ตอนที่ 15 ต้องการความช่วยเหลือ

เทียนหอมลืมความเหนื่อยล้าที่มีไปจนหมดเพราะเป็นห่วงยายนวลจันทร์ เธอรีบเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์พยาบาลเพื่อสอบถามถึงยายของเธอทันที

“ขอโทษนะคะ” หญิงสาวรีบมองหาพยาบาลที่อยู่ในห้องเพราะตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบตีสามแล้วเธอต้องควบคุมสติให้ดี จะเสียงดังรบกวนผู้ป่วยคนอื่นในยามวิกาลแบบนี้ไม่ได้

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?” พยาบาลในห้องเดินมาถามด้วยความสงสัย

“พอดีหนูมาหายายนวลจันทร์ที่อยู่เตียงแปดค่ะ ไม่ทราบว่ายายหนูอยู่ไหนคะ?” เทียนหอมรีบถามพยาบาลด้วยหัวใจที่สั่นไหว

“รอสักครู่นะคะ” พยาบาลเดินไปดูข้อมูลในระบบให้ก่อนจะกลับมาหาหญิงสาวที่เป็นญาติผู้ป่วย

“ยายนวลจันทร์อยู่ที่ห้องไอซียูค่ะ” พยาบาลตอบเสียงเรียบ

“เกิดอะไรขึ้นคะ?” เทียนหอมแทบจะหมดแรงยืนมือบางจับที่เคาน์เตอร์เอาไว้แน่น

“อาการคุณยายทรุดลงก็เลยต้องย้ายไปห้องไอซียูเมื่อตอนดึกค่ะ ทางเราพยายามโทรติดต่อญาติแล้วแต่เบอร์โทรที่ให้ไว้ก็โทรไม่ติดเลยค่ะ” พยาบาลพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“อาการทรุดเหรอคะ?” เทียนหอมแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เธอได้ยิน เธอตั้งใจทำงานและหวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น แต่พอได้มาเห็นและมาได้ยินอะไรแบบนี้ก็ยิ่งทำให้เธอหมดแรงจะสู้ต่อ

“ใช่ค่ะ รีบไปติดต่อที่ห้องไอซียูเลยค่ะ” พยาบาลแนะนำเพราะทางโรงพยาบาลจะทำอะไรไม่ได้หากคนป่วยไม่มีญาติมาเซ็นรับรองเอกสาร

เทียนหอมไม่รอช้ารีบวิ่งไปยังห้องไอซียูของทางโรงพยาบาลทันที ในใจก็ภาวนาขอให้ยายอย่าเป็นอะไรมาก เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ยายอาการดีขึ้น แม้ว่าจะต้องแลกกับอะไรในชีวิตเธอก็ยอม ขอแค่ให้ยายปลอดภัยก็พอ

“ขอโทษนะคะอาการของยายนวลจันทร์เป็นยังไงบ้างคะ?” หญิงสาวถามพยาบาลที่อยู่หน้าห้องเสียงสั่น

“น้องเป็นญาติของยายนวลจันทร์ใช่ไหม” พยาบาลเอ่ยถามเสียงเรียบ

“ใช่ค่ะ” เทียนหอมพยักหน้ารัวๆ พร้อมคำตอบ

“งั้นไปพบคุณหมอที่ดูแลอาการคุณยายเลยค่ะ” พยาบาลยิ้มบางๆ อย่างเป็นมิตร

“ได้ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารัวๆ ด้วยท่าทางเร่งรีบ

“ทางนี้ค่ะ” พยาบาลผายมือไปอีกทาง ก่อนจะเดินนำหญิงสาวไป

“ขออนุญาตค่ะ ญาติของคุณยายนวลจันทร์มาแล้วค่ะ” พยาบาลเคาะประตูหน้าห้องเพื่อขออนุญาตคุณหมอประจำเวรห้องไอซียูวันนี้

“เข้ามาครับ” เสียงคุณหมอเอ่ยอนุญาตจากด้านใน

“สวัสดีค่ะ”

“น้องเป็นอะไรกับคุณยายนวลจันทร์” คุณหมอถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้งก่อนที่จะบอกอาการคนป่วย

“หนูเป็นหลานค่ะ ยายหนูเป็นยังไงบ้างคะ” เทียนหอมตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนจะถามถึงอาการของยายนวลจัทร์ด้วยความเป็นห่วง

“คือตอนนี้คุณยายอาการทรุดลงจากโรคเรื้อรังที่เกี่ยวกับอวัยวะภายใน เราจำเป็นที่จะต้องทำการผ่าตัดด่วนเพื่อช่วยชีวิต” คุณหมอวัยกลางคนอธิบายอย่างใจเย็น เพื่อให้ญาติได้เข้าใจ

“แล้วจะต้องผ่าตัดวันไหนคะ” หญิงสาวถามคุณหมอกลับในทันที เพราะเธอพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อช่วยยายให้หายป่วย

“อย่างที่น้องว่ารู้ทางโรงพยาบาลเราเป็นโรงพยาบาลรัฐ ซึ่งทางโรงพยาบาลไม่ได้มีเครื่องมือผ่าตัดที่ครบวงจร อีกทั้งยังต้องรอคิวจากคุณหมอผ่าตัดที่ประจำอยู่โรงพยาบาลอื่น” คุณหมอยังคงอธิบายต่อ เพื่อให้ญาติคนไข้ได้เข้าใจเกี่ยวกับการรักษา

“หมายความว่ายังไงคะ?” ใบหน้าสวยขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจในสิ่งที่คุณหมอพูด

“ที่โรงพยาบาลผ่าตัดฟรี รักษาฟรีทุกอย่างก็จริง แต่ทุกอย่างต้องเป็นไปตามคิวและขั้นตอนของทางโรงพยาบาล”

“แล้วยายหนูจะได้ผ่าตัดวันไหนคะ”

“คุณหมอที่ผ่าตัดคิวว่างเดือนหน้า”

“เดือนหน้าเลยเหรอคะ” เทียนหอมเบิกตากว้างด้วยความตกใจไม่คิดว่าจะต้องรอนานขนาดนี้

“ใช่ แต่…” คุณหมอพยักหน้าตอบด้วยท่าทางคิดหนัก

“แต่อะไรคะ?”

“แต่ถ้าดูจากอาการของคุณยายแล้วก็กลัวว่าคุณยายจะรอไม่ไหว” คุณหมอตัดสินใจพูดทุกอย่างออกมาตามตรง

“รอไม่ไหว… แล้วมีวิธีอื่นอีกไหมคะที่จะช่วยให้ยายอาการดีขึ้นได้” เทียนหอมรีบถามถึงวิธีที่จะช่วยยายทันที

“ก็คงต้องย้ายไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลเอกชน ที่มีคุณหมอและอุปกรณ์ที่ครบทุกอย่าง”

“งั้นหนูจะย้ายยายไปโรงพยาบาลเอกชนค่ะ”

“แต่ค่ารักษาโรงพยาบาลเอกชนค่อนข้างสูงนะ”

“ประมาณเท่าไหร่คะ หนูจะพยายามหาเงินมารักษายายให้ได้” เทียนหอมพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อยาย

“ถ้าเป็นโรงพยาบาลเอกชนค่าใช้จ่ายก็ประมาณสองแสนได้ แต่มีเวลาไม่มากเพราะต้องดำเนินการผ่าตัดทันทีเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย”

“แล้วหนูต้องทำยังไงบ้างคะ”

“น้องก็ต้องหาเงินมาสำรองก่อนสักหนึ่งแสน เพราะก่อนผ่าตัดทางโรงพยาบาลเอกชนจะให้จ่ายเงินค่าผ่าตัดก่อน”

หัวใจของเทียนหอมหล่นวูบ น้ำตาเริ่มคลอออกมาด้วยความเครียดและความกดดันที่มากขึ้น เธอจะไปหาเงินหนึ่งแสนมาจากไหน เธอยังมองไม่เห็นทางด้วยซ้ำ

“หนูพอจะมีเวลาหาเงินอีกกี่วันคะ” เทียนหอมถามคุณหมอเสียงสั่น ตราบใดที่เธอยังสู้เธอก็ยังมีความหวัง

“ไม่เกินสามวัน ถ้าหากปล่อยเวลาทิ้งไปนานกว่านี้อาการของคนป่วยอาจจะแย่ลง การผ่าตัดอาจจะไม่เห็นผลและไม่ได้ช่วยอะไรอีกต่อไป”

“หนูจะหารีบหาเงินมารักษายายค่ะ”

“ถ้ามีเงินแล้วก็มาติดต่อเจ้าหน้าที่หน้าห้องฉุกเฉินได้ตลอดเลยนะ เดี๋ยวเจ้าหน้าที่จะทำเรื่องย้ายผู้ป่วยไปโรงพยาบาลเอกชนทันที”

“ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ” เทียนหอมยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณคุณหมอที่แนะนำเธอเป็นอย่างดี

หญิงสาวเดินออกมานั่งหน้าห้องไอซียูด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า ในหัวก็เต็มไปด้วยความกดดัน เธอรู้ดีว่าเธอไม่มีทางหาเงินจำนวนนี้มารักษายายได้อย่างแน่นอน แต่เธอก็ไม่อยากปล่อยให้ยายต้องเจ็บป่วยโดยที่ไม่ได้รับการรักษา น้ำตาก็เริ่มไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

“หนูต้องหาเงินให้ได้... ไม่ว่าจะยากแค่ไหน หนูก็จะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด”

เทียนหอมบอกตัวเองทั้งน้ำตา พร้อมกับมองไปยังประตูหน้าห้องไอซียูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เธอจะไม่มีวันปล่อยให้ยายนอนรอความตายโดยที่เธอไม่คิดจะทำอะไรอย่างแน่นอน เธอจะสู้ให้ถึงที่สุด สู้เพื่อที่จะทำให้ยายได้มีชีวิตอยู่ต่อไปบนโลกใบนี้…

..

ใครก็ได้ช่วยเทียนหอมหน่อยค่าาาา

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ