเขา เพียงแค่หันมาสบเพียงนิดเดียวเท่านั้น ก็ให้อดรู้สึกหวั่นไหวไม่ได้เสียทุกครั้ง นี่คือผู้ชายที่หล่อนรู้สึกพึงใจหรือชิงชังตั้งแต่แรกเห็นหรือไม่ แม้แต่ในความคิดของหล่อนเองก็ยังไม่อาจตอบได้อย่างจริงจัง
และที่แน่ ๆ เขาไม่ใช่ผู้ชายของหล่อน แต่เป็นของพี่สาวของหล่อนต่างหาก!
คิดมาถึงตรงนี้แล้ว วาดวลีรู้สึกชังตัวเอง หล่อนไม่น่าจะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับชีวิตของพวกเขาจนมากเกินไป
มันกลายเป็นบทเรียนราคาแพง โดยเฉพาะเมื่อตัวหล่อนเองไม่สามารถหักห้ามหัวใจไม่ให้หวามไหว
“ทานข้าวเสร็จก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยคุยกัน”
เขาตัดบทดื้อ ๆ แล้วเปิดประตูก้าวออกจากรถ
วาดวลีจำเป็นต้องก้าวตามออกไป
“พี่เลี้ยงเอง”
แทนว่า ท่าทางเหมือนกุมชัยชนะบางอย่างเอาไว้
แม้ว่าไม่อยากจะคุย ไม่อยากจะสบตากับเขาดี ๆ นัก ทว่าส่วนลึกของวาดวลีกลับรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด
ไม่เคยมีสักครั้งที่จะมีชายหนุ่มนั่งทานข้าวกับหล่อน นี่คืออารมณ์ของคนมีแฟนชัด ๆ แต่ก็ต้องคอยเตือนตัวเองว่าเป็นไปไม่ได้เหมือนเดิม เพราะภาพของวลีวาดผุดขึ้นมาเตือนอยู่เนือง ๆ
หลังทานแล้ว ระหว่างทางนั่งรถกลับออฟฟิศต่างหากล่ะที่มีปัญหา
เพราะแทนจอดรถ ชิดข้างทาง และก่อนที่หญิงสาวจะทันได้พูดอะไรออกมา เขาก็คว้าร่างของหล่อนเข้าหา
“อุ๊ย!”
เผยอริมฝีปากออกมาเพียงเท่านั้น ก็ถูกเขาประกบ
ร้อนวูบวาบ เพราะลิ้นซุกซนของแทนรุกเข้าหาร่างกายที่ควรจะมีปฏิกิริยาต่อต้าน กลับสิ้นเรี่ยวแรงเหมือนแพ้ทางชายหนุ่มอย่างสิ้นเชิง แทนยิ่งรุก ลิ้นของเขาระริก มีอำนาจเกี่ยวกระหวัดลิ้นของหล่อนให้เพลิดเพลิน ลมหายใจของทั้งคู่เวลานี้ดังรุนแรงมือเรียวที่ควรจะผลักไสต่อต้านกลับกลายเป็นเลื่อนขึ้นไปโอบรอบต้นคอของเขา แสดงอาการยินยอม แสดงอาการตอบสนองต่อการรุกเร้าของแทนใบหน้าพริ้มเพราของวาดวลีร้อนผ่าว กลายเป็นสีแดงเข้มด้วยเลือดฝาดสาว หัวใจของหล่อนเต้นรัวระทึก ไม่ใช่ต่อต้านการกระทำของเขาอย่างแน่นอนและไม่เพียงแค่จูบ มือหนาของชายหนุ่มตะปบเข้าหาเต้านมของหล่อน แล้วเคล้นจากภายนอกนิ้วเขี่ยเข้าหาจนกระทั่งหัวนมของหล่อนแข็งชูชันดันเนื้อยกทรงใช่ว่าวาดวลีจะไม่มีสติ ทว่าหล่อนพ่ายแพ้ให้แก่อารมณ์เบื้องลึกเสียแล้ว เพราะฉะนั้น จึงได้ยินยอมให้เขาจูบ ให้เขาสัมผัสอวัยวะสงวนแต่โดยดีก่อนจะมากไปกว่านั้น วาดวลีเหมือนกับจะสามารถเรียกสติกลับคืนมาได้บ้าง ทว่า...มือของแทนปลดกระดุมเสื้อของหล่อนแบะออก แล้วยกทรงสีครีมของหล่อนก็อวดโฉมอย่างรวดเร็ว...แทนเลิกยกทรงที่ห่อหุ้มเต้าอวบอิ่มของหล่อนขึ้นกองเหนือเต้า“ยะ...อย่า...”หลุดป
อีกหลายวันต่อมา...วลีวาดถูกเรียกตัวเข้าไปทำงาน สร้างความประหลาดใจและตื่นเต้นยินดีอยู่ไม่น้อย เพราะจะว่าไปแล้ว นี่แหละคือสิ่งที่หญิงสาวปรารถนาการเรียนจบ การมีงานทำ มีเงินสามารถเลี้ยงตัวเองได้วลีวาดหน้าบานกลับมาในเย็นวันนั้นวาดวลีเห็นแววตาของคนเป็นพี่สาวเข้มแข็ง มีประกายพร้อมจะทะยานไปสู่โลกภายนอกด้วยตัวเอง“พี่จะเอาอย่างเธอ น้องเล็ก” วลีวาดพูด“เอาอย่างหนูทำไมคะ หนูออกจากกระโดกกระเดก”“ไม่ พี่ไม่ได้หมายความถึงเรื่องนั้น พี่หมายถึง...การทำงาน”“แล้วเรื่องพี่แทน”“ช่างเถอะ”“ช่างเถอะ” วาดวลีทวนคำ “ช่างเถอะได้ไง”“แทนเค้าลำบาก อีกนานกว่าเขาจะตั้งตัวได้”“แต่ท้องพี่กำลังโต”“โตก็โต อีกหลายเดือน”น้ำเสียงของวลีวาดเข้มแข็งจริง ๆ ราวกับว่าหล่อนได้ผ่านช่วงเวลาที่อ่อนแอท้อแท้มานานเกินไปแล้ว ตอนนี้หล่อนพร้อมจะลุกก้าวเดินด้วยตัวเองวาดวลีรู้สึกได้ถึงความพยายามของพี่สาว ซึ่งเมื่อก่อนหล่อนเคยนึกตำหนิเหมือนกันกับความอ่อนแอ เป็นเจ้าแม่น้ำตาของพี่สาวมาวันนี้ทำไมหล่อนถึงได้เป็นฝ่ายรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาเสียเองสาเหตุมาจากเรื่องเดียวแทน!วาดวลีพยายามสลัดผู้ชายคนนี้ทิ้งไป แต่ไม่รู้เป็นอะไร หล่อนยังคงร
วาดวลีหน้าแดงเข้ม ลมหายใจของหล่อนเวลานี้แทบจะแหว่งวิ่น กำลังจะขาดห้วงอยู่รอมร่อ ไม่เหลือเรี่ยวแรงต่อต้านหรือแม้แต่จะทรงกายลิ้นของแทนช่างมีอำนาจมากมาย สามารถที่จะทำให้หล่อนวาบหวามได้ถึงเพียงนี้ อีกอย่างความไร้เดียงสาของหล่อนนั่นเองนั่นแหละที่มีส่วนทำให้เขากล้าที่จะรุกรานหักหาญหนักหน่วงยิ่งขึ้นสำนึกของวาดวลีกำลังแหว่งวิ่นเต็มทีเช่นเดียวกับสติสัมปชัญญะที่มีอยู่ สัมผัสของแทนเหมือนไฟที่กำลังเผาผลาญความแข็งแกร่งที่กำลังบดเบียดทิ่มแทงเข้าหาเนื้อนุ่มของหล่อนนั่นละ มันดูน่าสะทกสะท้านก็จริง แต่ไม่ปฏิเสธหรอกว่า มีความท้าทายซุกซ่อนอยู่ในนั้นและแล้ว มือของแทนก็เลื่อนลงจากส่วนลำตัว อ้อมไปทางด้านโค้งของเนื้อสะโพก พลันสองมือนั้นก็ลงน้ำหนักตรงส่วนสะโพกผายของวาดวลีในบัดดล“พอเถอะ”วาดวลีพยายามฝืนตัวเอง สองมือของหล่อนดันหน้าของเขาให้ขยับออกห่าง และพยายามเบี่ยงใบหน้าหนีทว่าสามารถทำได้เพียงไม่กี่วินาที ก็ถูกเขาจูบอีกหน้าอกหน้าใจของหล่อนถูกแผงอกของเขาเสียดสีสัมผัส แต่ยังไม่เท่ากับกระเปาะเนื้ออูมกลางลำตัวของหล่อนแทนขยับเอวเด้าอย่างจงใจดุ้นแข็งกำลังบดเข้าหา หากไม่มีกางเกงขวางกั้น เป้าหมายของแกนกายค
แทนประกบร่างเพรียวทันที กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของวาดวลีกระตุ้นเร้าอารมณ์ของเขาให้ลุกโพลงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ความจริง แทนพอจะรู้อยู่หรอกว่า สายตาของวาดวลีมองเขาอย่างมีความหมายอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่สู้มั่นใจนัก ความเป็นผู้หญิง ค่อนข้างลึกลับซ่อนเร้น บางทีไม่สามารถคาดเดาได้หรอกว่า ภายใต้ท่าทางอันเกรี้ยวกราดนั้นซุกซ่อนอะไรอยู่ และภายในท่าทางที่ดูเหมือนเป็นมิตร บางครั้งอาจจะซ่อนความเหี้ยมเกรียมเกลียดชังเอาไว้ก็เป็นได้ที่แน่ ๆ แทนค่อนข้างเชื่อว่า วาดวลีรู้สึกกับเขาไม่ธรรมดาแค่มีพี่สาวของหล่อนขวางกั้นเท่านั้น“ปากดีนัก”“พี่จะทำอะไรฉัน”วาดวลีถึงกับหลุดปากออกมา น้ำเสียงของคนเก่งถึงกับแหบพร่า ไม่เหลือความเชื่อมั่นในตัวเองเหมือนอย่างเมื่อสักครู่ร่างสูงของแทนประกบหล่อนมิดแผ่นหลังของวาดวลีพิงกับผนังห้อง กลิ่นของชายหนุ่มกำลังทำให้หล่อนหวั่นไหว นั่นเป็นเพราะเขาคือผู้ชายคนแรกที่กล้าทำแบบนี้กับหล่อนและนับตั้งแต่แตกเนื้อเป็นสาว วาดวลียังไม่เคยข้องเกี่ยวหรือมีความสัมพันธ์ในระดับใกล้ชิดกับผู้ชายคนใดเลยปากน่ะทำเป็นรู้เรื่องพวกนี้ดี แต่ดูหล่อนสิ ถูกอำนาจความเป็นผู้ชายของแทนครอบงำเสียจนไม่เหลือความกล้าห
ความลับไม่มีอยู่ในโลกจริง ๆ เพราะเพียงไม่กี่วันให้หลังต่อมา บ้านแทบแตกเมื่อแม่รู้ความจริง“งานก็ยังไม่มีทำ” แม่ว่า “แต่ท้องป่องแล้ว”วลีวาดก้มหน้างุด หล่อนรู้สึกผิดที่ใจอ่อนยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบนึ้ขึ้น หล่อนเข้าใจสถานภาพของแทนค่อนข้างดีเช่นกันว่า อย่าว่าแต่เงินจัดการแต่งงานเลย ลำพังแค่จะประคองชีวิตให้รอดไปเดือนชนเดือนยังเป็นเรื่องยากวาดวลีเห็นท่าทางของพี่สาวแล้วอดนึกสงสารไม่ได้ แม่ตำหนิจนวลีวาดร้องไห้สะอื้น“พี่มันเลว” วลีวาดตำหนิตัวเอง ริมฝีปากขึงตึงเหมือนพยายามสะกดกลั้นไม่ให้ตัวเองอ่อนแอไปมากกว่านี้ เพราะถึงอย่างไร ปัญหาเกิดขึ้นมาแล้วต้องแก้ไขให้ได้“บอกพี่แทนเค้าไปหรือยัง”วาดวลีถาม“ยัง” วลีวาดตอบ“ต้องรีบบอกนะคะ ให้เขาหาทาง”“พี่กลัว”“กลัวอะไรคะ”“กลัวไปสารพัด”วลีวาดสารภาพตามตรง “กลัวว่าแทนอาจไม่พอใจ เขาอาจจะไปจากพี่”“ไม่หรอกค่ะ ท่าทางพี่แทนรักพี่ยังกะอะไรดี”“มันอาจไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้นะ พี่กลัว”เห็นท่าทางของวลีวาดแล้ว วาดวลีอดนึกสงสารพี่สาวไม่ได้ แต่ไหนแต่ไรมา หล่อนรู้ดีว่าพี่สาวค่อนข้างด้อยกว่าตัวหล่อนเองในเรื่องของการใช้ชีวิต แต่ก็ดูเหมือนว่าพี่สาวจะไปไกลกว่าหล่อนช่วง
ยิ่งลงนิ้ว ยิ่งรู้สึกวาบหวิววาบหวาม สีหน้าเหยเก เผลอส่งเสียงออกมาอย่างเร่าร้อนรัญจวน นิ้วน้อย ๆ เพียงนิ้วเดียวสามารถล่วงล้ำเข้าสู่จุดลึกสุดร่องที่กำลังตอดรัดนิ้ว ขับเอาน้ำเหนียวเยิ้ม ๆ ทะลักทลายออกมาอย่างมากมาย“โอย เสียวอะไรแบบนี้เนี่ย อูย”ความรู้สึกอันเร้นลับกำลังถาโถมเข้ามาในหัวใจของวาดวลีภาพในมโนที่หญิงสาวเห็นก็คือภาพของแทนที่กำลังเคลื่อนไหวเหนือร่างกายของหล่อนวาดวลีขยับปลายเท้าออกห่างจากกัน นิ้วแหวกกางเกงใน และเผลอเติมลงไปในร่องฉ่ำนั้นอีกนิ้วหนึ่งโดยไม่รู้ตัวสีหน้าของวาดวลีเหยเก เมื่อร่องคับตึงถูกนิ้วขยับเข้าออก ไม่เฉพาะแค่สองนิ้วที่ล้วงเข้าสู่ความลึก ยังมีนิ้วที่เผลอสัมผัสเข้ากับเม็ดทับทิมแล้วพบว่านั่นคือจุดเสียวซ่านอีกจุดหนึ่ง ไม่นานนัก วาดวลีก็รู้สึกร้อนไปทั้งร่าง ขณะเกิดอาการกระตุกเกร็งแล้วอารมณ์ที่อัดอั้นอยู่ภายในก็พรั่งพรูออกมาอย่างรุนแรงเหมือนสายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างรุนแรงจนเปียกปอนไปทั้งร่างนั่นเอง!ตอนที่ได้เจอหน้ากับแทนอีกครั้ง วาดวลีหน้าแดงออกมาดื้อ ๆ เขินกับแววตาของเขา แต่สุดท้ายแล้วหล่อนก็ชักสีหน้าแสร้งทำเป็นไม่สู้สนิทใจกับเขาเหมือนเดิมและตอนที่ได้เห็นการหยอกเ







![คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)