พี่เป็นใครมาทำอะไรในห้องพ่อ!!

เช้าแล้วพลอยยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียงโดยมีผู้ชายที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อนอนคว่ำอยู่ข้างๆ

....ให้ตายเถอะฉันทำอะไรลงไปเนี่ยชีวิตนี้ไม่เคยคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้เลย ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ....

เธอคิดในใจอย่างหัวเสียก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวช้าๆ เพื่อมองสำรวจรอบห้องนอนกว้าง

"เฮ้อออ....ก็ยังดีที่เขาไม่มีครอบครัว แล้วถ้า....เขามี ฉันจะทำยังไงดีละจะกลายเป็นคนผิดลูกผิดเมียกลายเป็นผู้หญิงที่ยุ่งกับสามีชาวบ้าน พลอยเอย เขาท้านิดท้าหน่อยแกก็มาถึงห้องเขาแล้ว สมองบ้านี่มันคิดอะไรอยู่วะ"

หญิงสาวรู้สึกสับสนอย่างหนักจนต้องยกมือขึ้นมาดึงผมตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติ โดยไม่ทันได้สังเกตว่าชายหนุ่มที่เมื่อครู่ยังคงหลับตอนนี้เขาได้แอบมองเธออยู่นานแล้ว

"ถ้าจิกหัวขนาดนั้นผมมันจะร่วงเอานะ"

"หะ?"

"อย่าคิดอะไรมาก ไม่ต้องรู้สึกผิดกับตัวเองมันก็แค่บทเรียนหนึ่งในชีวิต"

"...."

"ไปอาบน้ำ...."

"ค่ะ...."

อยู่ๆ ชายที่กำลังจะหลับตาพริ้มอีกรองก็พูดสอนเธอขึ้นมาเขาคงผ่านเรื่องแบบนี้มาเยอะดูจากการเฉยเมยนี่แล้วเขาเองก็คงไม่ได้คิดอะไร เธอก็ไม่ควรคิดเพราะทุกอย่างเธอล้วนแล้วแต่เลือกมันเอง

หญิงสาวถอนหายใจแล้วค่อยๆ กลิ้งตัวลงเตียงหนีออกมาอย่างเขินอายและยังคงหันไปเช็กว่าคนที่อยู่บนเตียงลืมตาแอบมองอยู่หรือไม่ แต่เขาก็ยังคงหลับตาพริ้มหลับอย่างสบายใจเธอจึงรีบวิ่งออกมาเก็บเสื้อผ้าเมื่อวานที่กระจัดกระจายเต็มพื้นแล้วตรงเข้าไปอาบน้ำ

ซ่าาาา

"แสบไปหมดเลย....เกิดมายังไม่เคยทรมานขนาดนี้มาก่อนหรืออาจจะเป็นเพราะฉันห่างเรื่องแบบนี้มานานมากแล้วก็เป็นได้ ถึงฉันจะมีแฟนแต่การถูกนอกใจบ่อยๆ มันทำให้ฉันไม่กล้าที่จะมีอะไรกับบอลอีก แต่วันนี้ฉันกลับมามีความสัมพันธ์กับคนไม่รู้จักเสียอย่างนั้นฉันทำแบบนี้มันดีแล้วจริงๆ เหรอ?"

เธอบ่นพึมพำก่อนหย่อนตัวลงนอนในอ่างน้ำอุ่นกว้างแล้วนึกถึงคนคนนั้น....ความตื่นเต้นนี่สินะที่ทำให้เขาชื่นชอบจนไม่เคยนึกถึงใจคนเป็นแฟนอย่างเธอ เธอแอบคิดไปว่าตลกดีเหมือนกันนะที่การนอกใจมันเกิดขึ้นเพียงเพราะเหตุผลแค่นี้....

เมื่อหญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยความเลื่อนลอยก่อนจะสบตาเขากับชายคนนั้นที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำราวกับว่าเขากำลังนั่งรอเธออยู่ เขาหันมามองเธอนิดหน่อยแต่ไม่กลับพูดอะไรออกมา

....แล้วฉันควรพูดอะไรละ? ควรทำยังไงดี? ....

"เอิ่ม งั้นฉันขอตัว"

เมื่อทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ พลอยจึงตัดสินใจจบเรื่องโดยการเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่ตรงข้างตัวของชายหนุ่มแล้วตั้งใจจะกลับ แต่กลับถูกชายหนุ่มดึงมันเอาไปไว้ข้างตัวอีกฝั่งของโซฟา

"รอก่อน ฉันจะไปส่ง"

"ไม่เป็นไร โชคดีค่ะ ว๊าย!"

เมื่อเธอพยายามจะเดินผ่านหน้าเขาไปหยิบกระเป๋าเจ้าตัวก็กระชากแขนเธออย่างแรงจนล้มนั่งลงบนตักของเขา ซึ่งแทนที่เขาจะปฏิเสธเขากลับเอาแขนมาโอบรัดเอวของเธอแน่นจนขยับไปไหนไม่ได้

"รอฉัน คำสั่ง"

"เอ๊ะ!"

"อย่ามาเอ๊ะ อะ กับผู้ใหญ่นะ"

"ก็คุณคุยไม่รู้เรื่อง"

"เธอนั่นแหละที่คุยไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวก็โดนอีกรอบสะหรอก"

"ไม่เอาแล้ว ยังเจ็บอยู่"ฉันเสียงอ่อน

"งั้นรอ....ถ้าออกมาแล้วไม่เจอก็ระวังตัวไว้"

เขาขู่ก่อนจะปล่อยตัวเธอให้เป็นอิสระแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป เหตุการณ์และคำพูดเมื่อครู่เขากำลังขู่ชัดๆ แต่เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องกลัวเขาจนไม่กล้าหนีไป ถ้าขืนแอบหนีแล้วเขาจับได้จะต้องโดนลงโทษอย่างที่เขาบอกเธอก็คงไม่ไหว มันยังเจ็บเกินกว่าจะทำได้อีกรอบ

ระหว่างรอเขาก็เดินสำรวจรอบๆ ห้องนี่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำมืดอยู่แล้วทำให้รู้สึกเศร้าแต่กลับกันก็ให้ความรู้สึกลึกลับน่าค้นหา ของใช้เหมือนถูกกำหนดไว้เพียงแค่สามสีเท่านั้น คือสีเทา สีดำ และสีขาว ผู้ชายคนนี้คงเป็นคนประเภทโดดเดี่ยวละมั้ง

กริ่ง กริ่ง

เสียงกดออดจากหน้าประตูดังขึ้นทำเอาเธอสะดุ้ง

....อย่าบอกนะว่าเขามีแฟนแล้วแฟนของเขากำลังมาแต่ในห้องเขาไม่มีของใช้ผู้หญิงเลยนี่หว่า หรืออาจจะเป็นกิ๊กของเขาก็ได้นะถ้าเป็นแบบนั้นจริงซวยแน่พลอย....

"ทำไงดี ทำไงดี"

กริ่ง กริ่ง

"เอาไงดีวะ เอาไงดี"

ฉันเดินวนไปมาหน้าอย่างกังวล

"ไปเปิดสักทีประตูรำคาญ"

"แต่ถ้าคนหน้าประตูมาเจอฉันมันจะไม่ดีนะ"

"ไปเปิดเถอะ เสียงดัง"

เสียงตะโกนสั่งดังออกมาจากในห้องน้ำทำเอสหญิงสาวต้องกลั้นใจแล้วจัดการสำรวจร่างกายให้เรียบร้อยก่อนจะค่อยๆ เดินไปจับลูกบิดประตูอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"เอาวะ แค่บอกว่าเมาไม่รู้ว่ามีแฟนอย่างมากก็คงแค่โดนตบ"

ปึก

.......

เด็ก?! ภาพตรงหน้าคือเด็กชายวัยไม่น่าจะเกินสิบขวบในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นและกระเป๋าเป้รูปหมีสีฟ้าและเขากำลังเงยหน้ามองเธอด้วยท่าทีจับผิด

"พี่เป็นใคร...."

"หะ? ...."

"มาทำอะไรในห้องพ่อ...."

"พ่อ!??"

"นี่มันห้องพ่อธันพี่เป็นใคร"

"เดี๋ยวนะ....พ่อของหนู เดี๋ยวดิเอ๊ย? ยังไงนะ?"

"พูดไม่เพราะพ่ออยู่ไหนจะหาพ่อ"

ไม่พูดเปล่าเด็กชายคนนั้นมุดตัวผ่านเธอเข้าไปในห้องโดยเดินไปมาเหมือนกำลังตามหาคนที่เขาเรียกว่าพ่อ อะไรกันเนี่ย ผู้ชายคนนั้นถึงขั้นมีลูกแล้วเธอนอนกับสามีคนอื่นเลยงั้นเหรอ

....ผิดบาป ผิดบาปสุดๆ ....

"พ่ออออ พ่อ พ่อธันนนนน!!!"

เด็กน้อยตะโกนจนลั่นเมื่อเห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งไปหยิบกระเป๋าใบเล็กของตัวเองเพื่อเตรียมเผ่นหนี หมับ มือหนาที่ชุ่มน้ำคว้าเข้าที่ข้อมือเธอได้ทันก่อนที่เขาจะให้อีกมือกระชากกระเป๋าไปยึดไว้

เมื่อเธอหันไปมองตามแรงก็พบเข้ากับพ่อของเด็กน้อยที่อยู่ในชุดผ้าขนหนูคลุมท่อนล่างเพียงผืนเดียวส่วนท่อนบนก็ยังคงเปลื้องผ้าเปลือยแผงอกและกล้ามเนื้อล่ำบึกโชว์ เมื่อเด็กน้อยเห็นภาพนั้นเจ้าหนูก็รีบวิ่งเข้ามายืนขั้นกลางระหว่างเธอกับเขาทันที

"พี่สาวคนนี้เป็นใครพ่อ"เด็กน้อยกอดอกถาม

"เจอพี่เขาเมาอยู่ข้างทางแล้วบอกหิวข้าว สงสารเลยพากลับบ้านมาด้วย"

เขาพูดด้วยเสียงไร้อารมณ์ทำเอาหญิงสาวตกใจ เพราะน้ำเสียงแบบนี้มันไม่ใช่น้ำเสียงที่คนเป็นพ่อพูดกับคนเป็นลูกเลยเมื่อมองไปยังใบหน้าของเด็กน้อยกลับไม่พบอาการน้อยใจอะไรดูเหมือนว่านี่อาจจะเป็นการพูดปกติของผู้ชายคนนี้ แต่ไอ้ที่บอกว่าเจอเธอข้างทางนี่มันเกินไปหน่อยไหม!

"เล่นตามน้ำ"เมื่อคนตัวสูงเห็นสีหน้าไม่พอใจของเธอเขาก็ก้มลงมากระซิบเบาๆ ที่ข้างใบหู

....ให้ตายเถอะ....

"ค่ะ พี่เมา อยู่ข้างทางพ่อหนูมาช่วย"

"จริงเหรอครับพ่อธัน พ่อธันนี่เป็นคนที่ดีสุดๆ"

เด็กน้อยยิ้มกว้างให้คนเป็นพ่อที่เอาแต่ทำหน้านิ่งเฉยราวกับว่าไม่มีความรู้สึก ส่วนหนูน้อยก็ยังมองมาที่เธอด้วยความสงสัยไม่ห่าง ขืนอยู่ต่อมีหวังแม่ของเด็กคนนี้คงได้เข้ามากระชากหัวเธอแน่

"ฉันต้องกลับก่อนที่ภรรยาคุณจะมา" ฉันเดินเข้าไปกระซิบ

"ไม่จำเป็น ฉันไม่มีเมีย"

"ได้ไง ไม่มีเมียจะมีลูกได้ไงเลิกโกหกเถอะรีบคืนกระเป๋ามาเร็ว"

เธอพยายามเอื้อมมือไปดึงกระเป๋าออกจากมือเขาแต่เขากลับชูมันขึ้นสูงจนไม่สามารถเอื้อมถึง เธอทำได้แต่มองค้อนชายตรงหน้าสลับกับยิ้มแห้งๆ ให้หนูน้อยที่กำลังมองมาอย่างจับผิด

"พ่อเล่นอะไรกันอ่า"

"เปล่า"เขาหันไปพูดกับลูกชายก่อนหยิกเข้าที่หลังของเธอให้หยุดกระโดด มันเจ็บจนเธอต้องกั้นเสียงกรี๊ดไว้ในลำคอแล้วมองเขาอย่างคาดโทษ

"....คุณพ่อครับ"

"ว่า?"

"ไปหาแม่กันได้ยัง....ตั้งใจคิดถึงแม่"

'ตั้งใจคิดถึงแม่'

ช็อก!!!

หมายความว่า เธอ....นอนกับสามีคนอื่นจริงๆ !!!

ตายโหงแล้ว!