Nobela ni Arin smilling

เชื่อไหมว่า คำทิ้งท้ายจากปากขุนเขา ทำเอาไอรีนนิ่งไปสักพักใหญ่ ใครจะคิดว่าเขาที่แน่นอนว่าเข้าห้องไปแล้ว กลับแจ้นตัวมากระซิบคำชวนขนลุกข้างหูเธอ จิ้นเขาบ่อย ๆ ระวัง จะโดนจิ้ม! หมายความว่ายังไง เขาจะจิ้มเธอเหรอ? จิ้มแบบไหน?เมื่อคิดตามคำพูด ภาพเลิฟซีนชายหญิงเข้ามาในหัวทันที ไอรีนรีบสะบัดหัว สลัดความคิดอกุศลที่มันกำลังจะครอบงำจิตใจเธอ นึกแล้วทำกายร้อนรุ่ม มวนท้องเหมือนมีสิ่งมีชีวิตบินอยู่เขาพูดแบบนั้นเพื่อขู่เธอเท่านั้นแหละ ก็ในเมื่อเธอจิ้นเขากับเพื่อนมันมาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้น“บ้าไปแล้วแน่ ๆ หมายถึงฉันที่บ้า” คิดอะไรอยู่ในหัว เขาเป็นเกย์จิ้มเธอไม่ได้หรอก พยายามคิดบวกเข้าไว้ แต่อีกใจหนึ่งกลับคิดอกุศล เลิกคิด ๆเขียนคิ้วเกือบไม่ตรงกันละเนี่ย เนื่องจากต้องไปนัดเลี้ยงสายรหัส ซึ่งตอนนี้เธอกำลังจัดการตัวเองอยู่ไอรีนแต่งตัวน่ารักเสือยืดคอกลมไหล่ตกสีขาว สวมทับเอี้ยมกระโปรงยีนส์ ความยาวเสื้อเอี้ยมอยู่เหนือเข่า ดูไม่โป๊มาก เวลานั่งเลิกขึ้นไม่เยอะ แต่งหน้าเหมือนเช่นทุกวัน สะพายกระเป๋าผ้าเป็นอันเรียบร้อย ดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือแล้วควรจะลงข้างล่างได้ละหญิงสาวยืนรอเพื่อนมารับหน้าคอนโด มือถือโทรศัพท

ไอรีนนั่งกดโทรศัพท์ตอบกลับข้อความสุดท้ายก่อนจะปิดลง ใช้ส้อมจิ้มแก้วมังกร ที่เธอปอกไว้ใส่ปากอย่างสดใส ได้เพิ่มความสดชื่นด้วยผลไม้แบบนี้ร่างกายโคตรฟินเลย อาการเพลียหรือเมื่อยจากกิจกรรมก่อนหน้านี้หายแล้วซึ่งเย็นนี้สายรหัสไอรีนมีนัดเลี้ยงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ต้นไม้พี่รหัสเธอทักตั้งแต่เช้าเพื่อแจ้งให้ทราบ ส่งโลเคชั่นให้ด้วยเผื่อมาไม่ถูก และยังบอกอีกว่าถ้าไม่รู้จะไปกับอะไรจะมารับ ไอรีนปฏิเสธบอกว่าไปกับเพื่อนดูก็รู้ว่าพี่รหัสคนนี้กำลังสนใจเธอ ไม่งั้นคงไม่ชวนคุยสารพัดเรื่องให้เธอตอบ ยิ่งเป็นคนมีมารยาทด้วยสิ ถามมาตอบกลับ แต่ค้างไว้สามข้อความที่ต้นไม้ส่งมา มันไม่เกี่ยวกับเรื่องในมหาลัยแล้วละ ขออนุญาตดองแชทก่อน!ไอรีนไม่ใช่คนเลือกมาก ใครทักมาตอบกลับหมดหรือถ้าไม่ชอบจะดองแชทเอาไว้ จนบางทีลบออกจากข้อความก็มี อย่าท้าทายระบบไอรีน เว้นแต่คนที่เธอชอบจะตอบกลับอย่างไว แบบเห็นไข่ปลาสามจุดกำลังเคลื่อนไหวเธอไม่ออกจากห้องแชทละ“พี่ขุน” เงยหน้าเรียกชายหนุ่มร่างสูงพึ่งออกจากห้องนอน เขาใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้น ผมไม่เซตดูรก ๆ แต่มันกลับหล่อมากเลย“…?” วันนี้ไม่มีปากพูดรึไง ตวัดตามองอย่างเดียว“เย็นนี้ไอมี

กิจกรรมตามพี่รหัสได้เริ่มต้นขึ้นอย่างตื่นเต้น ซึ่งเป็นวันที่ฉันกับปาล์มรอเวลานี้แหละ อยากรู้ว่าใครโชคดีได้ฉัน แล้วล่าลายเซ็นที่ผ่านมาทำเอาขาลากเลย เสียงแหบเพราะตะโกนและร้องเพลงสารพัดอย่างที่รุ่นพี่สั่ง“คำใบ้ที่ออกคืออะไรเอ่ย”ตอนนี้กระดาษคำใบ้สื่อถึงพี่รหัสของตัวเองอยู่ในมือแล้ว รุ่นพี่ยังไม่สั่งว่าให้เปิด ยืนลุ้นจนมือเย็นเฉียบเลย เวหาแบมือให้ฉันดูว่าเต็มไปด้วยเหงื่อ อีกทั้งมันทาบฝ่ามือบนแขนฉัน เช็ดเหงื่อด้วยหน้าตาเฉยมากคนเรา“มันไม่ใช่เหงื่อ ดูดิไม่ติดแขนแกเลย”“งั้นตื่นเต้นสินะ มือฉันก็เย็น” มือแตะหลังมือเวหา มันรีบสะบัดออกเพราะเย็นกว่าของมันอีก ไม่รู้จะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้นแค่หาพี่รหัสเอง แน่นอนว่าเป็นผู้ชายสักพักรุ่นพี่ให้เราเปิดดูคำใบ้ที่ได้ เราสามคนเปิดพร้อมกัน ค่อย ๆ เลื่อนขึ้นจนเห็นลายอะไรบางอย่าง หรี่ตาเล็กลงลุ้นมากว่าจะเขียนอะไรพิเรนรึเปล่า แทบกรี๊ดกับสิ่งที่ได้“แว่น?” ปาล์มโชว์คำใบ้ตัวเองที่เขียนสั้น ๆ ว่าแว่น ซึ่งไม่ได้ลงรายละเอียดอะไรต่อเลยนอกจากคำนั้นจริง ๆ ทว่าสายตาฉันดันเห็นข้อความเล็กมุมขวาล่างกระดาษ ต้องกับขมวดคิ้วแล้วส่องใกล้“ตรงนี้ยังมีคำอยู่ แกลองส่องใกล้ ๆ อ่า

ฉันตื่นมาในสภาพเสื้อนักศึกษาจากเมื่อวาน แล้วนอนบนโซฟาจนเมื่อยตัวหมดไม่รู้ว่าตัวเองนอนตรงนี้ได้ไงถึงเช้า ลุกขึ้นนั่งปรือตามองในห้องแล้วสะดุดตากับทีวีจอใหญ่กำลังเล่นเพลงอยู่ ถึงว่าหูฉันมันพังรึเปล่าได้ยินเพลงแต่เช้าก่อนจะอึ้งว่าทำไมมันเปิดเอง? ฉันควานหารีโมทไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน หยัดกายขึ้นยืนแทบล้ม โซซัดโซเซเหมือนคนอ่อนแรงขา พอเห็นว่าไอควบคุมทีวีอยู่ตรงไหนรีบหยิบมาปิดเจ้าของห้องอยู่ไหนละเนี่ย คงไม่บ่นฉันหรอกใช่ไหม เชื่อไหมว่าเวลาเขาไม่อยู่ฉันจะแอบเปิดดูหนังผ่านทีวีจอใหญ่นี้ เพราะมันดูหน้าพระเอกแบบเต็ม ๆ ฟินจิกหมอนขาดก็ตรงที่เห็นปากกับปากจูบกันนี่แหละฉันรู้ว่าเขาไม่ได้งก แค่ไม่เข้าใจทำไมถึงไม่ยอมให้เปิดซีรีส์ดู แต่มีบางวันที่เขากลับมาแล้วบังเอิญเห็นฉันเปิดเพลง พี่ขุนไม่ว่าอะไร เหลือบมองจอแล้วเข้าห้องตัวเองเกือบลืมว่ามีเรียนเช้า รีบอาบน้ำแต่งตัวก่อนดีกว่า ไปช้าเดี๋ยวเพื่อนบ่นอีก ฉันกลับเข้าห้องตัวเองหลังจากห่างกันทั้งคืน คิดถึงเตียงนุ่ม ๆ กลิ่นหอมจากก้านไม้หอมกลิ่นโปรด ล้มตัวนอนปุ๊บตาก็จะปิดอีกแล้ว“ไม่ได้นะ แกต้องอาบน้ำ ใช่”ดีดตัวขึ้นมาแล้วคว้าผ้าขนหนูแล้วรีบเข้าห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัว

ขึ้นรถไม่ทันไร ไอรีนชิงหลับซะก่อน มือไม้วางสะเปะสะปะไม่เป็นที่ทาง อาจจะเพราะว่าง่วงหนักก็เป็นไปได้ ไหนจะเรียนและโดนบังคับให้เต้นอีก กระโปรงนักศึกษาก็สั้น ยังดีที่เจ้าหล่อนสวมกางเกงซับในไม่งั้นคงเห็นอะไรต่อมิอะไรถึงคอนโดขุนเขาช้อนตัวอุ้มไอรีนขึ้นห้อง เจ้าตัวคงเหนื่อยมากขนาดโดนย้ายตัวยังไม่ยอมตื่น หลับพริ้มไปในอ้อมกอดกำยำของร่างสูง ขนาดตัวบางเบาราวกับคนไม่ค่อยกินข้าว เขาอุ้มสบายตัวปลิวสแกนนิ้วเข้าห้องเสร็จ วางคนตัวเล็กบนโซฟา จัดท่านอนให้เธอสบายตัวแล้วพาร่างกายแข็งแกร่งอาบน้ำชำระตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ออกมาดูไอรีนพร้อมกับผ้าห่มเจ้าตัวเปลี่ยนนอนตะแคงหน้าหันไปทางพนักพิงโซฟา ขาเรียวขาวยกขึ้นข้างหนึ่งจนกระโปรงเลิกขึ้น เผยให้เห็นกางเกงซับใน ขุนเขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามมองข้ามสิ่งดึงความสนใจนั้น เปิดผ้าห่มแล้วคลุมร่างบอบบางที่หลับไม่รู้เรื่องข้าวปลาไม่ทันกิน ตื่นคงบ่นหิว ช่างเถอะ! โตแล้วหัดดูแลตัวเองซะบ้างขุนเขาเตรียมจะก้าวออกจากตรงนั้น เสียงข้อความจากโทรศัพท์ไอรีนดังขึ้นต่อเนื่อง แจ้งเตือนระรัวเข้ามาไม่ขาดสักนาทีเดียว ชายหนุ่มถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดู เป็นเพื่อนผู้ชายที่ชอบวอแ

“รู้จักกันเหรอ?” องศาเอ่ยถามเพื่อนสนิทกับรุ่นน้องเฟรชชี่สลับกัน รุ่นน้องตรงหน้าดูตะลึงอึ้งมากกับสิ่งที่เห็น เขาไม่คิดว่าเหตุการณ์นี้มีคนเห็น ปกติเล่นกันแบบนี้ที่ไหน แค่จะแซวเพื่อนสาวเล่นแค่นั้นเอง อีกอย่างมันโคตรขนลุกเลย“รู้จักชื่อฉันแล้วเหรอ?”“จริง ๆ อยากรู้ตอนอยู่ในห้อง แต่พี่ขุนเขาไม่ยอมปริปากเลย ทำไมคะ กลัวดอกพิกุลจะร่วงเหรอ” ไอรีนกอดอกยักคิ้วยิ้มแย้ม จากที่เจอเหตุสลดตอนนี้เปลี่ยนอารมณ์แล้ว ต่อให้ในใจยังอึ้งค้างอยู่ แต่ต้องตามสถานการณ์“ในห้อง หมายความว่ายังไง กูงงหมดแล้ว”“หมายถึงอยู่ห้องเดียวกันไง ไอ้ควาย” ออมอยู่แผนกซ้ำเติม ปากร้ายสุดจัดกับองศา เหมือนเป็นคู่เวรคู่กรรมมาแต่ชาติปางก่อน มือสวยดึงแขนแกร่งเพื่อนชายทำหน้าอึ้งงงงวยมายืนด้วยกัน“ทำไมกูไม่รู้เรื่องเลยวะ”“เออ พี่องศาอย่าเข้าใจผิดนะคะ ไอกับพี่ขุนเขาแค่แชร์คอนโดกันอยู่ค่ะ อีกอย่างนอนคนละห้องไม่ได้นอนห้องเดียวกัน สบายใจได้”ไอรีนรีบอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ คลี่คลายความกลัวมีคนเข้าใจผิด เธอพยักหน้าระรัวสื่อว่ามันเป็นความจริง ไม่อยากให้มีเรื่องตามหลัง กลัวล่าลายเซ็นจะยุ่งยากแล้วเธอไม่ผ่านได้ยินไอรีนพูดแก้ตัวอย่างไวแล้วเกิดอาก