สามี(ไร้)รัก

Ep.1 กามเทพหรืออาถรรพ์

​"ชาวราศีมีนคือธาตุน้ำที่สถิตอยู่ในเรือนวินาศของดวงโลก.."

​คำทำนายที่หลุดออกมาจากปากร่างทรงตรงหน้า ทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ถึงกับลอบถอนหายใจ

​"และความวินาศที่ว่ามันกำลังคืบคลานเข้ามาหาหนู"

​"มันเกี่ยวอะไรกับวันตกฟากของฉันคะ?" วาดเดือนย้อนถามเสียงเรียบ เธอไม่ใช่คนงมงายและไม่เคยเชื่อเรื่องดวงชะตา แต่เหตุการณ์เลวร้ายที่รุมเร้าในช่วงนี้ ทำให้เธอจำต้องพาตัวเองมานั่งอยู่ต่อหน้าคนทรงอย่างเลี่ยงไม่ได้

​"ถ้าไม่เชื่อจะมาที่นี่ทำไม! ดวงของหนูมันแรงจนกินคนในครอบครัว... เสียน้องชายไปแล้วคนหนึ่งไม่ใช่หรือไง"

​ใบหน้าหวานถอดสีทันที "คุณรู้ได้ยังไง..." ​เมื่อเดือนก่อน เธอเพิ่งสูญเสียน้องชายไปจากอุบัติเหตุ และหลังจากนั้นเป็นต้นมา เธอก็มักจะฝันเห็นเงาดำทะมึนตามหลอกหลอนอยู่รอบตัวเสมอ จนกระทั่งมีคนแนะนำให้มาที่สำนักนี้

​"อย่าเพิ่งรีบเชื่อตอนนี้เลยรอให้เสียพ่อไปก่อนแล้วค่อยกลับมาหาฉัน"

​"นี่คุณ! มันจะมากไปแล้วนะ!" วาดเดือนลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธจัด ก่อนจะสะบัดหน้าเดินออกจากสำนักไปโดยไม่คิดจะหันหลังกลับมามอง

แต่​ทว่าเพียงสามวันให้หลัง..

​"พ่อคะ! ฮือออ พ่อ!"

​เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจดังระงมไปทั่วบ้านร่างบางทรุดลงกอดร่างที่ไร้วิญญาณของผู้เป็นพ่อไว้แน่น ท่านจากไปอย่างสงบด้วยอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่าไหลตาย

​ในงานศพที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า วาดเดือนนั่งเหม่อลอยอยู่หน้าหีบศพ คำพูดของร่างทรงคนนั้นดังก้องอยู่ในหัวไม่หยุดหย่อน พ่อของเธอแข็งแรงมากและเป็นเสาหลักของบ้าน ไม่มีวี่แววเลยว่าท่านจะจากไปเร็วขนาดนี้

​ดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้เหลือบมองคนในครอบครัวที่เหลืออยู่ทั้งแม่ น้องสาว พี่สาว และพี่เขย ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินหัวใจ หรือว่ารายต่อไปจะเป็นคนใดคนหนึ่งในนี้

​หลายวันต่อมา.. หลังเสร็จสิ้นพิธีทางศาสนา

​วาดเดือนตัดสินใจกลับมาที่สำนักคนทรงอีกครั้งด้วยใบหน้าหมองเศร้า

​"มีวิธีไหนที่จะแก้เคล็ดได้บ้างคะ"

​"ภายในเร็ววันนี้ หนูต้องทำลายพรหมจรรย์ของตัวเอง... และต้องทำให้เสร็จสิ้นก่อนจะถึงวันเกิด"

​"อะไรนะคะ!" หญิงสาวอุทานด้วยความตกใจ

​"แต่ไม่ใช่ว่าจะไปนอนกับใครก็ได้ ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นคนที่มีดวงแข็งมากพอจะต้านทานดวงของหนูได้"

​ชายหนุ่มที่ร่างทรงหมายตาไว้คืออาทิตย์ เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ เขาเป็นเจ้าของที่ดินผืนงามซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักแห่งนี้ และเมื่อไม่กี่วันก่อน อาทิตย์เพิ่งส่งคนมาสั่งรื้อถอนเพื่อสร้างอาคารพาณิชย์

​แต่ทำเลนี้เป็นชัยภูมิที่ส่งเสริมบารมีของพ่อหมอโชติอย่างมาก เขาจึงไม่ยอมย้ายไปไหนง่ายๆ เมื่อเจรจาขอซื้อที่ดินไม่สำเร็จ พ่อหมอเจ้าเล่ห์จึงคิดใช้แผนสกปรก โดยการใช้ดวงอัปรีย์มรณะของวาดเดือนไปขัดขวางดวงชะตาที่กำลังรุ่งโรจน์ของอาทิตย์ เพื่อบั่นทอนให้เขาเสื่อมถอย หรืออาจถึงขั้นสิ้นอายุขัยเมื่อเขารับความบริสุทธิ์จากหญิงสาวคนนี้ไป

​วันต่อมา..

​"ฉันจะลองคุยกับลูกชายดูอีกทีนะพ่อหมอ" นางอรชรแม่ของอาทิตย์เอ่ยขึ้นด้วยความกังวล

​"ขอบคุณเจ้ามากที่มีน้ำใจ แต่ดวงลูกชายเจ้ากำลังอยู่ในช่วงวิกฤต จำเป็นต้องมีนารีอุปถัมภ์คอยค้ำจุน" นางอรชรเป็นคนเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติเข้าขั้นงมงาย และที่พ่อหมอโชติยังตั้งสำนักอยู่ตรงนี้ได้ ก็เพราะบารมีของนางคอยคุ้มครองนั่นเอง

​ในเวลาเดียวกัน ณ สำนักงานใหญ่ตระกูลอัครเดช

​"คุณอาทิตย์ครับ โครงการใหม่เราเริ่มงานไม่ได้เลย ถ้าหมอผีคนนั้นยังไม่ยอมย้ายออกไป" นักรบ มือขวาคนสนิทรายงานเครียด

​"บอกดีๆ แล้วไม่ฟัง ก็ส่งคนของเราไปจัดการคืนพื้นที่มา" อาทิตย์เอ่ยเสียงเย็นชา "ถ้าคุยไม่รู้เรื่องก็เผาทิ้งซะ"

​อาทิตย์ ทายาทรุ่นที่ 3 ผู้รับช่วงต่อธุรกิจจากบิดามาเกือบสองปี เขาเป็นหนุ่มหล่อที่ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและเลือดเย็น กิจการในมือเขาเติบโตอย่างมหาศาลเพราะเขาไม่เคยไว้หน้าใคร.. ยกเว้นเพียงคนเดียวคือแม่ผู้ให้กำเนิด

​"แม่ว่าอะไรนะครับ?" ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ข่มอารมณ์เมื่อได้ยินข้อเสนอของมารดา

​"ลูกเชื่อแม่สักครั้งนะ อาทิตย์แม่เหลือลูกแค่คนเดียว แม่ไม่อยากเสียลูกไป"

​"ผมไม่ตายง่ายๆ หรอกครับแม่ ผมว่าไอ้หมอผีนั่นแหละจะตายก่อนผม"

​เพียงแค่แม่เกริ่นเรื่องผู้หญิงขึ้นมา เขาก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นแผนของไอ้หมอผีลวงโลกนั่นแน่ๆ เขาพยายามประนีประนอมเพราะเห็นแก่แม่ แต่ดูเหมือนยิ่งยอม อีกฝ่ายยิ่งได้ใจ

​"แต่ลูกยังไม่มีใคร ถือว่าทำเพื่อแม่นะลูกนะ"

​"ผมโตจนป่านนี้แล้ว แม่รู้ได้ยังไงว่าผมไม่มีใครซุกไว้" เขาย้อนประชด

​น้ำตาของผู้เป็นแม่ร่วงหล่นทันทีด้วยความกลัว อรชรเชื่อฝังใจเพราะก่อนสามีเสีย พ่อหมอเคยทักไว้แต่ไม่มีใครฟัง จนกระทั่งเหตุการณ์เกิดขึ้นจริง นางจึงเทิดทูนคำพูดของร่างทรงคนนี้ยิ่งกว่าอะไร

​อาทิตย์ถอนหายใจยาว ตั้งแต่พ่อเสียเขาไม่เคยเห็นน้ำตาของแม่อีกเลย แต่ครั้งนี้แม่กลับต้องมาร้องไห้เพราะคำพวกลวงโลก...

​"ก็ได้ครับ นัดผู้หญิงคนนั้นมาพบผม ผมจะพิจารณาเอง"

​"จริงนะลูก!" อรชรยิ้มออกทันที แม้นางจะยังไม่เคยเห็นหน้าเด็กสาวคนนั้น แต่ถ้าพ่อหมอบอกว่าดี นางก็พร้อมจะรับเข้ามา

​นัดหมายสำคัญ

​"สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อวาดเดือน"

​"วาดเดือน ชื่อหนูน่ารักเหมือนหน้าตาเลยนะจ๊ะ" อรชรพินิจมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความพอใจทีแรกนางแอบกังวลว่าเด็กที่พ่อหมอหามาจะหน้าตาบ้านๆ จนลูกชายไม่แล แต่คนตรงหน้านี้สวยหวานเกินคาด

​"ขอบคุณค่ะ คุณป้ามาคนเดียวเหรอคะ?" วาดเดือนถามอย่างประหม่า เพราะนึกว่าลูกชายของอีกฝ่ายจะมาด้วย

​"มาคนเดียวจ้ะ"

​"คือ.. คุณป้ารู้เรื่องที่พ่อหมอบอกหรือเปล่าคะ?" วาดเดือนอึกอัก เธอรู้สึกกระดากปากที่จะบอกว่าตนเองกำลังมาเสนอตัวเพื่อแก้เคล็ด

​"ป้ารู้หมดแล้วจ้ะ ขอบใจหนูมากนะที่ยอมช่วยทางเรา"

​"คะ?" วาดเดือนงงวูบ ในใจคิดว่าพ่อหมอไปบอกท่าไหนให้ทางนี้เข้าใจว่าเธอเป็นฝ่ายมาช่วย "เอ่อ.. ค่ะ"

​"หนูพร้อมจะทำตามที่ป้าบอกไหม"

​"พร้อมค่ะ"

​"ถ้างั้นอันดับแรก เราต้องเปลี่ยนสรรพนามกันก่อน เรียกป้าว่าแม่นะลูก"

​"ค่ะคุณแม่"

​"แล้วเดี๋ยวแม่จะแปลงโฉมหนูใหม่ทั้งหมด" อรชรมองการแต่งตัวเรียบๆ ของวาดเดือนแล้วส่ายหน้า ถ้าจะให้ลูกชายตัวดีของนางสนใจ ต้องจัดเต็มกว่านี้

​"คะ?"

​"ไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายนะลูก แม่จัดการเองทั้งหมด"

​"ค่ะ" วาดเดือนรับคำเบาๆ ถ้าให้เธอซื้อเอง ก็คงได้แค่เสื้อผ้าตามตลาดนัดแถวบ้านนั่นแหละ

​"งั้นเราไปกันเลยจ้ะ"

​"ไปตอนนี้เลยเหรอคะ?" หญิงสาวตาปริบๆ เธอคิดว่าตัวเองรีบแล้วนะ แต่ผู้ใหญ่ตรงหน้านี้ดูจะใจร้อนยิ่งกว่า

​"ขึ้นรถเลยจ้ะลูกสาว"

​วาดเดือนเดินตามไปยังลานจอดรถ ก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อเห็นรถยนต์หรูราคาหลายสิบล้านพร้อมคนขับที่ยืนรออยู่ นี่พ่อหมอพาเธอมาเจอกับใครกันแน่เนี่ย!

🖋เขียนโดยชะนีติดมันส์