登入ทำเอาหญิงสาวตกใจ หล่อนพยายามจะขืนกายหนี ค่อยๆ ขยับจากตักลงมานั่งข้างๆ
เป็นจังหวะเดียวกับเจ๊หลินที่แอบมองอยู่ห่างๆ ถือโอกาสเดินเข้ามากระซิบข้างหูเสี่ยรุตน์
“คนนี้ห้ามพลาดนะคะเสี่ย… รับรองว่ายังสดยังซิง… ”
เจ๊หลินคะยั้นคะยอเมื่อเห็นว่าเสี่ยถูกใจน้ำหวาน
“เท่าไร… ”
เสี่ยรุตน์ไม่คิดว่าตัวเองจะถามคำถามนี้ออกมา อยากจะนึกโทษเหล้า โทษความเมา โทษความเปล่าเปลี่ยวที่เก็บกดอยู่ในอารมณ์
แต่ด้วยความเย้ายวนของหญิงสาวที่ได้เห็น ด้วยสัญชาตญาณของสัตว์นักล่าที่มีอยู่ในตัวผู้ชาย ก็ทำเอาพ่อม่ายอารมณ์เปลี่ยวที่ไม่ได้มีเซ็กส์มานานมากอย่างเขา รู้สึกคึกคักขึ้นมาอย่างประหลาด
“คนนี้หมื่นห้าค่ะเสี่ย แพงหน่อย แต่รับประกันว่าซิงร้อยเปอร์เซ็นต์… ”
เจ๊หลินตอบ ยืนยันคุณภาพสินค้า
“ได้… ”
เสี่ยรุตน์พยักหน้าไม่เกี่ยงราคา…
“จัดให้ค่ะ… ”
เจ๊หลินกระตุกยิ้มชอบใจ…
หล่อนรีบปิดจ๊อบด้วยการเปิดอีกห้องที่อยู่ลึกเข้าไปด้านใน เป็นห้องเล็กๆ ที่รู้กันว่าเตรียมไว้บริการลูกค้าวีไอพีทั้งหลาย
ข้างในมีเตียง มีตู้เย็นและห้องน้ำเอาไว้พร้อม ไม่ต่างจากห้องพักของโรงแรมขนาดเล็ก
ในเวลาต่อมา
เมื่อเข้ามาอยู่ภายในห้องด้วยกันสองต่อสอง เสี่ยรุตน์ก็เผยความหื่นออกมาทันที
เขารั้งร่างของหญิงสาวเข้ามากอดจูบอย่างหิวกระหาย ดึงเสื้อแขนกุดคอกว้างเปลื้องออกจากหัวไหล่ลงมากองอยู่ที่ต้นแขน ตาวาวมองสองเต้าอวบใหญ่มหึมาทะลักออกมาอวดสายตา
“โห… แม่คุณเอ๊ย… ”
เสี่ยรุตน์อุทานกับความงดงามตรงหน้า ทั้งขาวทั้งใหญ่แบบนี้เขาชอบนัก
หญิงสาวตกใจ อายที่ต้องเปลือยอกต่อหน้าผู้ชาย หล่อนถอยร่นจนแผ่นหลังชนเข้ากับฝาผนัง
เสี่ยตามเข้ามาจูบไซ้สองเต้า ทั้งบีบเคล้นและดูดนมสลับไปมาอย่างตะกละตะกลามจนหญิงสาวหายใจติดๆ ขัดๆ
“อู้ว… ยังเป็นสีชมพูจริงๆ… ”
เสี่ยรุตน์หมายถึงหัวนมที่ยังไม่เคยต้องมือและปากลิ้นของชายใดมาก่อน รีบกดริมฝีปากครอบดูดลนลานราวกับไม่เคยเจอมาก่อน
“อื๊อออ… ”
น้ำหวานพยายามข่มกลั้นเสียงร้อง ทว่ามันยิ่งทำให้เสี่ยรุตน์ชอบใจ กดใบหน้าซุกไซ้เต้าเนื้อพร้อมกับวนลิ้นรัดเลียรอบเม็ดทับทิมสีชมพู ชูชันขึ้นมาด้วยความสยิว กะซวกดูดลงมาถึงวงป้านลานหัวนมสีเนื้อ
จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ…
เสียงดูดเลียลนลาน ทำเอาเจ้าของเต้าเนื้อรู้สึกเสียวซ่าน สองขาสั่นเกร็งแทบยืนไม่ไม่อยู่
เสี่ยหื่นได้จังหวะ…
จึงรีบช้อนร่างน้อยๆ ขึ้นอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน พามาวางลงบนเตียงนอนที่อยู่ห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว
เมื่อขึ้นมาอยู่บนเตียง…
น้ำหวานจ้องมองเสี่ยรุตน์ถอดเสื้อผ้าจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน
ร่างของเขากำยำไปด้วยมัดกล้าม ผิวสีน้ำตาลคล้ำไม่ขาวเลี่ยน ยิ่งทำให้ชายคนนี้ดูสมชายชาตรี เส้นขนสีดำเป็นแพแผ่คลุมไปทั่วอก ยิ่งทำให้เขาดูเซ็กซี่
แต่สิ่งที่ทำเอาน้ำหวานตะลึง ก็คืออาวุธประจำกายยาวใหญ่ ตั้งลำตระหง่านขึ้นมาขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม
“โห… ”
น้ำหวานอุทานกับสิ่งที่เห็น…
ถึงกับยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง ใหญ่ขนาดนี้นึกว่าจะมีแต่ในหนังโป๊ ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นของจริงในวันนี้
สัญชาตญาณความกลัว…
ทำให้หล่อนหญิงสาวชักปลายเท้ากระถดกายหนีเข้ามาด้านในของเตียงนอนจนแผ่นหลังชนเข้ากับพนักหัวเตียง
ตกใจกับอาวุธประจำกายของเสี่ยรุตน์ที่มีขนาดมหึมา ยาวใหญ่อลังการพอๆ กับท่อนแขนของหล่อน
“ถึงกับตะลึงเชียวหรือ… ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอแฉะก่อนใส่… จะได้ไม่เจ็บ… ”
ไม่รู้ว่าปลอบหรือขู่…
ร่างกำยำเอื้อมมือคว้าข้อเท้าของน้ำหวาน ดึงร่างน้อยกลับมาที่ขอบเตียงพร้อมกับเอามือรวบสะโพก รูดขอบกางเกงขาสั้นดึงหลุดพรืดออกไปจากปลายเท้าน้อยๆ
“งืออออ… ”
น้ำหวานตกใจ…
ไม่คิดว่าชีวิตจะต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์น่าอับอายเช่นนี้ หล่อนทำท่าเหมือนจะร้องไห้ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ต้องมาเปลือยกายต่อหน้าผู้ชาย
“ฉันอยากเห็นของดี… ถ่างให้ฉันดูหน่อย… ”
เมื่อมีอารมณ์ เสี่ยรุตน์ผู้มีความหยาบคายดิบเถื่อนซุกซ่อนเอาไว้ ก็เผยตัวตนอีกด้านออกมา รีบเอื้อมมือเข้ามาโอบแผ่นหลังของหญิงสาว รั้งร่างน้อยเอาก้นมาวางหมิ่นที่ขอบเตียง
น้ำหวานอาย…
“งืออออ… ”
หล่อนหนีบหน้าขาแน่น ดูก็รู้ว่าไม่เต็มใจ ทำให้เสี่ยรุตน์ต้องเอามือแหกเข่าออกจากกัน ดันเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาขนานลำตัว
“อู้วววว… ”
ดวงตาของเสี่ยรุตน์เบิกโพลงมองกลีบสาวที่ยังเป็นสีชมพูสดสวย โหนกนูนคล้ายส้มโอสีชมพูสองกลีบประกบกันแน่น แอ่นอ้าเป็นร่องอยู่ท่ามกลางพงหญ้าสีดำระยับราวกับแพรไหม
“สวยมาก… ”
ภาพที่เห็นถึงกับทำให้เสี่ยรุตน์ตวัดลิ้นเลียริมฝีปาก ก่อนจะก้มลงกดจมูกจูบฟัดกลีบสาวอย่างเมามัน
“งืออออ… ”
เสียงของน้ำหวานสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้
“กลีบสวยมาก… ฉันชอบกลีบแบบนี้”
เสี่ยรุตน์สุดจะทนมองของดี…
รีบก้มลงปาดลิ้นเป็นจังยาวๆ เลียเสยขึ้นมาจากรอยแยะส่วนล่างขึ้นมาจนถึงปลายร่องกลีบส่วนบนที่มีเม็ดเสียวปูดนูนขึ้นมาตามแรงกระสัน
แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ…
เสี่ยลงลิ้นเบิร์นจนหญิงสาวดิ้นไปดิ้นมา
“ฮึ่กกก… อื้อ… ”
หล่อนพยายามกลั้นเสียงครางด้วยความอดทน โดนเขาเลียจนกระทั่งน้ำเสียวหลั่งไหลออกมาอย่างไม่อาจจะกดกลั้นเอาไว้ได้ ยอมรับว่าเสียวมาก เพิ่งรู้ว่าการโดนลิ้นเลียจุดอ่อนไหว มันเสียวขนาดนี้
น้ำฝนด่าแม่เลี้ยงอย่างเหลืออด“ก็เออสิวะ… มึงเพิ่งรู้หรือไงว่ากูใจร้าย… ”สาลี่ลอยหน้าลอยตาไม่สะทกสะท้าน “มานี่อีตัวร้าย… ”สาลี่ร่างท้วมใหญ่กว่าน้ำฝนมาก จึงดึงหญิงสาวมาจนเกือบถึงหน้าประตูห้องที่ตั้งใจว่าจะให้เสี่ยชัชเข้ามาจัดการ“ไม่นะ… ปล่อยหนู… ”และในขณะหญิงสาวกำลังดิ้นรนขัดขืนไม่ยอมให้แม่เลี้ยงดึงเข้าไปในห้องนอน จู่ๆ ประตูห้องก็ถูกเท้าใหญ่ถีบโครมจนเปิดออกจากกัน“ลุงพันน์… ”น้ำฝนร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ อาศัยจังหวะตอนที่สาลี่กำลังตกใจกับการปรากฏตัวของลุงพันน์ เพราะไม่คาดคิดว่าจะมีคนบุกเข้ามาช่วยในช่วงเวลาที่กำลังคับขันเช่นนี้ “รีบไปเถอะค่ะลุงพันน์… ”น้ำฝนเร่ง… ด้วยกลัวว่าถ้าเสี่ยชัชมาเจอเข้าคงหลีกเลี่ยงการปะทะกันไม่ได้ หล่อนไม่อยากให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ จึงรีบพากันหนีออกมาจากบ้านท่ามกลางสายตาของสาลี่ที่ยืนมองด้วยความตกใจ“หนูปลอดภัยนะ… ”ลุงพันน์ถามเมื่อพากันเข้ามาอยู่ในรถกระบะคันใหญ่จอดอยู่ใต้ร่มหูกวางข้างรั้ว“ปลอดภัยค่ะ… ”หญิงสาวกล่าวให้คนถามสบายใจ เขารีบสตาร์ทเครื่องไม่รอรีแล้วขับฝ่าเปลวแดดร้อนระอุของยามบ่ายออกไปสู่ถนนใหญ่ ทิ้งให้สาลี่เมื่อตั้งสติได้ก็ก้าวยาวๆ ออกมามอ
“ลุงพันน์คะช่วยหนูด้วย… แม่เลี้ยงล็อกประตูไม่ยอมให้หนูออกไปค่ะ… ”“อะไรนะ… ”พันนาตกใจมาก สาลี่ร้ายกาจไม่เลิก ครู่สั้นๆ ต่อมา“น้าสาลี่… เปิดประตูให้หนูเดี๋ยวนี้นะ… ”น้ำฝนวิงวอนเสียงอ่อน เมื่อแม่เลี้ยงเดินกลับเข้ามาในห้องรับแขก “ไม่ต้องหนีไปไหน… ตอนนี้เสี่ยชัชกำลังมา เป็นเมียน้อยเสี่ยชัชรับรองว่ามึงจะสบายไปทั้งชาติ… เสี่ยชัชชอบมึงมาก ทั้งรถทั้งคอนโดเขาจะซื้อให้ถ้ามึงไม่ดื้อ… ”สาลี่กล่าวด้วยสีหน้าสะใจ จ้องมองหน้าลูกเลี้ยงด้วยแววตาเยียบเย็นไร้ปรานี“ไม่นะ… หนูจะไม่มีวันทำอะไรบ้าๆ อย่างที่น้าสาลี่ต้องการอย่างเด็ดขาด… ”“เดี๋ยวก็รู้… รอให้ยาปลุกเซ็กส์ออกฤทธิ์ก่อนเถอะเดี๋ยวมึงก็จะสนุกไปกับเสี่ยชัช… ”ลาสี่ลอยหน้าลอยตา เอื้อนเอ่ยออกมาอย่างไม่เกรงกลัวบาปกรรม “ต่อไปนี้น้าสาลี่เลิกยุ่งกับชีวิตหนูเสียที… ”ผู้หญิงคนนี้ร้ายนัก…น้ำฝนรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ รู้ว่าตอนนี้ยาปลุกเซ็กส์ออกฤทธิ์แล้ว เพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆ มันก็เข้าไปพลุ่งพล่านอยู่ในกระแสโลหิตของหล่อนได้อย่างรวดเร็ว ยืนยันด้วยอาการร้อนผะผ่าวไปทั่วทุกสรรพางค์กาย ปลายหัวนมรัดตัวชูชันขึ้นมาเสียดสีกับเสื้อในจนเกิดความรู้สึกเสียวซ่านแปลบ
“มาคนเดียวใช่ไหม… ”เป็นเพราะว่าตอนที่รถของพันนามาถึงหน้าบ้านนั้น สาลี่กำลังเปิดเพลงแดนส์กระจายดังสนั่น เสียงเบสหนักกลบเสียงรถจนไม่รู้ว่าน้ำฝนเดินทางมายังไง“ค่ะ… หนูมาคนเดียว… ”หลังจากเกิดเรื่องในวันนั้น น้ำฝนก็ไม่ไว้ใจแม่เลี้ยงใจร้ายคนนี้“มาถึงเหนื่อยๆ… มาดื่มน้ำก่อน… ”สาลี่พูดหวานจนน่าแปลกใจ… หล่อนเดินมารินน้ำสีส้มอมชมพูในเหยือกแก้วตั้งอยู่บนหลังตู้เย็นมายื่นให้น้ำฝน“น้ำอะไรคะน้าสาลี่… ”ความระแวงทำให้หญิงสาวต้องถามก่อน“น้ำพั้นซ์ไม่เมาหรอกน่ะ… ”สาลี่ตอบ จ้องมองลูกเลี้ยงแสนซื่อยกแก้วขึ้นดื่มเข้าไปครึ่งแก้วแล้วแอบกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไหนคะ… ของที่พ่อฝากไว้ให้หนู… ”น้ำฝนตรงเข้าประเด็นด้วยไม่อยากเสียเวลา คิดว่าเมื่อได้ของที่ต้องการแล้วจะรีบกลับ“รอเดี๋ยวนะ”แทนที่จะเอาของที่ว่ามาให้…แต่สาลี่กลับเอื้อมมือคว้าโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมากดโทรหาใครบางคน เมื่อเห็นว่าสาลี่ดูมีผิดปกติเพราะหล่อนเดินหลบออกมาที่ด้านหลังห้องรับแขกตอนคุยโทรศัพท์ ทำให้น้ำฝนเห็นพิรุธจึงตามออกมาแอบฟัง“เสี่ยชัชคะ… ตอนนี้นังฝนมันมาที่บ้านแล้วค่ะ… ฉันให้มันดื่มยาปลุกเซ็กส์ผสมน้ำผลไม้เข้าไปแล้วค่ะ… เ
ในเวลาต่อมา…เมื่อมาถึงบ้านของน้ำฝน พันนาจ้องมองบ้านไม้หลังย่อมสภาพเก่าตั้งอยู่ท่ามกลางสวนลำไยเนื้อที่ร้อยกว่าไร่ ซึ่งตอนนี้ทั้งบ้านและสวนนั้นโดนโยกย้ายถ่ายเทกรรมสิทธิ์มาเป็นของสาลี่ผู้เป็นแม่เลี้ยงเรียบร้อยหลังจาก ‘พิชัย’ ผู้เป็นบิดาของน้ำฝนเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อปีก่อน“ลุงพันน์รออยู่ข้างนอกนะคะ… ”น้ำฝนหันมาบอกกับร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ในตำแหน่งคนขับ หล่อนยังไม่อยากให้ใครรู้ และไม่อยากต้องตอบคำถามว่าหายไปไหน ไปอยู่กับใครตลอดสามวันที่ผ่านมา“ได้… เดี๋ยวลุงรออยู่ตรงนี้ ถ้ามีอะไรรีบโทรหาลุงนะครับ… ”ดูจากแววตาก็รู้ว่าเป็นห่วง“ค่ะ… ”หญิงสาวพยักหน้า…หล่อนรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาดที่มีลุงพันน์อยู่ใกล้ๆ เขาจ้องมองหล่อนเดินเข้าไปในบ้านเมื่อร่างบอบบางของหญิงสาวลับไปจากสายตา ลุงพันน์ก็เคลื่อนรถมาจอดชิดกำแพงอีกด้านที่มีหูกวางต้นใหญ่แผ่กิ่งก้านร่มครึ้มช่วยบังแสงแดดร้อนเขาเอื้อมมือมาข้างเบาะนั่ง…ปรับเบาะค่อยๆ เอนลงมาอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน นั่งปัดหน้าจอโทรศัพท์มือถือรออยู่ในรถและระหว่างนั้นก็ได้คุยกับปาหนันผู้เป็นลูกสาวที่โทรเข้ามาพอดี ตอนนี้ปาหนันอยู่อเมริกา หลังจากเร
เขานึกชื่นชมน้ำฝน…หล่อนเพิ่งมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ได้เพียงไม่กี่วันก็จริง แต่ดูเหมือนว่าน้ำฝนจะรู้ใจเจ้าของบ้านทุกอย่างว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไร ซึ่งมันเกิดจากความเอาใจใส่และช่างสังเกตของน้ำฝน“ลุงพันน์คะ… วันนี้หนูขอกลับไปทำธุระที่บ้านนะคะ… ”น้ำฝนหมายถึงบ้านของหล่อนที่อำเภอเทิงซึ่งอยู่ติดกับอำเภอป่าแดด บ้านที่ต้องหนีมาหลังจากแม่เลี้ยงใจร้ายตัดสินใจจะเอาหล่อนแลกหนี้ทั้งที่มันเป็นบ้านของพ่อหล่อนซึ่งเป็นคนสร้างขึ้นมา แต่หลังจากพ่อเสียชีวิตบ้านก็ตกเป็นของแม่เลี้ยงที่ฮุบสมบัติเอาไว้ทุกอย่าง“ถ้าหนูกลับไปจะเป็นอันตรายไหม… ”พันนารู้สึกเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัย…จากที่ได้ฟังน้ำฝนเล่าเรื่องราวของครอบครัวให้ฟัง เขาก็รู้ว่า ‘สาลี่’ แม่เลี้ยงของหล่อนนั้นไม่ต่างอะไรจากพวกสิบแปดมงกุฎที่เข้ามาเพื่อปอกลอกพ่อของน้ำฝนที่กำลังเป็นพ่อม่ายเมียตายพอเข้ามาได้ก็หว่านเสน่ห์ด้วยมารยาหญิงให้หลงใหล และสุดท้ายเมื่อหลงจนหน้ามืดตามัวถอนตัวไม่ขึ้นก็ยอมยกสมบัติทั้งหมดให้กับเมียใหม่จนลืมไปว่าวันนี้ลูกสาวของตนต้องระหกระเหเร่ร่อนออกจากบ้าน ซ้ำยังเกือบโดนขายแลกหนี้“คงไม่เป็นไรค่ะ เมื่อวานแม่เลี้ยงเพิ่งโทรมาขอโทษหนูค่
“ลุงไม่คิดว่ายุคนี้แล้วยังจะมีคนคิดขายลูกกินเหมือนอย่างแม่เลี้ยงใจร้ายของหนู… โชคดีที่หนูหนีมาได้ทัน… ”พันนารู้สึกตกใจกับเรื่องราวที่ได้รู้ “หนูคงไม่กลับไปที่นั่นอีกแล้ว”เสียงสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้ ถ้าหล่อนโดนจับตัวขึ้นรถตู้ของเสี่ยชัชที่กำลังขับมารับตัว ป่านนี้คงโดนปู้ยี่ปู้ยำไม่เหลือชิ้นดี “ตอนนี้หนูอายุเท่าไรแล้วครับ”“ยี่สิบสองค่ะ”“บรรลุนิติภาวะแล้ว… ชีวิตเป็นของหนู หนูย่อมมีสิทธิ์ในชีวิตของตัวเอง… เรียนจบปริญญาตรีแล้วนี่นาน งั้นระหว่างนี้ที่หนูกำลังหางานทำก็พักที่นี่ไปก่อน ไม่ต้องเกรงใจลุงนะ… ”กังวานเสียงทุ้มช่างอบอุ่นหญิงสาวมองเห็นความเอื้ออารีและจริงใจที่ฉายประกายออกมาจากดวงตาของลุงพันน์ รู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ใกล้เขา“ขอบคุณค่ะ… ขอบคุณที่ช่วยหนู”สองมือกระพุ่มไหว้ซาบซึ้งใจ ค่อยๆ ขยับลงมาคุกเข่ากับพื้นแล้วก้มกราบลงมาที่ตักของลุงพันน์“ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้เอง บ้านของลุงก็กว้างขวางใหญ่โต อันที่จริงหนูอยากอยู่นานแค่ไหนก็ได้… ”เจ้าของบ้านกล่าวอย่างเปิดทาง…มือใหญ่เอื้อมลงมาแตะไหล่ของหญิงสาว ค่อยๆ โอบประคองให้หล่อนลุกขึ้นจากพื้นมานั่งลงบนโซฟาคุยกันต่อจากการคุยกันทำให้น้ำฝน







