ของขวัญสุดท้ายคือใบหย่า

ของขวัญสุดท้ายคือใบหย่า

last updateLast Updated : 2026-02-05
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
131Chapters
5.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

คนหนึ่งอยู่อย่างรักเต็มหัวใจ อีกคนต้องการแต่จะไปเพราะหัวใจไม่เคยรัก "ถ้าสามปีของเราไม่มีค่า ขวัญจะหย่าให้"

View More

Chapter 1

บทนำ

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
131 Chapters
บทนำ
พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็นคนที่เขารัก แต่สุดท้ายกลับไขว่คว้าได้เพียงความผิดหวัง ทั้งที่ทุ่มเทสุดกำลัง แต่นายแพทย์ภามผู้เป็นสามีกลับมองว่าสิ่งที่เธอเพียรทำเป็นเรื่องน่ารำคาญ"เย็นนี้ไปดินเนอร์กันนะคะพี่ภาม""พี่ไม่ว่าง"ยังไม่ทันคิดด้วยซ้ำ สามีเธอก็ตอบกลับมาแล้วว่าเขาไม่ว่าง เป็นอย่างนี้อยู่ร่ำไป อย่าว่าแต่วันคล้ายวันเกิดเธอเลย ขนาดวันเกิดชายหนุ่มที่เธออยากทำอะไรพิเศษให้ นายแพทย์ภามก็พูดแต่ว่าไม่ว่าง ไม่ว่าง แล้วก็ไม่ว่าง ทั้งที่ความจริงเขาน่ะโคตรจะว่าง แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากฉลองกับตัวเองคนเดียวเงียบๆ"ขวัญเช็กตารางงานพี่ภามกับเลขาฯ แล้ว พี่ภามว่างค่ะ ไม่ติดงานที่ไหน ไม่มีประชุม ไม่มีเคส ไม่มีสอนนักศึกษา ไปกับขวัญนะคะ วันนี้วันเกิดขวัญ ขวัญอยากดินเนอร์กับพี่ภาม" แต่ปีนี้คงปล่อยให้เป็นเหมือนอย่างทุกปีไม่ได้"นี่ขวัญแอบเช็กตารางงานพี่เหรอ" น้ำเสียงนายแพทย์ภามที่เอ่ยถามภรรยาชัดเหลือเกินว่าเขาไม่พอใจ "พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าถ้าจะอยู่ด้วยกันก็อย่าล้ำเส้น"เส้นที่นายแพทย์ภามขีดไว้คือต่างคนต่างอยู่ เขาปฏิบัติกับเธอเย็นชายิ่งกว่าคนไม่รู้จักกัน ช่วงเวลาเดียวที่ภามจะอ่อนโยนคือตอนที่ชายหนุ
Read more
บทที่ 1
ตาแดง จมูกแดง ไม่บ่อยนักหรอกนะที่มีโอกาสได้เห็นของขวัญเป็นเช่นนี้ เธอน่ะเข้มแข็งเกินผู้หญิงคนไหน ขนาดถูกเขาเย็นชาใจร้ายใส่สารพัดยังมีหน้ายิ้มได้ ยายคนคอนกรีตเสริมใยเหล็กวูบหนึ่งภามรู้สึกสงสารภรรยาเมื่อนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ทั้งเรื่องที่เขาทำกับเจ้าหล่อน และเรื่องที่ของขวัญไม่เคยรู้ว่าเกิดขึ้นกับเธอ"อะไรกัน แค่นี้ถึงกับร้องไห้" สายตาที่นายแพทย์ภามทอดมองภรรยา คาดเดาไม่ออกเลยว่าเขารู้สึกยังไง จะว่าเอ็นดูหรือก็ไม่ใช่ สงสารงั้นหรือ.. ไม่หรอก เป็นสายตาที่ก้ำกึ่งระหว่างสมเพชกับเวทนามากกว่า"ดีใจนี่คะ นี่เป็นของขวัญชิ้นแรกที่ได้จากพี่ภามเชียวนะ""ขอโทษที่ผ่านมาพี่ไม่เคยให้อะไรเลย ไว้ปีหน้าจะซื้อให้อีกนะ" ไม่ว่าเพราะเหตุผลใดที่เราทั้งคู่แต่งงานกัน แต่อย่างไรของขวัญก็ได้ชื่อว่าเป็นภรรยา เขาในฐานะสามีก็ควรทำหน้าที่ของตัวเอง ดีต่อเธอบ้าง"ขอบคุณมากนะคะ" แต่คงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้วล่ะค่ะพี่ภาม "อยากหยุดเวลาไว้แค่ตรงนี้จัง อยากอยู่กับพี่ภามนานๆ"แววตาของขวัญที่มองมาหวานซึ้ง บอกชัดว่าความรักที่เจ้าหล่อนมีต่อเขามากล้นเพียงใด ทว่ามีอีกหนึ่งความรู้สึกเจือปนมาด้วย คล้ายว่าเป็นความเศร้า "วันนี้ขวัญดูแปลก
Read more
บทที่ 2
ขวัญจะหย่าให้พี่ขวัญจะหย่าให้พี่ขวัญจะหย่าให้พี่เรื่องที่ของขวัญพูดเมื่อคืน ดังก้องในหัวซ้ำไปซ้ำมาไม่จบสิ้นทั้งที่ควรรู้สึกยินดีแต่กลับไม่ เขางงว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตซะยิ่งกว่าตอนที่ถูกบังคับให้แต่งงานไม่มีสัญญาณเตือนเลยว่าของขวัญจะขอหย่า เราสองสามีภรรยาใช้ชีวิตกันตามปกติเหมือนเดิมที่เคยเป็น แล้วนี่เกิดอะไรขึ้น อะไรดลจิตดลใจให้อยู่ๆ ยายผู้หญิงที่นอนน้ำลายยืดอยู่ตรงหน้าลุกขึ้นมาพูดว่าเราหย่ากันเถอะของขวัญรักเขารักหมดหัวใจรักมาแต่ไหนแต่ไรแต่ทำไมเมื่อคืนถึงได้พูดเรื่องหย่าหน้าตาเฉย ไม่เห็นถึงความเสียใจบนใบหน้าเจ้าหล่อนแม้แต่นิด ไม่เลย.."อุ๊ย!" ของขวัญสะดุ้งเมื่อลืมตาขึ้นแล้วเห็นภามกำลังจ้องหน้าเธออยู่ "มอร์นิ่งค่าพี่ภาม ดีใจจัง ตื่นแล้วได้เห็นหน้าหล่อๆ ของพี่ภาม"เจ้าของเรียวปากอิ่มยิ้มแฉ่ง ของขวัญก็ยังเป็นของขวัญคนเดิม สดใสและมีพลัง ต่างจากเขาที่ร่อแร่เต็มที เมื่อคืนนอนไม่หลับทั้งคืน เอาแต่คิดว่าทำไมเมียถึงขอหย่า ทั้งที่ควรเป็นเขาไม่ใช่หรือที่ต้องเอ่ยปากพูด"สดชื่นจังเลยนะ""ก็ได้นอนเต็มอิ่มนี่คะ" ตอบสามีพร้อมบิดขี้เกียจโชว์เขา เมื่อคืนเธอหลับสนิท หลับลึกกว่าทุกคืนทุกผ่านมา อ
Read more
บทที่ 3
นายแพทย์ภามหอบสารร่างเหมือนคนไร้วิญญาณมาที่โรงพยาบาลทั้งที่เป็นสถานที่เดิมที่เหยียบย่างเข้ามาหลายปีจนคุ้นเคย แต่ความรู้สึกกลับแตกต่าง ทุกอย่างรอบตัวหม่นหมองไปหมด ชายหนุ่มไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง เขารู้เพียงแค่ว่าเกลียดสิ่งที่กำลังเป็นอยู่เกลียดตัวเองที่เผลอหวั่นไหวกับภรรยา เกลียดความอาลัยอาวรณ์ในหัวใจที่มีต่อของขวัญ เกลียด.. ที่ไม่ชิงชังเธออย่างที่ควรจะเป็น เกลียดที่สุดก็คืออยากดึงรั้งกันไว้ในวันที่เจ้าหล่อนบอกจะไปเป็นห่าอะไรของมึงวะภาม!"เฮ้! มาทำงานแต่เช้าเลยนะครับท่าน" นายแพทย์กฤษตบบ่าทักทายเพื่อนสนิทที่เรียนจบจากคณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยเดียวกัน ทั้งยังเรียนต่อเฉพาะทางสาขาเดียวกันอีกด้วย เรียกได้ว่ารู้จักภามมานานเป็นสิบปี นานพอที่จะรู้ว่าวันนี้เพื่อนอารมณ์บ่จอย "เป็นอะไรของมึงวะ หน้าหงิกเป็นรูทวารหมาเลย""มึงก็เปรียบเทียบซะกูเห็นภาพเลยไอ้สัส"ต่อหน้าคนอื่นนายแพทย์ภามสุภาพ แน่นอนว่าภาพลักษณ์เขาคือผู้ชายสุขุมสมกับเป็นทายาทรุ่นที่สามของอาณาจักรบางกอกกู๊ดฮอสพิทอลกรุป ผู้นำด้านการให้บริการรักษาสุขภาพอันดับต้นๆ ของประเทศ มีโรงพยาบาลในเครือหลายแห่ง รวมทั้งโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มและน
Read more
บทที่ 4
เรื่องของขวัญขอหย่าทำนายแพทย์ภามว้าวุ่นใจทั้งวันจนไม่เป็นอันทำอะไร โชคดีที่ว่าไม่มีผ่าตัดหรือเคสหนักเข้ามา หลังเลิกงานเขาจึงแวะไปแผนกการตลาดอย่างที่ชีวิตนี้ไม่เคยทำมาก่อน"อ้าวหมอภาม มาหาน้องขวัญเหรอคะ"ก็งงเหมือนกันว่ามาทำไม แต่พอรู้ตัวอีกทีขาทั้งสองข้างก็พาเดินมาถึงที่นี่แล้ว "แล้วนี่ขวัญไปไหนเหรอครับ""น้องขวัญขอลางานครึ่งวัน ออกไปตั้งแต่เที่ยงแล้วค่ะ เห็นว่าจะไปดูคอนโดฯ หรืออะไรนี่แหละ น้องขวัญไม่ได้บอกหมอเหรอคะ""ดูคอนโดฯ เหรอครับ.." คอนโดฯ อะไรกัน อย่าบอกนะว่าเตรียมตัวขนของออกจากเรือนหอแล้ว"ใช่ค่ะ เห็นว่าเป็นคอนโดฯ แถวสีลมที่พึ่งสร้างเสร็จน่ะค่ะ แต่เอ๊ะ! พี่น่าจะบอกหมอผิด ไม่ใช่ไปดูค่ะ ไปโอน น้องขวัญบอกว่าซื้อเรียบร้อยแล้ว"ฟังถึงแค่นั้นนายแพทย์ภามก็หันหลังแล้วเดินออกจากแผนกการตลาดทันทีเมื่อวานของขวัญพูดเรื่องหย่า มาวันนี้เขาได้รู้ว่าเธอซื้อคอนโดมิเนียม คงไม่ใช่เพื่อการลงทุนปล่อยเช่าหรือเกร็งกำไร แต่คงจะซื้อเพื่ออยู่อาศัย เจ้าหล่อนทำทุกอย่างโดยไม่ปริปากบอกอะไรเขาสักคำของขวัญ!นายแพทย์ภามหอบอารมณ์หงุดหงิดกลับมาที่บ้าน เขาเห็นรถเก๋งซีดานสัญชาติเยอรมันของภรรยาจอดอยู่ก่อนแล้ว"กล
Read more
บทที่ 5
บ้านที่อึมครึมอยู่แล้วยิ่งมืดมนลงกว่าเดิมหลายร้อยหลายพันเท่าของขวัญอึดอัดจนอยากจะบ้าตาย แม้ภามพูดชัดเจนว่าเขาไม่หย่า ทว่าหญิงสาวก็ไม่ละความพยายามแต่คำพูดที่ว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ก็ใช่ว่าจะเป็นจริงเสมอไปไม่เข้าใจว่าอะไรทำให้ภามเป็นเช่นนี้ ทั้งที่เขาควรเป็นฝ่ายเร่งคืนเร่งวันให้ถึงวันเซ็นใบหย่าด้วยซ้ำ นี่อะไร แต่ละคืนจัดหนักจัดเต็มเธอราวกับตายอดตายอยากมาจากไหน ทั้งที่ตลอดมาเธอก็ไม่เคยปล่อยให้เขาต้องหิวหรือว่า.. ภามตั้งใจจะเสกเด็กเข้าท้องเธอจริงๆไม่ได้! เธอจะปล่อยให้เป็นอย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาด ภามอยากมีทายาทพอเข้าใจ แต่ต้องไปมีกับผู้หญิงที่เขาอยากให้เป็นทั้งแม่และเมีย ไม่ใช่แค่คนที่อุ้มท้องให้อย่างเธอ“จะไปไหน”น้ำเสียงนุ่มทุ้มทว่าก้องกังวานที่ดังมาจากด้านหลัง ทำให้สองขาที่กำลังจะก้าวพ้นประตูหน้าบ้านพลันชะงักของขวัญหันกลับไปเผชิญหน้ากับผู้ชายที่ใกล้จะได้ชื่อว่าเป็นอดีตสามีแล้วส่งยิ้มแฉ่งให้ภาม ทว่าใบหน้าคมคร้ามของนายแพทย์รูปหล่อกลับยิ่งบึ้งตึงมากขึ้นไปอีก“หงุดหงิดแต่เช้าไม่ดีเลยนะคะพี่ภาม เดี๋ยวหน้าก็เหี่ยวเร็วหรอก” ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร ถ้าวันไหนภามอารมณ์
Read more
บทที่ 6
ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้ของขวัญลากกระเป๋าออกจากบ้านหลังนี้สมใจอยาก เขาเดินเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าของขวัญแล้วแย่งกระเป๋าเดินทางจากหญิงสาวมาไว้ในมือ “พี่เองก็จะไม่ยอมหย่าง่ายๆ เหมือนกัน”“ขอกระเป๋าขวัญคืนด้วยค่ะ ขวัญไม่มีเวลามาทะเลาะกับพี่เหมือนเด็กๆ นะ”“พี่จะให้แม่บ้านเอาเข้าไปเก็บ”“ขวัญถามพี่อีกครั้ง ที่ไม่อยากหย่าเพราะพี่รักขวัญใช่ไหม” คราวนี้นายแพทย์ภามนิ่งไปประมาณหนึ่งนาที ทว่าสุดท้ายชายหนุ่มก็ส่ายหน้า คำตอบของเขายังคงเหมือนเดิมคือไม่ได้รักเธอ “งั้นเดี๋ยวขวัญช่วยหาแม่อุ้มบุญให้พี่แล้วกัน ได้เมื่อไหร่พี่ค่อยไปหย่าให้ขวัญ ถือว่าช่วยกันในฐานะสามีภรรยาเป็นครั้งสุดท้าย”“แม่อุ้มบุญ?”“อาฮะ ก็พี่อยากได้ลูกไม่ใช่เหรอ หรือว่าพี่มีผู้หญิงที่พร้อมจะอุ้มท้องลูกของพี่อยู่แล้ว ขวัญจะได้ไม่ต้องเปลืองแรง”อันนี้ของขวัญประชดหรือพูดจริงกันแน่ “ทำใจได้เหรอถ้าแม่ของลูกพี่เป็นผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ขวัญ”“ได้ไม่ได้ก็ต้องได้ ไม่ใช่เรื่องที่พี่ภามต้องสนใจซะหน่อย ถึงยังไงพี่ก็ไม่เคยสนใจความรู้สึกขวัญอยู่แล้วนี่นา”ท้ายประโยคเสียงหวานเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน มิหนำซ้ำดวงตายังหลุบต่ำ เจ้าหล่อนตั้งใจซ่อนความน้อยเนื
Read more
บทที่ 7
ไม่คิดมาก่อนเลยว่ารูปถ่ายที่ถือไว้ในมือจะมีประโยชน์ เพราะนึกไม่ถึงว่านายแพทย์ภามจะไม่ยอมหย่า ตอนแรกคิดว่าพูดเรื่องหย่าปุ๊บ วันต่อมาสามีคงลากเธอไปเซ็นใบหย่าที่อำเภอแต่เช้า“คุณหมอจะแวะไปที่คอนโดฯ ของผู้หญิงคนนี้อาทิตย์ละสามวัน ศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ครับ”“สามีขวัญจะอยู่ครั้งละประมาณกี่ชั่วโมงคะ”รูปถ่ายในมือไม่ต่างจากมีดปลายแหลมที่กรีดแทงหัวใจของขวัญ นายแพทย์ภามมีผู้หญิงอีกคนมาตลอด เธอรู้มาว่าทั้งคู่คบและเลิกกันก่อนที่เธอจะแต่งงานกับสามี ซึ่งสาเหตุที่เลิกกันก็คงเพราะกีรติมีคนใหม่ กีรติแต่งงานก่อนที่เธอกับภามจะเข้าพิธีวิวาห์กันเพียงเดือนเดียว“สองถึงสามชั่วโมงครับ”“แล้วผู้หญิงในรูปกับสามีเธอล่ะคะ หย่าขาดกันทางกฎหมายแล้วใช่ไหม” ที่ถามเพราะเป็นห่วงภาม ถึงเขามีคนอื่น แต่อย่างไรเธอก็ไม่อยากให้เกิดปัญหาอะไรขึ้นกับชายหนุ่ม“ยังครับ ยังไม่หย่า แต่ทางฝ่ายหญิงได้ยื่นเรื่องต่อศาลฟ้องหย่าเรียบร้อยแล้วครับ”“เรื่องฟ้องหย่าใช้เวลานานไหมคะ”“เคสบายเคสครับ ระบุเวลาที่แน่นอนไม่ได้”จริงอยู่ที่กีรติยื่นเรื่องฟ้องหย่าสามี ถึงอย่างนั้นผู้หญิงที่นายแพทย์ภามติดพันก็ยังได้ชื่อว่าเป็นภรรยาคนอื่น เธอเจ็บที่ถู
Read more
บทที่ 8
“ไปไหนมา โทร. หาทำไมไม่รับ” ไลน์ไปก็ไม่อ่าน แถมออกจากโรงพยาบาลตั้งแต่เที่ยง ทว่ากลับบ้านเอาตอนเที่ยงคืน ชักจะเหลวไหลใหญ่แล้วนะของขวัญเป็นครั้งแรกตั้งแต่แต่งงานกับนายแพทย์ภามกระมังที่เธอกลับบ้านหลังเขา แถมสามียังมายืนเท้าสะเอวรอถึงหน้าบ้าน เป็นเรื่องที่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดขึ้นกับพวกเราทั้งคู่ “ขวัญนั่งคิดงานที่ร้านกาแฟหน้าปากซอยค่ะ”“แล้วทำไมไม่เข้าบ้าน จะไปอยู่ที่อื่นทำไม”“พี่ภามมีธุระอะไรจะคุยกับขวัญหรือเปล่าคะ” คิ้วหนาที่พาดผ่านดวงตาคู่คมขมวดมุ่นเข้าหากัน นายแพทย์ภามมองมายังเธอด้วยสายตาไม่พอใจ แต่ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอก สามีไม่เคยพอใจอะไรในตัวเธออยู่แล้วนี่“ทำไม ถ้าพี่ไม่มีธุระก็คุยกับขวัญไม่ได้งั้นเหรอ”“เปล่าค่ะ ก็เห็นพี่เหมือนรอขวัญอยู่ ขวัญก็ถามดูเผื่อพี่มีธุระจะคุยกับขวัญ”ที่รอไม่ใช่เพราะมีธุระ แค่อยากกินข้าวเย็นพร้อมภรรยา ทว่าเจ้าหล่อนเล่นกลับบ้านซะเที่ยงคืน ถ้าของขวัญเข้าบ้านช้ากว่านี้อีกสักครึ่งชั่วโมง เขาคงทนอยู่เฉยไม่ไหว เล่นติดต่อไม่ได้ทั้งไลน์ทั้งโทร.“อย่าทำแบบนี้อีกนะ ถ้าไม่รับโทรศัพท์ ตอบไลน์พี่หน่อยก็ยังดี”“เป็นห่วงขวัญ?” แน่นอนว่าไม่มีทางเป็นไปได้ สำหรับคนอื่น
Read more
บทที่ 9
อดีตเป็นเรื่องที่ผ่านไปแล้ว เขาจะกลับไปแก้ไขได้ที่ไหนกัน มีเพียงปัจจุบันเท่านั้นที่ทำได้จริงอยู่ที่แต่ก่อนเขาเคยร้ายใส่ของขวัญ และแน่นอนว่าตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างเท่าไหร่ แต่ก็ดีกว่าไม่ใช่หรือยังไง อย่างน้อยเขาก็ยอมให้เด็กนี่ในบางเรื่องอย่างที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะทำ“ปีนี้ขวัญอายุเท่าไหร่แล้วนะ” เขามองภาพสะท้อนภรรยาในกระจกเงา เธอนั่งหวีผมเหมือนอย่างที่ชอบทำอยู่ทุกวัน เป็นภาพที่เห็นจนชินตาและอาจซึมซับเข้าไปในหัวใจ จนน่ากลัวว่าจะทำใจไม่ได้หากวันหนึ่งวันใดไม่มีผู้หญิงที่ชื่อของขวัญนั่งอยู่ตรงนี้“ยี่สิบห้าค่ะ”ทั้งที่ของขวัญอายุยี่สิบห้าแล้วแท้ๆ ทว่าพอไม่มีเครื่องสำอางบนใบหน้า เธอกลับไม่ต่างจากเด็กมัธยมปลาย สดใสเหมือนครั้งแรกที่ได้เจอกันซึ่งจะว่าดีก็ดี แต่สำหรับเขาที่ชอบผู้หญิงอายุไม่ห่างกันนัก ด้วยคิดว่าคุยกันรู้เรื่องมากกว่า นิ่งกว่า และมีความเป็นผู้ใหญ่สมวัย จึงรำคาญของขวัญในบางครั้งที่เธอทำตัวเหมือนเด็กไม่รู้จักโตกระนั้นในข้อเสียก็พอมีข้อดีอยู่บ้าง บ้านที่เคยเงียบเหงา พอของขวัญย้ายเข้ามาอยู่ ที่นี่ก็มีชีวิตชีวาต่างไปจากเดิมราวฟ้ากับเหว อาจรำคาญหูไปบ้าง แต่สำหรับเขามันดีกว่าการที่ต้องอย
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status