โปรดปราบเสือ

2 - สิวากร“เป็นไงบ้างคะคุณโปรด พอจะพักได้ไหมคะ”ตรึงใจแม้ว่าตนเองเป็นถึงเมียเจ้าของค่ายมวย ส อรุณ ยังต้องพูดจานอบน้อมเอาใจโปรดปรานไม่รู้ตัว คงเพราะอากัปกิริยาหรือบุคลิกของเด็กสาวตรงหน้า ทั้งที่โปรดปรานอายุเพียงสิบเจ็ดสิบแปดปีเท่านั้น“ค่ะ อยู่ได้ค่ะ”พื้นเสียงแหบต่ำฟังแล้วสั่นสะเทือนไปทั้งห้อง ร่างระหงหมุนตัวโดยรอบพิจารณาห้องนอนไม่ใหญ่แต่ไม่เล็กนักอย่างไทยโบราณด้วยฝาผนังไม้ไร้ตะปู ใช้ลิ่มไม้ขัดไว้ทั้งหลัง คิดในใจว่าเรือนไทยหลังนี้คงสร้างมานานหลายชั่วอายุคนเธอเดินสำรวจทว่าหางตาลอบมองตรึงใจ เธอเพิ่งเคยเจอตรึงใจครั้งแรก ไม่เหมือนพ่อครูสถิตคุณที่เจอประจำเพราะชอบลงไปหาคนก๊งเหล้าด้วยเสมอ และไม่พ้นพ่อปลื้มของเธอน้าตรึงใจดูแล้วอายุราวสี่สิบกว่า ๆ หน้าตาสวยจัดผิดไปจากพ่อครูสถิตคุณ กิริยาท่าทางเรียบร้อย แต่งกายวัยรุ่นยิ่งส่งให้ดูอ่อนกว่าวัย ทรงผมประบ่าดัดลอนปลายเล็กน้อย สวมเครื่องประดับนิดหน่อย“ถ้างั้นป้าขอตัวก่อน ต้องลงไปเตรียมอาหาร”“ค่ะ เชิญค่ะ”โปรดปรานยังทำน้ำเสียงหยิ่งยโสไว้ตัวแล้วเอียงหน้ามองบิ๊กโต้ง“โต้งตามคุณตรึงใจลงไปแล้วกัน พวกเด็ก ๆ คงกระวนกระวายแล้วที่ไม่เห็นเรา”“ได้ครับเจ้โป

4 - พระแสนโปรดปรานสะบัดร่มขึ้นกาง นัยน์ตาโชนแสงเปล่งประกายจ้าด้วยแรงโทสะ“โต้ง ปีนี้แข่งชิงแชมป์เดือนไหน”“เดือนธันวาครับเจ้โปรด เหลืออีกห้าเดือน”“ของค่ายเราคัดตัวหรือยัง ใคร?” น้ำเสียงคล้ายขบคิด“ปีนี้ตัวเต็งที่เล็งไว้สองคน ไอ้แคล้วคลาดกับไอ้รอดเพชร”“ไม่ได้เรื่องทั้งคู่”โปรดปรานพูดลอดไรฟันเมื่อนึกถึงนักมวยของตน แม้เรียกได้ว่าเก่งกาจไม่แพ้ค่ายมวยไหน แต่เมื่อเทียบกับค่ายมวย ส อรุณแล้วถือว่าเป็นรองอยู่หลายขุม“แล้วเจ้ไม่คิดจะลองดูเสี่ยเป๊กหรือไง รวยดีนะ”“ลองกับผีสิโต้ง ไอ้เป๊กมันเมียเยอะขนาดนั้น ขืนเอาเป็นผัวคงได้ปวดเศียรเวียนเกล้าไม่เว้นแต่ละวัน”“พ่อปลื้มก็เมียเยอะ”“นั่นมันพ่อ ไม่ใช่ผัว แกจะให้ฉันมีผัวมากเมียเหมือนพ่อหรือไง”โต้งหน้าเจื่อนลง “โธ่! เจ้ โต้งขอโทษ” น้ำเสียงนักมวยอ่อยเบา “แต่เจ้ไม่ลองคิดดูอีกที เสี่ยเป๊กมันตามตื้อเจ้มานานแล้วตั้งแต่มัธยม มันคงชอบเจ้จริง ๆ แหล่ะ อนาคตเป็นถึงว่าที่นายก อบจ. อีกหน่อยเจ้อาจได้สายสะพายติดยศคุณหญิง”ทั้งสองเดินมาจนเกือบถึงตัวบ้านแล้ว โปรดปรานสะบัดร่มอีกครั้งแล้วหุบ“ฮึ เอาเป็นว่าถ้าให้ฉันแต่งกับไอ้เป๊ก หมูอ้วน เมียเป็นฝูง ฉันขอเลือกแต่งกั

6 - เดี๋ยวเฮียทำให้“อ้าว มา ๆ หนูโปรด วันนี้แม่ตรึงใจทำไข่กระทะของขึ้นชื่อไว้รอหนูโดยเฉพาะเลยนะ”โปรดปรานมองอาหารบนโต๊ะทานข้าว นี่! ทำเลี้ยงคนทั้งกองทัพหรือไง เธอได้แต่คิด แล้วพิงร่มลงข้างเก้าอี้ทว่าสิวากรแย่งออกไปจากมือ“เอาไปเก็บข้างนอก ถ้าลงบ้านค่อยใช้”“แต่ว่า”“อยู่บ้านคนอื่นควรทำตามกฎบ้านคนอื่น”ริมฝีปากเต็มอิ่มเม้มแน่นทันที เธอเป็นใครกัน เจ้โปรดค่ายศรเพชร ไม่เคยมีใครใช้น้ำเสียงตำหนิกับเธอเช่นนี้“มา ๆ หนูโปรด อย่าใส่ใจเจ้าเสือเลย เจ้านั่นมันเป็นคนเจ้าระเบียบ เห็นอะไรผิดที่ผิดทางเป็นไม่ได้ ลงมือทานกัน”“หนูรอโต้งอยู่ค่ะ”“ไม่ต้องไปรอ ขึ้นมาเดี๋ยวก็เห็นเอง” น้ำเสียงเฮียเสือคล้ายหงุดหงิดขณะเลื่อนเก้าอี้ด้านข้างเธอออกแล้วพาร่างโชกเหงื่อนั่งลง“นี่มันที่ของโต้ง เฮียเสือไปนั่งเก้าอี้ถัดไปสิ”“ทำไม” สิวากรเอี้ยวหน้าไปมองครู่เดียวแล้วหยิบไข่กระทะไปวางไว้ตรงหน้าโปรดปราน “ไอ้โต้งมันสลักชื่อจองเป็นเจ้าของไว้เหรอ ไม่ยักรู้”“เสือ!” เป็นแม่ตรึงใจที่เป็นคนร้องแทรกขึ้นเพื่อห้ามศึก “ทานเถอะหนูโปรด ถ้าโต้งขึ้นมาแล้วให้นั่งข้างน้า”โปรดปรานละสายตาอาฆาตออกจากเฮียเสือแล้วส่งรอยยิ้มฝืดอย่างคนอารมณ

8 - ใจเย็นพ่อครูเธอเคยบอกหรือยังว่า..เธอเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ คงเพราะเธอโตมาพร้อมเมียพ่อหลายคนถึงแม้ว่ามันจะทำให้เธอไม่เคยเหงาก็เถอะแต่เธอก็เกลียดมันอยู่ดีฮูฮา ฮูฮา เช้า ตื่น สู้ สู้ สู้ เฮ เฮ เฮโปรดปรานสะดุ้งเฮือกลุกนั่งบนเตียง งัวเงียยกมือสางผมดำยาวเอี้ยวหน้ามองท้องฟ้ายังไม่ทันสางดีด้วยซ้ำเมื่อเสียงเด็กในค่ายดังกระหึ่มเฮ้อ.. เธอทอดถอนใจแล้วล้มตัวลงนอนต่อ เอาผ้าห่มปิดมิดศีรษะจมตัวเองอยู่ในความมืด พยายามถอยห่างความคิดถึงคืนนี้ ทว่าทำไม่ได้พรวด...เธอสะบัดผ้าห่มออกแล้ววางขาลงกับพื้นเดินไปยังหน้าต่าง ลอบมองนักมวยในค่าย ส อรุณกำลังออกกำลังกายยามเช้า และเธอมองเห็นร่างสูงใหญ่เป็นหนึ่งในจำนวนนักวิ่ง“ฮึ” เสียงแค่นดังเบา ๆ แล้วพาร่างระหงเข้าห้องน้ำ ในเมื่อเธอเลือกตกลง ฉะนั้นทำมันให้สุด ๆ เลยโปรดปรานโปรดปรานควานหาเสื้อผ้าที่เอามาแล้วถอยหลังออกยืนเอามือเท้าสะเอว“ทำไมฉันถึงเอามาแต่เสื้อคอโปโล” คิ้วเรียวขมวดมุ่นเล็กน้อยยามมองเสื้อผ้าในกระเป๋ามีแต่พวกกางเกงยีนส์ เสื้อกีฬาแสนเรียบง่าย แล้วโน้มตัวลงหยิบเสื้อยืดรัดรูปมาตัวหนึ่ง สีขาวและเสื้อชั้นในสีดำ โก่งคิ้วสูงอย่างสาวเจ้าเล่ห์ ขยับมุมปากค

10 - นิ้วของเฮียเสือโปรดปรานยังนิ่งอึ้ง อิสระ นี่ขนาดน้องนุ่งตัวเองแท้ ๆ ยังไม่ละเว้น หรือว่าบ้านนี้รวย ดูดี แต่เป็นพวกชอบใช้กำลังบังคับ ความคิดของโปรดปรานคงแสดงออกทางสีหน้าชัดเจน เทียนหอมจึงถือวิสาสะวางฝ่ามือนุ่มบนหลังมือเธอตบเบา ๆ“ไม่ต้องตกใจไปนะคะ อยู่ ๆ ไป เจ้โปรดจะชินชาเองค่ะ”“ลูกส้ม!” พ่อครูสถิตคุณรีบทักขึ้นกลัวว่าลูกส้มจะพูดอะไรมากไปกว่านี้แล้วทำให้ว่าที่ลูกสะใภ้เตลิดหนี “งั้นให้ลุงพรตพาไป อย่าดึกมากล่ะประเดี๋ยวพระแสนมันจะลุกขึ้นมาตีกบาลพ่อมันเสียก่อน”โปรดปรานหันขวับไปทางพ่อครูสถิตคุณทันที คำว่าตีกบาลพ่อมัน คือศีรษะพ่อครูสถิตคุณนะหรือว่านอกจากบงการบังคับแล้ว ยังเป็นพวกชอบใช้กำลัง!“จุ๊ ๆ เงียบหน่อย พระแสนเดินออกมาโน้นแล้ว เอา ๆ ล่ะ ถวายเพล”โปรดปรานอึ้งงัน บ้านนี้พิลึกชอบกล เมื่อครู่ยังทำท่าระรี้ระริกแต่พอพระแสนเดินออกมาเท่านั้นแหล่ะ กลายเป็นนิ่งเงียบเรียบร้อยซะงั้นหรือว่าแท้จริงคนเที่เป็นใหญ่ในบ้านคือพระแสน?เธอแหงนดวงหน้ามองพระแสนแล้วพิจารณาให้ถ้วนถี่อีกครั้ง รูปร่างสูงใหญ่กว่าเดิมที่จำได้ยามวัยรุ่น ซ้ำผิวพรรณผุดผ่องขาวไม่ดำคล้ำ อาจเพราะไปอยู่เมืองนอกมาหลายปี หน้าตาหล่อ