เมียเสน่หาอาญาอสูร

เมียเสน่หาอาญาอสูร

last updateÚltima atualização : 2026-01-10
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
93Capítulos
758visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

รติพัทร พงศ์พันธ์ ผู้ชายที่เก็บความเคียดแค้นเอาไว้เพื่อรอวันจัดการกับคนที่ทำลายครอบครัวของเขา ในชีวิตของเขามีผู้หญิงอีกคนที่เขารักมากที่สุดนอกจากมารดาคือเธอ พิรวดี เด็กสาวที่เขารักสุดหัวใจ แม้เธอจะเป็นลูกสาวของศัตรู แต่เขาเลือกที่จะจัดการเฉพาะคนที่ทำร้ายเขาและมารดา และเก็บรักษาความรักที่ดีงามเอาไว้ให้เธอตลอดไป

Ver mais

Capítulo 1

1

結婚して七年。

朝比奈澪(あさひな みお)は夫の森宮征司(もりみや せいじ)に知られずに、ひそかに娘を産み育ててきた。

娘の穂積玲衣(ほづみ れい)は今年五歳になるが、征司はその存在さえ知らない。父親になる機会を、澪が最初から与えなかったからだ。

夜勤の休憩に入ると、澪は隣のS県でひっそり育てている娘から届いたボイスメッセージを再生した。

「ねえママ、私、なんでパパに会ったことないの?私のパパって、もう死んじゃったの?」

まだ舌足らずな、甘えた声が流れてくる。

澪は一瞬、本気で考えた。生きてはいる。でも、父親としては死んだも同然だった。

最近、玲衣は少しずつ自分なりの考えを持つようになってきた。

小さな頭の中に、ひとつ悩みができたらしい。

自分は実の父親に一度も会ったことがない、ということ。

その疑問は、日ごとに大きくなっている。

そのせいで澪は、征司に打ち明けるべきかどうか、真剣に迷い始めている。

実は五歳になる娘がいるのだと。育児で一番手のかかる時期はもう過ぎている。今さら苦労もなく父親になれるなんて、ずいぶん都合のいい話ではないか。

玲衣とのトーク画面を閉じて、澪はふと日付を確かめた。

気づけば、征司との結婚生活はもう残り三か月ほどだ。

少し迷った末、澪は征司とのLINEを開いた。ほとんどやり取りのないトーク画面に、ゆっくりと文字を打ち込んだ。

【もし、私たちに子供がいたとしたら、あなたは……】

送信する前に、診察室のドアが慌ただしく開いた。

若い看護師が顔をのぞかせ、早口で澪を呼んだ。

「澪さん、急患です!妊娠初期の患者さんで、性行為のあと強い腹痛が出たそうです。かなり無理があったようで、黄体嚢胞が破裂する疑いがあります!」

澪はすぐにスマホの画面を消して、立ち上がると、眉を寄せたまま看護師の後について急ぎ足で外へ出た。

「もう、何を考えてるの。妊娠初期にそんな無茶をするなんて……少しは我慢できないの?」

看護師がカーテンを開けた瞬間、澪はそこで言葉を止めた。

ベッドに横たわっているのは、見覚えのある女だった。

二秒ほど遅れて、澪は驚きを隠せないまま相手の名を呼んだ。

「紗耶さん?」

白石紗耶(しらいし さや)は、征司の従弟の婚約者だ。

紗耶も澪を見た瞬間、ほんのわずかに動きを止めたが、返事はしなかった。

澪は反射的に彼女の状態を確認した。

紗耶の婚約者である征司の従弟は、五か月前に会社の帳簿をめぐる不正で懲役一年六か月の実刑判決を受け、今も服役中だ。

紗耶のお腹はまだ目立っておらず、見ただけでは妊娠しているとは分からない。仮に妊娠しているとしても、まだ初期のはずだ。

だとすれば、時期が合わない。

だが、今はそんなことを考えている場合ではない。澪は余計な詮索の念を胸の奥に押し込み、医療用手袋を手に取った。

「横になってください。診察しますから」

ところが紗耶は、急に身を起こした。澪が現れたことが不快でたまらない、という顔で言った。

「結構です。転院しますので」

若い看護師が困ったように澪を見る。

澪は静かに言った。

「転院するにしても、その前に状態だけは確認させてください。放っておくと危ないかもしれません」

紗耶は眉をひそめた。

澪の、どこか隙のない凛とした態度が気に入らない。

澪はそれ以上言い合わなかった。今は感情を挟んでいる場合ではない。

「少しお腹を見るだけですから」

そう告げて身をかがめ、紗耶の服の裾に手をかけた。

その瞬間、紗耶が冷たく唇を歪め、澪の手を払いのけた。

ぱん、と乾いた音が響いた。

思ったより強い力で払われ、手の甲に鋭い痛みが走った。

目を落とすと、そこはすでに赤くなっている。

澪が反応するより早く、紗耶は急に声色を変え、澪の背後へ甘えるように呼びかけた。

「征司……」

その名に、澪は手の痛みも忘れて振り向いた。

男は落ち着いた足取りで近づいてくる。

コートを腕にかけ、すらりとした長身がそこにいるだけで人目を引いた。品のある佇まいに、誰もが目を奪われてしまう。

征司は一瞬だけ澪と目を合わせた。けれど、すぐに何事もなかったように視線を外した。

彼は足を止めることもなく、冷ややかに目をそらして、赤の他人のように澪の横を通り過ぎ、ベッドの反対側へ回った。

低く澄んだ声には、わずかな心配がにじんでいる。

「具合は?」

澪はその場で息をのんだ。

紗耶の付き添いとして駆けつけてきたのが、よりにもよって征司だとは。

七年間、夫婦であることを周囲に伏せてきた、自分の夫だ。

征司の意識がすべて紗耶に向けられている。

それを見た瞬間、澪はふと思いついた。

彼は、さっき紗耶が自分の手を強く叩いたところを見ていたのだろうか。

征司に気遣われ、紗耶は固まったままの澪をちらりと見て、ほんの一瞬、勝ち誇ったような色をその目に浮かべた。

それから征司を見上げ、甘えるような声で言った。

「知ってるでしょ。お腹が痛くて、病院に来たの」

その一言で、周りの看護師は察してしまった。

つまり、例の「激しい性行為」の相手は、目の前の男だということだ。

征司は否定もせず、説明することもなかった。

澪はただその光景を見つめ、反応することすら忘れていた。

夫は目の前で、従弟の婚約者を当然のように気遣っている。

征司はもともと感情を表に出さない男だ。

けれど、二人の間に流れる空気がただならないことくらい、澪にも分かった。

まして紗耶が救急に運ばれた理由を、夫は知っている。

その事実に気づいた澪の体に悪寒が走った。

これまで澪は、征司はもともと誰に対しても淡泊な人なのだと思っていた。

愛し方を知らない人なのだと。

けれど、違う。

彼は人を愛することができないわけではない。ただ、その相手が自分ではないだけだ。

この局面とその相手があまりにも滑稽すぎて、彼女は思わず笑い出しそうになった。

例の「激しい性行為」の相手が誰なのか。そんなことは誰が見ても分かる。

澪がその場に立ち尽くしていると、征司がようやくこちらを見た。その冷ややかな一瞥に、澪ははっと我に返った。

手袋をはめ、診察しようとする手がかすかに震える。

さっき叩かれた手の痛みが、今になってじわじわと広がってきて、頭の中が真っ白になった。

ここまで来れば、答えはもう出ている。わざわざ確かめて、これ以上惨めになる必要などない。

征司が澪に何も言わないのを見て、紗耶はすべてを察したように、唇の端をわずかに上げた。

彼女は澪に聞かせるように、わざと甘えた声で言った。

「征司、私、転院したい。ちゃんと診てくれる病院に連れてって」

「分かった」

征司は迷わなかった。

紗耶が何を望んでも、彼は当然のように叶えるのだろう。

二人の間には、他人が入り込めないほどの親密さがある。

長年、目の前の男を深く愛してきた妻として、澪にそれが分からないはずがない。

その光景は見ているだけで、胸の奥が少しずつ裂けていくようだった。

紗耶の「もっとちゃんと診てくれる病院」という含みのある言い方に、澪はすぐ気づいた。

転院したいというのは、ただの口実だ。彼女が本当に言いたいのは、澪には診てもらいたくない、澪なんか信用できない、ということだった。

征司は慣れた様子で転院の手配を進め、その間も澪に声をかけることはなかった。まるで彼女がそこにいないかのように、最後まで一度も振り返らなかった。

二人が診察室を出て行ったあとも、澪はしばらく、その衝撃から抜け出せなかった。

一部始終を見ていた同僚たちは、すぐに熱のこもった噂話を始めた。

「うわ、最近の若者ってほんとすごいね」

若い看護師は目を輝かせている。

「でも、あの男、ずば抜けてかっこいいわ。あっちのほうも凄そうだよね!」

澪はうつむいたまま、どこか上の空で、手につけた医療用手袋をゆっくり外していく。

「そう」

看護師は澪の反応の薄さにも気づかず、ふいに声を落として聞いてきた。

「そういえば澪さんも、結婚してけっこう経ちますよね?お子さんはいないんですか?」

澪は手袋をゴミ箱に捨てた。

「うちの夫、EDで、治療を受けてるところなの」

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
93 Capítulos
1
“จะไปไหนเหรอคะพี่สุ แต่งตัวซะสวยเลย” อนงค์เอ่ยถามสุวดี ภรรยาหลวงหรือจะพูดให้ถูกคือภรรยาตีทะเบียนของภคิน สายตากวาดมองเสื้อผ้าอาภรณ์หรูราคาแพง และเครื่องประดับงดงามที่ประดับอยู่บนเรือนร่างอีกฝ่ายด้วยความริษยาจับใจ“เธอมีอะไร ฉันจะออกไปข้างนอก ช่วยหลีกไปด้วย”สุวดีข่มความรู้สึกไม่ชอบใจเอาไว้ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบสนิทอนงค์เหยียดยิ้มเดินไปลูบไหล่ของภรรยาหลวงขณะยืนอยู่ด้วยกันที่เชิงบันไดด้วยอาการยั่วยุอารมณ์ สุวดีปลดออกอย่างสุภาพ“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ วันนี้คุณคินไม่อยู่ นงเลยอยากมาทำความสนิทกับพี่สุให้แน่นแฟ้นยิ่งๆ ขึ้นไป อ๊ะๆ ๆ อย่ามองนงด้วยสายตาแบบนั้นสิคะ นงน่ะสงสารคุณคินหรอกนะคะ แล้วก็สงสารพี่สุด้วย” อนงค์ตั้งใจพูดยั่วให้สุวดีโมโห“เธอมีอะไรพูดมาจะดีกว่า อย่ามาโยกโย้ให้มากความ ฉันไม่มีเวลามากหรอกนะ”สุวดีพยายามข่มอารมณ์เจ็บลึกในอกเต็มที่ สามีพาหญิงสาวคนนี้เข้ามาในบ้านแล้วโกหก แนะนำว่าเป็นญาติห่างๆ เธอก็เจ็บมากพอแล้ว กลางค่ำกลางคืน ขณะที่ภคินคิดว่าเธอนอนหลับ กลับย่องไปหาญาติที่เขาแอบอ้างจนเธอจับได้คาหนังคาเขา แต่ที่ต้องทนเพราะรติภัทร ลูกชายคนเดียวที่เธอรักมากที่สุด เธอไม่อยากให้บุตรชา
Ler mais
2
เธอเคยคิดว่าหากเขาจะมีภรรยาน้อยจริงๆ ก็อยากให้อีกฝ่ายมีความยำเกรงเคารพกันบ้าง หรือถ้าให้ดีไม่ยุ่งเกี่ยวต่อกันเหมือนคราแรกที่อนงค์เข้ามาอยู่ในตอนแรกๆ เธอก็จะทนเพื่อลูก แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนใจดียอมให้สามีตัวเองมีภรรยาอีกคน แล้วละเลยตัวเอง ทำร้ายจิตใจสารพัดแบบนี้“พ่อเขาไล่เราแล้วติ เขาไล่เราแล้ว”รติภัทรมองตามร่างบิดาไปอย่างเสียใจไม่แพ้มารดา“ทำไมคุณพ่อไม่มีความยุติธรรมแบบนี้ ในเมื่อเขาไล่ เราไปจากที่นี่กันเถอะครับ ผมจะดูแลแม่เอง” เด็กชายรติภัทรพูดอย่างเด็ดเดี่ยวร่างสูงใหญ่ของรติภัทร หนุ่มวัยสามสิบปีที่นอนหลับอยู่บนเตียงกว้างผวาตื่นจากฝันร้าย หอบหายใจรุนแรงเหงื่อโซมกาย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายซีดเผือด มือหนาเสยผมที่ปรกหน้าผากอย่างอ่อนแรง ก่อนจะลูบเบาๆ ด้วยความอ่อนล้าในจิตใจ ดวงตาเย็นชา ใบหน้าเฉยเมยกลับมาอีกครั้งหัวใจของเขาด้านชาเกินกว่าจะรักผู้หญิงคนไหน แต่หากรักจริงเขาจะทุ่มเทไม่ทำให้เธอเสียใจเหมือนอย่างที่บิดาทำเอาไว้กับมารดา ถ้าเขารักผู้หญิงคนไหน เขาจะทำเพื่อเธอ ทำให้เธอมีความสุขที่สุดและอะไรก็ตามที่เป็นของเขา เขาไม่มีวันปล่อยให้ใครแย่งไปเด็ดขาด ไม่มีวัน!!!รอยตราเสน่หาร่างสูงของชายหนุ
Ler mais
3
หลังมือหนุ่มลากไล้ไปตามแก้มนวลของวัยสาวเปล่งปลั่งอย่างทะนุถนอม ลมหายใจร้อนรุ่มของรติภัทรสะท้อนเข้าออกจนทรวงอกกระเพื่อมไหว ความอดทนที่จะไม่ล่วงเกินมันหายไปตั้งแต่ตอนไหน เขาเองก็ไม่รู้ตัว ร่างบางยังนอนนิ่ง หลับตาพริ้มเพราะฤทธิ์ยาสลบ ไม่รับรู้ว่าตนเองกำลังจะเผชิญกับสิ่งใด ความมืดภายนอกเข้ามาปกคลุมเรื่อยๆ ชายหนุ่มกลับไม่หิวข้าว แต่กลับกระหายหิวเรือนร่างที่นอนหลับพริ้มตรงหน้าเสียมากกว่า“วดี ตื่นได้แล้ว... จะนอนไปถึงไหน”รติภัทรกระซิบเสียงนุ่มแนบใบหูขาวเนียน ขบเม้มเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ดวงตาที่เคยเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นวาววับด้วยอารมณ์ที่ต้องการในอก หลังมือหนายังลากไล้ไปมาไม่หยุดหย่อนเพื่อปลุกคนขี้เซาให้ตื่นจากนิทรารมย์รติภัทรปลดเสื้อผ้าอาภรณ์ของหญิงสาวออกจากกาย เขาชื่นชมความงดงามของเธออย่างอ้อยอิ่งไม่รีบเร่ง นิ้วแกร่งลากสัมผัสไปตามโครงหน้างดงาม เขี่ยขนตางอนงามที่เรียงเป็นระเบียบ หญิงสาวยังหลับสนิท ไม่รับรู้อันใดทั้งสิ้น ริมฝีปากร้อนกดจุมพิตหน้าผากมนด้วยสัมผัสอ่อนโยน น่าแปลกที่เขาไม่อยากทำรุนแรงกับเธอเพื่อให้สาแก่ความแค้นที่แม่เธอได้ทำเอาไว้ สายตาที่กร้าวกลับอ่อนแสงลงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มือห
Ler mais
4
เขาดูชะงักไปและหันมาจูบซับน้ำตาให้ด้วยสัมผัสอ่อนโยน อ่อนโยนจนเธอประหลาดใจและหยุดนั่งรอดูปฏิกิริยาของเขามือหนาลูบไปตามแขนกลมกลึงปลอบประโลมเธอให้คลายจากความกลัว สัมผัสแบบนี้เธอเคยรู้สึกที่ไหนมาก่อน แต่กลับนึกต่อไม่ออก หญิงสาวนิ่งงันไปชั่วครู่คล้ายหลงเข้าไปในห้วงอารมณ์บางอย่างที่หาทางออกไม่ได้ไม่มีคำพูดใดเปล่งออกมาจากริมฝีปากหยักหนาที่จูบเธอคล้ายคนอดอยากหิวโซ เธอได้ยินเสียงลมหายใจร้อนแรงที่เป่ารดไปทั่วใบหน้า และกลับมากดย้ำจูบด้วยความเอาแต่ใจกับริมฝีปากอิ่มของเธอซ้ำๆ พิรวดีพยายามเบี่ยงหลบ แต่มือหนาบีบท้ายทอยเอาไว้ บังคับให้เธอต้องรับจุมพิตดุดันที่มีชั้นเชิงเหนือกว่าโดยสิ้นเชิงลิ้นหนาแทรกเข้าดูดดึงลิ้นสีแดงสดในโพรงปากแสนหวาน กวาดลิ้นหยอกเย้ากับไรฟันเล็กอย่างเอ็นดูในความไม่ประสีประสา เขากำลังหลงใหลทุกสัดส่วนของเธอ ไม่ว่าจะแตะต้องสัมผัสไปตรงไหน ก็นุ่มนิ่ม เต็มตึง หอมกรุ่นน่าครอบครองไปเสียทุกสัดส่วนริมฝีปากร้อนเข้าซุกไซ้ซอกคอหอม ขบเม้มผิวเนียนละเอียดตรงจุดอ่อนไหวต่อความรู้สึก มือหนายังกดมือน้อยทั้งสองของเธอเอาไว้ ริมฝีปากเข้าดูดกลืนยอดอกทั้งสองสลับกันไปมา เรือนกายหนาแทรกเข้ากลางเรือนร่างห
Ler mais
5
เสียงหวานครางสะท้าน สะอื้นไห้ทุกครั้งที่เรือนกายแห่งบุรุษกระทั้นแนบชิดรติภัทรถอนกายจนเกือบสุดแล้วกลับเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนเครื่องจักรประสิทธิภาพสูงควบคุมกลไกการทำงานดีเยี่ยม เธอต้อนรับโอบอุ้มและตอดรัดทุกครั้งที่เขาฝากฝัง ก่อนที่เยื่อดอกไม้จะสะบั้นลงด้วยแรงกายหนักแน่นที่โหมลงมาอย่างไม่ออมแรงพิรวดีกรีดร้องสะท้านไหวแทบขาดใจ เรียวขาและแขนโอบรัดเขาเอาไว้แนบแน่น ฟันขาวซี่สวยกัดที่บ่าแกร่งเพื่อระบายอารมณ์เจ็บเสียวและกระสันซ่านที่ได้รับจากเรือนกายหนุ่มรติภัทรพ่นลมหายใจออกจากปากพร้อมคำรามแต่ไร้ซึ่งเสียงพูดใดๆ ให้อีกฝ่ายได้ยิน เสียงเนื้อกายกระทบกันประสานกับเสียงครวญครางของหญิงสาวท่ามกลางความมืดของราตรีกาล พิรวดีหัวหมุนติ้วเมื่อความเสียวสยิวกระตุกอยู่กลางกายสาวและเล่นงานเธออย่างหนักเธอได้ยินเสียงหญิงสาวคนหนึ่งหวีดร้องรุนแรง ก่อนจะตกใจว่าเสียงครางและเสียงทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเสียงของเธอเองที่ร่ำร้องอย่างบ้าคลั่ง เมื่อหลอมรวมเชื่อมประสานเรือนกายกับชายหนุ่มนิรนามที่พรากพรหมจรรย์ที่เก็บรักษามายี่สิบห้าปีเต็มรติภัทรขยับสะโพกตามติดร่างที่กระถดถอยหนีบีบรัดเขารุนแรงด้วยความสุขซ่าน เกร็งร่างส
Ler mais
6
เธอไม่มีเวลามาชื่นชมกับความงามของที่นี่ พิรวดีพาร่างอ่อนแรงมุ่งตรงไปที่ประตู ไม่รีรอที่จะก้าวหนีออกไป ทั้งที่เจ็บปวดไปทั่วร่างและจุดอ่อนละมุน แต่ไม่มีเวลามาอ่อนแอในตอนนี้“โอ๊ะ!!!” หญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บรติภัทรรติภัทรเดินออกจากห้องน้ำ เมื่อไม่เห็นหญิงสาวก็รีบตามออกมา เขาผวาเข้าไปช่วย พิรวดีรีบสะบัดมือออก เงยหน้ามองอย่างตกใจ“พี่ติ”พิรวดีครางเสียงแผ่ว แม้จะนานมากแล้วที่ไม่ได้เจอกัน แต่เค้าโครงหน้าความหล่อเหลาไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เพียงแค่เขาดูแข็งแกร่ง สูงใหญ่ด้วยวัยที่มากขึ้น ดวงตายังอ่อนโยนแตกต่างจากใบหน้าที่แสนเย็นชานี้เหลือเกิน“จำเอาไว้ เธอเป็นของพี่คนเดียว พิรวดี!!! เธอไม่มีวันหนีพี่พ้น”การสูญเสียบ้านสุรสิทธิ์... จ.สุราษฏร์ธานี“คุณเดช อย่าสิคะ”อนงค์หญิงสาววัยสี่สิบเศษหัวร่อต่อกระซิกกับญาติสามีที่อาศัยอยู่ร่วมกัน เมื่ออีกฝ่ายแอบย่องเข้ามากอดรัดเธอในห้องนั่งเล่นของบ้านหลังใหญ่“ทำไมล่ะ คิดถึงจะแย่ ไม่ไปหาผมเลยนะ”สุรเดชถามคลอเคลียชิดริมหู หญิงสาวจับเนื้อจับตัวอีกฝ่ายอย่างมีจริต“นงหาเวลาอยู่ค่ะ เดี๋ยวรอให้ไอ้แก่นอนหลับเสียก่อน”อนงค์พูดด้วยสายตาเย้ายวน เธอเป็นคนสับเ
Ler mais
7
“ถ้าคุณนงรู้เข้า...” ธนามีสีหน้าเป็นกังวลเล็กน้อย“อย่าพูดถึงผู้หญิงร้ายกาจคนนั้นอีก คุณกลับไปได้แล้วละ ผมมีธุระต้องทำอีกหลายเรื่อง ผมไว้ใจคุณมากนะคุณธนา ต่อไปถึงไม่มีผม ผมก็มั่นใจว่าคุณต้องทำทุกอย่างได้อย่างเรียบร้อย”“คุณคินอย่าพูดเป็นลางแบบนั้นสิครับ”“ยังไงก็ขอบคุณคุณอีกครั้ง ทำตามที่ผมสั่งทุกอย่าง ถ้าผมไม่อยู่แล้ว”“ผมทำตามที่คุณคินสั่งทุกอย่างแน่นอนครับ แต่อย่าพูดเป็นลางแบบนั้นสิครับ ผมใจคอไม่ดีเลย”“เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์โลก”ภคินเดินมาส่งทนายวัยเดียวกันกับเขาที่หน้าห้อง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งทอดอารมณ์อย่างเลื่อนลอยอนงค์มองซ้ายมองขวาเมื่อเห็นว่าปลอดคนจึงเดินไปยังบ้านเล็กหลังตึก จุดหมายปลายทางคือบ้านของสุรเดช โดยไม่รู้ว่าหลังจากเธอจากไปไม่นาน ทนายประจำตระกูลก็เดินทางมาถึงอย่างเงียบๆก๊อก ก๊อก ก๊อก…เสียงประตูบ้านทำให้สุรเดชรีบไปเปิด อนงค์งับประตูรวดเร็วเมื่อเข้ามาด้านในแล้ว“อื้อ... อย่าเพิ่งสิคะ” อนงค์หัวเราะอย่างมีจริตผลักไสใบหน้าของอีกฝ่ายออกห่าง“คิดถึงคุณจะแย่ คุณช้าจัง” สุรเดชประคองร่างอนงค์ไปที่โซฟาหน้าทีวีที่เขากำลังนอนพักผ่อนอยู่“ฉันเอาอาหารไปให้คุณคินอย
Ler mais
8
แต่กลับหายนานนับสัปดาห์ เธอรู้สึกว่าเหมือนเขาหายไปจากชีวิตเธอนานยี่สิบปีดังเช่นอดีตการกลับมาอีกครั้งไร่กาแฟ จ.เชียงใหม่...“ติ” เสียงเรียกอย่างปรานีทำให้หนุ่มหล่อรูปร่างสูงสง่าวัยสามสิบปีหันไปมองผู้มีพระคุณที่ชุบเลี้ยงเขามาจนโตสินธรมองหลานชายด้วยความรักที่เต็มเปี่ยม สายตาครุ่นคิดของผู้มีพระคุณทำให้รติภัทรรับรู้กลายๆ ว่ามันต้องมีเรื่องอันใดเป็นแน่หลังจากขึ้นเครื่องบินกลับจากสุราษฏร์ธานีเมื่อไม่กี่วันก่อน เขาคอยเฝ้าติดตามคอยดูแลพิรวดีอยู่ห่างๆ และนั่งเครื่องบินลงไปดูเธอด้วยตัวเองอีกหลายครั้ง ที่ยังไม่เข้าไปแสดงตนเพราะอยากรอเวลาที่เขาจะได้กลับไปที่นั่นอีกครั้งในฐานะบุตรชายคนโตของ ภคิน สุรสิทธิ์ ไม่ใช่อดีตลูกเมียเก่าที่ภคินหย่าร้างเนิ่นนานยี่สิบปี“คุณลุงมีอะไรครับ”น้ำเสียงห้าวเอ่ยถาม ดวงตาคมดุติดจะเย็นชา ใบหน้าเรียบเฉยชาเป็นนิจมักไม่แสดงความรู้สึก แต่ความอ่อนโยนในน้ำเสียงทำให้รู้ว่ารติภัทรรักและเคารพสินธรเป็นอันมาก“ถึงเวลาแล้วติ”น้ำเสียงของผู้เป็นลุงมิได้เคร่งเครียดเท่าที่ควร เขาพอจะเข้าใจคำว่าถึงเวลาของท่านดี แต่เขาไม่เคยต้องการ สินธรมองร่างบึกบึนล่ำสัน ผิวเนื้อสีแทนเข้มเพราะทำงา
Ler mais
9
ผู้หญิงคนนั้นร้ายกาจจนมารดาของเขากระเด็นออกมาจากบ้านไม่เป็นท่า“ติ” สินธรตบไล่หลานชายคนเดียวหนักๆ“คิดดูให้ดี โอกาสนี้เป็นโอกาสสุดท้าย ถึงไม่ได้เลี้ยงดู เขาก็คือพ่อ ลุงจะออกไปรอติข้างนอก ตัดสินใจยังไง บอกลุงมา ลุงไม่ได้บังคับให้ติ แต่ลุงอยากให้ติคิดเอง ติโตแล้ว โตพอที่รู้ว่าอะไรถูก อะไรผิด อะไรควรทำ ไม่ควรทำ”สินธรพูดจบแล้วเดินจากห้องทำงานของหลานชายออกมา เขารู้คำตอบในใจ แต่อยากให้รติภัทรเป็นคนบอกกล่าวออกมาเอง ไม่อยากบังคับให้อีกฝ่ายต้องทำตามที่เขาขอ เหมือนอย่างเช่นทุกครั้งที่ภคินติดต่อมาหาและขอพบกับลูกชาย เขาจำต้องมาพูดบอกกล่าวความต้องการของภคินให้รติภัทรรับรู้ มีหลายครั้งที่หลานชายปฏิเสธที่จะเจอ และมีหลายครั้งที่ไปเจอโดยง่าย ครั้งสุดท้ายเขาจำได้ดีว่ารติภัทรยอมตอบรับไปเจอกับบิดาโดยไม่มีความลังเลอาจเป็นเพราะเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนั้นสินะ สินธรขยับริมฝีปากเบาๆ คล้ายกับยิ้ม ดวงตาหรี่ลงรู้สึกเอ็นดูในตัวหลานชายไม่น้อย“พิรวดีเป็นของผมครับลุง เธอเป็นของผมตั้งแต่ยี่สิบปีที่แล้ว”ร่างสูงสง่าที่ปรากฏกายขึ้นในงานศพของภคิน สุรสิทธิ์ ทำให้อนงค์ถึงกับตกใจ ยี่สิบปีแล้วสินะที่นางไม่ได้เจอเด็กผู้
Ler mais
10
“เซ่อซ่าจริงแก มัวแต่มองอะไรอยู่ ดูสิคุณติเปียกหมดแล้ว”คำว่า ‘คุณติเปียกหมดแล้ว’ ทำให้พิรวดีเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มที่เธอโดนชน เหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ สายตาคมเข้มสีกาแฟกำลังจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว สายตาสองคู่อย่างตะลึงงัน พิรวดีรู้สึกว่าพวงแก้มเห่อแดงเมื่อสายตาของเขากวาดไล้มองเธออย่างไม่เกรงใจเขากลับมาแล้วเธอมัวแต่เช็ดเสื้อของเขาโดยไม่ได้มองหน้าเขาเลยว่าคนที่เธอชนเป็นใคร“พะ... พี่ติ” เธอถามเสียงเบาหวิวแทบไม่หลุดออกมาจากริมฝีปาก“พาพี่ไปล้างน้ำหวาน”เสียงเย็นชาบอกก่อนจะลากมือพิรวดีก้าวตามไปแทบไม่ทัน อนงค์ได้แต่อ้าปากค้างพูดไม่ออก“คุณแม่ ใครกันคะ หล่อจังเลย เหมือนเจ้าชายในฝันของอ้อเลยค่ะ” อารียาเดินมาสมทบกับมารดา มือกุมเข้าหากันทำสีหน้าชวนฝัน“แกอย่าไปยุ่งกับมันเลย” อนงค์หันมาปรามเสียงดุ“ทำไมล่ะคะ” อารียาทำหน้างุนงง“มันเป็นลูกอีกคนของคุณคินยังไงเล่า”คำเฉลยของมารดาทำให้อารียาตาโต “พี่ติน่ะเหรอคะ”อารียาลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดๆ รติภัทรเมื่อวัยเด็กไม่ชอบเธออย่างเปิดเผย เธอย้ายตามมารดาและพี่สาวเข้ามาอยู่ในบ้านเมื่อยี่สิบปีก่อน ตอนนั้นเธออายุได้สี่ขวบและพี่สาวอายุได้ห้าขวบ รติภั
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status