บทที่ 11

ของขวัญพยายามใช้สองมือปกปิดทรวงอกและนาผืนน้อยตรงกลางหว่างขา ทว่ามือเธอก็เล็กเกินกว่าจะปิดได้หมด หรือไม่อกภูเขาไฟของเจ้าหล่อนก็ใหญ่ล้นทะลักจนเกินไป แต่ไม่ว่าอย่างไหนก็เป็นเรื่องดีทั้งนั้น

"ปิดทำไมครับ น่ามองขนาดนี้" ข้อแขนเล็กถูกเขารวบเก็บด้วยมือเพียงข้างเดียวไว้เหนือศีรษะหญิงสาว ภามซุกหน้าเข้าหาสองเต้า สูดดมผิวเนื้อบริเวณนั้น ฟอนเฟ้นกายสาวอย่างหลงใหล ยิ่งนานวันไป เขาก็ยิ่งกระหายเซ็กซ์จากผู้หญิงตรงหน้า

"อื้อ~" ภามตวัดลิ้นสลับดูดปลายยอดอ่อนไหว ทั้งข้างซ้ายและขวา เขาแยกขาของเธอออกพร้อมทั้งแทรกตัวเข้ามา ดุนดันตัวตนแข็งขึงกับจุดที่ไวต่อสัมผัสที่สุดในร่างกายเธอ

"น้ำเยอะ" ชายหนุ่มนั่งคุกเข่ากับพื้น แยกสองขาเรียวออกจากกัน มองความงดงามของของขวัญก่อนลงปลายลิ้นสะกิดตุ่มติ่ง ดูดน้ำหวานที่ไหลทะลักออกมาไม่ให้หลงเหลือ มันอร่อย อร่อยจนยากจะหยุด

"พี่ภามขา ยะ อย่า" เธอเสียวจนแทบขาดใจ

ปากที่เอ่ยห้าม กับการกระทำของของขวัญเด้งที่รับสัมผัสจากเขามันสวนทางกันอย่างน่าชัง

ภามลงลิ้นละเลงรัวลิ้มชิมน้ำหวาน ของขวัญดิ้นพล่านก่อนที่ร่างกายหญิงสาวจะกระตุกเมื่อถูกส่งขึ้นสวรรค์ เจ้าของร่างบางอ่อนระทวยหลังถูกสามีทรมานจนใจแทบขาด

"พี่ภามใจร้าย" ดวงตาคู่หวานมองนายแพทย์ภามอย่างตัดพ้อ กลางวันเขาอยู่กับผู้หญิงอีกคน ทว่าพอตกกลางคืนกลับมาทำอย่างนี้กับเธอ

"เดี๋ยวขวัญก็รู้ว่าพี่ใจร้ายได้กว่านี้" เขาจัดการลอกคราบตัวเอง ชักแท่นเอ็นที่พรั่งพร้อมจ่อไปตรงหน้าโพรงถ้ำฉ่ำชุ่มของภรรยา ตั้งใจจะทำให้เธอได้รู้อีกเป็นครั้งที่พันที่หมื่นว่าทรมานแทบขาดใจจริงๆ เป็นยังไง

ทว่ายังไม่ทันที่นายแพทย์ภามจะได้ทำตามความปรารถนา ของขวัญก็คว้าบางอย่างที่เธอซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยเมื่อตอนหัวค่ำยื่นไปตรงหน้าสามี

“นี่มันอะไรกันขวัญ!”

อย่าบอกนะว่าของขวัญจะให้สวมถุงยาง?

เอากันมาตั้งนาน จะมาใส่อะไรเอาป่านนี้ นายแพทย์ภามทั้งโมโหทั้งไม่เข้าใจสิ่งที่ภรรยากำลังทำ

“เซฟเซ็กซ์ไงคะพี่ภาม” ยอมรับอย่างกล้าหาญว่าเธอรักภามแทบถวายหัว กระนั้นมันก็คนละเรื่องกันกับการที่ต้องรับความเสี่ยงจากโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ภามมีผู้หญิงคนอื่น เขาไม่ใช่ผู้ชายสะอาด ถ้าอยากนอนกับเธอก็ต้องป้องกัน “ถ้าพี่ภามจะเอาขวัญก็สวมถุงยางค่ะ”