LOGINไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้ของขวัญลากกระเป๋าออกจากบ้านหลังนี้สมใจอยาก เขาเดินเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าของขวัญแล้วแย่งกระเป๋าเดินทางจากหญิงสาวมาไว้ในมือ “พี่เองก็จะไม่ยอมหย่าง่ายๆ เหมือนกัน”
“ขอกระเป๋าขวัญคืนด้วยค่ะ ขวัญไม่มีเวลามาทะเลาะกับพี่เหมือนเด็กๆ นะ”
“พี่จะให้แม่บ้านเอาเข้าไปเก็บ”
“ขวัญถามพี่อีกครั้ง ที่ไม่อยากหย่าเพราะพี่รักขวัญใช่ไหม” คราวนี้นายแพทย์ภามนิ่งไปประมาณหนึ่งนาที ทว่าสุดท้ายชายหนุ่มก็ส่ายหน้า คำตอบของเขายังคงเหมือนเดิมคือไม่ได้รักเธอ “งั้นเดี๋ยวขวัญช่วยหาแม่อุ้มบุญให้พี่แล้วกัน ได้เมื่อไหร่พี่ค่อยไปหย่าให้ขวัญ ถือว่าช่วยกันในฐานะสามีภรรยาเป็นครั้งสุดท้าย”
“แม่อุ้มบุญ?”
“อาฮะ ก็พี่อยากได้ลูกไม่ใช่เหรอ หรือว่าพี่มีผู้หญิงที่พร้อมจะอุ้มท้องลูกของพี่อยู่แล้ว ขวัญจะได้ไม่ต้องเปลืองแรง”
อันนี้ของขวัญประชดหรือพูดจริงกันแน่ “ทำใจได้เหรอถ้าแม่ของลูกพี่เป็นผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ขวัญ”
“ได้ไม่ได้ก็ต้องได้ ไม่ใช่เรื่องที่พี่ภามต้องสนใจซะหน่อย ถึงยังไงพี่ก็ไม่เคยสนใจความรู้สึกขวัญอยู่แล้วนี่นา”
ท้ายประโยคเสียงหวานเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน มิหนำซ้ำดวงตายังหลุบต่ำ เจ้าหล่อนตั้งใจซ่อนความน้อยเนื้อต่ำใจ
ทว่าไม่อาจรอดพ้นสายตานายแพทย์ภาม
“พี่จะให้แม่บ้านเอากระเป๋าไปเก็บให้ ส่วนคอนโดฯ ที่ซื้อไว้ก็ปล่อยเช่าหรือไม่ก็ขายต่อเถอะ ยังไงขวัญก็ไม่ได้ไปอยู่หรอก เรื่องหย่าไม่ใช่เรื่องเล็ก อยู่ๆ อยากหย่าจะหย่าปุ๊บปั๊บคงไม่ได้ ทั้งคุณย่า ทั้งสินสมรส ไหนจะภาพลักษณ์ของเราทั้งคู่อีก”
อ้อ! เธอเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมภามถึงไม่ยอมหย่าให้ ที่แท้เขาก็ห่วงเรื่องคุณย่า ทรัพย์สินเงินตรา และภาพลักษณ์คุณหมอนักธุรกิจนี่เอง
“พี่ภามคงไม่รู้จักขวัญจริงๆ ขวัญไม่สนใจหรอกนะคะว่าคนอื่นจะมองขวัญยังไง ขวัญคิดว่าแค่ขวัญไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครก็น่าจะพอแล้ว แต่ถ้าเรื่องที่ขวัญต้องการหย่ามันสร้างความเดือดร้อนให้พี่แล้วละก็.. ขวัญจะให้เวลาพี่ภามจัดการทุกอย่างค่ะ”
นายแพทย์ภามเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ความจริงเรื่องที่ชายหนุ่มพูด ตัวเขาเองก็ใช่ว่าจะสนใจ โอเคล่ะกับเรื่องที่ว่าต้องอธิบายให้คุณย่าเข้าใจ แต่เรื่องสินสมรสกับภาพลักษณ์บ้าบออะไรนั่น ภามไม่เคยนึกถึงมันเลยสักนิด แค่ยกมาเป็นข้ออ้างกับเมียเท่านั้น
ทว่ารอยยิ้มนายแพทย์ภามก็หุบลงภายในไม่กี่วินาที เมื่อภรรยาอ้าปากพูดต่อ
“หนึ่งเดือน พี่ภามต้องจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เรื่องสินสมรส ขวัญจำได้ว่าเคยบอกพี่แล้วว่าขวัญไม่ต้องการ ส่วนเรื่องคุณย่า อาทิตย์หน้าเป็นวันหยุดยาว เราเข้าไปหาท่านที่บ้านใหญ่กันนะคะ แล้วถ้าพี่ภามห่วงภาพลักษณ์มากเนี่ย เราก็เลิกกันเงียบๆ เราไม่ใช่ดารา คงไม่มีใครมาสนใจอะไรมากหรอก”
“นี่ตกลงขวัญจะหย่ากับพี่ให้ได้เลยใช่ไหม”
“ค่ะ ขวัญจะหย่า ในเมื่อพี่ภามไม่รักขวัญ ขวัญก็คิดว่าขวัญควรคืนอิสระให้กับพี่” พี่จะได้ไม่ต้องเหนื่อยกับการที่ต้องซ่อนผู้หญิงอีกคนไว้ “ทั้งพี่และขวัญจะได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการสักที”
"รางวัลอะไรคะ" หญิงสาวยิ้มตาหวานภามขึ้นลุกก่อนกดภรรยาลงบนโซฟาเบดในห้องทำงาน "ลูกคนที่สามยังไงล่ะครับ""อร๊ายยย~ พี่ภาม นี่มันห้องทำงานนะ จะดีเหรอคะ" ปากถามว่าจะดีเหรอ แต่มือแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตผู้ชายใหญ่เลย"ดีไม่ดีพี่ไม่รู้ ที่รู้งานนี้มีคนได้ขึ้นสวรรค์ล่ะสอง"หลังแวะเยี่ยมกีรติและนอนค้างที่บ้านน้องสาวนายแพทย์ภามสองคืน ของขวัญกับสามีก็พาลูกๆ ขึ้นดอยไปเยี่ยมชาวบ้านในหมู่บ้านที่ภามเคยไปเป็นแพทย์อาสา พร้อมนำของที่จำเป็นไปแจกจ่ายให้ นี่แหละพักร้อนของพวกเรา"อู้หู~ น่าสนุกจัง" เด็กหญิงที่พ่อพึ่งอุ้มลงจากรถโฟวิล ดวงตากลมโตเบิกขึ้นเมื่อมองไปเบื้องหน้า "คูมพ่อขา มีไก่กะต๊ากๆ ด้วย""นอกจากไก่ก็ยังมีอีกหลายอย่างเลยนะคะ ทั้งพี่วัว พี่ควาย พี่อู๊ดๆ ก็มีค่ะ""โอ้โห~ หนูดาวอยากเห็น" เจ้าของร่างอวบป้อมกระโดดโหยงเหยงพร้อมตบมือแปะๆ"เดี๋ยวพ่อพาไปดูนะคะ แต่ว่าตอนนี้หนูดาวกับพ่อต้องไปสวัสดีคุณตา คุณยาย แล้วก็พี่ๆ ทางนู้นก่อนนะคะ"นายแพทย์ภามอุ้มลูกสาวขึ้นมาแนบอก พาเดินไปหาชาวบ้านที่มารออยู่ก่อนแล้วเพราะครูจุฑาบอกว่าหมอภามจะพาครอบครัวมาเยี่ยม"ลูกสาวคุณหมอน่ารักจังเลย" คุณยายผู้เฒ่าประจำหมูบ้านจับมือลูก
"ยางงง~ อะไรจะมาไวขนาดนั้น อย่าลืมสิคะว่าเราพึ่งปล่อยกันเองนะ" เธอตกลงกับภามว่าหลังแต่งงานขอใช้ชีวิตด้วยกันก่อนสักหนึ่งปี เลี้ยงเจ้าแฝดไป แต่ยังไม่มีลูกเพิ่ม เพราะอยากมีช่วงเวลาที่ดื่มด่ำกับคำว่าข้าวใหม่ปลามันให้เต็มที่ พึ่งหยุดคุมกำเนิดเมื่อไม่นานมานี่เอง"ไม่แน่นะ ขนาดไอดินกับอิงดาว แค่ครั้งเดียวยังมาเลย" ของขวัญบอกว่าเธอฉีดยาคุมกำเนิด แต่ลูกยังมาเกิด นี่เราไม่ได้คุมกำเนิด แถมจัดหนักจัดเต็มทุกคืนไม่เว้นว่าง ที่สำคัญ.. น้ำยาไอ้ภามน่ะโคตรดี จะเปิดปุ๊บ ติดปั๊บก็ไม่เห็นแปลกอะไร"ตอนไอดินกับอิงดาว ขวัญฉีดยาคุมช้าไปตั้งเดือนกว่า จะท้องก็ไม่แปลกหรอกค่ะ" ยาคุมกำเนิดชนิดสามเดือนที่เคยใช้ ช้าไปแค่สองอาทิตย์ความเสี่ยงที่จะตั้งครรภ์ก็มีมากแล้ว แต่นี่เธอเล่นเลยไปเดือนกว่า แถมหลังฉีดแค่สามวันก็มีอะไรกับภามเลย ทั้งที่แพทย์แนะนำว่าควรหลั่งในหลังเจ็ดวันผ่านพ้นไป เพราะอย่างนี้กระมัง สองแสบถึงได้ออกมาป่วนเธอกับภาม "พี่ภามไม่เคยเลี้ยงลูกตอนเป็นทารก ตอนนั้นน่ะ ขวัญเหนื่อยมากเลยนะคะ แต่ก็มีความสุขมากเหมือนกันค่ะ คิดแล้วอยากย้ายออกจากเมืองหลวงไปอยู่ป่าอีก"บ้านทนายจิรัสย์ที่ของขวัญเคยอาศัยอยู่กับลูกทั้งสอ
แน่นอน.. ทั้งภามและของขวัญรู้ถึงจุดประสงค์ของบอร์ดบริหารว่าต้องการอะไร"คนอื่นที่ไม่ได้ช่วยเราทำงาน แต่เขาขาดแคลน ส่วนพวกเราเป็นองค์กรใหญ่ จริงอยู่ที่เม็ดเงินที่บริจาคไปค่อนข้างมาก แต่ก็ไม่ได้เกินความสามารถของทาง BGH นี่คะ" ของขวัญมองบอร์ดบริหารที่จ้องจะเลื่อนขาเก้าอี้สามีเธอ "ดิฉันคิดว่าหากทางองค์กรต้องการประหยัดงบประมาณ เราควรเชิญคนที่ไม่ได้ทำประโยชน์อะไรเลยให้กับโรงพยาบาลออกจากตำแหน่งคงดีกว่า""ท่านหมายความว่ายังไง" อำนวยมองภรรยาประธานกรรมการบริหารด้วยสายตาไม่พอใจ เพราะของขวัญพูดแล้วมองมายังเขา จนบอร์ดบริหารคนอื่นเริ่มจับจ้องมาเป็นตาเดียว"อำนาจบริหารเป็นของบอร์ดทุกท่าน แต่คุณอำนวยพยายามแทรกแซงโดยเสนอผลประโยชน์แบบลับๆ และเล่นการเมืองขนาดย่อมภายในโรงพยาบาล สร้างความเสียหาย วุ่นวาย และอาจเกิดการแบ่งแยกเป็นฝักฝ่ายในอนาคตหากดิฉันไม่จัดการตามสมควร""อย่ามาใส่ร้ายกันนะ!" อำนวยลุกขึ้นแล้วชี้หน้าของขวัญ "พูดพล่อยๆ ให้ผมเสียหาย ผมฟ้องคุณได้นะคุณของขวัญ"เมื่อครู่ยังเรียกเธอว่าท่านอยู่เลย แป๊บเดียวลดเหลือมาเป็นคุณซะและ โธ่.. ของขวัญเสียใจนะเนี่ย "ขออนุญาตเปิดคลิปวิดีโอให้บอร์ดบริหารทุกท่านใน
"จริงนะ" รอยยิ้มผุดผายขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาอีกครั้ง คล้ายเด็กน้อยได้ขนมหวาน "งั้นขอมัดจำหน่อย""หือ มัดจำเป็นอะไรดีคะ""จูบ"ริมฝีปากบางหยักวางแนบกลีบปากอวบอิ่ม ภามเก็บมัดจำโหดจนเมียหายใจไม่ทัน ลิปสติกเนื้อฉ่ำก็เลอะเปรอะเปื้อนไปทั้งปากนายแพทย์หนุ่มและภรรยา"อื้อ~" เสียงหวานครางผะแผ่ว มือน้อยกำเสื้อคนที่จูบแน่น แค่จูบของภามก็ทำเธอสั่นไปทั้งตัว คนอะไรไม่รู้ จูบดุจริงพ่อคุณ "พี่ภาม..""ขา" เขาละจากริมฝีปากภรรยาอย่างอ้อยอิ่ง แสนเสียดายที่ไม่ได้ไปต่อกับเธอให้มากกว่านี้ "เรียกพี่ภามทำไมเหรอคะ""ขวัญว่า เรายกเลิกประชุมกันดีไหมคะ"คนฟังถึงกับหัวเราะ "แน่ะ ว่าพี่เกเร เราจะเกเรเองซะและ""ก็พี่ภามบิวท์เก่งนี่คะ" เธอสวมกอดสามี ออดอ้อนเขาเหมือนลูกแมวตัวน้อยยามอ้อนเจ้าของ "พี่ภามของขวัญ เก่งทุกอย่างเลย เลี้ยงลูกก็เก่ง ทำอาหารก็อร่อย แถมใจดีที่สู้ด"เนื้อแท้ของภาม เขาไม่ใช่ผู้ชายมาดขรึม ยังจำครั้งแรกที่ได้เจอชายหนุ่มได้ไม่เคยลืม ตอนนั้นเด็กหญิงของขวัญอยู่มัธยมต้น ส่วนภามพึ่งเรียนจบได้หนึ่งปี เขาเป็นนายแพทย์หนุ่มจบใหม่ที่ดูไม่เหมือนแพทย์ในความเข้าใจของขวัญ เพราะหมออะไรไม่รู้ หล้อหล่อ หน้านี่ใสกิ๊ก ผมก
สำหรับของขวัญ การแต่งงานอีกครั้งกับผู้ชายคนเดิมไม่ใช่จุดจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งของชีวิต หากแต่เป็นจุดเริ่มต้นต่างหากเล่า.."ข้าวต้มแสนอร่อยมาแล้วคร้าบ~ เด็กๆ รีบกินนะ จะได้ไปโรงเรียนกัน" นายแพทย์ภาม นายแพทย์ผู้บริหารบางกอกกู๊ดฮอสพิทอลกรุป ในยามเช้าของทุกวัน ชายหนุ่มจะกลายร่างเป็นพ่อครัวทำอาหารให้ลูกให้เมียรับประทาน ก่อนจะพาสองแสบไปส่งที่โรงเรียน"ฮะพ่อ" ไอดินทำท่าวันทยหัตถ์ส่วนอิงดาวเจ้าลูกหมูตัวขาวเพียงอมยิ้ม ไม่ได้พูดอะไร เพราะทันทีที่พ่อวางชามข้าวต้ม หนูน้อยก็ตักเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ จนแก้มโป่งออกมา"ค่อยๆ กินสิคะหนูดาว เดี๋ยวก็สำลักหรอก" คนเป็นแม่พูดพลาง เช็ดปากที่เลอะให้ลูกสาวไปพลาง"อาย่อย คูมพ่อทำอาหารอาย่อยที่สู้ด" หนูดาวยกนิ้วให้พ่อ"เป็นหมู กินอะไรก็อร่อยหมดแหละ""พี่ดิน! ว่าหนูดาวอีกแย้ว"ไอดินใช้นิ้วชี้ดันจมูกทำเหมือนจมูกหมูแล้วร้องอู๊ดๆ ล้อเลียนน้อง "ไอ้หมูขาว แบร่ๆ""หนูดาวไม่ใช่หมูขาวนะ!""หนูดาวเป็นหมูขาว ดูพุงก็รู้" ไอดินยังแกล้งน้องไม่เลิก ยิ่งเห็นน้องทำหน้ามุ่ย คนเป็นพี่ยิ่งสนุก"ฮือ.. คูมพ่อขา พี่ดินว่าหนูดาวเป็นหมูขาว" แฝดน้องปีนลงจากเก้าอี้ไปหาพ่อ กอดขายาวของภาม คว่
"แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทู.. แม่ขวัญ" สองแสบถือเค้กออกมา โดยมีนายแพทย์ภาม และเด็กทั้งสองช่วยกันร้องเพลงอวยพรให้เจ้าของวันเกิด"สุขสันต์วันเกิดค่าคูมแม่" อิงดาวจุ๊บแก้มแม่ข้างซ้าย"ขอให้แม่มีความสุขมากๆ นะฮะ" ไอดินจุ๊บแก้มแม่ข้างขวา"ส่วนพี่ วันเกิดปีนี้พี่ขอให้ขวัญมีความสุข สมหวัง ยิ้มเยอะๆ และได้หมอหล่อๆ เป็นของขวัญนะ"คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน คราแรกของขวัญไม่เข้าใจที่นายแพทย์ภามพูด แต่ก็ถึงบางอ้อทันทีเมื่อพ่อของลูกนั่งคุกเข่าลงแล้วยื่นกล่องกำมะหยี่สีแดงมาตรงหน้า"อะไรกันคะพี่ภาม" ของขวัญมองแหวนเพชรเม็ดโตตรงหน้า และลูกทั้งสองที่ถอยฉากออกไป ไอดินกับอิงดาวยิ้มกรุ้มกริ่ม นัยน์ตาเด็กๆ ฉายชัดว่ามีอะไรซ่อนเร้นไว้"ขอโอกาสให้เราได้กลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้งได้ไหมครับของขวัญ แต่งงานกับพี่ภามได้ไหม กลับมาเป็นพ่อแม่ เป็นผัวเมีย และครอบครัวเดียวกัน สัญญาว่าจะไม่ทำให้เสียใจอีก" ของขวัญวันคล้ายวันเกิดครบรอบยี่สิบห้าปีของของขวัญ สิ่งที่เธอมอบให้เขาคือบอกว่าจะหย่าให้ เมื่อเวลาล่วงเลยมาจนถึงวันคล้ายวันเกิดครบรอบสามสิบเอ็ดปี เขาก็อยากมอบของขวัญให้หญิงสาวคืนบ้าง "แต่งงานกันนะครับคนดี พี่สัญญาจะทำให้ขวัญเป็นผู







