登入分享
ตอนที่ 1
publish date:
2025-09-07 18:39:46เพื่อนพ่อหนูขอขย่ม
ผู้เขียน กาสะลอง
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา
ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว*
เพื่อนพ่อ
หนูขอขย่ม
สิงหาคม พุทธศักราช 2564
เวลาประมาณสี่ทุ่ม ภายในห้องคาราโอเกะของร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่งในอำเภอหัวหิน
“วันนี้เพิ่งมีเด็กใหม่เข้ามาค่ะ… สนใจไหมคะเสี่ยเดี๋ยวเจ๊จะเรียกมาให้… รับรองว่ายังสดยังซิง… ”
เจ๊ ‘หลิน’ สาวใหญ่วัยสี่สิบ ผิวขาว เรือนร่างอวบอัด หน้าอกภูเขาไฟบั้นท้ายดินระเบิด เจ้าของร้านอาหารและคาราโอเกาะชื่อดังที่นักท่องราตรีรู้ดีว่าธุรกิจนี้เป็นแค่เพียงฉากบังหน้า
เพราะว่าเบื้องหลัง… หล่อนคือแม่เล้าที่คอยหาเด็กสาวไว้บริการบรรดาอาเสี่ยเงินหนา เอ่ยถามกับ ‘เสี่ยรุตน์’ หรือชื่อจริงว่า ‘วิศรุตน์’ เป็นเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ เคยชนะประมูลงานก่อสร้างของภาครัฐและเอกชนมาแล้วมากมาย กิจการรุ่งเรืองขึ้นทุกวันจนฐานะร่ำรวยเข้าขั้นเศรษฐี
ตอนนี้เสี่ยรุตน์หันมาสร้างบ้านจัดสรรขายเอง มีหลายโครงการทั้งในหัวหิน ชะอำ และจังหวัดท่องเที่ยวชื่อดังหลายแห่ง
“ไม่ดีกว่า… ผมกำลังจะกลับแล้ว… ”
เสี่ยรุตน์หันมากล่าวกับเจ้าของร้าน…
วันนี้เสี่ยรุตน์พาพนักงานในแผนกเซลล์ขายบ้านจัดสรรของโครงการร่วมสิบคนมาเลี้ยงฉลองยอดขายที่ได้เกินเป้า
หลังจากนั่งมองจอโปรเจคเตอร์รายงานสรุปการขายของทีมงานที่นำมาพรีเซนต์ เสี่ยรุตน์ก็ออกมานั่งอยู่ในห้องเล็กๆ ที่อยู่ติดกัน
ปล่อยให้พนักงานได้ดื่มกินและร้องคาราโอเกะกันอย่างสนุกสนานเต็มที่ หลังจากทำงานกันอย่างหนักเพื่อดันยอดขายให้ได้ตรงตามเป้าที่ตั้งไว้
“จะรีบกลับไปไหนคะเสี่ย… นานๆ จะแวะมา เดี๋ยวหลินเรียกเด็กมาให้นะคะ คนนี้ไม่ธรรมดาค่ะ”
เจ๊หลินเจ้าของร้านไม่อยากให้เสี่ยรุตน์รีบกลับ เพราะว่าปกติเสี่ยรุตน์ไม่ใช่คนชอบเที่ยวกลางคืน
“ไม่เป็นไร… ”
เสี่ยปฏิเสธ
“อุ๊ย… ลองดูก่อนนะคะ รับรองว่าเสี่ยจะไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน เชื่อเถอะว่าเห็นแล้วจะต้องชอบ”
เจ๊หลินคอนเฟิร์มเด็กใหม่ของร้านที่วันนี้มาเริ่มงานสดๆ ร้อนๆ
เสี่ยรุตน์ทำท่าว่าจะยกมือห้าม…
แต่ไม่ทัน…
เจ๊หลินรีบก้าวยาวๆ ออกไปจากห้อง ไม่นานก็กลับมาพร้อมกับหญิงสาวใบหน้าสะสวยสะดุดตา
“มาแล้วค่ะ… คนนี้ชื่อ ‘น้ำหวาน’ ค่ะ… ”
เสี่ยรุตน์ตะลึงมองหญิงสาวที่เจ๊หลินแนะนำ
หล่อนมีรูปโฉมสะสวยสะดุดตา ใบหน้ารูปไข่ จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาคมประกาย ผมสีดำเป็นมันขลับราวกับเส้นไหม ยาวสลวยลงมาถึงกลางหลัง
ผิวพรรณนวลเนียนเปล่งปลั่งไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง ทำเอาเสี่ยรุตน์แทบไม่อาจละสายตาจากหล่อน
และที่สะดุดตาของเสี่ยอย่างแรง…
ก็คือทรวงอกคัพเอฟอวบใหญ่ มหึมาจนแทบล้นออกมาจากเสื้อยืดแขนกุดคอกว้างอวดร่องเต้า เอวคอดรับกับสะโพกผาย กลีบก้นเต็มตึงอยู่ในกางเกงขาสั้นรัดง่ามขา ช่วงขาเรียวยาวราวกับนางแบบยังไงยังงั้น
ตอนที่ 2
“เป็นไงคะ… อย่าเพิ่งรีบกลับนะคะ… น้ำหวานจ๊ะรีบชงเหล้าให้เสี่ยสิจ๊ะหนู… ”
เจ๊หลินเอามือรุนหลังหญิงสาว…
หล่อนจึงก้าวมาทรุดร่างลงนั่งเคียงข้างเสี่ยรุตน์ ลงมือชงเหล้าให้เขา
เจ๊หลินรีบก้าวออกมาจากห้อง เมื่อเห็นว่าแรงดึงดูดของหญิงสาวสามารถเหนี่ยวรั้งเสี่ยรุตน์เอาไว้ได้ ทั้งที่เมื่อครู่เขาพูดเองว่ากำลังจะกลับ
แม้ในความจริงเสี่ยรุตน์จะเป็นนักธุรกิจ แต่ลึกๆ แล้วเขาก็มีความแปลกที่ไม่ค่อยชอบเข้าสังคม ปกติเสี่ยรุตน์ไม่ใช่ผู้ชายชอบเที่ยวกลางคืน
เขาเป็นคนเก่ง ขยันทำงาน พนักงานทุกคนในบริษัทต่างก็รู้ว่าเสี่ยรุตน์คนนี้บ้างานขนาดไหน
วันนี้เมื่อมีโอกาสออกมาเจอโลกในอีกมุมของราตรีกาลที่เขาไม่ได้ออกมาสัมผัสบ่อยนัก อารมณ์ก็พาไปตามธรรมชาติของผู้ชายที่ยังเวียนว่ายอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยกิเลสตัณหา
“น้ำหวานจ๊ะ… นั่งตักเสี่ยสิจ๊ะ… บริการเสี่ยให้เต็มที่… ”
เจ๊หลินสั่งหญิงสาวเมื่อเปิดประตูเข้ามาแล้วเห็นว่าน้ำหวานยังนั่งห่างๆ ชงเหล้าอยู่ข้างเสี่ยรุตน์ด้วยท่าทางหวงเนื้อหวงตัวจนเห็นได้ชัด
“คนนี้ลูกค้าวีไอพี… บริการให้มันถึงใจหน่อยสิ อย่าให้เสียชื่อเด็กเจ๊หลิน… ”
เจ๊หลินทำเสียงดุข้างหูหญิงสาวเมื่อได้โอกาสตอนที่เสี่ยรุตน์เดินไปเข้าห้องน้ำ
และตอนที่เสี่ยเดินออกมา…
หญิงสาวก็ขยับเข้ามานั่งใกล้ ค่อยๆ หย่อนก้นงอนงามลงกลางง่ามขาของเสี่ยที่อ้ารับด้วยความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก
และในจังหวะที่หญิงสาวกำลังก้มๆ เงยๆ ชงเหล้าอยู่นั้น ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างเป็นลำแข็งๆ ใหญ่มาก ดุนดันขึ้นมาเบียดบดอยู่กับง่ามก้นกลมกลึง
เสี่ยรุตน์ดื่มเข้าไปอีกหลายแก้ว โดยมีร่างเอิบอิ่มเย้ายวนของหญิงสาว คลอเคล้าอยู่บนตักไม่ห่าง ทำเอาเลือดในกายของเสี่ยรุตน์พลุ่งพล่าน
“มีแฟนหรือยัง… ”
เสี่ยถามขณะมือหยาบใหญ่ไล้ลูบต้นขาเนียนขาว
หญิงสาวสูดหายใจแรง…
คล้ายกำลังรวบรวมความกล้า ไม่ขัดขืน กระทั่งมืออีกข้างของเสี่ยรุตน์ไล้ลูบขึ้นมาข้างลำตัว กอบกุมเต้าเนื้ออวบใหญ่ล้นมือแล้วบีบเบาๆ อย่างห้ามใจไม่ไหว
最新章節
แอบรักเพื่อนพ่อ ตอนที่ 126
น้ำฝนด่าแม่เลี้ยงอย่างเหลืออด“ก็เออสิวะ… มึงเพิ่งรู้หรือไงว่ากูใจร้าย… ”สาลี่ลอยหน้าลอยตาไม่สะทกสะท้าน “มานี่อีตัวร้าย… ”สาลี่ร่างท้วมใหญ่กว่าน้ำฝนมาก จึงดึงหญิงสาวมาจนเกือบถึงหน้าประตูห้องที่ตั้งใจว่าจะให้เสี่ยชัชเข้ามาจัดการ“ไม่นะ… ปล่อยหนู… ”และในขณะหญิงสาวกำลังดิ้นรนขัดขืนไม่ยอมให้แม่เลี้ยงดึงเข้าไปในห้องนอน จู่ๆ ประตูห้องก็ถูกเท้าใหญ่ถีบโครมจนเปิดออกจากกัน“ลุงพันน์… ”น้ำฝนร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ อาศัยจังหวะตอนที่สาลี่กำลังตกใจกับการปรากฏตัวของลุงพันน์ เพราะไม่คาดคิดว่าจะมีคนบุกเข้ามาช่วยในช่วงเวลาที่กำลังคับขันเช่นนี้ “รีบไปเถอะค่ะลุงพันน์… ”น้ำฝนเร่ง… ด้วยกลัวว่าถ้าเสี่ยชัชมาเจอเข้าคงหลีกเลี่ยงการปะทะกันไม่ได้ หล่อนไม่อยากให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ จึงรีบพากันหนีออกมาจากบ้านท่ามกลางสายตาของสาลี่ที่ยืนมองด้วยความตกใจ“หนูปลอดภัยนะ… ”ลุงพันน์ถามเมื่อพากันเข้ามาอยู่ในรถกระบะคันใหญ่จอดอยู่ใต้ร่มหูกวางข้างรั้ว“ปลอดภัยค่ะ… ”หญิงสาวกล่าวให้คนถามสบายใจ เขารีบสตาร์ทเครื่องไม่รอรีแล้วขับฝ่าเปลวแดดร้อนระอุของยามบ่ายออกไปสู่ถนนใหญ่ ทิ้งให้สาลี่เมื่อตั้งสติได้ก็ก้าวยาวๆ ออกมามอ
แอบรักเพื่อนพ่อ ตอนที่ 125
“ลุงพันน์คะช่วยหนูด้วย… แม่เลี้ยงล็อกประตูไม่ยอมให้หนูออกไปค่ะ… ”“อะไรนะ… ”พันนาตกใจมาก สาลี่ร้ายกาจไม่เลิก ครู่สั้นๆ ต่อมา“น้าสาลี่… เปิดประตูให้หนูเดี๋ยวนี้นะ… ”น้ำฝนวิงวอนเสียงอ่อน เมื่อแม่เลี้ยงเดินกลับเข้ามาในห้องรับแขก “ไม่ต้องหนีไปไหน… ตอนนี้เสี่ยชัชกำลังมา เป็นเมียน้อยเสี่ยชัชรับรองว่ามึงจะสบายไปทั้งชาติ… เสี่ยชัชชอบมึงมาก ทั้งรถทั้งคอนโดเขาจะซื้อให้ถ้ามึงไม่ดื้อ… ”สาลี่กล่าวด้วยสีหน้าสะใจ จ้องมองหน้าลูกเลี้ยงด้วยแววตาเยียบเย็นไร้ปรานี“ไม่นะ… หนูจะไม่มีวันทำอะไรบ้าๆ อย่างที่น้าสาลี่ต้องการอย่างเด็ดขาด… ”“เดี๋ยวก็รู้… รอให้ยาปลุกเซ็กส์ออกฤทธิ์ก่อนเถอะเดี๋ยวมึงก็จะสนุกไปกับเสี่ยชัช… ”ลาสี่ลอยหน้าลอยตา เอื้อนเอ่ยออกมาอย่างไม่เกรงกลัวบาปกรรม “ต่อไปนี้น้าสาลี่เลิกยุ่งกับชีวิตหนูเสียที… ”ผู้หญิงคนนี้ร้ายนัก…น้ำฝนรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ รู้ว่าตอนนี้ยาปลุกเซ็กส์ออกฤทธิ์แล้ว เพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆ มันก็เข้าไปพลุ่งพล่านอยู่ในกระแสโลหิตของหล่อนได้อย่างรวดเร็ว ยืนยันด้วยอาการร้อนผะผ่าวไปทั่วทุกสรรพางค์กาย ปลายหัวนมรัดตัวชูชันขึ้นมาเสียดสีกับเสื้อในจนเกิดความรู้สึกเสียวซ่านแปลบ
แอบรักเพื่อนพ่อ ตอนที่ 124
“มาคนเดียวใช่ไหม… ”เป็นเพราะว่าตอนที่รถของพันนามาถึงหน้าบ้านนั้น สาลี่กำลังเปิดเพลงแดนส์กระจายดังสนั่น เสียงเบสหนักกลบเสียงรถจนไม่รู้ว่าน้ำฝนเดินทางมายังไง“ค่ะ… หนูมาคนเดียว… ”หลังจากเกิดเรื่องในวันนั้น น้ำฝนก็ไม่ไว้ใจแม่เลี้ยงใจร้ายคนนี้“มาถึงเหนื่อยๆ… มาดื่มน้ำก่อน… ”สาลี่พูดหวานจนน่าแปลกใจ… หล่อนเดินมารินน้ำสีส้มอมชมพูในเหยือกแก้วตั้งอยู่บนหลังตู้เย็นมายื่นให้น้ำฝน“น้ำอะไรคะน้าสาลี่… ”ความระแวงทำให้หญิงสาวต้องถามก่อน“น้ำพั้นซ์ไม่เมาหรอกน่ะ… ”สาลี่ตอบ จ้องมองลูกเลี้ยงแสนซื่อยกแก้วขึ้นดื่มเข้าไปครึ่งแก้วแล้วแอบกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไหนคะ… ของที่พ่อฝากไว้ให้หนู… ”น้ำฝนตรงเข้าประเด็นด้วยไม่อยากเสียเวลา คิดว่าเมื่อได้ของที่ต้องการแล้วจะรีบกลับ“รอเดี๋ยวนะ”แทนที่จะเอาของที่ว่ามาให้…แต่สาลี่กลับเอื้อมมือคว้าโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมากดโทรหาใครบางคน เมื่อเห็นว่าสาลี่ดูมีผิดปกติเพราะหล่อนเดินหลบออกมาที่ด้านหลังห้องรับแขกตอนคุยโทรศัพท์ ทำให้น้ำฝนเห็นพิรุธจึงตามออกมาแอบฟัง“เสี่ยชัชคะ… ตอนนี้นังฝนมันมาที่บ้านแล้วค่ะ… ฉันให้มันดื่มยาปลุกเซ็กส์ผสมน้ำผลไม้เข้าไปแล้วค่ะ… เ
แอบรักเพื่อนพ่อ ตอนที่ 123
ในเวลาต่อมา…เมื่อมาถึงบ้านของน้ำฝน พันนาจ้องมองบ้านไม้หลังย่อมสภาพเก่าตั้งอยู่ท่ามกลางสวนลำไยเนื้อที่ร้อยกว่าไร่ ซึ่งตอนนี้ทั้งบ้านและสวนนั้นโดนโยกย้ายถ่ายเทกรรมสิทธิ์มาเป็นของสาลี่ผู้เป็นแม่เลี้ยงเรียบร้อยหลังจาก ‘พิชัย’ ผู้เป็นบิดาของน้ำฝนเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อปีก่อน“ลุงพันน์รออยู่ข้างนอกนะคะ… ”น้ำฝนหันมาบอกกับร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ในตำแหน่งคนขับ หล่อนยังไม่อยากให้ใครรู้ และไม่อยากต้องตอบคำถามว่าหายไปไหน ไปอยู่กับใครตลอดสามวันที่ผ่านมา“ได้… เดี๋ยวลุงรออยู่ตรงนี้ ถ้ามีอะไรรีบโทรหาลุงนะครับ… ”ดูจากแววตาก็รู้ว่าเป็นห่วง“ค่ะ… ”หญิงสาวพยักหน้า…หล่อนรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาดที่มีลุงพันน์อยู่ใกล้ๆ เขาจ้องมองหล่อนเดินเข้าไปในบ้านเมื่อร่างบอบบางของหญิงสาวลับไปจากสายตา ลุงพันน์ก็เคลื่อนรถมาจอดชิดกำแพงอีกด้านที่มีหูกวางต้นใหญ่แผ่กิ่งก้านร่มครึ้มช่วยบังแสงแดดร้อนเขาเอื้อมมือมาข้างเบาะนั่ง…ปรับเบาะค่อยๆ เอนลงมาอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน นั่งปัดหน้าจอโทรศัพท์มือถือรออยู่ในรถและระหว่างนั้นก็ได้คุยกับปาหนันผู้เป็นลูกสาวที่โทรเข้ามาพอดี ตอนนี้ปาหนันอยู่อเมริกา หลังจากเร
แอบรักเพื่อนพ่อ ตอนที่ 122
เขานึกชื่นชมน้ำฝน…หล่อนเพิ่งมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ได้เพียงไม่กี่วันก็จริง แต่ดูเหมือนว่าน้ำฝนจะรู้ใจเจ้าของบ้านทุกอย่างว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไร ซึ่งมันเกิดจากความเอาใจใส่และช่างสังเกตของน้ำฝน“ลุงพันน์คะ… วันนี้หนูขอกลับไปทำธุระที่บ้านนะคะ… ”น้ำฝนหมายถึงบ้านของหล่อนที่อำเภอเทิงซึ่งอยู่ติดกับอำเภอป่าแดด บ้านที่ต้องหนีมาหลังจากแม่เลี้ยงใจร้ายตัดสินใจจะเอาหล่อนแลกหนี้ทั้งที่มันเป็นบ้านของพ่อหล่อนซึ่งเป็นคนสร้างขึ้นมา แต่หลังจากพ่อเสียชีวิตบ้านก็ตกเป็นของแม่เลี้ยงที่ฮุบสมบัติเอาไว้ทุกอย่าง“ถ้าหนูกลับไปจะเป็นอันตรายไหม… ”พันนารู้สึกเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัย…จากที่ได้ฟังน้ำฝนเล่าเรื่องราวของครอบครัวให้ฟัง เขาก็รู้ว่า ‘สาลี่’ แม่เลี้ยงของหล่อนนั้นไม่ต่างอะไรจากพวกสิบแปดมงกุฎที่เข้ามาเพื่อปอกลอกพ่อของน้ำฝนที่กำลังเป็นพ่อม่ายเมียตายพอเข้ามาได้ก็หว่านเสน่ห์ด้วยมารยาหญิงให้หลงใหล และสุดท้ายเมื่อหลงจนหน้ามืดตามัวถอนตัวไม่ขึ้นก็ยอมยกสมบัติทั้งหมดให้กับเมียใหม่จนลืมไปว่าวันนี้ลูกสาวของตนต้องระหกระเหเร่ร่อนออกจากบ้าน ซ้ำยังเกือบโดนขายแลกหนี้“คงไม่เป็นไรค่ะ เมื่อวานแม่เลี้ยงเพิ่งโทรมาขอโทษหนูค่
แอบรักเพื่อนพ่อ ตอนที่ 121
“ลุงไม่คิดว่ายุคนี้แล้วยังจะมีคนคิดขายลูกกินเหมือนอย่างแม่เลี้ยงใจร้ายของหนู… โชคดีที่หนูหนีมาได้ทัน… ”พันนารู้สึกตกใจกับเรื่องราวที่ได้รู้ “หนูคงไม่กลับไปที่นั่นอีกแล้ว”เสียงสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้ ถ้าหล่อนโดนจับตัวขึ้นรถตู้ของเสี่ยชัชที่กำลังขับมารับตัว ป่านนี้คงโดนปู้ยี่ปู้ยำไม่เหลือชิ้นดี “ตอนนี้หนูอายุเท่าไรแล้วครับ”“ยี่สิบสองค่ะ”“บรรลุนิติภาวะแล้ว… ชีวิตเป็นของหนู หนูย่อมมีสิทธิ์ในชีวิตของตัวเอง… เรียนจบปริญญาตรีแล้วนี่นาน งั้นระหว่างนี้ที่หนูกำลังหางานทำก็พักที่นี่ไปก่อน ไม่ต้องเกรงใจลุงนะ… ”กังวานเสียงทุ้มช่างอบอุ่นหญิงสาวมองเห็นความเอื้ออารีและจริงใจที่ฉายประกายออกมาจากดวงตาของลุงพันน์ รู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ใกล้เขา“ขอบคุณค่ะ… ขอบคุณที่ช่วยหนู”สองมือกระพุ่มไหว้ซาบซึ้งใจ ค่อยๆ ขยับลงมาคุกเข่ากับพื้นแล้วก้มกราบลงมาที่ตักของลุงพันน์“ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้เอง บ้านของลุงก็กว้างขวางใหญ่โต อันที่จริงหนูอยากอยู่นานแค่ไหนก็ได้… ”เจ้าของบ้านกล่าวอย่างเปิดทาง…มือใหญ่เอื้อมลงมาแตะไหล่ของหญิงสาว ค่อยๆ โอบประคองให้หล่อนลุกขึ้นจากพื้นมานั่งลงบนโซฟาคุยกันต่อจากการคุยกันทำให้น้ำฝน
你可能也喜歡
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย73.0K 閱讀量ถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.6K 閱讀量ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.5K 閱讀量บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย
Me'JinJIn98.9K 閱讀量ไร้เดียงสาซ่อนร้าย
เย้ายวน77 閱讀量ขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน54 閱讀量เมื่อฉันตื่นขึ้นมาเป็นตัวประกอบในซีรีส์คุณธรรม
อาภาลดา125 閱讀量คู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า
KaiKitto45 閱讀量
