LOGINแก้วกัลยารีบหลบสายตาจากจุดนั้น เพราะเกรงว่าหากมองนานอีกนิด เจ้าของ Zenith Club จะคิดว่าเธอต้องการมันก็เป็นได้
สายตาของเธอหันไปมองผนังติดกระจกดำเงา ด้านหนึ่งของห้อง มีกระจกเงาบานใหญ่ ที่จะสะท้อนทุกการเคลื่อนไหว แต่เธอไม่แน่ใจว่ามันเป็นแค่กระจกธรรมดา หรือเป็นกระจกด้านเดียวที่ให้ใครบางคนมองเห็นจากอีกฝั่ง
ในห้องนี้เธอคาดเดาไม่ได้เลยว่าจะเจอกับอะไรบ้าง
หันไปสำรวจโซฟาที่ไม่ได้มีไว้แค่นั่ง เบาะกำมะหยี่สีเข้มมีร่องรอยเหมือนถูกใช้มานับครั้งไม่ถ้วน จากที่เห็นมันรองรับสรีระ คงสำหรับกิจกรรมที่ไม่ใช่แค่ดื่มเหล้า
คิดได้ดังนั้นใบหน้าสวยของแก้วกัลยาพลัดเห่อร้อนพร้อมกับมีเลือดฝาดขึ้นที่ข้างแก้ม จนคนที่แอบลอบสังเกตยกยิ้มคล้ายกับพอใจในปฏิกิริยาของเธอ
นั่นก็เตียงคิงไซส์ที่เป็นเหมือนสนามประลอง ผ้าปูเตียงสีดำสนิท ล้อมรอบด้วยหมอนใบโต และมีเชือกหนังเล็ก ๆ โผล่ให้เห็นที่ขอบหัวเตียง ราวกับบอกใบ้ว่าห้องนี้ไม่ได้มีเพียงการพักผ่อนนอนหลับธรรมดา และตอนนี้เธอรู้สึกได้ว่าอันตรายจากเจ้าของคลับหรูกำลังจะคืบคลานเข้ามาหาเธอ
เขาเดินไปกดปุ่มบางอย่าง ทำให้ทั้งห้องเปลี่ยนสี ระบบควบคุมแสงและเสียง แค่กดปุ่มเดียวแสงไฟสามารถเปลี่ยนสีเป็นสีแดงหม่นหรือม่วงเย้ายวนชวนขึ้นเตียงทันที
ยามนี้เหมือนทั้งห้องเป็นเวทีโชว์ที่รอให้การแสดงเริ่มต้นชอบกล
ในใจหัวเพียงอย่างเดียว เธอคงไม่ใช่นักแสดงหนังสดในค่ำคืนนี้นะ
ธีร์มองเห็นเหยื่อน้อยน่ารักกำลังตื่นตะลึงมองรอบห้องแล้วก็ให้เธอได้คุ้นชินไปสักระยะ จนกระทั่งผ่านไปห้านาทีเขาก็เอ่ยขึ้น
“ไปรินเหล้าให้ฉันสิ”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่บีบรัด เธอเผลอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาคมกริบที่จ้องมา
มือของเธอสั่นเล็กน้อยขณะที่จับขวดวิสกี้ขึ้นมารินลงแก้ว เจ้าของร่างไม่รู้ว่ากำลังกลัว หรือกำลังถูกแรงดึงดูดของเขากลืนกินกันแน่ สายตานั้นเอาแต่มองเธอราวกับมีมือมารวบเอวเธอเอาไว้แล้วดึงเข้าหา
เธอไม่เคยอยู่ในสถาณกาณ์ที่ต้องใช้ชีวิตสองต่อสองกับผู้ชายเลยสักครั้ง นี่คือครั้งแรก
ธีร์มองสาวน้อยที่รินเหล้ามือสั่น ๆ ยกมือลูบคางราวกับกำลังกระหายเนื้อสาวเต็มที่ เขานี่มันตาถึงจริง ๆ ไร้เดียงสาแบบนี้อยากจับมาปลอบแล้วลูบไปทั้งตัว
เขาวางกับดักเอาไว้จนสุดท้ายเธอก็กำลังติดอยู่ในกับดักของเขาและไม่มีทางรอด
ก่อนหน้านั้น
ค่ำคืนนี้ธีร์นั่งอยู่คนเดียวเปล่าเปลี่ยวในมุมลึกสุดของ Zenith Club มองเหล่านักท่องราตรีระดับวีไอพีย่ำเท้าเข้ามาไม่ขาดสาย แม้ทุกอย่างในร้านจะแพง แต่ไม่ทำให้คนเหล่านี้หวั่นเกรงกระเป๋าจะฉีก เพราะหากเรื่องระดับการเที่ยวที่สูง คนที่พบเจอย่อมเป็นคนมีฐานะ
ดังนั้นเหล่าผู้ชายก็มักจะเจอผู้หญิงที่สะอาด ส่วนผู้หญิงก็มักจะพบกับผู้ชายที่มีฐานะ
แสงไฟสลัวฉาบผ่านใบหน้าเคร่งขรึมของเขา ดวงตาคมเหม่อมองผู้คนระดับวีไอพีที่เดินข้าออกไม่ขาสาย ชุดเดรสราคาแพง เครื่องเพชรเปล่งประกาย กลิ่นน้ำหอมฉุนจมูก ทุกอย่างซ้ำซากน่าเบื่อ
จนกระทั่ง...เธอเดินเข้ามา
แวบแรกเขาแทบไม่สนใจ แต่สายตากลับเหมือนถูกบังคับให้หันมอง
เด็กเสิร์ฟ? เขาคิดในใจ
....แต่ร่างนั้นไม่เหมือนพนักงานคนไหนที่เคยเห็น จนทำให้ธีร์ขมวดคิ้วมองอย่างสนใจ
แต่ยิ่งมอง...มองได้คำเดียวว่า...เอามาก
เสื้อเชิ้ตขาวรัดตัวจนแนบไปกับอกอิ่ม กระโปรงดำทรงสอบรัดรูปตัดกับสะโพกกลมกลึงอย่างพอดีเป๊ะ ผมยาวสยายถูกรวบหลวม ๆ เผยต้นคอขาวผ่องที่น่าขบ ริมฝีปากจิ้มลิ้มฉาบทาด้วยลิปอ่อน ๆ มันช่างเหมือนที่วางริมฝีปากของเขาจริง ๆ
เสียงหวีดร้องของแก้วกัลยากับแรงตอดรัดถี่รัวทำให้ผมรับรู้ว่าเธอเสร็จแล้ว และผมก็เช่นกัน แต่พวกเราไม่ได้จบเพียงแค่ครั้งเดียว ยังคงต่อเนื่องกันอีกหลาย ๆ ท่า ผมจับเธอพลิกคว่ำพลิกหงายแล้วจัดท่าทางในแบบที่อยากทำกับเธอมาตลอดที่อยู่ด้วยกัน เรียกได้ว่าผมทำเต็มที่ไม่ให้อายคนรักแน่นอน และผลสุดท้ายก็ทำให้เธอนอนสลบไปทันทีที่พวกเราเสร็จน้ำที่สาม แต่ผมหลับไม่ลง มันไม่เคยพอและไม่มีคำว่าพอในพจนานุกรมของธีร์ ขณะที่เธอหลับผมเปิดดูสถานที่จัดงานแต่ง ชุดเจ้าสาว ชุดเจ้าบ่าว รวมทั้งสั่งคนให้วุ่นวายให้หาทุอย่างเอาไว้ให้พร้อม กับไปผมต้องจัดเตรียมให้ดี จากคนที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ อย่างทีเมื่อพบกับเหยื่อตัวน้อยที่คิดจะจำมาเล่น แต่ทว่ากลับกลายเป็นตกหลุมพรางตัวเองและหลงรักเหยื่ออย่างเต็มเปา แก้วกัลยาตื่นอีกทีก็เช้าอีกวัน ร่างกายปวดร้าวไปหมด แต่เธอก็ได้รับการปฏิบัติดุจเจ้าหญิง ที่เธอไม่คิดฝันมาก่อนว่าจะได้รับจากคนที่เคยเป็นเจ้าหนี้ ตอนนี้จากบังคับขู่เข็ญก็กลายเป็นเต็มอกเต็มใจ จากเป็นเจ้าหนี้ กลายเป็นเจ้าของหัวใจ จากผู้ชายที่เย็นชากลับดูแลเธอราวกับเป็นของมีค่าและหาไม
เขาขยับกายแทรกลงตรงกลางระหว่างสองขาเรียวที่ค่อย ๆ บรรจงแยกออกจากคน ภาพตรงหน้าทำให้เขายิ่งกว่ามีความสุขเสียอีก ความสุขที่จะได้ครอบครองเธอเป็นคนแรก และเป็นคนเดียวตลอดไป เขามองคนที่ไม่เคยชินกับการมีเซ็กส์แต่กลับใจกล้าเชิญชวนเขาก่อน ใบหน้าของเธอเริ่มทรมานเมื่อเขากดความใหญ่เข้ากับกลีบสวยที่ค่อย ๆ ผลิออกทีละนิด ตามขนาดความใหญ่โตของเขา สองมือของเธอกำผ้าห่มที่ปูเอาไว้บนเตียงแน่น ๆ และเขาคงละเลยเธอไม่ได้เพราะเขาอยากให้ครั้งแรกของเธอมีความสุขที่สุด สองแขนแกร่งสอดเข้าที่ข้อพับของเธอ จากนั้นยกขึ้นให้สูงแล้วเอาหมอนรองด้านใต้ ก่อนจะขยับให้เข้าที่แล้วจดจ่อลำกายลงไปอีกครั้ง คราวนี้เขาขยับเอา ๆ ค่อย ๆ ให้มันเคลื่อนเข้าไปทีละนิดอย่างช้า ๆ ลำตัวใหญ่โน้มเข้าหาร่างกายเล็กใบหน้าของเขาฝังที่หน้าอกอิ่มสวยได้รูป ก่อนจะปรนเปรอเธออย่างชำนิชำนาญ และอยากสอนให้คนที่ไม่รู้ประสาเป็นงานเร็ว ๆ ร่างกายเล็กร้อนไปทั้งร่าง แม้ว่าจะได้เตรียมตัวมาบ้างแล้วแต่ไม่คิดว่าเมื่อถึงเวลาจริง ๆ เธอกลับคิดว่าที่เตรียมตัวมาทั้งหมดเหมือนเธอไม่ได้ทำอะไรเลย เมื่อเขาแค่จดจ่อเข้ามา ความเ
“คุณธีร์...เป็นอะไรไปคะ” เธอมองเขาขำ ๆ แต่ทว่าเป็นถึงความทรมานแล้วก็เกิดสงสารขึ้นมา “อยาก” เขาพูดเสียแหบก่อนจะเดินเข้ามาหาแล้วดึงเธอเข้าไปกอด แก้วกัลยารู้ว่านอกจากธีร์แล้ว ชีวิตนี้เธอก็คิดว่าจะไม่ยอมเป็นของใครอีกแล้ว จึงกระซิบตอบกลับ“แล้วจะทนทำไมละคะ”“พูดจริงเหรอ...จริง ๆ นะ...จะเอาจริง ๆ นะ” เขาเหมือนดีใจจะได้กินของอร่อย แต่ทว่าก็จริงอยู่ที่เธอน่ะอร่อยอย่างบอกใคร “แล้วไม่อยากเธอ” “อยากจะแย่อยู่แล้ว” สิ้นเสียงแหบพร่าของธีร์ร่างสูงก็อุ้มเธอขึ้นจากนั้นเดินเข้าไปในห้องนอน แล้ววางร่างเล็กลงบนเตียงขนาดใหญ่ที่พอให้เขาและเธอทำกิจกรรมกันอย่างสบาย ธีร์มองแก้วกัลยาอย่างหลงใหล เพราะร่างกายหญิงสาวนั้นสวยไปทุกอณูสัมผัสเลยก็ว่าได้ เขาแทบจะอดใจไม่ได้อยู่หลายครั้ง แต่ทุกครั้งภาพที่เห็นน้ำตาเธอทำให้เขาไม่กล้าล้วงเกินไปกว่ากอดหรือจูบ แต่วันนี้เธอยินยอมพร้อมเป็นของเขา เรียกได้ว่าเป็นวันที่เขามีความสุขที่สุดก็ว่าได้ เขาอยากทำให้เธอมีความสุขด้วยตัวเองจนแทบคลั่ง มือที่ลูบผ่านผิวกายของเธอมันเต็มเป็นด้วยความทะนุถนอม ใบหน้าคมคายโน้มลงไปใกล้ ร่างที่นอนพริ้มตาจ้องมองเขาด้วยอารมณ์อยากจนเขาแทบจะเอาเธอ
แก้วกัลยาถูกพากลับมายังเพนเฮ้าต์ของเขา เธอหลับไปด้วยความเพลียตอนอยู่ในรถ ตอนที่เห็นน้ำตาเธอครั้งแรกเขาแทบคลั่ง ไม่รู้ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมีอิทธิพลต่อใจเขาเหลือเกิน เขาเองก็บอกไม่ได้เช่นกัน รู้แต่ว่าเขาต้องปกป้องเธอ ร่างสูงเดินออกจากห้องนอนเพื่อมาโทรศัพท์หาคนสนิทแล้วก็ได้รับรู้ว่า คุณอนาวิน คุณชยุต ยอมยกให้ทุกอย่างแลกกับชีวิตลูกชายคนเล็ก แน่นอนว่าเขาย่อมไม่ให้มันกลับไปสภาพที่ดีแน่นอน ริมากระตุกหนวดเสือยังพอทน แต่มาแตะต้องของหวงแหนของเขาย่อมทนไม่ได้ “จัดการให้เรียบร้อยฉันไม่อยากเห็นมันวนเวียนอยู่ในสายตาของฉันอีก”(ครับนาย) ปลายสายวางไปส่วนเขากลับเข้าไปในห้องพร้อมกับเอาผ้าชุบน้ำบิดหมาดมาเช็ดหน้าให้กับคนที่หลับไปแล้ว เขาจัดการเปลี่ยนให้เธอเป็นชุดนอน จากนั้นมองเธอนิ่ง ๆ ก่อนจะคิดบางอย่างแล้วก็จัดการให้เรียบร้อย แก้วกัลยาตื่นขึ้นอีกทีก็สายแล้ว แต่ทว่าเธอกลับรู้สึกหนักหัว จนไม่อาจจะโงหัวขึ้นได้ แต่ทว่ากลับมีอีกคนที่คอยอยู่ข้าง ๆ แล้วกอดเธอไว้ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย “ตื่นแล้วเหรอ...เธอเป็นไข้เพ้อถึงแม่ทั้งคืน” แก้วกัลยารู้สึกร้อนผ่าวที่กระบอกตา กะพริบตาปริบ ๆ มองเขาน้ำตาคลอ ไม
ชยุธร พัชระวงศ์ลูกชายคนสุดท้องของคู่ค้าธีร์ เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องทำงานของธีร์ ก่อนจะผลักประตูเข้าไปโดยไม่เคาะ และภาพที่เห็นเป็นหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่ท่าทางจะอ่อนเพลียเสียด้วย จนอยากจะทำให้เธอหายเพลียด้วยการช่วยโลมเลียสักหน่อย ภายในห้อง แก้วกัลยานั่งอยู่บนโซฟา เธอเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าจากทั้งวัน ที่ทั้งเรียนและเดินซื้อของ จนกลับมาถึงบริษัทของคุณธีร์ก็เป็นเวลาบ่ายสามแล้วเสียงเปิดประตูทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย แต่ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว ชยุธรก็ก้าวเข้ามาหา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มแบบที่ไม่ใช่รอยยิ้มจริงใจ และท่าทางยิ้มร้ายแบบนี้มันเหมือนกับที่เธอเจอที่ Zenith Club ไม่มีผิด ผู้ชายเหล่านั้นล้วนต้องการให้เธอกลายเป็นคู่นอนและของสนุกเพียงชั่วครั้งชั่วคราวแก้วกัลยากระเถิบหนีทันทีเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ แต่ว่าเธอก็ช้าไปเมื่อร่างใหญ่หยุดยืนขวางอยู่ตรงหน้าของเธอ คล้ายกับกักตัวเธอเอาไว้ไม่ให้ไปไหน“โทษทีนะครับ ไม่รู้ว่ามีใครอยู่” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูก็รู้ว่าปลอมมาก เธอมองซ้ายขวาอย่างระแวงระวัง พลางอยากให้คนที่อยู่อีกห้องที่ตรงข้ามออกมาเร็ว ๆ คนของเขาก็เข้าไปที่ห้องประชุมกันหมด ไม่เหลือใครที่
หลังจากมื้อเที่ยงเรียบง่ายในร้านอาหารญี่ปุ่นหรูย่านใจกลางเมือง ธีร์ก็พาแก้วกัลยาเดินเลือกเสื้อผ้าแบรนด์เนมในห้างระดับไฮเอนด์ ทุกชิ้นเขาเป็นคนเลือกให้เอง ตั้งแต่เสื้อเชิ้ต กระโปรง กางเกง เดรส รองเท้า กระเป๋า ยันชุดชั้นใน“ทำไมต้องซื้อเยอะขนาดนี้คะ” เธอกระซิบเบา ๆ ตอนที่พนักงานกำลังห่อชุดสุดท้ายใส่ถุงแบรนด์“ก็ของเดิมเธอฉันทิ้งไปแล้วไม่ใช่เหรอ” เขาตอบเรียบ ๆ แล้วส่งบัตรเครดิตสีดำให้แคชเชียร์หลังจากนั้น รถยนต์หรูของเขาก็เคลื่อนตัวจากห้างตรงสู่ตึกสูงกลางเมืองที่มีชื่อว่า อัศวเกียรติ คอร์ปอเรชั่น ที่เป็นดั่งศูนย์บัญชาการของอาณาจักรธุรกิจทั้งหมดในมือเขาเมื่อรถจอดเทียบหน้าอาคาร พนักงานรักษาความปลอดภัยโค้งให้ทันที ชายหนุ่มเปิดประตูให้เธอลงจากรถด้วยตัวเองแก้วกัลยาเดินเคียงเขาเข้าไปในล็อบบี้หรูอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ใบหน้าเธอแดงซ่านเมื่อพบว่า ทุกสายตากำลังจับจ้องมายังเธอ ทั้งฝ่ายประชาสัมพันธ์ แผนกรักษาความปลอดภัย และพนักงานต้อนรับที่โต๊ะหน้าลิฟต์ไม่มีใครพูด แต่แววตาที่มองเธอเต็มไปด้วยคำถาม'ใคร?''มาด้วยกัน?'' ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย?'“เดินดี ๆ” เสียงกระซิบข้างหูทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะ
เธอเดินไปเดินมาใน Znith Club อย่างไม่รู้ตัวว่า...เธอกำลังปลุกอะไรบางอย่างในกายเขาให้ลุกขึ้น ไม่ใช่แค่ ‘น่าสนใจ’ แต่มัน ‘โคตรเร้าอารมณ์’ ขายาวในรองเท้าส้นต่ำก้าวฉับ ๆ อย่างคล่องแคล่ว แต่กลับยิ่งยั่วสายตา ยิ่งเห็นว่าเหล่าคนในคลับของเขาก็จ้องเธอเหมือนต้องการในสิ่งเดียวกับเขายิ่งหงุดห
“ฉะ...ฉัน...ฉันจะหาเงินมาคืนคุณให้ได้ภายในสามวันค่ะ”เธอกลั้นใจตอบ แม้ไม่รู้ว่าจะหาเงินจากที่ไหนเจ็ดหมื่นภายในสามวันก็ตาม แต่อย่างน้อยเธอก็รู้ว่าเธอยังมีเวลาอีกสามวันที่จะหาเงิน หากถึงที่สุดแล้วไม่มีจริง ๆ เธอก็คงต้องยอมเป็นของเล่นของเขาแต่อย่างไรก็ต้องลองพยายามดูก่อน“ดี...ฉันชอบ...ชอบที่เธอดูดิ้
ดวงตากลมตาฉายแววตระหนกเหมือนกับเหยื่อตัวน้อย ๆ ที่กำลังอยู่ในกรงเล็บราชสีห์ อย่างธีร์ อัศวเกียรติแก้วกัลยาไม่คิดว่าการตัดสินใจหาเงินค่าหอพักและค่าเทอมวันนี้จะนำมาซึ่งหนี้ถึง ‘เจ็ดหมื่น’ เมื่อเธอเผลอมือสั่นตอนเห็นสายตาอีกคนจ้องมองมาดวงตาคมเข้มของธีร์จับจ้องเธอไม่วาง มือใหญ่ที่จับปลายคางเธออยู่ยังไม
พวกเขาสามารถเรียกเธอไปเสิร์ฟซ้ำได้ทั้งคืน‘แล้วถ้าไม่ใช่แค่เสิร์ฟเหล้าล่ะ?’เธอพยายามสะบัดความคิดบ้า ๆ ออกไป สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินไปยังโต๊ะหมายเลข 7แน่นอนว่าที่นี่รับแต่ลูกค้าระดับวีไอพี แน่นอนว่าย่อมเอาอกเอาใจ และตามใจอย่างที่ลูกค้าต้องการ แต่เธอหารู้ไม่ว่า...นอกจากจงใจจะให้เธอเข้