Se connecterShare
ใครก็ได้ที่ไม่ใช่เพื่อน….
Dernière mise à jour:
2025-03-27 22:45:59'ฝ้าย'
เสียงโทรศัพท์โทรเข้าเบอร์บอลแฟนของฉัน เบอร์ที่โทรเข้ามาไม่ใช่ใครเป็นเพื่อนสนิทของเรานั้นเอง "ฮัลโหลฝ้าย ว่าไง" ฉันกดรับโทรศัพท์แทนคนที่กำลังนอนหลับอยู่ (บอลละ มาหาบอลเหรอไม่เห็นบอกเลย) "ใช่ เพิ่งมาถึงเมื่อคืน" ฉันกับแฟนอยู่กันคนละที่เลยทำให้เราไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยนัก แต่ถึงอย่างนั้นเราก็รักกันมา 4 ปีกว่าแล้วละ ถึงแม้ระหว่างทางของเราเขาจะมีเรื่องผู้หญิงเข้ามาบ้าง แต่เขาก็เลือกฉันเสมอ.... (อ่อ พอดีพรุ่งนี้เราจะออกจากโรงพยาบาลอย่างที่พลอยรู้เรื่องที่เราเลิกกับพี่นัท....) "ไม่ต้องพูดหรอก....เราเข้าใจ" ฝ้ายอยู่ในช่วงที่กำลังจะเลิกกับพ่อของลูกในท้อง เธอเครียดมากทำให้เกิดอาการครรภ์เป็นพิษจนเด็กในท้องไม่รอด ฉันจึงไม่อยากให้เธอพูดเรื่องที่ทำให้เสียลูกไปออกมา (งั้นช่วยให้บอลมารับเรากลับได้ไหม....) "ได้สิ เดี๋ยวบอลตื่นจะบอกให้นะ" ฉันตัดสายแล้วได้แต่เศร้าใจ ทำไมคนสองคนที่ไม่มั่นใจในรักถึงได้ยอมให้มีหนึ่งชีวิตเกิดมานะ ฉันไม่ได้ใจร้ายนะ แต่ฝ้ายกับพี่นัทระหองระแหงกันมาตั้งแต่ต้น จนวันหนึ่งฉันได้ข่าวว่างฝ้ายท้องแต่แทนที่พี่นัทจะรับผิดชอบเขากลับเลือกที่จะบอกเลิก ทั้งฉันและบอลก็ทำได้แค่อยู่ข้างๆ จนถึงวันนี้ ตกช่วงบ่ายเราก็ตรงไปรับฝ้ายที่โรงพยาบาลแต่ก็ได้รู้ว่ามีคนมารับฝ้ายกลับไปแล้ว "โถ่เว้ย ใครมารับวะ" "บอล....เป็นอะไรไป อาจจะเป็นพี่นัทก็ได้" "เหอะ คนแบบนั้นน่ะเหรอจะสนใจลูกเมีย" "แต่ฝ้ายเขาก็เป็นแฟนนะ ที่ฝ้ายแทงก็เพราะเครียดเรื่องพี่นัทเขาคงอยากปรับความเข้าใจกัน" บอลยังคงมีสีหน้าตึงเครียดและไม่พูดอะไรกับฉันอีกจนถึงบ้าน อาจจะเป็นเพราะเขาสนิทกันเลยเป็นห่วงเพราะตลอดเวลาที่เขาอยู่ที่นี่ก็มีฝ้ายนี่แหละค่อยไปไหนมาไหนเป็นเพื่อนบอลตลอด ฉันเองก็ได้แต่บอกให้เขาใจเย็นเข้าไว้ : สองวันต่อมา "พลอยติดต่อฝ้ายได้บ้างไหม" อยู่ๆ บอลก็ถามขึ้นขณะที่รอส่งฉันกลับบ้าน ฉันไม่อยากจะคิดไปเองเลยนะว่าเขาดูเป็นห่วงฝ้ายมากจนเกินหน้าที่ไป ฉันรู้ว่าบอลเป็นคนเจ้าชู้มากแค่ไหน ขนาดที่มีผู้หญิงเคยส่งรูปเขามาให้ก็เคย แต่ฉันก็พยายามไม่คิดว่าแฟนกับเพื่อนของฉันจะ....มีอะไรมากกว่าความสนิทถึงหลายๆ คนจะบอกว่าฉันควรกังวลบ้างแต่ฉันก็อยากจะเชื่อใจทั้งสองคน อีกอย่างฉันเห็นพี่นัทลงรูปฝ้ายในโซเชียลเมื่อไม่นานมานี้นั้นแสดงว่าเขากลับไปคืนดีกันจริงๆ แล้วทำไมแฟนของฉันถึง....เป็นห่วงแฟนของคนอื่นมากมายขนาดนั้น หวังว่ามันจะไม่เป็นแบบที่คนอื่นพูดกันหรอกนะ.... "ฝ้ายเขากลับไปคืนดีกับพี่นัท" "ฝ้ายบอกเหรอ" "เปล่า พลอยเห็นรูปพี่นัทไปกับฝ้าย" "มันต้องบังคับอะไรฝ้ายแน่ๆ" "บอล!" เมื่อบอลเห็นฉันไม่พอใจจึงเลือกที่จะเงียบแต่มือก็ยังคงกดส่งข้อความถึงเพื่อนสนิทของเรา เห็นแบบนั้นน้ำตาฉันก็แทบไหลเมื่อฉันแอบอ่านข้อความนั้นผ่านการมอง 'ไปกับมันทำไม' 'มาหากูที่บ้านพลอยกำลังกลับ' 'ทำไมมึงทำอย่างนี้วะ มึงเป็นเมียกูนะ' !!!!!! ฉันถึงกับนิ่งไปเมื่อเห็นคำคำนั้น แต่ดูเหมือนคนที่เอาแต่พิมพ์จะไม่รู้ตัว "รถมาแล้ว บอลอยากเดินไปส่งเราไหม" เงียบ....เขายังคงสนใจแต่แชทนั้นไม่ยอมหันหน้ามามองฉัน "....บอลยุ่งอยู่" "อ่อ" ฉันได้แต่สะกดกลั้นทุกอย่างแล้วเดินขึ้นรถด้วยใจที่แตกสลาย ขณะที่ฉันแอบมองเขาผ่านหน้าต่างเขาเอาแต่กดโทรหาคนคนนั้นไม่หยุดจนรถเคลื่อนตัวออกจากสถานี ฉันโง่มาโดยตลอด 4 ปี เพื่อนสนิทของฉันกับคนรักของฉัน.... ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้....! พอฉันนึกได้ก็กดส่งข้อความหาแฟนสนิททันทีและเธอก็กดอ่านมันทันทีเช่นกัน ฉันจึงตัดสินใจโทรไปเพราะอยากจะได้ยินน้ำเสียงของปลายสาย (ว่าไงพลอย) "เรารู้แล้วนะ" (....รู้อะไร) "เรื่องฝ้ายกับบอล" (มันไม่มีอะไร เราก็สนิทเหมือนที่เราสนิทกับพลอยไง) "แต่บอลเรียกฝ้ายว่าเมียนะ...." ปลายสายเงียบไป เท่านั้นฉันก็แน่ใจทุกอย่างแล้ว.... (....) "เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ ที่ผ่านมาเรื่องผู้หญิงของบอลฝ้ายก็เป็นคนช่วยตลอด ทำไมถึง...." (ก็อยู่ไกลเอง....) "ว่าไงนะ?"ฉันตกใจเมื่ออยู่ๆ น้ำเสียงปลายสายที่ดูสดใสก็เปลี่ยนเป็นน้ำเสียงที่เย็นชา (ฉันไม่ใช่เพื่อนที่ดีนักหรอก แต่พูดตามตรงก็อึดอัดใจเสมอที่ต้องค่อยปิดบัง ทุกครั้งที่ไปเที่ยวด้วยกันถึงฉันจะรับปากเธอว่าจะดูแลเขาอย่างดีแต่ฉันกับบอลจะจบที่เตียงเสมอ) "ฝ้าย...." ฉันกำมือแน่นน้ำตาไหลด้วยความจุกและเจ็บปวดที่ใจเมื่อเพื่อนของฉันสารภาพความจริงโดยไม่มีแม้แต่น้ำเสียงของความรู้สึกผิด (บอลไม่คิดว่าเธอจริงจังกับมันหรอกนะ ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าลับหลังเธอมันก็มีอีกหลายคน) "แต่ฉันไม่คิดว่าจะมีเธออยู่ในนั้นไงฝ้าย" (อืม ....ฉันไม่มีอะไรจะพูด) "แล้วตอนนี้จะให้ฉันทำยังไงต่อได้ละ พวกเธอทำกับฉันขนาดนี้" (ก็แล้วแต่เธอ....ตอนนี้ฉันกลับมาคืนดีกับพี่นัทแล้วเธอจะให้อภัยบอลแล้วตัดฉันก็ได้ ฉันจะไม่ยุ่ง) ....เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา เหมือนกับว่าเรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร "....เธอช่วยรู้สึกผิดหน่อยได้ไหม" (ฉันมันเกินความเป็นคนแล้วละ ฉันทำได้ทุกอย่างที่ฉันต้องการ) "รวมถึงการท้องเพื่อจับผู้ชายสินะ แต่เขาคงไม่เอาเลยตั้งใจเอาออกใช่ไหม" ฉันพูดด้วยความโมโหออกไปเพื่อหวังจะทำให้คนปลายสายรู้สึกเจ็บบ้างจากคำพูดแทงใจดำจากคนเป็นเพื่อนอย่างฉันบ้าง (เรื่องท้อง....จริงอยู่ที่ฉันอยากจับพี่นัท แต่เขาก็ไม่ต้องการเด็กและเด็กก็ไม่ใช่ลูกของเขา) "....หมายความว่าเป็นลูกของบอลเหรอ พวกเธอเห็นฉันเป็นตัวอะไรวะ" (คิดเอาเอง อย่ามายุ่งกับฉันอีก) ตืด! ที่ฉันไม่ถามบอลโดยตรงเพราะรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องแถไม่ยอมรับผิดแน่นอนและฉันก็รู้ว่าตัวเองต้องใจอ่อนเหมือนเดิมถ้าอยู่ต่อหน้าเขา แต่ฉันก็ไม่ได้เตรียมใจรับมือกับความจริงพวกนี้เลยสักนิด ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันโง่ได้ถึงขนาดนี้ ทำไมฉันไม่เคยเอะใจเลยในความสัมพันธ์ของพวกเขา
Latest chapter
ข้ามคืน บทส่งท้าย
วันนี้เป็นวันที่ตั้งใจต้องไปเรียนพลอยจึงอยากจะมาส่งตั้งใจพร้อมธันจะเข้าบริษัท และวันนั้นหลังจากจบการประชุมทั้งโมและเพื่อนนักศึกษาฝึกงานก็พากันเข้ามาถามเธอว่าทำไมถึงไม่ยอมบอกว่ากำลังคบกับรองประธานจนพลอยแอบคิดในใจเพราะแม้แต่เธอเองก็เพิ่งรู้ว่าเขาเป็นลูกเจ้าของประธานบริษัทไม่นานมานี้แต่ก็ทำได้แค่ตอบไปว่าเพราะเธอไม่อยากมีสิทธิพิเศษทำให้ทุกคนแซวกันใหญ่ ส่วนบอลได้ยินว่าเขาถูกพ่อดุและบังคับให้เล่าเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมาให้ท่านฟังหลังจากวันนั้นไม่รู้ว่าเขาถูกพ่อทำโทษอะไรถึงได้ไม่ทำตัวสนิทสนมเหมือนเมื่อก่อนแต่ทุกครั้งที่พลอยเผลอบอลก็ยังคงแอบลอบมองอดีตคนรักเสมอด้วยความห่วงหา ส่วนจารีก็หายไปจากทั้งสองคนเว้นแต่วันที่จะต้องมารับตั้งใจไปอยู่ด้วย เธอทำตามหน้าที่แม่ได้ดีขึ้นจนประภัสออกปากชมให้ธันและพลอยฟังอาจจะเพราะคำพูดของพลอยได้ไปเตือนสติเธอเข้าถึงได้คิดได้และนั้นมันก็ยิ่งเป็นผลดีต่อเด็กชาย"แม่พลอยครับ""ครับ""ตั้งใจจะตั้งใจเรียนนะครับ"เด็กชายกอดเข้าที่คอของเรียวก่อนจะจูบเข้าแก้มใสก่อนจะวิ่งเข้ารั้วโรงเรียนไปด้วยความสดใส พลอยอดจะโบกมือให้เด็กชายตอบไม่ได้แต่ดูเหมือนเธอจะโบกนานไปจนธันต้องดึงแขนเธอ
ข้ามคืน ความชัดเจนของเรา
เช้านี้ธันพาตั้งใจมาที่บริษัทด้วยเนื่องจากวันนั้นตั้งใจกินไอติมเยอะเกินไปจึงทำให้มีไข้นิดหน่อย ทำให้พลอยที่นั่งทำงานอยู่อดห่วงไม่ได้ว่าคนที่กำลังทำงานอยู่ในห้องรองประธานกำลังทำอะไรอยู่ "พลอย พี่วานหน่อยจ้าส่งเอกสารให้ท่านรองที""ได้ค่ะ"พลอยตอบรับทันทีก่อนจะเดินไปรับเอกสารจากโม แล้วเดินตรงไปยังห้องรองประธานทันทีโดยไม่ทันสังเกตว่าบอลกำลังเดินตามมาแอบมองเธออยู่เห็นกัน ก๊อกๆ "เข้ามา"เสียงเอ่ยอนุญาตจากด้านในทำให้พลอยรีบผลักประตูเข้าไปทันทีก่อนที่เธอจะว่างแฟ้มเอกสารไว้บนโต๊ะทำงานของธันแล้วเดินตรงมาดูตั้งใจที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ที่โซฟา ทำเอาธันที่ยื่นมือรอรับเอกสารถึงกับหน้างอที่เมียสาวไม่สนใจเขาแม้แต่น้อยจนเขาต้องลุกขึ้นเดินมาหยุดอยู่ด้านหลังพลอยที่กำลังนั่งยองๆ วางมือแตะบนหน้าผากเล็กของลูกชายเขาอยู่และภาพที่พลอยดูเป็นห่วงตั้งใจนั้นทำให้คนเป็นพ่อของอย่างเขายิ้มไม่หุบเลยทีเดียว"อือ พี่พลอย"ตั้งใจลืมตาตื่นก่อนจะเอี้ยวตัวมากอดคอพลอยไว้แน่นก่อนจะทิ้งตัวกลิ้งลงนอนบนตักของหญิงสาว "ดีขึ้นหรือยังครับตั้งใจ""ฮะ พ่อบอกให้นอนเยอะๆ""ดีแล้วละ ไหนดูสิตัวร้อนอยู่เลย""อืออ"ตั้งใจครางออกมาด้วยท่า
ข้ามคืน คืนดี NC
: บ้านธันและพลอยเดินทางมายังบ้านเพื่อพาตั้งใจที่กำลังนอนหลับมาส่ง ตลอดทางตั้งใจขอนั่งตักพลอยและนอนซบเธอมาตลอดจนพลอยเองก็เคลิ้มหลับไปเช่นกันเหลือแต่ธันที่เป็นคนขับมองทั้งสองคนอย่างเอ็นดูแล้วอดจะกล่าวขอบคุณพลอยที่ดูแลลูกชายเขาได้ขนาดนี้ "ขอบคุณนะ...""อือ..ฮืออ ถึงแล้วเหรอ"คนตัวเล็กลืมตาตื่นในขณะที่มือก็ยังโอบเด็กชายตั้งใจไว้ในอ้อมกอดไม่คลาย ธันยิ้มออกมาก่อนจะค่อยๆ เลื่อนใบหน้าไปจูบเข้าที่หน้าผากมนเป็นรางวัลทำเอาพลอยที่กำลังสะลึมสะลือตกใจตาโต "อะไร? ต้องตกใจขนาดนั้นเหรอ""เดี๋ยวลูกเห็น""ลูก...หนูเรียกตั้งใจว่าลูก?"ธันยิ้นร่าอย่างถูกใจที่หญิงสาวเผลอเอ่ยเรียกลูกชายออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ คนถูกแซวเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไปก็เอาแต่ทำท่ามองเฉไฉไม่ตอบคำถามของชายหนุ่มที่กำลังจ้องหน้าเขาอยู่"...ช่วยเรียกตั้งใจแบบเมื่อกี้ทีนะ พี่คิดว่าตั้งใจคงจะดีใจมาก""แต่...พลอยไม่ใช่""แล้วอยากจะเป็นไหม? พี่พร้อมดูแลหนูนะ""พูดไปเรื่อยพี่ยังไม่แน่ใจในตัวเองด้วยซ้ำ จะให้พลอยเป็นแม่ตั้งใจได้ยังไง?"หญิงสาวพูดพร้อมหลบสายตาคมที่พยายามจะมองใบหน้าเธออยู่ได้ แต่เมื่อชายหนุ่มรู้ว่าพลอยตั้งใจจะหลบ
ข้ามคืน หน้าที่ของคนเป็นแม่
“ตั้งใจ”“พ่อฮะ”เมื่อธันเปิดประตูเข้าไปในร้านก็พบเข้ากับตั้งใจที่กำลังนั่งนิ่งมองไอติมตรงหน้าจนละลายรออยู่แล้ว ธันรีบตรงเข้าไปดึงตัวลูกชายมากอดแนบอกด้วยความเป็นห่วง“เกิดอะไรขึ้นทำไมมาอยู่ที่นี่ วันนี้ต้องไปเรียนพิเศษไม่ใช่เหรอ”“เมื่อคืนตั้งใจไปหาแม่ที่บ้านของพ่อ…แม่เมาแล้วบอกตั้งใจว่าแม่จะกลับมาอยู่ที่นั่น พอตั้งใจถามถึงพี่พลอยแม่ก็โวยวายใส่ตั้งใจ ฮึก ฮึก แล้วบอกว่าพี่พลอยไม่กลับมาอีกแล้วเพราะทะเลาะกับแม่ พี่พลอยทำแม่เสียใจแล้วแย่งพ่อไป”พลอยที่ได้ยินเด็กชายอธิบายเรื่องทั้งหมดก็ถึงกับกำมือแน่นเพราะความโกรธ เธอพยายามสงบสติอารมณ์ขุ่นมัวแล้วค่อยๆ เข้าไปนั่งข้างเด็กชายก่อนจะยื่นมือไปลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ“ตั้งใจไม่ต้องคิดมากนะ ทุกอย่างมันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ตั้งใจไม่ต้องสนใจนะครับ”“ถ้ามันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ทำไมอยู่ๆ แม่มาบอกตั้งใจ”เด็กชายตัวน้อยมองสบตาพลอยด้วยความรู้สึกสับสนจนพลอยต้องหันไปขอความช่วยเหลือจากคนเป็นพ่อ“แม่อาจจะ…แค่เครียดเท่านั้น”ธันพูดปลอบใจลูกชายอีกทางทั้งที่ในใจเขาตอนนี้อยากจะโทรหาคนเป็นแม่ให้มาดูสิ่งที่ตัวเองทำลงไปอยากให้ผู้หญิงมาดูว่าสิ่งที่พูดโดยไม่คิดของเธอนั้นมันท
ข้ามคืน ความบอบอุ่น
…..ธันอุ้มพลอยที่หลับไปแล้วเข้าห้องก่อนจะวางเธอลงบนเตียงแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าออกให้เธอจนหมด ใจจริงเขาอยากจะลงโทษให้เธอครางจนหมดเสียงไปเลยด้วยซ้ำถ้าไม่ติดว่าสงสารคนเมา ต้องยอมรับก่อนว่าวันนี้เขาตั้งใจแกล้งเมาให้พลอยตายใจไม่อย่างนั้นก็คงจะระวังตัวจนเขาไม่มีโอกาสได้ประชิดตัวแบบนั้น“ยัยบ้า ฉันหายไปก็ลืมได้ทันทีเลยเหรอน่าหงุดหงิด”เขามองสำรวจใบหน้าหวานอย่างคิดน้อยใจหลาย วันที่ผ่านมาเขาไม่สามารถกลับไปนอนที่บ้านได้เพราะเอาแต่นึกถึงเธอแต่ดูเธอสิพอหายจากกันไปไม่กี่วันกลับไปคืนดีกับแฟนเก่าเสียอย่างนั้นมันน่าตีเสียจริงๆส่วนตั้งใจก็เอาแต่โทรถามถึงพลอยว่าเมื่อไหร่จะกลับบ้านจนคนเป็นพ่ออย่างเขาต้องโกหกไปว่าตอนนี้พาพลอยเดินทางมาพักผ่อนต่างจังหวัด เพื่อให้ลูกสบายใจ ดูไปแล้วลูกชายของเขาคงจะติดผู้หญิงคนนี้เอามากๆ อาจจะเป็นเพราะเธอใจดีและไม่ได้มีท่าทีรังเกียจเขาเลยแม้แต่น้อย ก่อนหน้านั้นผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตเขาล้วนแล้วแต่ไม่ต้องการตั้งใจทั้งนั้นจะมีเพียงก็แต่พลอยที่ดูเอ็นดูตั้งใจแต่กลับไม่ต้องการเขาแทนเสียอย่างงั้น“เป็นครั้งแรกเลยที่ต้องมาซักผ้าให้ผู้หญิงแบบนี้”ธันพึมพำในขณะที่มือก็ยังขยี้เสื้อชุด
ข้ามคืน ธันผู้ไม่เคยขู่ (แต่พ่อทำเลย)
…“เด็กๆ ดูสิใครมา”โมส่งเสียงเรียกความสนใจจากบรรดาเด็กฝึกงาน แต่ละคนมีท่าทีตื่นเต้นเมื่อได้เห็นบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่ เพราะทุกคนต่างรู้จักคนคนนี้ดีอยู่แล้วเพียงแต่ไม่นึกว่าจะได้เจอเขาที่นี่“พี่ธันมาได้ไงคะ?” สาวสวยแผนกบัญชีถามขึ้นด้วยท่าทีเขินอาย“เธอ เรียกท่านแบบนี้ได้ยังไงท่านเป็นรองประธานของเรานะ”โมพูดดุ แต่ประโยคนั้นทำให้บรรดาเด็กฝึกงานตกตะลึงไปใหญ่เพราะทุกคนรู้จักชายคนนี้ในนามเจ้าของไนต์คลับ“ไม่เป็นไร เด็กพวกนี้เขารู้จักผมอยู่แล้วละแต่เป็นอีกสถานะหนึ่ง…”ธันพูดก่อนที่เลือกนั่งลงตรงข้ามกับพลอยที่ก้มหน้านิ่งหลบสายตาคมนั้นอยู่ บอลที่เห็นพลอยมีสีหน้าไม่ดีนักจึงพอเดาได้ว่าระหว่างพลอยกับธันคงจบกันไม่ดีนักแต่นี่แหละคือโอกาสที่บอลจะได้ทำคะแนนทุกคนให้ความสนใจกับบุคคลที่เข้ามาใหม่จนพลอยเริ่มรู้สึกอึดอัดและอยากจะออกจากงานนี่เต็มทีแต่ถ้าขืนทำแบบนั้นมันก็จะกลายเป็นว่าเธอไม่ให้เกียรติบริษัท“พลอยไม่สบายเหรอ?”เมื่อบอลเห็นพลอยนิ่งเงียบอยู่นานจึงถือวิสาสะลูบเข้าที่ศีรษะของหญิงสาวอย่างอ่อนโยนต่อหน้าเพื่อนๆ และธันอย่างตั้งใจเพื่อทำให้ธันได้รู้ว่าตอนนี้คนที่พลอยเลือกเขาไม่ใช่ธัน ซึ่งหญิงสาวเอง
Vous vous intéresseriez aussi à
บ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า155.6K Vuesเมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก46.3K Vuesเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.6K Vuesห้ามรัก(เซตวิศวะ)
พลอยแพรวา43.0K Vuesคุณสามีไม่เคยรัก
กชภาภัค2.3K Vuesคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวของท่านประธาน
Yuyueyuan88 VuesBad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา
Lazy./เลซี่.4.6K Vuesดอกไม้ในมือมาร
พริมริน355 Vues
