ตอนที่ 4 ความโกลาหลกลางกองถ่าย

โรงถ่ายภาพยนตร์เหิงเตี้ยน (Hengdian World Studios) – เซตพระราชวังโบราณ ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามา มารินถึงกับมึนหัวกับความวุ่นวายระดับสิบ ทีมงานนับร้อยชีวิตวิ่งวุ่นกันให้แซ่ด เสียงตะโกนสั่งงานดังระงมแข่งกับเสียงประกอบฉากที่กำลังก่อสร้าง กลิ่นสเปรย์ฉีดผมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณท่ามกลางอากาศที่เริ่มร้อนระอุ

ในขณะที่เยว่รันกำลังตื่นตาตื่นใจกับความอลังการอยู่นั้น ‘หลิว ยวี่เฟย’ เอเจนซี่สาววัยกลางคนที่มีท่าทีลนลานอย่างเห็นได้ชัด ก็วิ่งพรวดเข้ามาหาพวกเธอ สายตาของยวี่เฟยเบิกกว้างเมื่อเห็นใบหน้าของมารินที่แม้จะใส่แว่นหนาเตอะ แต่รัศมีบางอย่างกลับทะลุออกมาจนเตะตา

“มาพอดี! ช่วยพี่หน่อยเร็ว!”

ยวี่เฟยไม่พูดเปล่า เธอรีบคว้าหมับเข้าที่แขนของมารินทันที แรงบีบนั้นบ่งบอกถึงความจนแต้ม

“เดี๋ยวๆ พี่ยวี่เฟย! เพื่อนฉันคนนี้เพิ่งจะมาสมัครนะ เธอยังไม่เป็นงานเลยพี่!”

เยว่รันรีบดึงแขนอีกข้างของเพื่อนไว้ด้วยความเป็นห่วง

“ไม่เป็นไร! ไม่มีบทพูด ไม่ต้องทำอะไรเลย แค่อยู่เฉยๆ เข้าฉากกับองค์รัชทายาทก็พอ ตัวประกอบคนเดิมดันมาท้องเสียไปเมื่อกี้ พี่หาใครมาแทนไม่ทันแล้ว!”

ยวี่เฟยรัวคำพูดออกมาเป็นชุด

“ห๊ะ! องค์รัชทายาท...คือพี่หมิงฮ่าวเนี่ยนะ!”

เยว่รันอุทานออกมาเสียงหลง เธอหันขวับไปมองหน้ามารินทันทีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามและอารมณ์ที่ปนกันมั่วไปหมด ทั้งตื่นเต้นแทนและกังวลใจ

มารินที่ยังคงมึนงงกับสถานการณ์รีบส่ายหัวรัวเป็นสัญญาณบอกว่าเธอไม่รับงานนี้แน่นอน เธอเพิ่งมาถึงยังไม่ทันตั้งตัว จะให้ไปเข้าฉากกับดาราเบอร์ต้นของจีนเนี่ยนะ!

“ไม่ได้หรอกค่ะพี่ ฉันทำไม่ได้...”

มารินพยายามจะแกะมือออก

“เดี๋ยวพี่จะสอนเองน้อง! ไม่มีอะไรยากเลยจริงๆ เชื่อพี่นะ น้องสวยขนาดนี้ใส่ชุดโบราณต้องขึ้นกล้องแน่ๆ ไปเถอะ ไปแต่งตัวก่อนเร็ว อีกหนึ่งชั่วโมงก็จะถึงเวลาแล้ว ไป! ช่วยพี่หน่อยนะถือว่าทำบุญ”

ยวี่เฟยไม่ฟังคำทัดทาน เธอพยายามลากตัวมารินไปทางห้องแต่งตัวอย่างสุดแรง

“แต่ว่าเพื่อน...”

เยว่รันพยายามจะแย้ง แต่ก็ถูกทีมงานคนอื่นวิ่งมาเบียดจนต้องถอยกรูด

มารินหันไปมองเยว่รันด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ แต่ในวินาทีนั้นเธอก็แวบคิดถึงค่าตอบแทนที่เยว่รันเคยบอกว่าอาจจะได้ถึงหลักพันหยวน...ถ้างานนี้มันง่ายแค่อยู่เฉยๆ จริงๆ เธอก็อาจจะผ่านมันไปได้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง

ความกดดันและโอกาสที่มาแบบไม่ทันตั้งตัว กำลังลากสาวนักศึกษาไอทีเข้าสู่รัศมีของ ‘หลิน หมิงฮ่าว’ โดยที่เธอไม่มีโอกาสได้เตรียมใจแม้แต่น้อย

ในเวลาต่อมา...

บรรยากาศในห้องแต่งตัวเต็มไปด้วยความโกลาหล ช่างแต่งหน้าและช่างทำผมทั้งสามคนรุมล้อมร่างของมารินจนเธอแทบไม่มีจังหวะหายใจ เยว่รันได้แต่ยืนบีบมือตัวเองมองเพื่อนรักด้วยสายตาเป็นห่วงปนทึ่ง เพราะยิ่งเวลาผ่านไป มารินในคราบนักศึกษาไอทีที่ใส่แว่นหนาเตอะก็ค่อยๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยสาวงามล่มเมืองที่สะกดทุกสายตา

เมื่อเสื้อผ้าชุดจีนโบราณสีแดงเพลิงถูกสวมทับ ร่างระหงของมารินก็ดูสง่างามทว่าเย้ายวน ชุดนี้ถูกออกแบบมาให้เน้นช่วงไหล่ที่ลาดมนและผิวขาวเนียนละเอียดดุจน้ำนม จนช่างแต่งหน้าถึงกับชะงักมือที่กำลังถือแปรง ก่อนจะหันไปอุทานกับพี่ยวี่เฟย

“นี่พี่ไปเอาไข่มุกเม็ดนี้มาจากไหนกันคะ!”

ช่างแต่งหน้าถามด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อสายตา

“ก็นี่ไง น้องเขามาสมัครตัวประกอบ พอดีขาดคนพี่ก็เลยคว้ามานี่แหละ”

ยวี่เฟยตอบพลางเช็กความเรียบร้อยของวิกผม

“แต่ว่าน้องเขาสวยมากเลยนะพี่สวยแบบ...สวยตะโกน! มันจะกลบนางเอกของเราหรือเปล่าเนี่ย”

ยวี่เฟยได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เธอกอดอกแล้วหันกลับมาพิจารณามารินอย่างละเอียดอีกครั้ง ให้ตายสิ! ยิ่งแต่งหน้าจัดเต็มและเปิดเผยโชว์ผิวพรรณ เด็กคนนี้ยิ่งดูมีออร่ามหาศาล ยวี่เฟยเอื้อมมือไปจิ้มที่ปลายจมูกรั้นสวยของมารินเบาๆ เพื่อพิสูจน์ความสงสัย จากประสบการณ์ในวงการมานับสิบปี เธอรู้ทันทีว่านี่คือของจริงล้านเปอร์เซ็นต์

“น้องอายุเท่าไหร่เนี่ย”

ยวี่เฟยถามด้วยความทึ่ง

“21 ค่ะพี่...”

เยว่รันรีบตอบแทนเพื่อน ก่อนจะโพล่งออกมาด้วยความหนักใจเมื่อเห็นชุดชัดๆ

“แต่พี่! ทำไมพี่แต่งตัวเพื่อนฉันโป๊ขนาดนี้ล่ะคะ!”

เยว่รันมองไหล่ขาวนวลที่เปลือยเปล่ากับเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นขอบชุดมาแบบหมิ่นเหม่ใจคอเธอเริ่มไม่ดี แทนที่จะเป็นตัวประกอบเดินผ่านกล้องธรรมดา ทำไมเพื่อนเธอถึงต้องมาอยู่ในสภาพที่พร้อมจะยั่วยวนใครแบบนี้

“ก็บท นางบำเรอที่ถูกส่งมายั่วรัชทายาท ไงล่ะ!”

ยวี่เฟยอธิบายรวดเร็ว

“คือเพื่อนเธอต้องโผเข้ากอดรัชทายาทในตอนที่เขาโดนวางยาพิษกำหนัดพอดี หน้าที่ของน้องมีแค่นั้น ที่เหลือเดี๋ยวหมิงฮ่าว เขาจะต่อบทของเขาเอง ไม่ต้องห่วง บทนี้ไม่เกินสามนาทีหรอก จบงานรับเงินก้อนไปเลย!”

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังโต้ตอบกัน มารินที่นั่งแข็งทื่ออยู่บนเก้าอี้เริ่มรู้สึกถึงเหงื่อที่ซึมตามฝ่ามือ หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เธอไม่เคยดูซีรีส์ ไม่เคยรู้ว่า ‘หลิน หมิงฮ่าว’ โหดแค่ไหนในกองถ่าย และไม่เคยคิดว่างานพิเศษครั้งแรกจะต้องมาสัมผัสเนื้อต้องตัวกับซูเปอร์สตาร์เบอร์ต้นๆ ในสภาพที่เกือบจะเปลือยแบบนี้

“เยว่รัน...ฉันกลัวจัง ถ้าฉันทำพัง กองถ่ายเขาจะปรับเงินฉันไหม”

มารินกระซิบเสียงสั่น แววตาที่เคยนิ่งสงบแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้นและกังวลอย่างเห็นได้ชัด

เธอไม่ได้กังวลเรื่องความสวยของตัวเอง แต่เธอกลัวว่าจะทำให้คนนับร้อยในกองถ่ายต้องเสียเวลาเพราะความไม่เป็นงาน ของเธอเอง ซึ่งในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า เธอจะต้องเผชิญหน้ากับองค์รัชทายาทที่เย็นชาที่สุดในวงการบันเทิงจีนเสียด้วย!

ยวี่เฟยที่กำลังจัดระเบียบปกเสื้อที่หมิ่นเหม่ของมาริน หันมาสำทับด้วยน้ำเสียงมั่นใจเพื่อเรียกขวัญนักแสดงมือใหม่

“บทน้องแค่ต้องแสดงสีหน้ายั่วยวน ส่งสายตาหวานๆ หน่อย ไม่ต้องกังวลเดี๋ยวพี่สอนเทคนิคให้เอง อีกอย่างที่กองไม่ปรับเงินหรอกนะ...อ้อ! แล้วบทนี้ถ้าผ่าน รับไปเลยสองพันหยวน!”

“ห๊ะ! สองพันหยวนเลยเหรอพี่!”

เยว่รันร้องตะโกนออกมาจนเกือบจะกระโดดตัวลอย ดวงตาหลังกรอบแว่นเบิกกว้างพอๆ กับหัวใจที่พองโต แทนที่ด้วยความตื่นเต้นเรื่องเงินก้อนโตที่จะช่วยเพื่อนรักได้จริงๆ

“อืม...และบทนี้ต้องรับต่ออีกประมาณสองฉากนะ ส่วนเยว่รัน พี่มีบทให้เธอรออยู่เหมือนกัน เป็นตัวประกอบบทคนรับใช้ติดตัวเพื่อนเธอนี่แหละ โอเคมั้ย? ไม่ต้องสัมภาษณ์อะไรทั้งนั้น เธอเริ่มงานพรุ่งนี้นะ”

“ได้ค่ะพี่! ตกลงเลยค่ะ!”

เยว่รันรีบตอบรับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะนึกขึ้นได้ถึงเป้าหมายสูงสุดในใจ จึงรีบกระแซะถามต่อด้วยท่าทีเขินอาย

“ว้าว...แล้ว...แล้วจะมีบทที่ได้เข้าฉากกับพี่จื่อโม่มั้ยคะพี่?”

ยวี่เฟยหัวเราะเบาๆ อย่างรู้ทันท่าทางของติ่งสาว

“ไม่มีจ้ะบทนั้น...แต่วันนี้จื่อโม่เขาก็มีเข้าฉากเหมือนกันนะ เธอยืนดูห่างๆ ได้แต่กำชับเลยนะว่า ห้าม-ถ่าย-รูป เด็ดขาด!”

เยว่รันแทบจะแดดิ้นด้วยความดีใจที่จะได้เห็นเมนตัวเองตัวเป็นๆ ในระยะใกล้ขนาดนี้ ในขณะที่มารินที่นั่งอยู่ตรงกลางกลับรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้าง ตัวเลข สองพันหยวน มันดึงดูดใจจนเธอปฏิเสธไม่ลง แต่งานที่ต้อง ยั่วยวน ผู้ชายที่เธอไม่รู้จัก แถมยังเป็นถึงดาราใหญ่ที่มีอำนาจล้นมืออย่างหลิน หมิงฮ่าว มันทำให้เธอมือเย็นเฉียบ

มารินมองตัวเองในกระจกอีกครั้ง...จากนักศึกษาไอทีที่วันๆ อยู่กับหน้าจอสีดำและตัวหนังสือสีขาว ตอนนี้เธอกลายเป็นหญิงสาวในชุดสีแดงฉานที่ดูอันตรายและงดงามเกินกว่าที่เธอจะจำตัวเองได้ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ บอกตัวเองว่าเพื่อพ่อ เพื่อแม่ และเพื่ออนาคตของเธอเอง

.............................