LOGINจุ้บบบบ! พี่ภาคโน้มตัวลงมาบดขยี้ริมฝีปากของฉันอย่างหนักหน่วง ริมฝีปากหนาดูดเลียริมฝีปากบางของฉันจนได้กลิ่นคาวเลือดคลุ้งไปหมด “อื้ออ” ฉันครางออกมาอย่างพอใจเมื่อพี่ภาคสอดลิ้นใหญ่เข้ามาเกี่ยวรัดกับลิ้นเล็กของฉันอย่างอ่อนโยน ตรับบๆๆ ตรับบๆๆ ตรับบๆๆ ขณะที่เรากำลังแลกลิ้นกันอย่างเมามันส์ เอวสอบก็เริ
“อ๊ะะ อ๊าาา พะ..พี่ภาค อื้ออ” ฉันครางออกมาด้วยความเสียว เมื่อพี่ภาคใช้ปลายลิ้นตวัดเลียที่ปลายหัวนมของฉันรัวๆ “ตื่นแล้วเหรอที่รัก อืมส์” พี่ภาคพูดเสียงอูอี้อยู่ในลำคอ “อ๊าา สะ..เสียวหัวนม ” จ้วบๆๆ จ้วบๆๆ แผล่บๆๆ แผล่บๆๆ ยิ่งฉันร้องดังพี่ภาคก็ยิ่งละเลงลิ้นไปทั่วหัวนมของฉันรัวๆไม่หยุด ไม่เมื่อยลิ
ฉันเสียงชื่อของพี่ภาคเสียงสั่นพร้อมกับน้ำตาที่กำลังเอ่อคลอเบ้า “ที่จริงพี่จะยังไม่บอกความจริงดาววันนี้หรอก แต่พี่เห็นว่าดาวเริ่มมีใจให้ไอภาคมันจริงๆ พี่เลยต้องรีบบอกเพราะกลัวดาวจะเสียใจและตัดใจไปจากมันสะก่อน” พี่พิมพ์อธิบายเพิ่มเติม “งั้นแปลว่าที่พี่ภาคไม่ยอมชัดเจนกับดาวเพราะ..” “ใช่ไอพิมพ์มันบั
“ดาว!! พูดอะไรออกมารู้ตัวไหม!” พี่ภาคตรงเข้ามาจับแขนฉันแรงมาก “โอ๊ยดาวเจ็บ! ปล่อยนะ!” ฉันสะบัดมือออกอย่างแรง “นี่มันอะไรกันคะภาค..” พี่พิมพ์ดูหน้าถอดสีขึ้นมาทันที “พิมพ์คือ..” “ตามที่ดาวบอกเลยค่ะ ดาวกับพี่ภาคเราแอบมีอะไรกันลับหลังพี่พิมพ์” ที่ฉันพูดทั้งหมดไม่ใช่เพราะอยากมีจุดยืนหรืออยากให้พี
หลังจากอาบน้ำและบรรเลงเพลงรักกันเสร็จ ฉันและพี่ภาคก็มานอนกอดกันอยู่บนเตียงของฉัน โดยที่ทั้งฉันและพี่ภาคต่างคนต่างนุ่งแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวอยู่ “ดึกแล้วนะคะ ไม่กลับห้องเหรอ” ฉันถามพี่ภาคที่กอดฉันไม่ยอมปล่อย “ไม่อยากลับเลย อยากนอนที่นี่ได้ไหมอ่า” พี่ภาคทำเสียงอ้อนพร้อมกับกอดฉันให้แน่นขึ้นกว่าเดิม “ไม
พี่ภาคเดินนำฉันไปนั่งบนชักโครก ฉันเดินตามเขาไปอย่างว่าง่าย พรึ่บ! พี่ภาคจัดแจงท่าให้ฉันยืนคร่อมตัวเขาที่นั่งอยู่บนชักโครก โดยหันหน้าเข้าหากัน “พี่รู้ว่าดาวทำเป็น” พี่ภาคคงเป็นคนเดียวที่รู้ว่าฉันเองก็ชำนาญในเรื่องนี้ไม่น้อยเลย อย่างที่บอกฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่สดซิงอะไร “ค่ะ” ฉันยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พ
36วันต่อมาฉันลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับความเจ็บปวดที่ยังค้างอยู่ในใจ รู้สึกถึงความหนักบนศีรษะจึงเหลือบตามองด้านข้างของตัวเอง พบว่าเฮียแปงนั่งฟุบหน้าหลับอยู่กับโต๊ะนี่เฮียอยู่เฝ้าฉันแบบนี้ทั้งคืนเลยเหรอเนี่ย…พอเห็นภาพแบบนี้แล้วมันก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา ถ้าหากวันนั้นฉันเชื่อในคำเตือนของเฮีย วันนี้
35“เออ!! จะเอาไงก็เอา! ในเมื่อฉันพยายามอธิบายแล้วแต่เธอไม่ฟัง…” สรรพนามที่ห่างเหินของอารันเหมือนคมมีดที่กรีดลงมาตรงกลางใจ “…ก็แล้วแต่เธอแล้วกัน”ไม่รู้ว่าทำไมพออารันยอมปล่อยแล้วฉันถึงได้รู้สึกเจ็บมากขึ้นกว่าเดิมขนาดนี้ ทั้งที่หลังจากนี้ฉันก็ไม่ได้อยากจะยุ่งเกี่ยวกับเขาอีกฉันคงจะคาดหวังความรู้สึกผิ
34วันต่อมาฉันแทบไม่มีสมาธิในการเรียน เพราะตื่นเต้นกับการไปเซอร์ไพรส์อารัน วันนี้ทั้งวันเราแชตคุยกันตลอดเลย ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่รู้สึกว่าช่วงนี้อารันจะน่ารักมากกว่าช่วงแรกที่เราคบกันมากๆทั้งที่ก่อนหน้านี้เราทะเลาะกันหนักจนฉันเกือบจะถอดใจเลิกกับเขาแล้วด้วยซ้ำ แต่เราก็ยังจับมือผ่านมันมาได้
“แค่กๆๆ” พออารันปล่อยให้ริมฝีปากเป็นอิสระฉันก็รีบโกยอากาศเข้าปอดพร้อมกับตั้งคำถาม “ทำไมต้องบังคับแป้งกลืนด้วยคะ”“อาชอบให้แป้งกลืน”ตึกตัก! ตึกตัก!หัวใจไม่รักดีของฉันดันมาเต้นแรงอะไรกับเรื่องแบบนี้กัน รสชาติมันไม่น่ากลืนเลยจริงๆ นะ ตะ…แต่ว่าถ้าอารันชอบให้ฉันกลืนจริงๆ ….…ยอมกลืนก็ได้“ปะ…แป้งหิวข้า







