INICIAR SESIÓNรติพัทร พงศ์พันธ์ ผู้ชายที่เก็บความเคียดแค้นเอาไว้เพื่อรอวันจัดการกับคนที่ทำลายครอบครัวของเขา ในชีวิตของเขามีผู้หญิงอีกคนที่เขารักมากที่สุดนอกจากมารดาคือเธอ พิรวดี เด็กสาวที่เขารักสุดหัวใจ แม้เธอจะเป็นลูกสาวของศัตรู แต่เขาเลือกที่จะจัดการเฉพาะคนที่ทำร้ายเขาและมารดา และเก็บรักษาความรักที่ดีงามเอาไว้ให้เธอตลอดไป
Ver másแต่ละประโยคที่เขาบอกเรียกเลือดในกายสาวให้ร้อนฉ่าเสียจริงรติภัทรขยับโยกถี่กระชั้นเมื่อเห็นร่างสาวกระสับกระส่ายอยากปลดปล่อย เพียงไม่ถึงนาที เสียงหวีดร้องก็ตามติดมาพร้อมกับการกระตุกรัดรึงแก่นกายเขาสุดแรงกำลัง พิรวดีหอบพร่า ทรวงอกอวบอิ่มสะท้อนขึ้นลงยั่วเย้า คนที่ควบขี่อยู่บนร่างอดใจไม่ไหวต้องกอบกุมเอาไว้แล้วก้มลงมาเชยชมหลังจากปลดขาเพรียวทั้งสองให้ตั้งชันบนพื้นเตียง“อื้อ...”เสียงครางเหมือนเป็นการตอบรับดีเยี่ยม ริมฝีปากร้อนสาละวนกับอกอวบอยู่เพียงครู่ก่อนจะพลิกร่างภรรยาให้นอนตะแคงโดยที่เรือนกายชายยังฝากฝังไม่ถอยห่างร่างสูงที่คุกเข่าท่าเดิมบดเบียดแก่นกายเข้าทางเบื้องหลังในท่วงท่าใหม่ ร่างบางโยกไหวไปตามแรงกระแทกที่เริ่มขยับบรรเลงลีลาสวาทขึ้นอีกครั้งอุ้งมือใหญ่ยังไม่หนีห่างจากทรวงอกอวบอิ่ม สัมผัสที่ฟอนเฟ้นนวดเฟ้นทำให้ดอกบัวทั้งสองยิ่งขยายขึ้นตามแรงมือที่ชี้นำ นิ้วแกร่งที่ว่างเว้นอีกข้างลากไปตามกระดูกสันหลังแล้วกรีดไปมาจนภรรยาสาวขนลุกซ่านด้วยความสยิว หลับตาพริ้มครางด้วยความสุขสมที่ได้รับจากความเป็นชายรติภัทรพลิกร่างที่นอนครวญสะอื้นด้วยความเสียดเสียวให้คนที่คุกเข่าอัดกระแทกเข้าหาซอกใจสาว หน
แล้วความสากร้อนของชิวหาหนุ่มก็เข้าสอดแทรกที่ก้านเกสรคับแคบที่อ้าโอบรัดรึงเขาไว้ทุกค่ำคืน“อ๊า...”พิรวดีครางรับเสียงสั่นหวิว กายสาวสะท้านเยือกด้วยความรัญจวน สะโพกสวยส่ายวนบิดมวนด้วยความซ่านกระสัน กล้ามเนื้ออ่อนละมุนเกร็งรัดลิ้นหนุ่มที่บุกรุกเข้ามาอย่างอุกอาจ ไฟร้อนคุกรุ่นรุมเร้าให้สองหนุ่มสาวดำดิ่งสู่ห้วงดำกฤษณามือสวยบีบเคล้นทรวงอกสาวไปมาด้วยความเพลิดเพลิน แล้วมือใหญ่ก็เข้าช่วยเหลือบีบขยำรุกเร้ารัญจวนจิต เส้นขนบนเรือนร่างสาวลุกชันเป็นเม็ดเล็กๆ ด้วยความซ่านสยิว สะโพกสาวลอยจากพื้นเตียงด้วยมือหนาอีกครั้งที่ยกขึ้นมาให้แนบชิดกับใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาเส้นไหมสีอ่อนแนบชิดไปกับเนินสาว ลิ้นหนาที่ลากไล้ขึ้นลงป่ายปัดกับปลายคางสากที่ตอหนวดทำให้ความเสียวซ่านแล่นไปสู่เส้นประสาทจับจิตจับใจ น้ำหวานฉ่ำชื้นไหลซึมออกมาให้ลิ้นหนาได้ดูดดื่มอย่างสุขสมอารมณ์หมาย ทั้งอุดมไปด้วยความหอมกรุ่นกลิ่นที่กระตุ้นเร้าให้อารมณ์เพศรสของทั้งคู่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ“อ๊ะ... อ๊า”เสียงครวญเปล่งประสานพร้อมกับจังหวะลิ้น กระตุ้นน้ำหวานไหลบ่าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะสุขสมเกร็งกระตุกจิกมือเท้าไปบนที่นอนหนานุ่มเรือนร่างแกร่งที่อุดมไปด้
ภาพที่เด็กหญิงพิรวดีขี่หลังเด็กชายวัยสิบขวบตอนล้มลงหัวเข่าเป็นแผล ภาพที่ทั้งสองป้อนขนมให้กัน ภาพพวกนี้ สุวดีมารดาของรติภัทรเป็นคนถ่ายเอาไว้แทบทั้งสิ้น และเป็นภาพที่รติภัทรเก็บเอาไว้ดูเสมอตั้งแต่จากสุรสิทธิ์ไปพิรวดีลูบมือบนภาพหลายภาพที่ขยายขนาดนั้นอย่างเปี่ยมสุข เธอเผลอปล่อยน้ำตาเม็ดใสออกมาด้วยความตื้นตัน แขกผู้มีเกียรติในงานอดชื่นชมความน่ารักของทั้งคู่ไม่ได้ นักข่าวและสื่อมวลชนเก็บภาพบรรยากาศหวานชื่นและอบอุ่นของทั้งคู่ทุกช็อตไม่พลาด เพราะรติภัทรเป็นนักธุรกิจไฟแรงที่ได้รับความสนใจมากคนหนึ่งหลังจากงานหมั้นหมายเสร็จสิ้น รติภัทรพาภรรยาเดินทางไปเข้าพิธีแต่งงานที่ไร่กาแฟจังหวัดเชียงใหม่ เป็นครั้งแรกที่เธอได้มีโอกาสได้มาเหยียบไร่กาแฟภูดาวที่กว้างใหญ่ ที่นี่มีโรงแรมและรีสอร์ตให้นักท่องเที่ยว รวมถึงโรงงานผลิตกาแฟภูดาวที่ขายในไทยและส่งออกไปขายยังต่างประเทศรีสอร์ตหรูมีโต๊ะสีขาวไว้จัดเลี้ยงแขกเหรื่อ รติภัทรกุมมือเธอตลอดเวลาพาไปทักทายแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน มือหนาคอยซับเหงื่อให้ พาไปนั่งพัก ป้อนอาหารในบางครั้ง หาน้ำให้ดื่ม พิรวดีมีความสุขจนลืมเวลา เธอภูมิใจที่ได้ยืนเคียงข้างเขาแบบนี้พิธีทุกอย่า
“เรียบร้อยแล้วค่ะ โห นางฟ้าน้อยๆ ของคุณติ”ลิลลี่ตาโตทำสีหน้าว่าตะลึงเข้ามาประคับประคองร่างบาง ความจริง ชุดที่สวมใส่ไม่ได้หรูหราอะไรเลย แต่เป็นชุดสบายๆ เสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงขาสั้นธรรมดา เธอเองก็ยังไม่เข้าใจอยู่เช่นเดิมรติภัทรยังนั่งจิบกาแฟไปเรื่อยๆ เขาหันมองไปยังห้องแต่งตัวที่กั้นเอาไว้พอเป็นพิธี ก่อนจะสะดุดกึกเมื่อคนที่รอคอยเดินออกมาพอดีกับที่สายตาเขาหันไปมองอีกครั้ง ถ้วยกาแฟในมือแทบหลุดร่วง พิรวดีเองรู้สึกขัดเขินเมื่อถูกมองด้วยสายตาชื่นชม แอบพึงพอใจเล็กๆ ที่เธอทำให้เขามองด้วยสายตาชื่นชมแบบนี้ชายหนุ่มยื่นมือไปให้ภรรยาสาว พิรวดีค่อยๆ วางมือลงบนมือหนา เงยหน้ายิ้มขณะสบตา“พี่ติยังไม่บอกวดีเลยว่า เอ่อ... เรากำลังจะทำอะไร”“โฆษณาตัวใหม่ของเราไง”“เอ๊ะ!” พิรวดีเลิกคิ้วมีท่าทีสงสัย“วดีกับพี่ทดลองถ่ายให้นายแบบนางแบบดูกันก่อน”“แต่วดีไม่เคยถ่ายโฆษณานะคะ”“เราทำตัวปกติเหมือนกับเรากำลังทำอาหาร ไม่มีใครสนใจเราหรอก”รติภัทรจูงมือหญิงสาวมายังริมหาด ด้านหลังมองเห็นทะเลและท้องฟ้าสีคราม มีฉากกั้นเอาไว้เป็นห้องครัวเล็กๆ ทันสมัย“อุ๊ย!” หญิงสาวเดินไปหยุดยืนสำรวจผลิตภัณฑ์ต่างๆ ทั้งหมดล้วนแล้วเป็นผ
“ถ้ารู้ว่าไม่ดี วันหลังก็อย่าทำอีก คนเราถ้าทำผิดซ้ำซากในเรื่องเดิมๆ แสดงว่าไร้ความคิดและจิตสำนึกที่จะพัฒนาตัวเอง” รติภัทรสั่งสอนน้องชาย“ขอบคุณครับที่สั่งสอน” กวินตอบเสียงเรียบ“กลับไปเรียนได้แล้ว คุณพ่อคงผิดหวังถ้านายยังทำตัวแบบนี้” รติภัทรเดินเข้าใกล้น้องชาย ก่อนจะตบบ่าอีกฝ่ายหนักๆ“พี่ติ”“พี่สา
รติภัทรฟังนิ่ง กลับมาโดนลงโทษแน่พิรวดีเขาคาดโทษเอาไว้ในใจ สั่งแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับผู้ชายหน้าไหนอีก แค่คุยก็ไม่ได้ เขาหวง พักหลังเธอไม่ได้ติดต่อหรือยุ่งกับผู้ชายคนไหน แม้แต่นายฉัตรเองก็ตามที แต่วันนี้เธอกลับขัดคำสั่งเขา“คุณติจะทำยังไงกับคุณอนงค์ครับ”“นายคิดว่าฉันควรทำยังไงดีล่ะ ให้อาศัยอยู่ในบ้าน
ศศิวิภาหันไปยักคิ้วให้เพื่อนสาว“ได้สิ เดี๋ยวให้แทน...”รติภัทรพูดยังไม่ทันจบประโยคเพื่อนสาวก็โต้ตอบกลับทันควัน“ไม่ได้ ติต้องพาไปเอง” ยมลภัทรดักคอเมื่อรู้ว่าเพื่อนจะให้เลอราชเป็นคนพาไป“ไปสิ เดี๋ยวขอไปเตรียมตัวก่อนนะ”“ไปขออนุญาตเมียก่อนเหรอ”ศศิวิภาแซวตามหลังไป แต่ไม่ได้รับคำตอบจากเพื่อนหนุ่ม สอง
หวังว่าลูกคงไม่รังเกียจโรงงานเล็กๆ ที่พ่อเพียรสร้างมากับมือในที่สุดก็มาถึงบรรทัดนี้จนได้ ความจริงพ่ออยากพูดกับลูกด้วยตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย แต่พ่อก็ไม่มีโอกาส เวลาเราเจอกัน พ่อได้แต่เก็บเกี่ยวความรู้สึกแห่งความปลาบปลื้มเอาไว้ ลึกๆ พ่ออยากขอบใจวดี เพราะหากไม่ใช่เรื่องของวดี ติคงไม่ยอมมาพบพ่ออดีตมั