ตอน 11 ตัวเล็กขี้เซา

ขึ้นรถไม่ทันไร ไอรีนชิงหลับซะก่อน มือไม้วางสะเปะสะปะไม่เป็นที่ทาง อาจจะเพราะว่าง่วงหนักก็เป็นไปได้ ไหนจะเรียนและโดนบังคับให้เต้นอีก กระโปรงนักศึกษาก็สั้น ยังดีที่เจ้าหล่อนสวมกางเกงซับในไม่งั้นคงเห็นอะไรต่อมิอะไร

ถึงคอนโดขุนเขาช้อนตัวอุ้มไอรีนขึ้นห้อง เจ้าตัวคงเหนื่อยมากขนาดโดนย้ายตัวยังไม่ยอมตื่น หลับพริ้มไปในอ้อมกอดกำยำของร่างสูง ขนาดตัวบางเบาราวกับคนไม่ค่อยกินข้าว เขาอุ้มสบายตัวปลิว

สแกนนิ้วเข้าห้องเสร็จ วางคนตัวเล็กบนโซฟา จัดท่านอนให้เธอสบายตัวแล้วพาร่างกายแข็งแกร่งอาบน้ำชำระตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ออกมาดูไอรีนพร้อมกับผ้าห่ม

เจ้าตัวเปลี่ยนนอนตะแคงหน้าหันไปทางพนักพิงโซฟา ขาเรียวขาวยกขึ้นข้างหนึ่งจนกระโปรงเลิกขึ้น เผยให้เห็นกางเกงซับใน ขุนเขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามมองข้ามสิ่งดึงความสนใจนั้น เปิดผ้าห่มแล้วคลุมร่างบอบบางที่หลับไม่รู้เรื่อง

ข้าวปลาไม่ทันกิน ตื่นคงบ่นหิว ช่างเถอะ! โตแล้วหัดดูแลตัวเองซะบ้าง

ขุนเขาเตรียมจะก้าวออกจากตรงนั้น เสียงข้อความจากโทรศัพท์ไอรีนดังขึ้นต่อเนื่อง แจ้งเตือนระรัวเข้ามาไม่ขาดสักนาทีเดียว ชายหนุ่มถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดู เป็นเพื่อนผู้ชายที่ชอบวอแ