ตอนที่ 2

ก้นของฉันกระดกสวนใบหน้าของพ่อเดช ก้มงุดอยู่ตรงง่ามขา ปาดลิ้นเบิร์นหอยอย่างไม่ลืมหูลืมตา เมามันจนแกแทบไม่อยากเงยหน้ากลับขึ้นมาหายใจ

“อ๊า… คาวหอยหนูหอมเหลือเกิน”

พ่อเดชกดจมูกเข้ามาสูดไซ้ กำซาบกลิ่นสาบสาวแรงลึกสุดใจ ก่อนจะปาดลิ้นไล้เลีย เนื้อตัวของฉันอ่อนเปลี้ยระทดระทวยกับลีลารุกเร้า

“อู้วววว… อร่อยเหลือเกินหนูจ๋า… ”

ไม่เพียงแค่เลีย แต่พ่อเดชยังแนบริมฝีปากเข้ามาประกบกลีบสาวอวบอูม ทั้งดูดทั้งซด ขยี้ลิ้นบดเม็ดเสียวอย่างเอร็ดอร่อย ฉันเสียวจนน้ำเงี่ยนปริ่มย้อย ไหลเยิ้มออกมาเป็นยางติดลิ้นพ่อเดช

         ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งย่านบางพลี

ตอนเช้าตรู่ของวันเสาร์ หลังจากฉันตื่นนอนขึ้นมาทำกับข้าวเช้าเตรียมไว้ให้สามี

“พี่ชาติจ๊ะ… กับข้าวเสร็จแล้วจ้ะ”

ฉันบอก เมื่อเหลือบไปเห็นพี่ชาติผู้เป็นสามีกำลังก้าวเดินลงมาจากบันไดชั้นสองของบ้าน เขาอยู่ในชุดเตรียมพร้อมจะออกไปทำงาน

ทุกวันนี้พี่ชาติทำงานอยู่ในนิคมอุตสาหกรรมแห่งหนึ่งไม่ไกลจากบ้าน และต้องทำงานในวันเสาร์

“ขอบใจจ้ะที่รัก… ”

พี่ชาติตรงเข้ามาหอมแก้มฉันแสดงความรักแล้วหันไปจัดการกับอาหารที่ตั้งไว้รอท่า

“ช่วงนี้เดือนไปเยี่ยมพ่อเดชบ้างหรือเปล่า… ”

พี่ชาติหมายถึงชายวันห้าสิบปีซึ่งเป็นพ่อเลี้ยงของเขา และฉันเรียกแกจนติดปากว่า ‘พ่อเดช’ เช่นกัน แม้ว่าแกจะไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของพี่ชาติก็ตาม แต่ฉันก็ให้ความเคารพรักพ่อเดชในฐานะพ่อเลี้ยงของสามีที่ดูแลพี่ชาติมาตั้งแต่ตอนเด็ก

“วันนี้เดือนว่าจะแวะเข้าไปหาค่ะ… ”

ฉันตอบคำถามของสามี…

พ่อเดชเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านนี้ได้ไม่นาน แกเพิ่งมาซื้อบ้านหลังหนึ่งที่เจ้าของเดิมประกาศขายเมื่อเดือนก่อน

บ้านหลังนี้ของพ่อเดชอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับบ้านของฉัน แต่คนละซอย

บ้านที่พ่อเดชซื้ออยู่หลังมุมในซอยสุดท้าย พ่อเดชชอบความสงบเงียบ เพราะว่าบ้านที่อยู่ลึกเข้ามาด้านในนั้นห่างไกลจากถนน ไม่เหมือนบ้านที่อยู่ในโซนด้านหน้าที่ต้องได้ยินเสียงรถวิ่งผ่านไปมาตลอด

“ถ้ามีเวลาเดือนแวะไปดูพ่อเดชบ่อยๆ นะ… พี่ทำงานตลอดไม่ค่อยมีเวลาไปดู”

“จ้ะ… พี่ชาติไม่ต้อง เดี๋ยวเดือนจะแวะไปดูทุกวัน… ”

“ขอบใจมากนะเดือน… ”

“ไม่เป็นไรจ้ะ… พ่อผัวก็เหมือนพ่อของเดือนนั่นแหละ… ”

ฉันตอบ พี่ชาติใช้เวลากินข้าวไม่นานก็ยกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา เวลาเริ่มงานใกล้เข้ามาทุกที

“เดือนจ๋าพี่ไปทำงานก่อนนะ… ”

พี่ชาติกล่าว

“จ้ะ… ขับรถดีๆ นะจ๊ะ”

ฉันตอบ พี่ชาติหันมามองพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้เมื่อเห็นว่าฉันกำลังเอามือบีบบ่าตัวเอง

“เป็นอะไรจ๊ะเดือน… ”

“รู้สึกปวดบ่าจ้ะ… คงเป็นเพราะยืนทำกับข้าวเมื่อเช้า… ”

ฉันตอบไปตามความจริง

“นี่ถ้าไม่รีบไปทานพี่จะนวดให้”

“ไม่เป็นไรจ้ะ… เดี๋ยวเดือนนวดเอง”

ฉันตอบ

“นวดเองคงไม่ถนัด ลองไปให้พ่อเดชช่วยนวดให้นะ… ”

พี่ชาติแนะ

“พ่อเดชนวดเป็นด้วยหรือจ๊ะ”

ฉันสงสัย

“นวดเป็นจ้ะ… ตอนที่เกษียณราชการออกมาใหม่ๆ แกเคยไปอมรมการนวดมาพักหนึ่ง ตอนนั้นแกอยากเปิดร้านนวดแผนโบราณ แต่พี่ห้ามเอาไว้เพราะไม่อยากให้เหนื่อย”

ฉันเข้าใจที่พี่ชาติพูด แค่เงินบำนาญที่ได้รับในแต่ละเดือนก็มากพอให้พ่อเดชใช้ชีวิตหลังเกษียณได้อย่างสุขสบาย

เรานั่งคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ พี่ชาติก็ออกไปทำงาน ส่วนฉันทำงานบ้านในช่วงเช้าจนเสร็จก็เข้าห้องน้ำอาบน้ำเหมือนเช่นทุกวัน เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วขี่