เชลยทรายสีเพลิง

เชลยทรายสีเพลิง

last update最終更新日 : 2025-12-29
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
68チャプター
952ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

นางเอกเก่ง

ดื้อรั้น

รักแรกพบ

เขา... สุลต่านผู้ปกครองประเทศอันมั่งคั่งและร่ำรวย เธอ... นักฆ่าสาวที่หมายเอาชีวิตเขา เรื่องราวสลับซับซ้อนในอดีตเริ่มเปิดเผยขึ้นมาอีกครั้ง

もっと見る

第1話

1

يقولون إن الحياة عادلة.

لكن من عاشها حقا يعرف أن العدالة ليست سوى كلمة جميلة نرددها كي نتحمل الفوارق التي نراها كل يوم.

فالعالم، في نظر بطلتنا، لم يكن أكثر من كعكة ضخمة مقسمة إلى طبقات؛ طبقة فوق طبقة، وكلما ارتفعت إلى الأعلى، صار الهواء خانقا وصارت الأبواب أكثر صعوبة في الفتح.

في القاع، هناك الطبقة الكادحة.

أناس يستيقظون قبل الشمس، يركضون خلف أرزاقهم، ويعودون إلى بيوتهم منهكين، لكنهم يملكون شيئا لا يمكن شراؤه بسهولة؛ دفء العائلة، ضحكات الأطفال، وجلسات الشاي التي تجمعهم حول مائدة صغيرة وكأنها مملكة كاملة.

لم يكونوا يملكون الكثير، لكنهم كانوا يعرفون قيمة ما يملكون.

ثم تأتي الطبقة المتوسطة.

أناس لا يموتون جوعا، ولا يعيشون في القصور، لكن لديهم سقف فوق رؤوسهم، وطعام على موائدهم، وربما سيارة وبعض الكماليات، لكن أعينهم لا تكف عن الصعود.

ينظرون إلى من هو أعلى منهم.

يقارنون.

يحلمون.

ويحسبون دائما كم يحتاجون من المال كي تصبح حياتهم شبيهة بحياة أولئك الذين يرونهم على شاشات هواتفهم.

أما في القمة... فهناك عالم آخر تماما.

عالم الأغنياء.

الطبقة البرجوازية والرأسمالية التي لا تحتاج إلى الركض خلف شيء؛ لأن كل شيء يركض إليها.

أموال موروثة.

شركات.

قصور.

سيارات فاخرة.

سفر حول العالم.

وأسماء عائلية تفتح الأبواب قبل أن يطرق أصحابها عليها.

كانوا يولدون وفي أيديهم مفاتيح الحياة، لا يعرفون معنى أن تحلم بشيء ثم تحسب ما إذا كان راتبك يسمح لك بشرائه، ولا يعرفون معنى أن تؤجل تلبية رغبة ما لأن فاتورة الكهرباء أهم.

كل شيء كان متاحا.

وربما لهذا السبب تحديدا، كان بعضهم يشعر بالفراغ.

حين تصبح الأشياء التي يحلم بها الآخرون عادية في حياتك، تفقد الكثير من الأشياء بريقها.

سيارة جديدة؟ يمكن شراؤها.

سفر؟ متى شئت.

مطعم فاخر؟ احجز الطاولة.

جامعة مرموقة؟ الأبواب مفتوحة.

بيت جديد؟ هناك أكثر من خيار.

حتى الأحلام، بالنسبة إليهم، كان يمكن شراؤها.

وهكذا عاش بعضهم داخل أبراجهم العاجية، بعيدين عن صخب الطبقات الأخرى، لا تتقاطع طرقهم معها إلا في مناسبات عابرة.

وفي هذا العالم المتناقض، كان بطل قصتنا قد ولد في أعلى السلم.

لم يكن يعرف معنى أن يبدأ من الصفر.

كل شيء كان ينتظره.

اسم عائلة قوي.

مال.

نفوذ.

مستقبل مضمون.

لكن بطلتنا؟ كانت من عالم آخر تماماً.

من المغرب في مدينة تطوان، وُلدت في أسرة متوسطة؛ أب شمالي وأم من الدار البيضاء، عائلة بسيطة تعيش بكرامة، وتعرف كيف تدبر أمورها دون أن تمد يدها لأحد.

كان بيتها متواضعا، حياتها عادية لكن أحلامها لم تكن كذلك، كانت عيناها دائما معلقتين بالسماء.

كلما فتحت هاتفها ورأت فتاة من طبقة الأثرياء تتجول في باريس، أو شابا يصور سيارته الفاخرة، أو عائلة تقضي عطلتها في منتجع لا ف حتى اسمها...

كانت تشعر بشيء يحترق داخلها.

لم تكن تكتفي بالإعجاب.

كانت تغار وتغضب وتتساءل: لماذا هم؟ وليس أنا؟

ومع مرور الوقت، تحول الحلم إلى هوس، لم تعد تريد حياة أفضل فحسب، كانت تريد أن تصبح واحدة منهم، بأي طريقة وبأي ثمن.

ولم تكن تعرف بعد أن الطريق إلى القمة قد يجعل الإنسان يخسر أشياء لم يكن يتخيل يوما أنه قادر على خسارتها.

في أحد صالونات الخياطة، كانت رائحة الشاي بالنعناع تختلط برائحة القماش الجديد والعطور النسائية.

جلست امرأتان متقابلتين حول مائدة صغيرة، وبينهما صحن من الحلويات المغربية.

قالت الأولى وهي تمد يدها نحو كأسها: "أيتها الخائنة! اسكبي لي كوب ٱخر من الشاي، لقد اشتقت حقاً لدردشاتنا يا صديقتي!"

ضحكت الثانية وهي تصب لها الشاي."أين غبتِ أيتها المرأة! لم نرك منذ دهور، بل توقفتِ حتى عن القدوم لتعديل ملابسك، ما سبب هذا الغياب كله؟"

وضعت المرأة الكأس أمامها وتنهدت بعمق: "لنستر الأمر يا أختي..."

ومدت لها طبق الحلويات، "أنا وحدي في مواجهة تلك المصيبة التي ابتلاني الله بها!" قالت مليكة أو ملاك كما اعتادت أن تناديها صديقاتها وهي ترفع يدها إلى جبهتها في حركة استسلام.

"طوال اليوم وأنا أركض خلفها وكل مالي يذهب عليها أريدها فقط ألا تشعر بالنقص أمام صديقاتها، لكن ماذا أفعل وهي لا تعرف إلا الماركات؟ تشتري شيئاً جديدا اليوم، وغداً تراه قديماً!"

ضحكت صديقتها بخفة.

ثم تابعت الأم وهي تهز رأسها: "هي الآن في السابعة عشرة من عمرها، وستبلغ الثامنة عشرة قريباً، تريد أن تعبر عن نفسها، وأن ترتدي ما يحلو لها، وتخرج كما تشاء، وتسافر وكأنها امرأة في الثلاثين من عمرها!"

أجابت الصديقة بهدوء: "هذه هي فترة المراهقة."

"هذه ليست مجرد مراهقة؛ هذه حرب!" طرقت ملاك بیدها على الطاولة.

وتابعت بنبرة محبطة: "هي وأبوها أصبحا كقط وفأر، هو يقول يميناً، وهي تقول يساراً، يأمرها بشيء فتفعل العكس فقط لتثبت له أنها تستطيع.

"وأنتِ؟" أجابت ملاك بابتسامة متعبة: "أنا حاول أن أظل على الحياد، أحاول امتصاص غضبها لتقترب مني وتخبرني بما يدور في ذهنها." توقفت قليلاً، ثم أضافت بنبرة ساخرة: "لكنها أذكى مما ينبغي، لا تخبرني إلا بما تريد مني أن أعرفه، وكل مرة أكتشف خدعة جديدة."

ضحكت صديقتها مرة أخرى. "يبدو أن ابنتك تعرف كيف تتعامل مع والدتها."

"لا تضحكي!" أشارت ملاك حول المحل. "أنا أنفق كل دخل هذا الصالون تقريباً عليها!" وتابعت ملاك بصوت يرتفع من شدة الاستياء: "ولو أغلقت الصالون، فلن يدفع لي أبوها حتى ربع درهم مقابل الأموال التي أنفقتها عليها!"

أشارت صديقتها بلطف: "لكنه أبوها."

قالت ملاك بصوت منخفض: "أنا أدرك ذلك، ولا أطلب منه أن يتركها بلا شيء، لكنني أريدها أن تفهم أننا لسنا أثرياء كما تظن." ثم انحنت أقرب "أبوها رجل عسكري، وأنتِ تعرفين كيف يكون العسكريون – الأوامر هي الأوامر، لا مجال للنقاش أو التسوية، حتى مع زوجته."

تنهدت بعمق: "وأنا واقعة بين نارين."

ابتسمت صديقتها وقالت: "هذه مرحلة حرجة يا عزيزتي، ابنتك تمر بمرحلة صعبة، لذا حاولي ألا تكوني صارمة معها كثيراً، خاصة أنها طفلتك الوحيدة."

أطلقت ملاك تنهيدة طويلة ومجهدة: "آه يا أختي..." ثم توقفت وتمتمت بصوت منخفض: "المشكلة أنها تريد أن تكبر بسرعة أكثر من اللازم، كل شهر تريد تغيير شيئ في مظهرها، وكل يوم تذهب إلى الصالون لتصفيف شعرها ووضع المكياج، ثم تقول لي: ابقي بعيدة، أنا أعرف ما أفعله!"

ضحكت صديقتها: "لأنها جميلة وتلفت الانظار."

"هذا هو السبب بالذات الذي يجعلني قلقة عليها!"

ضربت ملاك كفاً بكف، ثم اقتربت من صديقتها وخفضت صوتها كأنها تتحدث عن سر خطير.

"الفتاة تجذب الانتباه دون حتى أن تدرك ذلك وفوق ذلك، تمتلك تلك الحركات، والمشية المتغنجة، وطريقة اللبس تلك... إنها تطير يا أختي، تطير"

وضعت صديقتها كأس شاي أمامها: "دعيها وشأنها؛ ما زالت صغيرة."

اتسعت عيناها ملاك دهشة: "صغيرة؟! هي مقتنعة أنها تفهم كل شيء، وأننا جميعا مجموعة من المغفلين، تعتقد أنها الشخص الوحيد الذكي والراقي، بينما ما زلنا نعيش في العصر الحجري!"

تنهدت بحرقة وهي تستند إلى مقعدها. "بصراحة، أتمنى أن تتزوج قريباً، لكي أرتاح من صداعها المستمر."

قبل أن تتم جملتها، توقفت ملاك فجأة.

التفتت عيناها نحو باب الصالون، فانحنت أقرب إلى صديقتها بينما انخفض صوتها إلى همسة حادة.

"آه... ها قد وصلت العروس."

استدارت بسرعة نحو صديقتها، وقد تحول تعبير وجهها من الاستياء إلى تحذير محموم.

"غيري الموضوع فوراً! إن سمعتِني أتحدث عنها، ستعتبرني عدوتها الرسمية ونبدأ حرباً جديدة لا تنتهي!"

في تلك اللحظة بالذات، ظهرت غيثة عند الباب.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
68 チャプター
1
งานเปิดตัวห้างสรรพสินค้าชื่อดังรายล้อมไปด้วยบรรดานักข่าวสื่อมวลชน และประชาชนที่รอเข้าเฝ้าสุลต่านรอฮิม โอมาร์ ไซกีมูร์ ซัสดินละห์ สุลต่านผู้มีพระปรีชาสามารถและเป็นที่รักยิ่งแก่ประชาชนทั้งหลายในประเทศโอซาเนียโอซาเนียถือว่าเป็นประเทศในกลุ่มอาหรับที่มีเศรษฐกิจเจริญรุ่งเรืองมากที่สุดประเทศหนึ่ง เกิดจากชนเผ่าอาหรับ 5 เผ่ามารวมตัวกัน อันอุดมไปด้วยทรัพยากรน้ำมัน สร้างรายได้มหาศาลในดินแดนทะเลทรายอันแห้งแล้ง เพียบพร้อมด้วยท่าเทียบเรือและห้างปลอดภาษี หรูหรามั่งคั่งด้วยตึกระฟ้าดั่งวิมานจากดินแดนที่เคยแห้งแล้งของชนเผ่าทะเลทรายในอดีตกลับกลายเป็นเมืองศิวิไลซ์เพียงไม่กี่ปีเมื่อรวมประเทศ... ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลเดินทางเข้ามาลงทุน พักอาศัย ชอปปิงและท่องเที่ยวสุลต่านหนุ่มตัดริบบิ้นเปิดตัวห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ก่อนจะมีเสียงปรบมือร่วมแสดงความยินดีอย่างกึกก้องไปทั่วทั้งอาณาบริเวณเรือนร่างสูงสง่าของสุลต่านรอฮิมในวันสามสิบต้นๆ รวมทั้งใบหน้าอันหล่อเหลาตามเชื้อสายหนุ่มอาหรับทำให้เป็นที่หมายปองของสาวๆ มากมายสุลต่านรอฮิมหันใบหน้าหล่อเข้มคมสันไปโบกมือแย้มยิ้มกับพสกนิกรที่มาคอยเข้าเฝ้าชื่นชมพระบารมี ผิวขาวเ
続きを読む
2
“เรายินดีมากสหายรัก ปีนี้คงมีอะไรพิเศษอีกเป็นแน่ แต่ท่านมีอะไรน่าประหลาดใจทุกปีสินะ”สุลต่านอีซาพูดยิ้มๆ ก่อนหันไปมองใบหน้านวลผ่องของมเหสีคู่กาย เขายังจำได้ว่าเมื่อปีที่แล้วเขามาด้วยความเบื่อหน่ายไม่ค่อยสุขใจนักเพราะถูกดึงมาจากราชกิจสำคัญมากมายที่ทำอยู่เพราะเพื่อนรัก... เขาจึงมิอาจขัด แต่ก็ไม่เสียใจสักนิด หากเขาพลาดโอกาสการที่จะมางานวันเกิดของสหายรักในปีที่แล้ว คงไม่ได้พบกับนักร้องสาวเสียงดี นักเต้นงดงามอย่างมาเลย์น่า และหญิงสาวที่ครอบครองใจเขาได้เช่นนี้“เราให้ท่านการิมเป็นผู้คัดเลือกนักแสดงเช่นเดิม ปีนี้ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมายหรอกสหาย”รอฮิมตอบยิ้มๆ ก่อนยกน้ำชาขึ้นตรงหน้าเพื่อเชิญเพื่อนรักและมเหสีดื่มด้วยกันแขกผู้มีเกียรติในงานเริ่มรับประทานอาหารกันอย่างพร้อมเพรียง อาหารรสเลิศที่ต่างปรุงสรรปั้นแต่งไม่เคยทำให้แขกเหรื่อต้องตำหนิรสชาติเลยสักครั้งมีแต่จะเยินยอถึงความเอร็ดอร่อยอย่างไม่ขาดปาก การสนทนาอย่างออกรสพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องงานและการลงทุนเป็นส่วนใหญ่ มีการบรรเลงเพลงแรกด้วยนักร้องสาววัยกลางคนซึ่งถูกเชิญมาในงานวันพระราชสมภพทุกปี“จะกี่ปีกี่ปีนางก็ยังร้องเพลงไพเราะเสนาะหูเช่นเดิม”
続きを読む
3
รอฮิมกลืนน้ำลายลงสู่ลำคอที่แห้งผากด้วยความกระหาย เขาต้องการเธออย่างไม่มีเหตุผล อกเขาร้อนรุ่มลามไปทั้งเนื้อทั้งตัวเหมือนร่างแทบลุกเป็นไฟ... สรุปแล้วหล่อนเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบอย่างไม่น่าเชื่อจังหวะการเต้นแบบยั่วยวนแสนเซ็กซี่ ทำให้แขกเหรื่อหยุดการสนทนาอย่างถาวร ขณะที่นักแสดงมากความสามารถกำลังโยกย้ายเรือนร่างงดงามบนเวทีเบื้องหน้าสะกดผู้ชมทุกคนอยู่ในห้วงภวังค์การเต้นแบบลาตินเป็นการแสดงให้เห็นถึงความเป็นมนุษย์ได้อย่างโดดเด่นชัดเจนทุกท่วงท่าที่ปรากฏออกมาล้วนบ่งบอกถึงเอกลักษณ์เฉพาะตน แสดงออกถึงความมีวัฒนธรรม ซึ่งส่วนใหญ่จะเต้นกันในงานเลี้ยงฉลอง จังหวะดนตรีเร้าใจ สนุกสนาน สื่อในหลายๆ ด้าน ทั้งความสง่างามดึงความเซ็กซี่ในตัวออกมา มีการผสมการเต้นหลายๆ ท่าเสียงปรบมือดังกึกกักพร้อมเสียงถอนหายใจเมื่อการแสดงชุดสำคัญจบลง รอฮิมมิได้ต่างจากบรรดาแขกเหรื่อเมื่อจำต้องลดกล้องลงจากมือ“ถึงกับถอนใจเลยรึสหายรัก” อีซาอดจะล้อเสียไม่ได้“ดูเอาเถิดมาเลย์น่า สหายของเรามีแต่ล้อเลียนเราเสียอย่างนั้น”รอฮิมแก้เก้อโดยการหันไปฟ้องมเหสีคู่กายเพื่อนรัก เรียกเสียงหัวเราะชอบใจจากอีซาได้ทันทีทันใด“หามิได้เพคะ แต่เจ้
続きを読む
4
เธอไม่ได้บอกถึงเหตุผลที่แท้จริงเพียงว่ามาสมัครคัดเลือกเป็นนักแสดงหน้าพระที่นั่ง จะไปเยี่ยมท่านเมื่อสิ้นสุดงาน โดยไม่ต้องให้ท่านรอ เพื่อไม่ให้ท่านเป็นห่วงไปมากกว่านี้ฟาตินดึงความคิดทุกอย่างกลับมายังปัจจุบันอีกครั้ง แม้จะพยายามสงบจิตใจเพียงใด บอกตัวเองว่าเธอไร้ความหวาดหวั่น เกรงกลัวในสิ่งที่ทำ แต่มีจุดเล็กๆ เกิดขึ้นในใจตระหนักให้เธอรู้ว่ามันไม่ใช่ทั้งหมด มันมีหลายอย่างที่ทำให้เธอกลัว“คุณลุงคะ มันจะจบแล้วค่ะ หนูไม่คิดว่าจะสามารถรอดชีวิตออกไปจากที่นี่ได้ หนูขอแค่สังหารคนที่ฆ่าพ่อหนู แล้วหนูจะตามไปหาคุณพ่อ คุณแม่ และคุณลุงนะคะ”ฟาตินหลับตาลง นึกย้อนไปถึงครอบครัวอันแสนอบอุ่น บิดา มารดา ท่านสอนให้เธอเข้มแข็ง โอบกอดเธอเสมอเพื่อแสดงความรักอันเปี่ยมล้น แต่ท่านต้องมาจากเธอไปอย่างไม่มีวันกลับเมื่อสิบกว่าปีก่อนเธอหวังลึกๆ ว่ามารดาจะติดตามเธอกับลุงไปอยู่ที่สหรัฐ แต่เปล่าเลย เวลาล่วงเลยไปหลายปี เธอถึงได้ทราบว่ามารดาสิ้นแล้ว และเธอไม่มีโอกาสเจอท่านอีกถ้อยคำของมารดายังก้องอยู่ในหูเมื่อนึกย้อนไปเมื่อสิบปีก่อน...“ฟาไปอยู่กับลุงโนอาห์ที่สหรัฐฯ นะลูก แม่จะตามไปอีกที”“ทำไมแม่ไม่ไปพร้อมหนูล่ะคะ”“แม่ม
続きを読む
5
รอฮิมแสร้งถาม อยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะตอบว่ากระไรเมื่อชวนคุยก็ผายมือเชื้อเชิญให้เธอรับประทานอาหารบนโต๊ะ ฟาตินกวาดสายตามองโต๊ะอาหารหรูอลังการ ทุกอย่างล้วนเป็นทองคำเหลืองอร่ามทั้งถ้วย จาน มีด ส้อม และช้อน จะยกเว้นก็เพียงแก้วเท่านั้นที่มิได้ทำจากทองคำ“เพคะ หม่อมฉันมีเชื้อสายอาหรับ”หญิงสาวตอบรับ หยิบมีดกับส้อมมาถือเอาไว้ เมื่อถูกเชื้อเชิญให้ทานสเต็กขาแกะเลิศรส ระหว่างทานอาหารสายตา อดจะเหลือบมองผนังตำหนักที่เป็นลวดลายวิจิตรงดงามเสียไม่ได้ส่วนที่นั่งอยู่ ด้านบนเป็นโคมไฟสุดหรู ข้าวของทุกอย่างมีราคาแพง หากใครขโมยไปสักชิ้นคงจะขายกินสบายไปหลายเดือน“แม่หรือพ่อของเธอล่ะ”เขาชวนสนทนา ความเป็นกันเองของสุลต่านหนุ่มทำให้ฟาตินรู้สึกหายใจคล่องขึ้น คลายความอึดอัดไปได้มาก เขาชวนเธอคุยจนเธอเผลอไผลเกือบลืมภารกิจสำคัญไปโดยปริยาย“บิดาเพคะ แต่ท่านสิ้นแล้วเมื่อตอนที่หม่อมฉันยังเล็กๆ”เธอพูดเสียงแข็งขึ้นเมื่อเอ่ยถึงบิดา ก่อนจะจางหายไป หญิงสาวหลุบตาลงต่ำซ่อนอารมณ์โกรธเกลียดเอาไว้มิดชิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นยิ้มแย้มอ่อนหวานอีกครั้งเมื่อปรับอารมณ์ได้แล้ว“บิดาของเธอรึ เป็นคนชาติไหน หวังว่าคงไม่ใช่โอซาเนีย”เขาแสร้งถา
続きを読む
6
“งั้นลองกุหลับ จามานสิ”เขาผายมือไปที่ขนมตรงหน้า ฟาตินตักขนมดังกล่าวทาน“พระองค์ไม่ทานหรือเพคะ”“ไม่ล่ะ ฉันไม่ชอบทานขนมหวาน แต่ชอบทานอะไรหวานๆ”ท้ายประโยคสายตาคมกริบทอดมองมายังเธอฟาตินทานได้อีกนิดก็อิ่ม เธอแทบทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องเป็นฝ่ายทานและให้อีกฝ่ายเป็นผู้มอง“รับชาหรือกาแฟดี”การสิ้นสุดของมื้ออาหารคือเครื่องดื่มเลิศรสตบท้าย หญิงสาวขอรับเป็นชาและจิบตามมารยาทเท่านั้น“อยากเที่ยวชมพระราชวังโอซานหรือไม่”เขาถามขึ้นเมื่อสิ้นสุดมื้ออาหารแล้วจริงๆ“เพคะ”หญิงสาวตอบรับ ลุกขึ้นเมื่อทาสรับใช้ที่อยู่บริเวณนั้นเดินมาเลื่อนเก้าอี้ให้เธออย่างอ่อนน้อม“ตามฉันมาสิ”เขากล่าวเสียงนิ่มแต่ทรงไปด้วยอำนาจ ฟาตินเดินตามร่างสูงออกไปจากตำหนักกว้าง ตอนเด็กๆ เธอมีโอกาสได้ชื่นชมกับพระราชวังโอซานบ้างแล้ว แต่การได้ชมอีกครั้งเต็มๆ ตาทำให้นึกทึ่งในความหรูหราอลังการที่ในอดีตไม่ได้เป็นเช่นนี้“ชอบที่นี่หรือไม่ หากจะอยู่นานๆ ฉันจะยินดียิ่ง”“หากพระองค์ไม่รังเกียจ หม่อมฉันถือว่าเป็นเกียรติยิ่งที่ได้พำนักอยู่ที่นี่เพคะ”“ไปเถอะ ฉันจะพาเธอไปเยี่ยมชมตำหนักของฉัน”เขาเอ่ยเชื้อเชิญแต่คำว่า “ตำหนักของฉัน”ทำให้ฟาตินใจเต
続きを読む
7
“โอ๊ย!”รอฮิมร้องเสียงหลงเมื่อโดนผลัก แต่เขาไม่มีเวลาคิดอันใดอีก เมื่อต้องตีลังกากระโดดลงจากเตียง โชคดีที่บิดาได้ส่งเขาเข้าเรียนวิชาการต่อสู้ตั้งแต่เด็ก ไม่เช่นนั้นเธอคงปลิดชีวิตเขาไปแล้วฟาตินกระชากปืนกระบอกเล็กที่ซุกซ่อนเอาไว้ที่บริเวณเรียวขา ดึงออกมายิงใส่ร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงแต่พลาดเพราะเขาหลบได้ทันความจริงเขาจะจัดการเธอนั้นง่ายนัก แต่เพราะอยากเล่นกับเธออีกครู่ เธอเดินเข้ามาถ้ำเสือตัวคนเดียว และเขาไม่เคยปล่อยให้ใครมาเอาชีวิตตัวเองในดินแดนของเขาได้ เธอยังอ่อนหัดนักหญิงสาวใช้ปืนที่ไร้เสียงเธอจึงกระหนำยิงอีกฝ่ายรัวไม่ยั้งหมายจะเอาชีวิตให้จงได้ แม้จะยิงปืนแม่น แต่สุลต่านหนุ่มหลบกระสุนได้ทุกนัดด้วยการม้วนหน้าอย่างรวดเร็ว พรหมผืนหนาราคาแพงกระจุยเพราะโดนกระสุนปืนที่รัวยิงไม่ยั้งฟาตินถลกกระโปรงยาวกรอมเท้าขึ้นก่อนนำกระสุนบรรจุเข้ารังเพลิง เป็นจังหวะให้เขากระโดดเข้าใส่ล็อกตัวเธอเอาไว้ ทั้งสองเกิดการยื้อแย่งปืนกัน จึงยิงพลาดไปโดนแจล้ำค่ากันที่ผนังห้อง“แจกันใบนี้เธอรู้ไหมว่าราคาเท่าไหร่”รอฮิมกัดฟันพูด ดวงตาดุดัน“เธอจะต้องชดใช้มากกว่าค่าของมัน”“ฝ่าบาท” การิมเรียกองค์เหนือหัวอยู่หน้าต
続きを読む
8
ฟาตินวิ่งจนหอบเหนื่อย แต่กลับวนเวียนไปมาอยู่ที่เดิม มือน้อยปาดเหงื่อหน้าผากที่ไหลซึมไปทั่ว เธอทั้งเหนื่อย ทั้งร้อน หันไปทางไหนก็มีแต่กำแพง เริ่มตาลายเพราะอากาศด้านในอบอ้าวส่วนคนที่รอให้หล่อนเหนื่อยกำลังนั่งมองเธออยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่สามารถควบคุมการเคลื่อนที่ของกำแพงได้ ร่างสูงใหญ่เอนกายนอนสบายมองหน้าจอนิ่ง รอให้เจ้าหล่อนเหนื่อยจนหมดแรง เขาถึงจะจัดการลงโทษให้สาสม... แต่การลงโทษคือความปรารถนารุนแรงที่เขาจะตอบสนองให้เธอซ่านลึกไปทั้งกายใจจนถอนตัวไม่ขึ้น นอกเหนือจากนั้นยังมีบางอย่างที่เขาต้องรับหญิงสาวคนนี้มาอยู่ด้วยฟาตินปาดเหงื่อครั้งแล้วครั้งเล่าจนหญิงสาวทรุดร่างลงบนพื้น อากาศด้านในร้อนจนแทบทำให้เธอไหม้ ตอนแรกที่เข้ามาเธอรู้สึกว่ามันไม่ได้ร้อนขนาดนี้ เธอเริ่มหายใจเร็วขึ้นเหมือนมันจะอึดอัดไปหมด รู้สึกตาพร่าจนแทบพยุงกายไม่ไหว“สิ้นฤทธิ์แล้วเหรอแองจี้ ต่อไปก็เป็นตาของฉันบ้าง”รอฮิมทรุดร่างนั่งยองๆ ใกล้ร่างที่พิงกับผนังกำแพงด้วยความเหนื่อย หญิงสาวเพ่งมองก่อนจะขยับร่างหนี แต่ช้ากว่าร่างสูงที่กระชากแขนกลมกลึงกลับไปโดยแรง“คิดจะหนีรึ อย่าฝันไปเลย ฉันจะขังเธอเอาไว้ที่วังของฉันจนวันตาย”ดวง
続きを読む
9
เธอเหมือนบิดาของเธอนัก แต่เขายังไม่อยากปรานีเธอตอนนี้ เพราะนั่นหมายถึงว่า เขาจะจบชีวิตลงทันที หากยอมอ่อนข้อให้ เขาต้องกำราบทำให้เธอสู้ไม่ได้และยอมทุกอย่าง ถึงจะชนะเธอได้และสุดท้ายจะได้รู้ว่าเธอคิดจะฆ่าเขาทำไม“หมดเวลาสนุกแล้วแองจี้ ฉันเหนื่อยเต็มทนแล้วอยากรักเธอใจจะขาดอยู่แล้ว” มือใหญ่กระชากแขนเรียวกลมกลึงกลับมาอีกรอบด้วยความรู้สึกหลากหลาย ความต้องการรุนแรงจนเขาไม่อาจรออีกต่อไป“โอ๊ย!!!” ฟาตินร้องด้วยความเจ็บ เมื่อสะโพกผายกระแทกกับพื้นเตียงอีกครา เขาไม่มีความสงสารเห็นใจ แต่เธอเองไม่ต้องการความสมเพชจากเขาเช่นกัน“อยากทำอะไรก็ทำ อยากฆ่าให้ตายก็ฆ่าเสียเลยสิ”ฟาตินเบี่ยงใบหน้าหนีเมื่อร่างสูงใหญ่ขึ้นทาบทับ“ฉันทำแน่ แต่ไม่ใช่ฆ่าเธอให้ตายในตอนนี้ แต่จะทำให้ค่อยๆ ทรมานจนสิ้นใจไปเอง บอกมาว่าใครส่งเธอมา”เขาบีบปลายคางเธอแน่นบังคับให้หันมาสบตา เค้นเอาความจริงอีกครั้งเพราะการที่เธอมาฆ่าเขาแบบนี้มันต้องไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เป็นแน่ ฟาตินเม้มปากแน่น มองจ้องตาเขาไม่วาง ตัดความกลัวออกไป เขาสบกับแววตาที่ไม่ได้มีความเกรงกลัวคู่นี้ ถึงกับกัดกรามกรอด ตระหนักว่าเจ้าหล่อนคงไม่ยอมปริปากอันใดอย่างแน่นอน“ได้
続きを読む
10
อัมรานกระแทกลมหายใจหนักๆ เมื่อยังคิดหาทางออกไม่เจอ เขาส่งคนไปเชิญฟาตินมาพบ แต่ยังช้ากว่าสุลต่านรอฮิม“ฟาติน ป่านนี้หลานจะเป็นยังไงบ้าง”หัวอกของอัมรานแทบระเบิดแตกเป็นเสี่ยงๆ หลายปีนี้เขาเฝ้าตามหาเธอกับโนอาห์ แต่ไม่เจอ ทั้งสองทำตัวเงียบกริบหายเข้ากลีบเมฆ ไม่ว่าจะให้คนตามหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ไม่คิดว่าหลานสาวจะผูกใจเจ็บแค้นเรื่องบิดาที่โดนฆ่าตายขนาดนี้ เจ็บแค้นจนเขานึกหวั่นว่าในอนาคตมันจะมีความยุ่งยากเกินขึ้นอีกมากมาย“ท่านพ่อ สุลต่านรอฮิมทำเช่นนี้ได้อย่างไรกัน”คาริน่าบุตรสาวคนโตที่เดินกระฟัดกระเฟียดเข้ามาทำให้อัมรานยิ่งปวดหัวมากกว่าเดิม“สุลต่านรอฮิมทำอะไรให้ลูกไม่พอใจอีกล่ะ”“พระองค์ทรงเอานางรำคนนั้นเข้าตำหนักหายไปน่ะสิท่านพ่อ”“ธรรมดาของพระองค์ ทรงเพียบพร้อมเช่นนั้น สาวๆ ที่ไหนอยากทอดกายให้พระองค์ทั้งนั้น”“ท่านพ่อ แต่พระองค์ไม่สนใจลูกเลย แล้วจู่ๆ ไปคว้านางรำเข้าห้องนอนไปแบบนี้ ลูกจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกันเล่า”อัมรานยิ่งหนักใจเข้าไปใหญ่เมื่อนางรำที่บุตรสาวเอ่ยถึงคือหลานสาวแท้ๆ ของเขาที่ตอนนี้ยังไม่มีใครล่วงรู้“ลูกของพ่อ ทั้งสาวทั้งสวย เพียบพร้อมด้วยรูปสมบัติทรัพย์สมบัติ องค์สุลต่านแค่ส
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status