Share

บทที่ 6

Author: C
last update Last Updated: 2024-11-22 00:41:56

ท่อนเนื้อสะอาดสะอ้านพองตัวขึ้นเมื่อได้สัมผัสอากาศเย็นฉ่ำ ไอรินเบนสายตาไปทางอื่นสักพัก ก่อนจะวกกลับมาหาสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

พลชเป็นชายหนุ่มที่รักสะอาดมาก เพราะความเรื่องมากทำให้เวลาที่มีความต้องการ วิลล์กับไมค์จะหาผู้หญิงมาให้ได้ยาก นั่นคือเหตุผลสำคัญที่พลชต้องการผูกปิ่นโตกับใครสักคนที่ถูกใจ

และไอรินคือคนนั้น

ถึงจะยังไม่ได้แตะต้อง แม้แต่ร่างกายภายใต้เสื้อผ้าที่เกะกะก็ไม่เคยได้เห็น แต่พลชกลับมั่นใจว่าเขาต้องถูกใจไอรินมากแน่ ๆ เธอฉลาด เรียนรู้ไว สอนง่ายและจำเก่ง อย่างเช่นตอนนี้

“อืม”

เสียงครางต่ำดังขึ้นในลำคอเพราะความรู้สึกพึงพอใจ เมื่อคืนเพิ่งสอนไปแท้ ๆ แต่วันนี้ไอรินกลับทำได้ดีไม่มีขาดตกบกพร่อง

มือนุ่มรูดรั้งท่อนเอ็นอุ่นขึ้นลงช้า ๆ เส้นเลือดที่ปูดโปนรอบ ๆ ทำให้ตัวตนของพลชดูน่าเกรงขาม ขนาดเกินมาตรฐานสำหรับคนที่มีเชื้อสายตะวันตกยิ่งทำให้ดูน่ากลัว ไอรินรู้ว่ามันยังตื่นตัวได้ไม่เต็มที่ แต่แค่นี้เธอก็เกือบจะกำได้ไม่รอบแล้ว

“ไอริน”

นิ้วหัวแม่มือบดคลึงกลีบปากนุ่มเบา ๆ มือของไอรินวิเศษมาก แต่ตอนนี้เขาต้องการอย่างอื่นมากกว่า

“อ้าปากออกสิ”

เลขาสาวทำตามอย่างว่าง่าย ริมฝีปากอวบอิ่มชุ่มชื้นด้วยลิปสติกมันวาวอ้าออกอย่างเชื่องช้า

“ลองดูดนิ้วดูก่อน”

พลชส่งก้านนิ้วยาวเข้าไปในโพรงปากนุ่มสองนิ้ว ไอรินมีท่าทีตื่นตกใจและต่อต้านในตอนแรก แต่เมื่อนิ้วทั้งสองเริ่มขยับเล่นกับเรียวลิ้นเพื่อสร้างความคุ้นชิน ท่าทางต่อต้านก็ลดน้อยลงและแทนที่ด้วยความวาบหวาม

ไม่อยากจะเชื่อ แค่นิ้วร้อน ๆ ที่ขยับไปมาในโพรงปากจะทำให้เธออ่อนระทวยได้ขนาดนี้

ไอรินช้อนดวงตาขึ้นจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของบอสหนุ่ม มือทั้งสองยังคงกอบกุมท่อนเนื้อร้อนผ่าวไว้แน่น ในขณะเดียวกันริมฝีปากก็เริ่มห่อตัว ดูดดึงนิ้วยาวเข้าออกตามสัญชาติญาณ

“คุณคงชอบทานไอศกรีมมาก” พลชเอ่ยขึ้นลอย ๆ ไอรินไม่เข้าใจว่าไอศกรีมมันมาเกี่ยวอะไรด้วย จนกระทั่งบอสหนุ่มเฉลยออกมา “ดูดนิ้วเก่งขนาดนี้ คงดูดไอศกรีมบ่อย”

“อื้อ ออสอะ”

“อืม พอแล้วไอริน” พลชบอกเสียงพร่า เขาเริ่มทนไม่ไหวแล้ว อยากสอดใส่ความแข็งขืนเข้าไปในโพรงปากอุ่นกระชับนั่นแทนนิ้วเต็มทน

ไอรินอ้าปากปล่อยก้านนิ้วยาวออก ดวงตาคู่สวยฉายแววรู้สึกผิดเมื่อนิ้วที่เคยสะอาดสะอ้านของบอสเต็มไปด้วยน้ำสีใสจากตัวเอง ทว่าพลชไม่ถือสา

“เริ่มจากเลียก่อนก็แล้วกัน”

มือใหญ่กอบกุมส่วนร้อนผ่าวแทนที่มือนุ่ม พลชรูดมันขึ้นลงช้า ๆ ท่าทางลามกแต่พอเป็นเขามันกลับน่ามอง ดูดี และมีเสน่ห์จนละสายตาไม่ได้

“แลบลิ้นออกมาสิไอริน”

ลิ้นสีชมพูยื่นออกมาอย่างว่าง่าย บอสหนุ่มหายใจติดขัดขึ้นมาทันตา ไอรินแค่ทำตามคำสั่งอย่างอ่อนเดียงสา แต่ท่าทางกลับดูยั่วยวนจนเขาแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว

แต่ไม่ได้ เขาต้องใจเย็น ย้ำเตือนตัวเองซ้ำ ๆ ว่านี่คือครั้งแรกของเลขาคนสวย เขาจะทำให้ไอรินเข็ดขยาดจนไม่อยากออรัลให้อีกไม่ได้

พลชอ้าขาออกกว้างเพื่อให้ไอรินขยับเข้ามาได้ใกล้กว่าเดิม เขามองลิ้นน้อย ๆ อย่างมาดหมาย ก่อนจะกดท่อนลำในอุ้งมือลงไปสัมผัสเบา ๆ

“อืม นุ่มมาก”

ลิ้นของไอรินนุ่มมาก ชื้นแฉะกำลังดี พลชบังคับให้ส่วนหัวอวบหยักสัมผัสกับอวัยวะสีหวาน เขามองตากับไอริน ค้นหาว่าเลขาสาวรู้สึกยังไงที่ได้ลิ้มลองรสชาติแปลกใหม่ครั้งแรก

ไอรินอธิบายความรู้สึกที่เกิดขึ้นไม่ถูก ส่วนที่สัมผัสเสียดสีกับลิ้นจะว่าอ่อนนุ่มก็ไม่เชิง แข็งขืนก็ไม่ใช่ มันไม่สามารถบรรยายออกมาได้ แต่ที่พอจะบอกได้คือพลชสะอาดมาก กลิ่นหอมสดชื่นทั้ง ๆ ที่เป็นส่วนอับทำให้เธอไม่รู้สึกรังเกียจเลย

ส่วนรสชาตินั้น..

“ซี้ดดด ไอริน”

ไอรินกระดกลิ้นขึ้นเลียเพื่อชิมรสชาติของบอสหนุ่ม แต่การกระทำใคร่รู้ของเธอทำให้พลชเกร็งตัวแน่น ส่งเสียงครางยาวออกมาเพราะไม่คิดว่าไอรินจะทำแบบนี้ด้วยตัวเอง เขายอมรับว่ามันรู้สึกดีแทบขาดใจ ไอรินไม่ได้เก่งกาจ ออกจะไร้เดียงสาด้วยซ้ำ แต่ความไร้เดียงสาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้นั่นแหละที่ทำให้พลชเก็บอาการไม่อยู่

เสียวแทบขาดใจ ใช้คำนี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ

“บอสคะ” เลขาคนสวยที่นั่งอยู่บนพื้นพรมช้อนตาขึ้นมองบอสหนุ่ม “ปล่อยมือได้ไหมคะ ไอรินอยากลองทำเอง”

สงสัยเลขาคนนี้อยากให้เขาขาดใจจริง ๆ

พลชปล่อยมือออก เขาปล่อยให้ไอรินเป็นฝ่ายที่ควบคุมเอง ส่วนตัวเขานั่งมองนิ่ง ๆ คอยดูว่าคนเก่งจะทำอะไรต่อไป

ไอรินกอบกุมท่อนเนื้อร้อนผ่าวอีกครั้ง มันขยายใหญ่กว่าก่อนหน้า ดวงตาคู่สวยช้อนขึ้นมองบอสหนุ่มที่แต่งตัวเรียบร้อยด้วยเสื้อผ้าราคาแพง มีแค่กางเกงที่ถูกรูดซิบลง

ถ้ามองจากประตู คงไม่รู้ว่าท่อนล่างของบอสที่น่าเกรงขามลามกแค่ไหน

“ทำสิไอริน”

“ค่ะ” ไอรินหลุบตาลง เธอกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอ ทำเป็นเก่งไปอย่างนั้นเอง เพราะความจริงแล้วเธอตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะกระเด็นกระดอนออกมาจากอกอยู่แล้ว

มือเรียวรูดรั้งท่อนเนื้อแข็งขืนช้า ๆ เส้นเลือดและเส้นเอ็นขรุขระให้ความรู้สึกจั๊กจี้ที่ฝ่ามือ ในขณะเดียวกันก็ให้ความรู้สึกวาบหวาม

ลิ้นนุ่มเริ่มแลบเลียอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ พลชสะดุ้งเกร็ง พาให้ไอรินรีบดึงลิ้นกลับด้วยความตกใจและคิดว่าตัวเองทำอะไรผิดไป

“บอสคะ”

“อย่าหยุด คุณทำดีแล้ว”

ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกใจฟู ไอรินมีกำลังใจเต็มเปี่ยม เรียวลิ้นยื่นออกไปอีกครั้ง สัมผัสและเลียวนส่วนปลายเป็นอย่างแรก

“อา...”

เก้าอี้ราคาแพงถูกกำแน่น พลชส่งเสียงคำรามออกมาจากในลำคอ เขาไม่จำเป็นต้องเก็บเสียง ในนี้ไม่มีใครนอกจากเขาและเลขาคนเก่ง

“ดี เลียแบบนั้นไอริน”

มือข้างหนึ่งเอื้อมไปจับรวบเส้นผมนุ่มเอาไว้ เพราะมันทำให้เขามองไม่เห็นว่าไอรินกำลังทำอะไรอยู่

“อืม ดีมาก”

เสียงครางต่ำยังคงดังออกมาอย่างต่อเนื่อง ไอรินเลียวนส่วนปลายที่พลชชื่นชอบไม่รู้เบื่อ รสชาติของเขาไม่ได้หวานฉ่ำและอร่อย แต่ก็ไม่ได้ย่ำแย่อะไร เธอกลับชอบความดิบนี้ด้วยซ้ำ

“ไอ ซี้ดด ไอริน”

ไอรินชะงักเล็กน้อย ดูเหมือนว่าส่วนนี้บอสจะชอบที่สุด เธอยืนยันความคิดตัวเองด้วยการใช้ปลายลิ้นเย้าแย่อีกครั้ง แล้วก็ไม่ผิดจากที่คิดไว้ เส้นผมของเธอถูกดึงแรงกว่าปกติ ท่อนเนื้อในมือเกร็งกระตุกด้วยแรงที่ไม่เบานัก

“บอสชอบตรงนี้เหรอคะ”

“ไอริน คุณ อืม”

ร้ายนัก

“บอสคะ อืม อร่อยจัง”

พอรู้ว่าทำให้เขาคลั่งได้ไอรินก็ยิ่งได้ใจ ลิ้นน้อย ๆ พยายามเย้าแหย่รูเล็ก ๆ นั้น ก่อนจะค่อย ๆ ขยับออกห่างช้า ๆ จนเกิดเป็นเส้นสายสีใสที่ยืดติด..

..และขาดออกจากกันในที่สุด

“อาา!” เขาจะตายอยู่แล้ว

อยากจับไอรินขึ้นมาพาดกับโต๊ะทำงานแล้วกระแทกแรง ๆ ใจจะขาด อยากทำให้เธอรู้ว่าอย่ายั่วกันแบบนี้ แต่เพราะพลชรับปากแล้วว่าจะยังไม่ทำ เขาก็ไม่อยากผิดสัญญา

“ไอริน อมมันเข้าไป เร็วเข้า”

ปากอิ่มอ้าออกกว้างมากเท่าที่จะทำได้ เธอกลืนกินส่วนใหญ่โตที่คับแน่นจนปากแทบฉีกช้า ๆ เข้าไปได้เพียงครึ่งหนึ่งของส่วนหัวคนสวยก็น้ำตาคลอด

ไอรินช้อนตาขึ้นขอความเห็นใจ แต่พลชกลับส่ายหน้าแล้วกระดกเอวขึ้นเบา ๆ

“เก่งไม่ใช่เหรอ ทำให้ผมแตกใส่ปากคุณให้ได้สิ”

เหมือนถูกท้าทาย ไอรินไม่ยอมแพ้ให้บอสหัวเราะเยาะแน่ ๆ ปากอิ่มพยายามอ้ากว้างกว่าเดิม ถึงจะเมื่อยกรามมากแต่ถ้าเอาชนะบอสได้ก็น่าสนุกดี

ส่วนหัวผลุบหายเข้าไปในโพรงปากนุ่ม พลชหอบหายใจหนัก ริมฝีปากของเลขาสาวกระชับแน่น แน่นจนอดจินตนาการไม่ได้ว่าส่วนที่เขายังไม่ได้เห็นจะคับแน่นกว่าแค่ไหน

“เปิดคอ คุณจะได้รับผมได้มากขึ้น”

ไอรินพยายามทำตามอย่างยากลำบาก ลำพังแค่ต้องอ้าปากกว้างจนปวดกรามก็แย่อยู่แล้ว เธอยังต้องพยายามเปิดลำคอเพื่อรับความยาวของเขาให้ได้อีก

ไม่รู้ว่าจะมีเยอะอะไรนักหนา ทั้งใหญ่ทั้งยาวแบบนี้จะฆ่าเธอหรือยังไง

ดูสิ เธอพยายามขนาดนี้ยังเข้ามาได้แค่ครึ่งเดียวเอง

“สายตาของคุณกำลังต่อว่าผมอยู่” พลชเอ่ยอย่างขบขัน เขาไม่ถือสากับเรื่องเล็กน้อยอยู่แล้ว ขอแค่ทำหน้าที่ดีก็เพียงพอ “ได้แค่ไหนก็แค่นั้นไอริน ไม่ต้องฝืน”

ไอรินใช้เวลาปรับตัวสักพักกว่าจะคุ้นชิน เมื่อทุกอย่างลงตัวโพรงปากนุ่มก็เริ่มขยับ เธอไม่รู้ว่าต้องทำยังไง แต่คงไม่ต่างจากตอนที่ใช้มือทำ

รูดเข้ารูดออกแบบนี้ บอสจะชอบหรือเปล่า

“อาา”

ไม่ต้องถามก็พอจะรู้คำตอบ เพราะเสียงครางของพลชบอกทุกอย่างหมดแล้ว ไอรินทำหน้าเหยเก เหมือนว่าบอสจะใหญ่ขึ้นอีกแล้ว เธอชักไม่แน่ใจว่าเขาจะใหญ่ได้ถึงเท่าไหร่ และเริ่มกลัวว่าปากจะฉีกเข้าจริง ๆ

“ไอริน เร็วหน่อย ผมจะไม่ไหวแล้ว”

ความอดทนของเขาต่ำขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่พลชไม่อยากหาคำตอบ เขาแค่มีความสุขมากกับสิ่งที่ไอรินทำให้ เธอไม่ได้ร้อนแรงเชี่ยวชาญเหมือนคนอื่น ๆ แน่ล่ะเพราะเธอไม่เคย แต่คงเพราะความไม่เคยของไอรินนั่นแหละ ที่ทำให้พลชตื่นเต้นและเสร็จง่ายกว่าปกติ

ผู้ชายน่ะ ต่อให้ปากจะพูดว่าไม่สนเรื่องความบริสุทธิ์ของผู้หญิงแค่ไหน แต่พอรู้ว่าได้เป็นคนแรกก็อดจะภูมิใจไม่ได้ มันคือสัญชาติญาณที่พลชไม่ได้อยากมี

แต่เพราะเขาคือผู้ชาย เขาหนีธรรมชาติความนึกคิดพวกนี้ไม่ได้

“ซี้ดด ไอริน ผมแตกใส่ปากคุณได้หรือเปล่า”

.

.

.

.

.

TBC
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (2)
goodnovel comment avatar
สายรุ้ง โนนใหม่
ดีมากค่ะ ติดตามอ่านนะค่ะ
goodnovel comment avatar
Nara Kul
ดดดดดดดดดด
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ขย้ำรักเลขา NC-20   บทที่ 254

    “ปะป๊าหล่อที่สุด” จู่ ๆ พาดาก็พูดขึ้น อินทัชรู้ทัน เขาหลุบตามองถ้วยไอศกรีมที่หมดเกลี้ยงแล้วส่ายหน้า“ไม่ต้องเลยครับ ปะป๊าไม่ให้เพิ่มนะครับ”“บู้ว! ปะป๊ารู้ทันอีกแล้ววว”..ช่วงเย็น คุณหมอได้รับสายจากอลิษาว่างานยังไม่เสร็จ และอาจจะกลับบ้านดึก ให้อินทัชพาลูกเข้านอนก่อนได้เลย คนเป็นสามีได้ยินแบบนั้นก็

  • ขย้ำรักเลขา NC-20   บทที่ 253

    อินทัชขับรถไปที่โรงเรียน เขารีบรับขุนเขาพาดาขึ้นมาเพราะไม่อยากให้ลูกรอนาน และก็เป็นไปตามคาด ทันทีที่ขึ้นมาบนรถพาดาก็ทวงไอศกรีมจากปะป๊าทันที“ไอติม ไอติม”“ค่ะ เดี๋ยวปะป๊าพาไป แต่ตอนนี้พาดาต้องเบาเสียงหน่อยนะคะ น้องนอนอยู่”“พาดาขอโทษค่ะ โอ๋ ๆ นะสายหมอก หลับน้า”“คาดเข็มขัดกันด้วยครับ ไม่อย่างนั้นอดไ

  • ขย้ำรักเลขา NC-20   บทที่ 252

    (น้องหมอกต้องทานนมตอนเที่ยงนะคะ พี่อินเอาออกมาอุ่นก่อน อย่าลืมเหยาะหลังมือเทสอุณหภูมิด้วยนะคะ)“ครับ” อินทัชหนีบมือถือด้วยไหล่ มือทั้งสองข้างหยิบนมที่ภรรยาปั๊มเอาไว้ออกมาจากตู้แช่เพื่อเตรียมอุ่น “ลิษาไม่ต้องห่วง ประชุมต่อเถอะครับ”(พี่อินไม่เคยต้องอยู่กับลูกตามลำพัง ลิษากลัวว่าพี่จะเหนื่อยเกินไป)“ไ

  • ขย้ำรักเลขา NC-20   บทที่ 251

    “เตเต้ว่าพาดาอ้วน บอกว่าของขวัญว่าขี้โรค”“เตเต้คะ” ได้ฟังแบบนั้นคุณครูจึงกดเสียงต่ำ เด็กชายตัวกลมเริ่มเกรงกลัวเพราะครูตัวสูงกว่ามาก“กะ ก็จริงนี่คับ”“เตเต้คะ” คุณครูย่อตัวลงให้เท่ากับส่วนสูงของเด็กชาย “พูดถึงรูปร่างคนอื่นแบบนั้นไม่ดีเลยนะคะ จะอ้วน จะผอม เราก็ไม่มีสิทธิ์ไปว่าเขา ขอโทษเพื่อนนะคะ”“ไ

  • ขย้ำรักเลขา NC-20   บทที่ 250

    “ใช่แล้วค่ะ วันนี้มีข้าวผัดเบคอนของโปรดของหนู พี่ขุนหม่ำได้เลยครับ ส่วนพาดาเอาผ้ามาคลุมก่อนนะ เดี๋ยวจะเลอะเสื้อนักเรียน”พาดาทำตามที่หม่าม้าบอกอย่างแข็งขัน มือป้อม ๆ หยิบจับทุกอย่างอย่างคล่องตัวเพราะถูกฝึกให้ทำตั้งแต่เริ่มเข้าโรงเรียน มื้อเช้าเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับเสียงพูดคุยของพาดาจนจบมื้ออาหาร คุณปู

  • ขย้ำรักเลขา NC-20   บทที่ 249

    เสียงนกร้องจิ๊บ ๆ ดังปลุกตอนหกโมงครึ่ง ตรงเวลาไม่ขาดไม่เกิน ร่างอวบอ้วนที่ตื่นเต็มตานอนตากลมแป๋วบนเตียงนุ่ม ซุกตัวในผ้านวมผืนหนาที่หอมและอบอุ่น ไม่มีทีท่าว่าจะลุก แต่ก็ไม่ได้หลับต่อสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เริ่มต้นกิจกรรมตามปกติ แต่ใครบางคนกลับนอนนิ่ง ราวกับไม่ต้องการลุกไปทำอะไรทั้งนั้นไม่ใช่เพราะขี้เกีย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status