Share

ep24 ขู่?

last update Tanggal publikasi: 2026-04-25 10:20:53

แสงสุดท้ายของวันส่องกระทบเรือนร่างเล็กบนเรือที่กำลังทอดสายตามองฝั่งท่าเรือเบื้องหน้าซึ่งมีธันวาและล
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ขัดดอกรัญจวน   ep65 ความสุขนิจนิรันดร์(จบ)

    "อืม อร่อยเหมือนที่อวดไว้จริงด้วยแฮะ"ศรัณย์เอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม มือหนาจับถ้วยน้ำซุปถ้วยเล็กยกซดน้ำแกงที่เหลือจนได้ยินเสียงซู๊ดดังตามมา ก่อนจะวางกลับลงตามเดิมเงยหน้าขึ้นมองคนตัวเล็กตรงข้ามที่กำลังกลั้นยิ้มจนใบหน้าแดงก่ำ เบือนหน้าออกเล็กน้อยกระแอมไอเบาๆ กลบเกลื่อนอาการน่าอายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน"ถ้าบอกว่าไม่อร่อยหนูก็ไม่เชื่อหรอกค่ะ เพราะทั้งหม้อคุณทานอยู่คนเดียวเลย หนูตักมาถ้วยเดียวนอกนั้นคุณก็จัดการหมด""พูดไป ใครมันจะกินเยอะขนาดนั้น" น่าอายฉิบ! เขาต้องติดเชื้อจอมตะกละจากเด็กน้อยมาแน่ๆ ปกติไม่เคยกินเยอะแบบนี้มาก่อน"อือ... ถ้าคุณอยากทานอีกไว้พรุ่งนี้หนูทำให้อีกนะคะ อยากทานอะไรเดี๋ยวหนูทำให้เองค่ะ""ไม่ต้องลำบากก็ได้เดี๋ยวเธอกับลูกจะเหนื่อยเปล่า" ถึงจะพูดแบบนั้นออกมา แต่ในใจระริกระรี้ทนรอไม่ไหว รู้สึกว่ามื้อนี้เป็นมื้อที่ทานได้เยอะที่สุดแล้ว คงเพราะคนทำใส่ใจลงไปด้วยตอนปรุงรสชาติอาหารถึงได้อร่อยมากเป็นพิเศษ อร่อยกว่าร้านอาหารหรูๆ ดังๆ อย่างที่เจ้าหล่อนพูดมาจริงศรัณย์ช่วยพุดตานเก็บกวาดโต๊ะและล้างจานชามจนเรียบร้อยแล้วก็พากันมานั่งดูหนังยังโถงนั่งเล่น โดยที่คนตัวเล็กนั่งอยู่บนตักแก

  • ขัดดอกรัญจวน   ep64 รักมากกว่า

    ฟ้าหลังฝนมักจะเจอกับความสดใสและสวยงามเสมอ และนั่นก็รวมถึงความสัมพันธ์และชีวิตของพุดตานด้วยนับจากวันนั้นจนกระทั่งออกจากโรงพยาบาลกลับมาอยู่เพนท์เฮ้าส์ศรัณย์ก็มักจะทำตัวน่ารักกับเธอเสมอ ไม่ว่าอะไรเขาก็จะเป็นคนรับเอาไว้เองทุกอย่าง แม้กระทั่งตอนกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่เขาก็ยังรับหน้าพาเธอกลับไป แถมยังตามใจให้เธอนอนค้างได้ด้วยแต่ต้องมีเขาห้อยติดตัวตลอดเวลาด้วยจะบอกว่าเป็นเรื่องตลกที่น่าเอ็นดูก็คงใช่ เช้าวันหนึ่งในขณะที่พุดตานกำลังนอนหลับฝันหวานถึงอนาคตที่มีร่วมกับชายหนุ่มและลูกน้อย ก็ต้องถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาด้วยเสียงอาเจียนที่ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำ พอหันมองหาคนข้างกายแล้วไม่พบว่านอนอยู่ข้างกันเหมือนตลอดทั้งคืนที่ผ่านมาเธอจึงเดินเข้าไปหาเคาะประตูเรียกหาเขาในห้องน้ำ และมันก็ชัดเจนว่าเจ้าของเสียงนั้นคือเขาจริงๆพอออกมาจากห้องน้ำได้ร่างสูงก็ทิ้งตัวนอนกลับบนเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง เขาไม่เคยอ่อนแอถึงขั้นจะล้มป่วยแบบนี้ได้ แต่อาการต่อมาหลังจากเช้านั้นก็คือการเบื่ออาหารและเหม็นกลิ่นรอบกายไปหมด แม้แต่กลิ่นน้ำมันบนอาหารทอดเขายังต้องเบือนหน้าหนีไม่อยากขยับเข้าใกล้ ต่างจากเธอที่ชอบมากใบหน้าที่เคยดูสุ

  • ขัดดอกรัญจวน   ep63 หัวใจพองโต

    "ไม่ค่ะ หนูไม่อยากรู้คำตอบอะไรแล้ว""ได้ไง! ก็ฉันอยากตอบนี่เธอก็ต้องถามมาสิ จะถามอะไรก็ได้ อยากรู้อะไรก็ถามมาเลยฉันตอบได้ทุกคำถามทุกอย่างจะไม่ปิดบังอะไรแค่ถามมาก็พอ"ศรัณย์ลุกขึ้นนั่งแบบพรวดพราดไม่มีปี่มีขลุ่ยพลอยทำคนตัวเล็กสะดุ้งตกใจตามหันขวับกลับมาด้านหลังไปด้วย พอเห็นว่าไม่ได้มีอะไรน่าตกใจไปกว่าการพรวดพราดลุกขึ้นนั่งของชายหนุ่มแล้วเด็กสาวจึงย่นคิ้วทำหน้าดุใส่ไปหนึ่งที ก่อนจะหันกลับมานอนหันหลังให้อีกครั้งส่วนคนถูกดุให้ได้แต่ยกมือขึ้นเกาท้ายทอยกลบเกลื่อนอาการ ใจหวิวๆ แปลกๆ อยากจะให้เจ้าหล่อนถามคำถามอะไรก็ได้ที่อยากรู้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ถามค้างไว้เมื่อวานตอนเช้า หรือเรื่องที่ทำให้เข้าใจผิดแล้วต้องมานอนอยู่ที่นี่ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรเขาก็พร้อมจะตอบทุกคำถามไม่บ่ายเบี่ยงแต่..."เฮ้อ..." ลมหายใจอุ่นถูกเจ้าของพ่นออกผ่านริมฝีปากบางเบาๆ ก้มหน้าลงเล็กน้อยไม่รู้ว่าควรจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี ไม่เคยต้องมาเครียดเรื่องแบบนี้มาก่อนก็ทำตัวไม่ถูกกับสิ่งที่กำลังเผชิญเลย ร่างสูงล้มตัวกลับลงนอนซ้อนท้ายคนตัวเล็ก สอดมือสวมกอดร่างนุ่มเอาไว้แนบกับอกแน่น วางคางสากกับบ่าเล็กหันจรดจมูกลงกับต้นคอขาวสูดกลิ่นหอ

  • ขัดดอกรัญจวน   ep62 เป็นห่วง

    "เมียกูอยู่ไหน!"เสียงเข้มตวาดลั่นห้องฉุกเฉินที่มีลูกน้องยืนรออยู่ด้านนอก ใบหน้าคมเข้มซีดเผือดบอกให้รู้ว่าเหตุการณ์นี้กระทบกับจิตใจความรู้สึกของเจ้าของมากแค่ไหนศรัณย์ไม่รอให้ลูกน้องได้รายงานความคืบหน้าอาการของเด็กสาวก็ผลักประตูเดินเข้ามาด้านในห้องฉุกเฉินด้วยตัวเองทันที กวาดตามองรอบห้องที่มีคนไข้และหมอพยาบาลกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ ก่อนสายตาจะหยุดโฟกัสกับใบหน้าซีดเซียวของพุดตานที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้สองเท้าหนักรีบเดินตรงเข้าไปหาทันที มือหนาประคองแก้มนุ่มเอาไว้ ใช้นิ้วหัวแม่โป้งลูบแก้มเนียนเย็นเฉียบเบาๆ ขอบตาร้อนผะผ่าวรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออกเพียงแค่ได้เห็นใบหน้าที่เคยสดใสแต่ตอนนี้กลับดูซีดเซียวราวกับคนขาดเลือด"เอ่อ.. คุณเป็นญาติคนไข้หรือเปล่าคะ""..." เหมือนมีอะไรมาจุกคอจนพูดไม่ออก ไม่สามารถตอบคำถามของพยาบาลได้ สายตายังคงจับจ้องยังใบหน้าซีดของคนบนเตียง หัวใจเต้นถี่รัวแต่กลับดูหนักหน่วงจนหายใจไม่ออก"คนไข้มีภาวะเครียดเฉียบพลันทำให้ความดันสูงเกิดอาการหน้ามืด คุณหมอมาตรวจและได้ให้นอนพักส่วนอาการอื่นตอนนี้ยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงมากค่ะ""ไม่มีอะไรมาก? เมียผมล้มแล้วจะบอกว่าไม่มีอะไรมากได้ไ

  • ขัดดอกรัญจวน   ep61 ความรู้สึกพังยับเยิน

    'เลิกคิดอะไรไร้สาระในหัวได้แล้ว รู้ตัวบ้างไหมว่าตัวเองเก็บความรู้สึกไม่เก่ง''อยากรู้อะไรเดี๋ยวกลับมาตอบให้ เลิกคิดเองเออเองแล้วน้อยใจเองเดี๋ยวลูกจะรู้สึกน้อยใจไปด้วยแล้วมาลงโทษฉันอีก''เป็นเด็กดี กินข้าวแล้วไปนอนเล่นในห้องอย่าคิดมาก'สมองจดจ่ออยู่แต่กับคำพูดก่อนแยกจากของศรัณย์จนไม่สามารถข่มตาให้หลับได้ พุดตานนอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงนุ่มสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เหลือติดที่นอนของชายหนุ่มใบหน้าสวยแดงเรื่อร้อนวูบวาบ ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองแต่การกระทำอ่อนโยนและคำพูดชวนให้คิดไปไกลของเขามันทำให้เธออดไม่ได้จริงๆ"งื้อ~" ร่างเล็กพลิกหมุนกลับมายังที่ตัวเอง ดึงผ้าห่มผืนใหญ่ปิดคลุมโปง ใจเต้นแรงทุกครั้งที่นึกถึงการกระทำของเจ้าหนี้จนไม่สามารถนอนนิ่งๆ เป็นเด็กดีไม่คิดมากเหมือนที่เขากำชับไว้ได้พุดตานสะบัดผ้าห่มออกจากตัวดันตัวลุกขึ้นนั่งหันมองรอบห้องแล้วกัดปากตัวเองเบาๆ อยู่ๆ ภาพของแตงโมสีแดงฉ่ำๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยส่งสัญญาณล่วงหน้าทั้งที่กำลังคิดถึงเจ้าของกลิ่นหอมรอบตัวอยู่แท้ๆ กระเพาะก็ค่อยๆ ผลิตน้ำย่อยออกมาทันทีที่นึกถึงของกิน ต้องลงจากเตียงเดินออกมาหาผลไม้รสหวานฉ่ำที่อยากทานขึ้นมาดื้

  • ขัดดอกรัญจวน   ep60 คำตอบไร้เสียง

    "วันนี้ฉันต้องอยู่กาสิโนทั้งวันอาจกลับดึก ถ้าจำเป็นต้องออกไปข้างนอกก็ให้ไอ้ธันวาพาไปแต่ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ อย่าออกจากห้องเด็ดขาดเข้าใจไหม"ศรัณย์ยกแก้วกาแฟส่งกลิ่นหอมอบอวลขึ้นจิบพลางเอ่ยกำชับกับแม่ของลูกที่กำลังนั่งทานมื้อเช้าอยู่ด้วยกัน ตาคมช้อนขึ้นมองเจ้าหล่อนเล็กน้อยแล้วหลุบตากลับยังหน้าจอไอแพดในมืออีกครั้งความเงียบของเด็กสาวทำให้จำต้องเงยหน้ากลับขึ้นมาอีกครั้ง เห็นดวงตากลมมุ่งตรงมายังตัวเขาแต่ไม่ได้เอ่ยพูดอะไรออกมาผิดจากวิสัยของเธอที่จะเจื้อยแจ้วทั้งวันยิ่งกว่านกแก้วนกขุนทองอีก "มีอะไรก็พูดมาอย่ามาทำหน้าแบบนั้น" ผ่อนหายใจออกเบาๆ ดึงสายตากลับถามเสียงเข้มกดดันให้แม่ของลูกพูดความในใจออกมา แค่เห็นหน้าก็รู้ไปถึงก้นบึ้งของหัวใจแล้วว่าเธอกำลังมีคำถามในใจ แต่ไม่ยอมพูดออกมาตรงๆ อาจเพราะกลัวเขาต่างๆ นานาตามความเคยชินของเธอนั่นแหละ"หนูคิดว่าจะบอกเรื่องลูกกับพ่อแม่แต่ไม่รู้คุณจะยินดีให้บอกหรือเปล่า แต่ถ้าให้ปิดแบบนี้หนูก็ไม่สบายใจเลย""บอกไปสิ ฉันไม่ได้ห้าม""แต่ถ้าบอกพวกท่านต้องไม่พอใจแน่ๆ แค่ตอนที่รู้ว่าหนูเอาร่างกายมาขัดดอกให้คุณแม่ก็โกรธไม่พูดกับหนูแล้ว ถ้ารู้เรื่องท้องอีก.. ถ้าพวกท่านบั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status