Masukมีคู่หมั้นทั้งทีก็ดันได้มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ชื่อก็ไม่รู้ หน้าตาก็ไม่เคยเห็น แต่ใครจะรู้ว่าจู่ๆ เธอจะลากเขามาทำปู้ยี่ปู้ยำก่อนเปิดตัวหมั้นหมาย #รักโรแมนติกคอมมิดี้ #รักเดียวใจเดียว #รักวัยรุ่น
Lihat lebih banyakบอร์น โจว คือชื่อของเจ้านายสายตรงที่อิงดาวต้องท่องจำให้ขึ้นใจในขณะนี้ ซีอีโอหนุ่มหล่อคนนั้นเป็นคนไทยแน่นอนแต่ชื่อไทยของเขาคืออะไรอิงดาวไม่อาจล่วงรู้ เธอมีสิทธิ์รู้แค่ชื่อทางการของเขาสำหรับใช้ที่นี่เท่านั้นหญิงสาวเร่งทำงานในหน้าที่ของตนตามคำสั่งของท่านเลขาที่ชื่อไมเคิลให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว เพื่อที่จะได้มีเวลาเหลือพอให้ไปสืบหาพี่ปังปอนด์จากแผนกต่างๆอิงดาวรู้ชื่อจริงของพี่ปังปอนด์ เขาชื่ออมินต์ สิทธิโชคสวัสดิ์ เธอจดจำได้ขึ้นใจจังหวะนั้นไมเคิล เลขาหนุ่มหน้าโหดของซีอีโอบอร์นก็เดินเข้ามาพลางเอ่ยเสียงขรึม“วันนี้คุณอิงดาวต้องไปพบลูกค้ากับท่านประธานนะครับ”หญิงสาวเงยหน้ามอง ในแววตาเต็มไปด้วยความสงสัย ไม่ใช่ว่าเป็นหน้าที่ของเลขาตัวจริงเหรอ เธอแค่ผู้ช่วยเลขาทั้งยังเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานเองนะทั้งนี้มันเป็นเพียงคำถามในใจ ใครจะกล้าถามพี่หน้าโหดได้ อิงดาวจึงพยักหน้าแย้มยิ้ม “ได้เลยค่าพี่ไมเคิล”ไมเคิลพยักหน้าราบเรียบแล้วเดินไปนั่งประจำหัวโต๊ะซึ่งเป็นตำแหน่งหน้าห้องท่านประธานอิงดาวที่นั่งทางฝั่งท้ายของโต๊ะยาวตัวเดียวกันจึงจำต้องเตรียมตัวออกไปข้างนอกกับเจ้านาย เรื่องที่จะตามหาพี่ปังปอนด์จึงเก็บพับ
หลายปีผ่านไป...บริษัทส่งออกระหว่างประเทศแห่งหนึ่งที่ซึ่งมีผู้คนมากมายอยากเข้าทำงาน เจ้าของบริษัทเป็นชาวต่างชาติหนุ่มที่ถือหุ้นกับเพื่อนสนิทซึ่งเป็นคนไทย พนักงานส่วนใหญ่ยังเป็นคนไทยพวกเขาต่างตั้งใจทำงานเพราะซีอีโอหนุ่มคนไทยผู้นี้แม้จะหล่อร้ายมีเสน่ห์แห่งเพศชายที่เรียกว่าทำลายล้าง แต่กลับค่อนข้างเนี้ยบทุกกระเบียดนิ้วฉายาของเขา ‘หล่อโหดแต่โคตรกระชากใจ’ทั้งนี้ทั้งนั้น แม้เจ้านายหนุ่มคนนี้จะมีแรงดึงดูดมหาศาล ทว่ากลับไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขาสักคนภายในห้องทำงานหรูหราชั้นบนสุดของบริษัทซีอีโอหนุ่มเจ้าเสน่ห์กำลังนั่งขยับนิ้วเรียวยาวหมุนปากกาอย่างใช้ความคิด ใบหน้าหล่อเหลาคมคายไม่เผยอารมณ์ใดออกมา ทว่าแววตาคมกริบภายใต้เรียวคิ้วเข้มทอประกายขบขันเจือจาง“นางสาวอิงดาว ปรัญวัชรกุล” เขาเว้นระยะคำพูดครู่หนึ่งจึงเอ่ยยิ้มๆ แต่เป็นยิ้มที่มองแทบไม่เห็น “ชื่อเพราะดีนะครับ”อิงดาวที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับโต๊ะของท่านประธานหนุ่มกะพริบตาเบาๆ อย่างไม่ค่อยเข้าใจในท่าทีสุขุมแต่ซ่อนแววขบขันในดวงตาของเขาเท่าไหร่ก่อนพยักหน้าตอบรับพร้อมรอยยิ้มสดใส“ขอบคุณค่ะ เป็นชื่อที่คุณพ่อตั้งให้ดิฉันนับแต่เกิดเลยค่ะ” ดวงตาหวานระบา
“ชอบท่าไหน?” วิณณ์ยิ้มพราวแกล้งถามย้ำ “บอกมาเร็ว จะได้ทำอีก”หญิงสาวยิ่งอับอาย จะให้บอกเจาะจงคงไม่ได้ เพราะชอบทุกท่าทุกลีลาของสามีเขาตั้งใจทำทุกท่วงท่าที่เธอชอบ รสสัมผัสตรงไหนที่เธอครวญกระเส่า จุดอ่อนไหวส่วนใดที่เขาประทับแล้วเธอกระตุกสั่นระริกครางเสียงหวาน เขาก็กระแทกย้ำๆ เน้นกระทำซ้ำๆ เร่งเร้าจนเธอกรีดร้องไม่เป็นภาษาสรุปว่าทั้งเขาและเธอไม่ใช่ต้องการผลิตทายาทเพื่อมารดาและเพื่อนรัก หากแต่กำลังทำตามหัวใจรวมถึงร่างกายที่ต้องการเรียกร้องอย่างไม่สิ้นสุดต่างหากยังคงเป็นอีกเช่นเคยที่นิ้วเรียวยาวของคนที่ไม่เคยคิดจะรอคำตอบที่เพิ่งถามกำลังปลุกเร้าจนคนตัวนุ่มให้เริ่มตอบสนองฟ้าพราวแหงนหน้าส่งเสียงหวานระโหยจิกเล็บกับบ่ากว้างร่วมสร้างความสุขสมทั้งของเขาและของเธออย่างไม่เหน็ดเหนื่อย แม้เธอจะถึงจุดนั้นมากกว่าสามีไม่รู้กี่ครั้งต่อรอบก็ตามผู้ชายที่ชื่อวิณณ์นอกจากทำหน้าที่บุตรชายที่ดีต่อมารดา เป็นบิดาที่ดูแลใส่ใจลูกชาย เป็นเจ้านายที่บริหารงานได้เก่งกาจ เป็นหัวหน้าครอบครัวที่เพียบพร้อม เขายังทำหน้าที่สามีบนเตียงให้ภรรยาได้อย่างดีเสมอ ชายหนุ่มไม่เคยเอาเปรียบเธอในเรื่องกามกิจ แต่อาจจะติดตรงที่เขาเปี่ย
“ค่ะ”มีนก้มหน้ารับคำพร้อมรอยยิ้มหวานล้ำ เธอยังคงไม่ทราบชะตากรรมว่าการทำตัวยั่วยวนสามีชาวบ้าน เงินก้อนที่กำลังจะได้รับจากบริษัทนี้อาจจะสูญเสียไปอย่างน่าเสียดาย เนื่องจากวิณณ์ยังคงไม่รู้ว่าตนเองเพิ่งจะถูกอีกฝ่ายตั้งใจอ่อยจึงคุยอย่างเป็นการเป็นงานด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่อย่างนั้นเขาคงไล่อีกฝ่ายออกจากห้องไปแล้ว สัญญาสั่งออเดอร์จากร้านของหล่อนคงไม่เกิดขึ้นแน่นอน“คุณมีนบอกความต้องการกับคุณฟ้าใสได้เลยนะครับ”“ค่ะ”วิณณ์ยื่นเอกสารให้เลขาหนุ่ม“คุณฟ้าใสคุยกับคุณมีนได้เลยนะ ตรงไหนไม่มั่นใจค่อยมาถามผมในห้องรับรอง”“ครับ”สั่งเสร็จก็ลุกขึ้นไปหาภรรยากับมารดาในห้องรับรองด้านในที่มีกระจกสีเข้มกั้นอยู่วันนีวางแก้วนมอุ่นให้ลูกสะใภ้อย่างคนเป็นแม่ที่เอาใจใส่ลูกสาวจนฟ้าพราวแทบจะลุกขึ้นไปยอบกายกราบเท้าท่านงามๆ วันละร้อยหนให้กับการดูแลอย่างไร้ที่ตินี้“สั่งออเดอร์อะไรจากร้านของหล่อนล่ะ เดี๋ยวแม่บอกให้ว่าสั่งจากร้านไหนดีกว่ากัน จะได้เปลี่ยนเจ้าซะ”วันนีเอ่ยปากกับวิณณ์ด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดพลางมองค้อนกะหลับกะเหลือก จนคนเป็นลูกชายได้แต่มองด้วยสีหน้าเหลอหลา“เอางั้นเหรอแม่”“อือ...เอางั้นแหละ”วิณณ์มองฟ้าพราวด้วย
ยามดึกดื่นพ้นเที่ยงคืนล่วงเข้าเช้ามืดของวันใหม่ ฟ้าพราวนอนหลับสนิทไปได้ราวสี่ห้าชั่วโมงจนหายเหนื่อย และเมื่อหายเพลียเธอจึงเริ่มสะลึมสะลือรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาหญิงสาวรับรู้ได้ถึงวงแขนแข็งแรงของผู้ชายตัวโตที่โอบกอดแนบแน่นอยู่ตลอดเวลา รับรู้ถึงฝ่ามือกรุ่นร้อนที่ล้วงเข้ามาในสาบเสื้อเพื่อเคล้นคลึงหนักสล
ฟ้าพราวยอมนั่งฟังวิณณ์อธิบายตรงโซฟา โดยมีเอกชัยและเหมยนั่งฟังร่วมเป็นพยาน เธอถามอีก“ปีศาจจอมมารยาก็พอเข้าใจ แต่ปีศาจมรณะนี่ยังไงคะ?”หญิงสาวกล้าสาบานให้ฟ้าผ่าตรงนี้เลย เธอไม่เคยให้คัทลินไปหยั่งเชิงลองใจอะไรวิณณ์ทั้งนั้น เรื่องอะไรจะต้องทำเรื่องโง่ๆ อย่างการเปิดโอกาสให้คนรักนอกใจแบบนั้นด้วยล่ะวิณณ
ชั่วขณะที่ฟ้าพราวอยากจะบ้าตายเพราะความงุนงงกัดกินเส้นประสาท เสียงเคาะประตูพลันดังอยู่หน้าห้องของวิณณ์เป็นผู้หญิงผมบลอนที่เดินไปเปิดให้ และทันทีที่ประตูเปิด ผู้มาเยือนก็ปรากฏกาย เขาคือเอกชัยวิณณ์ยอมปล่อยตัวฟ้าพราวในที่สุด ก่อนจะฉุดเธอให้ลุกขึ้น จับกระโปรงลงมาปิดขาอ่อนให้ก่อนจูงมือเธอให้เดินออกมาจา
วันนั้นแม่วันนีพร่ำสอนตอนพิธีหมั้นเสร็จสรรพอยู่หลายคำ ท่านบอกกับวิณณ์ต่อหน้าเธอว่า‘ถ้าเมียสงสัย อย่าปล่อยให้เมียคลางแคลงใจ ถ้าไม่จริงให้แกรีบพิสูจน์เคลียร์ใจไปเลย แต่ถ้าแกเลวจริงๆ ล่ะก็ แกต้องไสหัวออกไป ห้ามกลับมาเหยียบที่นี่อีก ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่ บ้านนี้ไม่ต้องการผู้ชายหลายใจ แม่จะอยู่กับหนู