تسجيل الدخولเขา... สุลต่านผู้ปกครองประเทศอันมั่งคั่งและร่ำรวย เธอ... นักฆ่าสาวที่หมายเอาชีวิตเขา เรื่องราวสลับซับซ้อนในอดีตเริ่มเปิดเผยขึ้นมาอีกครั้ง
عرض المزيدงานเปิดตัวห้างสรรพสินค้าชื่อดังรายล้อมไปด้วยบรรดานักข่าวสื่อมวลชน และประชาชนที่รอเข้าเฝ้าสุลต่านรอฮิม โอมาร์ ไซกีมูร์ ซัสดินละห์ สุลต่านผู้มีพระปรีชาสามารถและเป็นที่รักยิ่งแก่ประชาชนทั้งหลายในประเทศโอซาเนีย
โอซาเนียถือว่าเป็นประเทศในกลุ่มอาหรับที่มีเศรษฐกิจเจริญรุ่งเรืองมากที่สุดประเทศหนึ่ง เกิดจากชนเผ่าอาหรับ 5 เผ่ามารวมตัวกัน อันอุดมไปด้วยทรัพยากรน้ำมัน สร้างรายได้มหาศาลในดินแดนทะเลทรายอันแห้งแล้ง เพียบพร้อมด้วยท่าเทียบเรือและห้างปลอดภาษี หรูหรามั่งคั่งด้วยตึกระฟ้าดั่งวิมานจากดินแดนที่เคยแห้งแล้งของชนเผ่าทะเลทรายในอดีตกลับกลายเป็นเมืองศิวิไลซ์เพียงไม่กี่ปีเมื่อรวมประเทศ
... ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลเดินทางเข้ามาลงทุน พักอาศัย ชอปปิงและท่องเที่ยว
สุลต่านหนุ่มตัดริบบิ้นเปิดตัวห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ก่อนจะมีเสียงปรบมือร่วมแสดงความยินดีอย่างกึกก้องไปทั่วทั้งอาณาบริเวณ
เรือนร่างสูงสง่าของสุลต่านรอฮิมในวันสามสิบต้นๆ รวมทั้งใบหน้าอันหล่อเหลาตามเชื้อสายหนุ่มอาหรับทำให้เป็นที่หมายปองของสาวๆ มากมาย
สุลต่านรอฮิมหันใบหน้าหล่อเข้มคมสันไปโบกมือแย้มยิ้มกับพสกนิกรที่มาคอยเข้าเฝ้าชื่นชมพระบารมี ผิวขาวเนียนคล้ายพระราชมารดาเป็นที่โดดเด่น ดวงสีสีสนิมเหล็กที่กวาดมองเปี่ยมไปด้วยอำนาจและความเมตตาเปี่ยมล้น บุคลิกแข็งแกร่ง สง่างาม เด็ดขาด เฉลียวฉลาดทั้งด้านการค้าและการเจรจา สายตาคมเข้มคู่นี้ยังทำให้สาวๆ ที่ถูกมองแทบละลายไปต่อหน้าต่อตา
... แต่ในวินาทีที่ทุกคนต่างยินดีปรีดา ดวงตาเคียดแค้นของใครคนหนึ่งกำลังมองมาแต่ไกลจากตึกฝั่งตรงข้าม มือบอบบางที่ถือปืนเล็งไปยังร่างของสุลต่านหนุ่ม ก่อนค่อยๆ เหนี่ยวไก เพียงเสี้ยววินาทีเมื่อได้พิกัดที่แม่นยำ วิถีกระสุนพุ่งทะยานไปในทิศทางที่ต้องการ
หล่อนคิดว่าไม่พลาดเป้าแน่นอน...
เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเมื่อวิถีกระสุนที่มาจากตึกอีกด้านถูกส่งมาด้วยความแม่นยำ
... แต่ในวินาทีชีวิต สุลต่านหนุ่มโน้มกายลงรับร่างน้อยของเด็กชายคนหนึ่งที่ติดตามมารดามาเข้าเฝ้า ทำให้การยิงที่แม่นยำแต่ไม่สามารถปลิดชีวิตของสุลต่านหนุ่มได้ดังคาด
วิถีกระสุนพลาดเป้า!!!
ร่างอรชรรีบผละออกจากอีกมุมของตึก ซุกซ่อนอาวุธร้ายแรงในช่องแอร์ของห้องพัก หลังจากปีนข้ามตึกมายังโรงแรมของเพื่อนผู้เป็นลุง เพียงไม่กี่นาทีก็แทรกกายเข้าสู่ฝูงชนอย่างรวดเร็ว...
“มีคนร้าย อารักษ์ขาองค์สุลต่านเร็ว”
การิมคนสนิทของสุลต่านรอฮิมรีบตะโกนบอกเมื่อวิถีกระสุนที่ยิงมาแต่ไกลกระทบกับกำแพงตึกที่มีแจกันวางอยู่ ทำให้แจกันแตกออกจากกันเป็นเสี่ยงๆ เศษกระเบื้องเคลือบราคาแพงกระจัดกระจายไปทั่วพื้นกระเบื้องหรูงดงามที่ร่างสูงเหยียบยืนอยู่
... แต่หากองค์สุลต่านไม่ย่อกายลงรับร่างเด็กชายตัวน้อยที่วิ่งมาคงสิ้นชีวาวาย
เหล่าบรรดาราชองครักษ์ถวายอารักขาโดยด่วน การิมสั่งให้ทหารรายล้อมปิดกั้นทางออกทุกทางเพื่อตรวจจับคนร้ายให้จงได้
ดวงตาสีเขียวอมฟ้าแต่ใบหน้างดงามหาหญิงใดเปรียบทอดมองประมุขของโอซาเนียด้วยสายตาโกรธแค้นชิงชัง เสียดายโอกาสงามๆ ที่จะได้ฆ่าอีกฝ่ายให้ดับชีวิตลง
ครั้งหน้าเธอไม่พลาดแน่ หญิงสาวคิดในใจ...
อีกไม่นาน เธอจะได้เข้าใกล้เขามากกว่านี้ เพียงแค่อดทนอีกนิดเดียวเท่านั้น
ฟาตินบอกตัวเองในใจ
ร่างสูงกลมกลึงของหญิงสาวเร้นกายหนีไปอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่มีใครสงสัย
การตรวจจับคนร้ายเป็นที่หน้าผิดหวังเพราะไม่มีใครเป็นผู้ต้องสงสัย แม้จะเป็นผู้ต้องสงสัยแต่หาหลักฐานมาเอาผิดไม่ได้ ดังนั้นเหตุการณ์ระทึกฝันจึงผ่านพ้นไปโดยที่สร้างความตระหนกให้แก่หลายฝ่าย ไม่คิดว่าองค์สุลต่านของพวกเขากำลังมีคนคิดปองร้าย
ทั้งๆ ที่เหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว ใครกันที่บังอาจคิดปลิดชีวิตสุลต่านหนุ่มเจ้าของประเทศอันร่ำรวยแห่งนี้ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ทุกคนอยากรู้ เสียงวิพากษ์วิจารณ์เริ่มหนาหูขึ้นจนแพร่สะพัดไปทั่ว ก่อนที่สำนักราชวังจะสั่งให้ปิดข่าวโดยด่วน และเร่งสืบหาตัวคนร้าย
“คนร้ายหายไปอย่างไร้ร่องรอยพ่ะย่ะค่ะ”
การิมบอกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“คนของเราไร้ความสามารถถึงเพียงนี้เชียวรึ”
สุลต่านหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงดุดัน ตำหนิคนสนิทอยู่ในที
“พระอาญาไม่พ้นเกล้า กระหม่อมจะรีบส่งคนไล่ล่าตามหามือสังหารให้จงได้พ่ะย่ะค่ะ”
“เราให้เวลาท่านก่อนถึงวันงานเลี้ยงวันคล้ายวันเกิดเรา ไม่เช่นนั้นเราจะลงโทษทุกคนในวันนี้โทษฐานที่ไล่ล่าตัวไอ้มือปืนที่จะปลิดชีวิตเรามาไม่ได้”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”
การิมรับคำด้วยความเคร่งเครียด แต่อย่างไรเสีย เขาต้องรีบจัดการสืบหาตัวคนร้ายมาให้โดยเร็วที่สุด
หากเขาเดาไม่ผิด ตอนที่เจ้าหน้าที่กำลังตรวจค้น คนร้ายอาจจะแฝงตัวอยู่ในฝูงชนมากมายเหล่านั้น
ทำไมคนร้ายถึงไม่เป็นที่ต้องสงสัยเลยแม้แต่สักนิด มันน่าประหลาดใจนัก การิมได้แต่ขบคิดปัญหานี้คนเดียวเงียบๆ ก่อนจะสั่งให้เร่งตามสืบเสาะไล่ล่าคนร้ายเร็วไว
“ท่านพ่อ ฟาจะต้องเอาชีวิตคนที่สังหารท่านให้ได้”
ฟาตินคุกเข่าที่หลุมฝังศพของบิดา เธอนำดอกไม้มาวางไว้ ก่อนจะนั่งปลดปล่อยจิตใจให้ล่องลอยไปไกลแสนไกล
“ท่านแม่ฟามาเยี่ยมนะคะ”
ฟาตินคุกเข่าที่หลุมฝังศพของมารดาที่ไม่ห่างจากบิดามากนัก เธอนำดอกไม้อีกช่อวางไว้หน้าหลุมฝังศพ
บริเวณรอบข้างถูกกวาดจนสะอาด ไม่มีใบไม้ให้ต้องระคายตา อัมราน อาของเธอคงให้คนมาดูแลหลุมฝังศพของบิดามารดาเป็นอย่างดี
เธออยากไปเยี่ยมอัมราน แต่คิดว่าไม่ดีกว่า หากท่านรู้ว่าเธอมาโอซาเนียเพื่อสังหารคนสำคัญของประเทศคงห้ามปรามและไม่ยินยอมให้เธอแก้แค้นแน่นอน
อีกอย่างเธอเกรงใจริฟฮาน ไม่อยากให้เพื่อนของผู้เป็นลุงต้องลำบาก ที่ท่านเมตตาเธอก็เพียงพอแล้ว แม้ไม่รู้ว่าเธอมาทำอันใดที่นี่ แต่ยังยินดีช่วยเพราะเป็นหนี้บุญคุณกันอยู่ เธอไม่รู้จะตอบแทนท่านอย่างไรแล้ว
เป็นอีกปีที่พระราชวังโอซานอันยิ่งใหญ่ได้จัดงานเฉลิมฉลองวันคล้ายพระราชสมภพของสุลต่านรอฮิม โอมาร์ ไซกีมูร์ ซัสดินละห์ สุลต่านที่ร่ำรวยและมั่งคั่งแห่งประเทศโอซาเนีย
นิตยสารชื่อดังเกี่ยวกับการเงินและธุรกิจได้จัดอันดับความร่ำรวยของพระองค์เมื่อกลางปีก่อนถึงทรัพย์สินมหาศาลที่มีไว้ในครอบครอง และได้รวบรวมพระราชจริยวัตรอันสง่างามเอาไว้เผยแพร่ให้ประชาชนได้รู้จักกันทั่วทุกมุมโลก จึงทำให้สุลต่านหนุ่มเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
พระองค์ยังติดอันดับหนุ่มหล่อของโลกที่ยังครองความโสด จนเป็นที่หมายปองของสาวๆ และประชาชนที่เฝ้ารอว่าจะมีหญิงสาวคนใดครองใจสุลต่านหนุ่มได้
“ฝ่าบาทได้เวลาเสด็จแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
การิมคนสนิทของสุลต่านหนุ่มกล่าวอย่างนอบน้อมกับเจ้าเหนือหัวที่ฉลองพระองค์เรียบร้อย รอคอยที่จะเสด็จออกจากตำหนักอันโอ่อ่า
“รู้แล้ว อีซาคงมาแล้วด้วยกระมัง”
รอฮิมเอ่ยถามถึงพระสหายสนิทแห่งโซโมโรส ที่เดินทางมาร่วมงานเฉลิมฉลองทุกปีไม่เคยขาด เมื่อปีที่แล้วเพื่อนรักได้พบรักกับมาเลย์น่านักร้องสาวและนักเต้นชื่อดัง จนในที่สุดก็ได้อภิเษกสมรสแต่งตั้งหญิงสาวเป็นมเหสีเคียงคู่บัลลังก์
“สุลต่านอีซาทรงเสด็จมาพร้อมกับพระราชินีแล้วพ่ะย่ะค่ะ” การิมกล่าวทูลรายละเอียด
“งั้นไปเถิดท่านการิม”
สุลต่านหนุ่มบอกคนสนิทเสียงเรียบ ก่อนดำเนินออกไปยังงานที่แขกผู้มีเกียรติได้นั่งรอและสนทนากันอยู่ก่อนแล้ว ร่างสูงของสุลต่านหนุ่มกล่าวทักทายแขกเหรื่อที่มาร่วมแสดงความยินดีในวันคล้ายวันพระราชสมภพครบ 30 ชันษาของพระองค์ ก่อนไปทักทายกับสหายรักและมเหสีเป็นลำดับสุดท้าย ก่อนนั่งลงใกล้ๆ กับอีซาและมาเลย์น่า
“ยินดีที่สุดที่ท่านให้เกียรติมางานของเราอีกครั้งในปีนี้”
รอฮิมทักทายเพื่อนด้วยความยินดี
แต่ละคำของเขาทำให้ฟารีดาหัวใจสั่นไหว ใครจะกล้าไปอาบน้ำกับเขากัน มือบางเริ่มแกะมือหนาที่รัดเอวบางไว้แน่นมากขึ้น แต่ยิ่งแกะยิ่งเหนียวแน่นจนเธอถึงกับหอบเหนื่อย“อะไรกันแค่นี้เหนื่อยแล้ว วันนี้ต้องออกกำลังกายอีกทั้งวัน” ฟารีดาตาโตแทบเป็นลมเมื่อได้ยินคำนั้น แค่เมื่อคืนที่เธอต้องรับเขาแทบทั้งคืนก็จะแย่อยู่แล้ว คนอะไรหื่นนัก“วันนี้เราต้องไปหาเสด็จย่า องค์สุลต่านและท่านพ่อนี่เพคะ” เธอหาทางเอาตัวรอด เขานิ่งคิดก่อนจะวางคางที่ไหล่มน“ไม่อยากไปเลย แต่ดีเหมือนกัน ไปให้จบๆ ซะ เราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน”“ทรงปล่อยก่อนเพคะ หม่อมฉันหิวแล้ว”เธอยกอาหารไปวางบนโต๊ะพยายามเบี่ยงกายหลบแต่ไม่พ้นเมื่อเขาตามติดมาสูดดมแก้มหอมๆ แล้วชิมอาหารฝีมือของภรรยาคนสวย“อร่อย” เขากระซิบบอกกดริมฝีปากกับแก้มนวลเพื่อเอ่ยชม ฟารีดาหน้าแดงซ่านหลบหลีกไปไหน เขาตามติดรุกไล่จนเธออ่อนใจรอฟัสพึงพอใจในตัวของภรรยา แม้เมื่อคืนเขาจะทำรุนแรงไปเพราะอารมณ์อยากเอาชนะ แต่เธอยังตื่นขึ้นมาเตรียมตัว เตรียมอาหารและให้นางทาสคอยเตรียมน้ำไว้ให้เขาอาบ ทำหน้าที่ภรรยาไม่ขาดตกบกพร่องภาพที่เจ้าชายรอฟัสรูปงามเดินตามภรรยาต้อยๆ เป็นภาพที่เหล่าบรรดานางทาสแอ
“อย่าดิ้นสิ โธ่เว้ย!” รอฟัสอารมณ์เสียยิ่งขึ้นที่นักรักอย่างเขาต้องขืนใจภรรยาตัวเอง ทำไมเขาไม่ใช้ชั้นเชิงที่เหนือกว่าเล้าโลมเธอเล่า นี่เขาบ้าไปแล้วหรือไง“อย่า... ไม่!” ฟารีดาดิ้นรนทุบตีไม่ยั้งอย่างตกใจ ร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน“บอกว่าอย่าดิ้นไง” รอฟัสหงุดหงิด เขากอบกุมสะโพกสาวเอาไว้ยกขึ้นจากพื้นเตียงจนเธอล้มบนเตียง ก่อนจะกระแทกกายสอดประสานเข้าสู่กายสาวที่รัดรึงเขาทุกสัดส่วน“กรี๊ด!!!”ฟารีดากรีดร้องกระตุกเยือกเมื่อกายหนุ่มฝังลงมาหมดสิ้น ใบหน้าสวยหวานฟุบลงกับหมอนใบโต ร้องไห้สะอื้นเหมือนจะขาดใจ เธอแน่นิ่งไปหลับตาลงอย่างยอมรับชะตากรรม“ลืมตามองฉันเดี๋ยวนี้ฟารีดา” คนเผด็จการสั่ง หญิงสาวสะอื้นเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาปิดสนิทไม่อยากมองคนใจร้าย“ฉันบอกให้ลืมตายังไงเล่า” เขาพูดเสียงกร้าว ฟารีดากำจิกผ้าปูที่นอนแน่น เกร็งร่างไปทุกสัดส่วนด้วยความเสียใจ เธอไม่เหลืออะไรให้ภาคภูมิใจอีกแล้ว“ก็ได้ ดื้อใช่ไหม รู้จักคนอย่างฉันน้อยไปแล้ว”รอฟัสเริ่มขยับกาย ถอดกายออกเกือบสุดแล้วสอดประสานเข้าหาหนักหน่วงฟารีดาสะดุ้งเฮือกกายสาวหยัดตามติดด้วยความคับแน่น ริมฝีปากเม้มแน่นไม่เปล่งเสียงครางออกมา รอฟัสสอดมือเข้าใต้สะ
ดวงตาหม่นมัวด้วยไฟเสน่หา จ้องมองร่างงามแล้วซุกไซ้สูดดมความหอมกรุ่น กายหนุ่มสาวหลอมรวมเป็นหนึ่ง ก่อนที่จะจับจูงกันค้นพบความสุขแห่งรสเสน่หาพิธีอภิเษกสมรสของสุลต่านรอฮิมและคุณหนูฟาตินบุตรสาวอดีตผู้นำรัฐไบซาถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ท่ามกลางความปลื้มปิติของพสกนิกรที่ประมุขของประเทศได้หญิงสาวที่เหมาะสมคู่ควรมาเคียงคู่บัลลังก์ของโอซาเนีย“จำได้ว่าท่านเคยล้อเราเมื่อปีที่แล้ว”สุลต่านอีซาและพระมเหสีทรงเสด็จมาร่วมงานฉลองมงคลสมรสของสหายรักกล่าวทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ท่านก็อย่าล้อเราไปเลย” รอฮิมหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อโดนล้อกลับ“เห็นทีปีหน้าคงต้องงดให้นางรำมาเต้นเสียแล้ว” อีซาพูดพร้อมกับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี“ทำไมเล่า” รอฮิมแสร้งถาม“เดี๋ยวคนข้างกายของเราและท่านจะว่าเอาได้ เพราะนางรำมาเต้นทีไร เป็นอันได้ชายาทุกที” เสียงหัวเราะของทั้งสองประสานกันลั่น“เดี๋ยวนี้ท่านกลัวเมียแล้วเหรอ” รอฮิมกระซิบถามสหายรัก อีซาได้แต่ยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมา ก่อนหันไปสบตาหวานหยดกับภรรยาข้างกาย“นี่ของขวัญวันอภิเษกของท่าน หวังว่าท่านคงถูกใจ”อีซาตบบ่าของสหายรักก่อนที่จะจูงมเหสีคู่กายไปทรุดนั่งที่โต๊ะอาหารสำหรับรับรองแขกบ้าน
รอฟัสเอ่ยถามพี่ชายด้วยสายตาเป็นประกาย“ไม่มีอะไร”“แน่ใจหรือพ่ะย่ะค่ะ นึกว่าทรงอารมณ์ไม่ดีเพราะว่าเมียหาย”“รอฟัส!”“เจ้าพี่ หม่อมฉันตกใจหมดเลย”เจ้าชายอารมณ์ดีแสร้งยกมือขึ้นปิดหู“เรื่องฟารีดาพักไว้ก่อน ถ้าเจ้ายังขืนปากมาก”“ถึงเจ้าพี่ไม่จัดการให้ ท่านย่าก็ต้องจัดการให้ ท่านอยากได้ฟารีดามาเป็นหลานสะใภ้จะแย่อยู่แล้ว”“ถ้าพี่ไม่เห็นชอบ ย่าของเจ้าก็ช่วยไม่ได้”“ทรงขู่หม่อมฉันไปเถอะ ขนาดเจ้าพี่เอง ยังยอมลงให้ท่านย่าเลย”“พักนี้ไม่ค่อยเห็นลัยลาเลย ไปไหนก็ไม่รู้”รอฮิมเปลี่ยนเรื่อง ไม่อยากเถียงกับน้องชายอีก“ขลุกอยู่ตำหนักเสด็จย่าโน่น” รอฟัสบอกพี่ชาย“คงติดใจฟาติน”“ขนาดลัยลายังติดใจ ฮ่าๆๆ” รอฟัสหัวเราะร่วน“เข้าขากันดีเชียว ตั้งแต่ที่ฟาตินเข้ามาพักอยู่กับพี่ เคยเอ่ยขอฟาตินไปเป็นคนสนิทด้วยซ้ำ” รอฮิมเอ่ยบอกน้องชาย ส่ายหน้าไปมายิ้มๆ“แล้วเสด็จพี่ก็ไม่ยอมให้ว่าที่พี่สะใภ้ไปรับใช้ยัยตัวแสบ” รอฟัสเดา“ยอม... แต่เผอิญพี่ต้องพาฟาตินไปไบซา” รอฮิมบอกน้องชายยิ้มๆ“ข้ออ้าง” รอฟัสรู้ทัน“อย่ามารู้ดี” รอฮิมดุน้องชายที่กล้ามารู้ทันเขา“เจ้าพี่จะไปไหน” รอฟัสเอ่ยถามพี่ชายเมื่อเห็นอีกฝ่ายลุกจากเก้าอี้“ไปเ











