Beranda / รักโบราณ / ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70) / บทที่ 10 อย่าคิดว่าร้ายไม่เป็น

Share

บทที่ 10 อย่าคิดว่าร้ายไม่เป็น

Penulis: sanvittayam
last update Tanggal publikasi: 2024-12-22 15:03:51

บทที่ 10 อย่าคิดว่าร้ายไม่เป็น

เมื่อได้ยินเสียงผู้เฒ่าเอ่ยถาม ตงเหวินหมิงที่มีความสัมพันธ์อันดีกับบ้านหม่าอยู่แล้ว จึงตอบกลับมาตามที่นัดแนะกับหยางเหมยจินไว้ พร้อมกับรู้สึกผิดและขอโทษเธออยู่ในใจที่ทำให้ต้องมาออกหน้าในเรื่องวุ่นวายเช่นนี้

“ผู้หญิงคนนี้ชื่อหยางเหมยจินครับปู่หม่า เธอคือคู่หมั้นของผม ส่วนเรื่องที่ผมและอาเหมยหมั้นหมายกันได้อย่างไรและเมื่อไร ผมขอไม่ขยายความนะครับ ผมมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัว ส่วนเรื่องแต่งงาน เรามองกันว่ากลางปีหน้าจะจัดงานอย่างถูกต้องครับ”

“ละ แล้ว ทำไมนังคนนี้ถึงได้มาอาศัยในบ้านของพี่ล่ะ เป็นแค่คู่หมั้นไม่ใช่เมียพี่เสียหน่อย” ซูหว่านเอ่ยถามอีกครั้งด้วยอาการที่จ้องจะจับผิด

แต่กลายเป็นหยางเหมยจินที่รั้งแขนของตงเหวินหมิงไว้ และตอบคำถามประโยคนี้ด้วยตัวเอง ใครจะมองว่าเธอเป็นหญิงน่ารังเกียจเธอก็ไม่สนใจแล้วในตอนนี้ ขอแค่ช่วยให้ชายหนุ่มหลุดออกจากมือของผู้หญิงคนนี้ก็พอ

“การที่หญิงชายอยู่ด้วยกัน แม้ว่ามันจะไม่เหมาะสมหรือไม่คู่ควร ในเมื่อฉันและพี่หมิงเป็นคู่หมั้นกันแล้ว เรื่องในมุ้งของเราสองคนคงไม่ต้องให้ใครมายุ่งวุ่นวาย อีกทั้งเรื่องนี้อาหยวนกับลี่ลี่ก็รับรู้แล้ว ดังนั้นหากถึงวันแต่งงานของเราสองคน อย่างไรเราทั้งสองขอเชิญทุกคนมางานด้วยนะคะ ส่วนเธอ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอกำลังวางแผนอะไร แต่ผู้ชายคนนี้คือว่าที่สามีของฉัน ห้ามเธอมายุ่งเกี่ยวด้วย!!”

หากจะมองว่าเธอร้ายไม่เป็นนั้นคงไม่ใช่ แต่ที่ผ่านมาเพราะรักคำเดียวเลยไม่อยากทำกิริยาแบบนั้น อีกทั้งยังมีตำแหน่งหวางเฟยค้ำคออยู่อีกด้วยจึงต้องเป็นหญิงเรียบร้อย

ชาวบ้านที่ได้ยินเสียงประกาศความสัมพันธ์ระหว่างหยางเหมยจินและพ่อม่ายตงอย่างตงเหวินหมิง ก็ได้แต่ตกใจในความกล้าของหญิงสาวตรงหน้า อีกทั้งเวลานี้รัฐเคร่งเครียดความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง การที่ทั้งสองประกาศว่าอยู่ด้วยกันโดยที่ยังไม่แต่งงานนั้นอาจจะถูกทหารแดงทำโทษได้

“แล้วเรื่องที่พ่อม่ายตงพาคนนอกเข้ามาอยู่ในหมู่บ้าน ทำไมถึงไม่แจ้งหัวหน้าหมู่บ้านล่ะ ปล่อยให้เรื่องราวบานปลายจนถึงตอนนี้ อีกอย่างแม้จะเป็นคู่หมั้นแต่มันไม่ค่อยเหมาะเท่าไรที่จะมาอยู่ชายคาเดียวกัน” ชาวบ้านคนหนึ่งถามขึ้นอย่างสงสัยและตำหนิออกมาเล็กน้อย

“เรื่องนี้ผมรู้ว่ามันไม่ควร แต่เพราะบ้านของอาเหมยเกิดภัยพิบัติครับ ตอนที่อาเหมยเดินทางมาหาผมที่นี่ ก็โดนโจรปล้นชิงเอากระเป๋าเงินและทุกอย่างไปหมด แต่เราก็ไม่นิ่งนอนใจเรื่องเอกสารยืนยันตัวตน ผมและเธอเพิ่งเข้าเมืองไปจัดการเรื่องเอกสารเมื่อไม่กี่วันก่อน ตั้งใจว่ารอให้ได้เอกสารยืนยันตัวตนเสียก่อน ค่อยแจ้งท่านผู้นำหมู่บ้านครับ” ตงเหวินหมิงอธิบายเรื่องราวให้ทุกคนเข้าใจ พร้อมกับแต่งเติมเรื่องราวต่าง ๆ ให้ดูสมจริง

ทันทีที่ชาวบ้านได้ยินว่าหยางเหมยจินพลัดถิ่นฐานมาแถมยังโดนโจรปล้นชิงเงินและของทุกอย่างไปหมด จึงเกิดความสงสารอย่างห้ามไม่อยู่

“เอาเถอะ ถือว่าพวกเราเข้าใจในความจำเป็นของเธอ แต่ถึงอย่างไรเรื่องที่จะให้หญิงสาวอาศัยบ้านเดียวกันกับชายหนุ่ม แม้ว่าทั้งสองคนจะมีการหมั้นหมายกันแล้ว มันก็ดูไม่เหมาะ ไม่ควรเท่าไร เช่นนั้นให้หยางเหมยจินไปอาศัยอยู่ในกลุ่มของยุวปัญญาชนหญิงก่อนก็แล้วกัน ส่วนบ้านตงยังมีพื้นที่เหลืออยู่ อย่างไรค่อยเกณฑ์คนมาช่วยสร้างห้องพักเพิ่มอีกสักห้อง อย่างน้อยก็ยังดีกว่าให้อยู่ร่วมในห้องเดียวกัน” ผู้นำหมู่บ้านเดินผ่านมาทางนี้พอดีเลยตัดสินใจพูดขึ้นเพื่อยุติคำครหา

“เช่นนั้นให้พี่สาวคนนี้มาอาศัยอยู่กับฉันก็แล้วกัน อย่างไรฉันก็อยู่คนเดียว” ยุวปัญญาชนที่ชื่อเกาซื่อหลินยกมือขึ้นมา พร้อมกับอาสาที่จะให้หยางเหมยจินไปอาศัยอยู่ด้วย

หากมีใครสังเกตสักนิด จะรู้ได้ว่าเสียงของเธอนั้นสั่นเล็กน้อยในเวลาที่พูดออกมา อีกทั้งแววตายังเปล่งประกายความดีใจออกมาอีกด้วย

“แล้วเธอล่ะจะว่าอย่างไร หยางเหมยจิน” เมื่อมีคนเสนอให้ไปอยู่ด้วย ผู้นำหมู่บ้านจึงหันมาถามเจ้าตัวอีกครั้ง

“ฉันจะไปพักอาศัยอยู่กับเธอค่ะ” หยางเหมยจินไม่มีทางเลือกอื่นจึงตอบกลับไป

 อย่างไรคิดว่ารอให้บ้านสร้างเสร็จก่อนแล้วค่อยกลับมาที่บ้านตงก็คงไม่เป็นไร อีกทั้งหยางเหมยจินยังเห็นแววตาของผู้หญิงคนนั้นที่มองมา แววตาของเธอคนนั้นไม่ต่างกับดีใจและคล้ายจะเทิดทูนตนเอง หญิงสาวสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่ส่งมาอย่างน่าประหลาด

ตงเหวินเมิงเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของเธอก็จับจูงมือมาอีกมุมหนึ่งของบ้าน ก่อนจะพูดกับเธอเบา ๆ แต่หนักแน่นว่า

“ทำตามนั้นก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะเข้าเมืองไปดูวัสดุก่อสร้าง แล้วจะรีบมาสร้างบ้านให้ คุณก็อย่าเผลอตัวเอาอะไรออกมาจากมิติล่ะ อีกทั้งเกาซื่อหลินคนนี้เป็นยุวปัญญาชนจากเซี่ยงไฮ้ มาอยู่ที่นี่น่าจะประมาณสามปีได้แล้ว เธอไม่ค่อยสุงสิงกับใคร คุณน่าจะอยู่กับเธอได้ดี”

ตงเหวินหมิงคิดว่านี่คือทางออกที่ดีแล้ว แต่ก็ไม่วายกำชับการวางตัวของอีกฝ่าย และบอกเล่าเรื่องราวของหญิงสาวจากบ้านเกาให้หยางเหมยจินฟังเท่าที่พอจะรู้เรื่องราว แต่สีหน้าของเธอก็ยังไม่ดีขึ้นเขาจึงพูดขึ้นอีก

“แต่อย่างไรคุณก็มากินอาหารที่นี่ก็แล้วกัน ส่วนเรื่องที่ต้องทำงานในคอมมูนนั้น ผมจะคุยกับหัวหน้าให้เองว่าคุณไม่ต้องไปทำเพราะถือว่าบ้านตงมีผมทำงานอยู่แล้ว”

เขาเข้าใจดีว่าอดีตของหยางเหมยจินนั้นไม่ใช่คนที่ทำงานแบบใช้งาน เรื่องในคอมมูนนั้นเขาจัดการให้เอง และคิดว่าการก่อสร้างบ้านหลังเล็กคงใช้เวลาไม่นาน อย่างน้อยตอนนี้เขาก็พอจะมีเงินอยู่

เมื่อพบว่าชาวบ้านหลายคนเริ่มเห็นใจและเข้าข้างมารหัวใจ ซูหว่านเลยจงใจถามถึงเอกสารยืนยันตัวตนว่ามีจริงหรือไม่

“แล้วจะมั่นใจได้อย่างไรว่าหญิงสาวตรงหน้าพวกเรามีเอกสารยืนยันตัวตนจริง ๆ ไม่ใช่เพราะพี่เหวินหมิงหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนี้เลยพยายามปิดบังและแต่งเรื่องราวให้พวกเราฟังหรอกหรือ”

เมื่อได้ยินคำถามเกี่ยวกับตัวเอง หยางเหมยจินจึงเดินกลับมาและตอบคำถามด้วยตัวเอง โดยมีตงเหวินเมิงเดินมายืนอยู่ข้างๆ

“แม้ว่าฉันจะเป็นคนแปลกหน้าในหมู่บ้านนี้ และการที่พวกคุณหวาดระแวงฉันมันก็ไม่ผิด แต่พี่หมิงอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนทุกคนน่าจะรู้จักเขาดี และน่าจะรู้จักนิสัยเขาดีว่าเป็นอย่างไร คิดว่าพี่หมิงจะหลงเสน่ห์ฉันถึงขั้นที่ปั้นเรื่องให้ทุกคนฟังหรือคะ เช่นนั้นพวกคุณก็พาฉันส่งทางการแล้วให้เขาตรวจสอบได้เลย หากฉันเป็นโจรหรือผู้ร้าย ก็ดำเนินการตามเห็นสมควร แต่ถ้าฉันไม่ผิด ฉันจะฟ้องกลับทุกคนในที่นี่ ทุกคนจะยินยอมหรือเปล่าคะ”

 อาจจะเพราะเคยเป็นชายาอ๋องมาก่อน เมื่อพูดเรื่องนี้ทำให้หยางเหมยจินดูมีอำนาจบางอย่างขึ้นมา ทำให้ชาวบ้านหลายคนในที่นี่ถอยหลังด้วยความตกใจ แม้กระทั่งตัวของซูหว่านเอง

เธอไม่คิดว่าท่าทางของผู้หญิงคนนี้จะดูน่าเกรงขามแบบนี้

“นั่นสิ แม่หนูเหมยจินพูดแบบนี้ถูกต้องที่สุด แม้ว่าเธอจะเป็นคนแปลกหน้าสำหรับพวกเรา ตาพ่อม่ายตงอยู่หมู่บ้านนี้มาร่วมสิบปี พวกเราจะไม่รู้นิสัยใจคอของเขาเลยหรืออย่างไร”

เมื่อมีคนหนึ่งพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ก็มีอีกหลายคนที่เห็นด้วย

“เอาเถอะ อย่างไรเรื่องนี้ฉันรับประกันให้เอง หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นเพราะพี่สาวคนนี้ ฉันจะรับผิดชอบเอง”

เมื่อเกาซื่อหลินออกหน้ามารับประกันให้ บวกกับเสียงมากมายของชาวบ้านและความดีของบ้านตง ทำให้ทุกคนยินยอมให้หยางเหมยจินอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ต่อไปได้ 

แต่ตงเหวินหมิงยังไม่วางใจ เขาต้องรีบจัดการข้อแลกเปลี่ยนให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด เพื่อที่จะเอกเอกสารยืนยันตัวตนของหยางเหมยจินมาให้เธอ หากกลุ่มทหารแดงที่ยังหลงเหลืออยู่ในหมู่บ้านรู้ข่าว เรื่องราวคงวุ่นวายกว่าวันนี้แน่

พอพูดอะไรไม่ได้ซูหว่านจึงสะบัดหน้าเดินจากไปทันที ปล่อยให้ทุกคนมองตามด้วยสายตางุนงง ก่อนจะทยอยเดินจากไป จนเหลือเพียงสามคนเท่านั้น

“พี่สาวเหมยจิน พี่อยู่ที่นี่ไปก่อน ฉันขอตัวกลับไปทำงานก่อนนะ เย็นนี้ค่อยให้พี่ชายตงไปส่งที่บ้านของฉันก็แล้วกัน” เกาซื่อหลินพูดขึ้น แม้ในใจนั้นอยากจะพาหยางเหมยจินกลับบ้านของตนเวลานี้เลยก็ตาม

 “ขอบคุณมากนะครับ ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือคู่หมั้นผมในวันนี้ บุญคุณนี้ผมจะไม่ลืม อย่างไรก็ขอฝากอาเหมยไว้ชั่วคราวเท่านั้น”

ตงเหวินหมิงหันมาขอบคุณที่อีกฝ่ายช่วยคลี่คลายสถานการณ์ที่เขาคาดไม่ถึง แต่เมื่อได้ยินประโยคต่อมาของเกาซื่อหลิน ก็ทำให้หยางเหมยจินและตงเหวินหมิงต้องสบสายตากันด้วยความตกใจ

“หากพี่สาวเหมยจินเป็นคู่หมั้นของพี่ชายตงจริง ๆ ฉันอาจจะไม่ยื่นมือเข้ามายุ่ง แต่พี่สาวเหมยจินกับพี่ชายตง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันไม่ใช่หรือคะ”

เพียงแค่ประโยคนี้ ทำให้หยางเหมยจินตัดสินใจลากแขนของเกาซื่อหลินเข้าบ้านทันที โดยมีตงเหวินหมิงรีบปิดประตูและเดินตามเข้ามาด้วย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   ตอนพิเศษ 4 คุณพ่อจอมหวง

    ตอนพิเศษ 4 คุณพ่อจอมหวงวันเวลาล่วงเลยมาถึงวันที่สองพี่น้องฝาแฝดอย่างตงจี้หยวนและตงฟางลี่ก็เติบโตขึ้นและแม้ว่าทั้งสองคนจะรู้ว่าตัวเองเป็นใคร แต่ทั้งสองคนก็ยังคงใช้แซ่ตงเหมือนเดิม ส่วนแซ่เดิมของพ่อแม่นั้นจะเอาไว้ให้ลูก ๆ ในอนาคตเป็นผู้สืบทอด ตอนนี้ทั้งสองคนใกล้จะเรียนจบระดับมหาวิทยาลัยแล้ว คนพี่นั้นเริ่มเข้ามาช่วยดูแลงานในบริษัทของพ่อ และสมบัติที่พ่อแม่ที่แท้จริงทิ้งไว้ให้ เลยไม่ค่อยมีเวลาตัวติดกับน้องสาวเหมือนที่ผ่านมา ซึ่งวันนี้ก็เหมือนกัน ชายหนุ่มจะต้องเข้าไปดูงานที่บริษัท แต่น้องสาวขอไปดูหนังกับเพื่อน“พี่ใหญ่ วันนี้ฉันขอไปดูหนังได้ไหม” ตงฟางลี่เอ่ยขอพี่ชายอย่างออดอ้อน“พี่น่ะให้ไปได้ ว่าแต่เราโทรขออนุญาตพ่อหรือยัง แล้วจะดูหนังรอบไหนกัน นี่ก็เย็นมากแล้วนะ”ชายหนุ่มตอบกลับน้องสาวอย่างไม่คิดอะไร สำหรับตัวเขานั้นไม่เท่าไร แต่พ่อนี่สิคงไม่ยอมอนุญาตง่ายๆ แน่ เพราะพ่อเป็นคุณพ่อจอมหวงลูกสาวเสียเหลือเกิน ดูอย่างน้องสาวคนเล็กที่อายุแค่ไม่เท่าไรสิ พ่อยังแทบจะไม่ให้ผู้ชายอุ้มแล้ว ความหวงของพ่อที่มีต่อน้องสาวเกินขอบเขตจริง ๆ และนี่ก็ไม่ต้องพูดถึงอาอี้ข่ายที่เป็นเหมือนกันราวกับถอดแบบกันมาเลยทีเ

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   ตอนพิเศษ 3 คุณพ่อลูกดก

    ตอนพิเศษ 3 คุณพ่อลูกดกหลังจากจบเรื่องตระกูลเกา ทุกคนกลับมาใช้ชีวิตกันตามปกติ ซึ่งเกาเทียนอี้และเกาซื่อหลินก็ไม่คิดจะกลับไปเหยียบตระกูลเกาอีกเลย และได้ข่าวว่าเกาเสี่ยวจิงถูกคนตระกูลหุ้ยบอกเลิกการหมั้นหมายและไม่คิดจะสานต่อความสัมพันธ์ส่วนสองแม่ลูกแม้จะอยู่ตระกูลเกาต่อ แต่สถานะของทั้งสองก็อยู่ยิ่งกว่าสาวใช้ สาเหตุที่ท่านนายพลไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป ก็เพราะไม่ต้องการอับอายคนในสังคม และที่สำคัญเขาได้เอาผู้หญิงที่เลี้ยงไว้นอกบ้านเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์และยกเป็นนายหญิงคนใหม่ เลยทำให้เฟ่ยเจียแค้นใจอย่างมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องยอมรับชะตากรรมที่ตนเองได้ก่อไว้พอเกิดเหตุการณ์ในครั้งนั้น ตงเหวินหมิงคิดจะจัดงานเลี้ยงเปิดตัวเองและภรรยารวมถึงทุกคนให้สังคมได้รับรู้ แต่กลับถูกภรรยาห้ามไว้ เพราะเธอกำลังท้องเลยไม่อยากจัดงานเลี้ยงขึ้นมา โดยได้บอกกับสามีว่าค่อยจัดงานเปิดตัวตอนเธอคลอดลูกแล้วก็ยังไม่สายแต่เมื่อถึงเวลา หยางเหมยจินก็บ่ายเบี่ยงอีก เพราะเธออยากอยู่อย่างสงบกับลูกไม่อยากวุ่นวายกับใคร เพราะการเปิดตัวนั้นคงทำให้มีแต่คนเข้าหาเธอในฐานะนายหญิงตงจนเวลานี้เธอตั้งท้องครั้งที่สามแล้ว เพราะสองท้องที่ผ่

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   ตอนพิเศษ 2 ทวงคืนสินเดิมของแม่

    ตอนพิเศษ 2 ทวงคืนสินเดิมของแม่หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น สองแม่ลูกจากตระกูลเกาแทบจะนอนไม่หลับ เพราะกลัวว่าตงเหวินหมิงจะบุกมาพบกับท่านนายพลถึงตระกูลเกา แต่เมื่อเวลาผ่านมาเป็นสัปดาห์ก็ยังไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น ทำให้ทั้งสองคนกลับมาเชิดหน้าเหมือนเดิม“คุณมีเรื่องอะไรหรือเปล่า เหมือนว่าสัปดาห์ก่อนคุณจะพูดอะไรเหรอ” นายพลเกาเอ่ยถามภรรยาหลังจากสะสางงานตนเองเสร็จแล้ว ตอนนั้นเขากำลังวุ่นกับงานอยู่ เลยไม่ได้ฟังอะไรเธอมากมายนัก“ไม่มีอะไรแล้วค่ะ เรื่องไม่สำคัญแล้วล่ะ คุณทำงานของคุณเถอะ จริงสิ ฉันลืมบอกคุณไปว่าต้นเดือนหน้าทางตระกูลหุ้ยจะเข้ามาพูดคุยเรื่องหมั้นหมายระหว่างลูกชายบ้านนั้นกับเสี่ยวจิงของเรานะคะ” เฟ่ยเจียตอบกลับไปอย่างอ่อนหวานและเปลี่ยนเรื่องไปพูดในเรื่องที่เธอมีความยินดีอย่างมากจะว่าไปเรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับเฟ่ยเจียไม่ใช่เรื่องของตระกูลตงจะเข้ามาที่นี่หรือไม่ แต่เป็นเรื่องการแต่งงานและหมั้นหมายของลูกสาวมากกว่าพอท่านนายพลเกาได้ยินเรื่องการแต่งงานของลูกสาวคนเล็ก ก็อดคิดถึงลูกสาวคนโตที่หายไปจากบ้านหลายปีแล้ว รวมถึงลูกชายที่ไปเป็นทหาร ซึ่งไม่รู้เวลานี้ทั้งสองเป็นอย่างไรบ้างเพราะขา

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   ตอนพิเศษ 1 หาเรื่องใส่ตัว

    ตอนพิเศษ 1 หาเรื่องใส่ตัวหลังจากที่ย้ายมาอยู่ที่ปักกิ่ง เกาซื่อหลินก็ยังคงช่วยงานของหยางเหมยจินเหมือนเดิมพร้อมกับดูแลพี่สาวบุญธรรมไปด้วย วันนี้ทั้งสองออกมาซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าเพียงลำพัง เพราะสองแฝดไปเรียนหนังสือ ตงเหวินหมิงกับตู้อี้ข่ายก็ไปทำงาน“นี่เสี่ยวหลิน ไม่ต้องคอยระมัดระวังขนาดนั้นก็ได้ พี่แค่ท้องนะไม่ใช่คนป่วยสักหน่อย” หยางเหมยจินพูดพึมพำออกมาอย่างอ่อนอกอ่อนใจ เพราะตั้งแต่เธอตั้งท้อง ทุกคนก็แทบจะไม่ให้เธอทำอะไรเลย เธอแทบจะเป็นง่อยอยู่แล้ว“พี่เหมยจินก็พูดไป ถ้าเกิดพี่เดินไม่ระวังแล้วสะดุดล้มขึ้นมาจะทำอย่างไรล่ะ ต่อให้มีคนของพี่เขยติดตามมาด้วย ใช่ว่าจะมีคนกล้าแตะต้องตัวพี่นะ หน้าที่นี้เป็นของฉัน อย่างไรฉันก็ต้องคอยดูไว้ก่อน” เกาซื่อหลินโต้แย้งกลับทันที เพราะเธอต้องระวังความปลอดภัยให้กับพี่สาวคนนี้ เลยทำให้ต้องดูเหมือนทำเกินจริงไปหน่อย แต่ป้องกันไว้ก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ“เอาเถอะ แล้วแต่เธอก็แล้วกัน นั่นร้านขายขนมฝรั่งเปิดใหม่หรือเปล่า เราลองเข้าไปดูกันเถอะ” หยางเหมยจินคร้านจะเถียงกับอีกฝ่าย เมื่อเห็นร้านขนมเปิดใหม่จึงชวนอีกฝ่ายไปดู เนื่องจากขนมพวกนี้เธอกินแล้วติด

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   บทส่งท้าย ครอบครัวที่ต้องการ

    บทส่งท้าย ครอบครัวที่ต้องการสามปีต่อมา... หลังจากวันนั้นวันที่ตงเหวินหมิงกลับมา นั่นจึงทำให้หยางเหมยจินคลายความกังวลและรู้สึกดีใจที่เขาปลอดภัย โดยที่ตงเหวินหมิงเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังเธออย่างละเอียด แล้วยังบอกอีกว่าเวลานี้เขาล้างมลทินให้ตระกูลตงเรียบร้อยแล้ว รวมถึงตระกูลของพี่เขยด้วย ก่อนจะบอกความจริงกับเด็กน้อยทั้งสอง ซึ่งแม้ทั้งสองคนจะรับรู้ว่าตนเองนั้นไม่ใช่ลูกแต่เป็นหลาน แต่ทั้งสองก็ยังคงเรียกตงเหวินหมิงว่าพ่อ และเรียกหยางเหมยจินว่าแม่เหมือนเดิมส่วนเรื่องบ้าน ทั้งหมดได้ย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองเรียบร้อยแล้ว ชาวบ้านที่รู้ความจริงว่าตงเหวินหมิงคือนายท่านหยางก็พากันตกใจ บางคนก็เสียดาย ที่ก่อนหน้านี้พวกตนน่าจะทำดีกับบ้านตงไว้ ส่วนซูหว่านแทบจะเสียสติ ที่ชายที่เธอหมายปองนั้นคือคนที่มีอิทธิพลของเมืองนี้ แถมยังร่ำรวยมากอีกด้วยแต่เพราะทางบ้านซูของเธอไม่อยากมีปัญหากับบ้านตงและรู้ว่าซูหว่านคงไม่จบเรื่องบ้านตง บ้านซูจึงตัดสินใจหาสามีที่อยู่ต่างเมืองให้เธอทันทีทำให้สามปีที่ผ่านมาไม่มีใครคอยมาวุ่นวายกับสองสามีภรรยามากนัก ทุกวันนี้ตงเหวินหมิงจึงรู้สึกสบายใจอย่างมาก“ตอนนี้เรื่องราวทุกอย่างที่

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   บทที่ 52 จบสิ้นปัญหา

    บทที่ 52 จบสิ้นปัญหาหลายวันต่อมา...ในหมู่บ้านมีคนแปลกหน้าเข้ามาทำงานในคอมมูนไม่น้อยเลย แถมหัวหน้าคอมมูนยังให้ชาวบ้านช่วยกันสร้างที่พักให้ นี่จึงทำให้ใครหลายคนพากันแปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะก่อนหน้านี้หัวหน้าคอมมูนบอกเองว่าทางการยังไม่ได้ส่งคนเข้ามา แต่ทำไมวันนี้กลายเป็นว่ามีคนมากมายเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านล่ะ“พวกเราคิดว่ามันแปลกหรือไม่ ที่จู่ ๆ ก็มีคนเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านจำนวนไม่น้อยเลย” ชาวบ้านคนหนึ่งถามขึ้น“จะขี้สงสัยไปทำไมกัน คนมาทำงานจะคิดมากไปทำไม หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น หัวหน้าหมู่บ้านคงบอกแล้วล่ะ” อีกคนตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจการพูดคุยของกลุ่มชาวบ้านแม้ว่าแปลกใจและสงสัยแต่ก็เลือกที่จะไม่ถาม เพราะรู้ดีว่าทุกคนมีหน้าที่การงานของตนเองซึ่งเรื่องนี้มีแค่หัวหน้าคอมมูนเท่านั้น ที่รู้ว่าเป็นคนของใครที่ถูกส่งเข้ามา เขาไม่คิดว่าคนเคยปลอมเป็นชาวบ้านมางานแต่งของตงเหวินหมิงกับหยางเหมยจินจะเป็นถึงนายท่านหลู่ นายท่านผู้ลึกลับแต่ทรงอิทธิพล และเขาก็ไม่คิดว่าท่านจะส่งคนมาบอกเรื่องที่จะให้ คนมาทำงานในคอมมูน โดยปลอมเป็นชาวบ้านที่มาทำงานในคอมมูนที่หมู่บ้านแห่งนี้เพื่อที่จะปกป้องใครบางคน ซึ่งต่อให้ช

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   บทที่ 42 ง้อสามี

    บทที่ 42 ง้อสามีต้วนอี้ซานได้ยินดังนั้นแม้จะไม่พอใจ แต่ก็พยายามข่มอารมณ์ไว้ เพราะอย่างไรเธอก็คือหญิงในดวงใจของเขา ใช่แล้ว!! เขาเพิ่งมารู้ตัวก็ตอนที่เสียเธอไปแล้วว่าเธอนั้นสำคัญกับเขามากแค่ไหน ที่เขายังไม่เข้าหอกับเธอก็เพราะไม่อยากหักหาญน้ำใจเธออย่างไรล่ะ ไม่ใช่ว่าไม่รักอย่างที่เธอเข้าใจ“ต่อให้คุณ

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   บทที่ 38 พร้อมที่จะเดินเคียงข้างกัน

    บทที่ 38 พร้อมที่จะเดินเคียงข้างกัน“ผมและอาเหมยตัดสินใจว่าจะอยู่บ้านหลังเก่าก่อนครับ เวลานี้เราเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาแบบนี้แหละดีแล้วครับปลอดภัยกว่า ผมว่ายังไม่ควรที่จะเปิดตัวเพื่อให้ศัตรูเก่าได้รับรู้ก่อนที่เราจะพร้อมจริง ๆ ถ้าถึงเวลาเมื่อไร ผมจะย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองเองครับปู่เล็ก”ตงเหวินหมิงตอบ

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   บทที่ 21 เชื้อเชิญมาเป็นช่างตัดเย็บ

    บทที่ 21 เชื้อเชิญมาเป็นช่างตัดเย็บ“ชุดแต่งงานนี้ฉันให้ราคาสองพันหยวน ส่วนผ้าเช็ดหน้าฉันให้ผืนละสิบห้าหยวน ราคานี้คุณพอใจหรือไม่ ราคาสองพันหยวนนี่ นับว่าเป็นผลงานตัดเย็บชิ้นแรกที่ฉันซื้อเข้าร้านในราคาแพงที่สุดแล้วนะคะ”ซ่านหลิงพูดไม่ผิดนักหรอก เนื่องจากชุดแต่งงานทั่วไปเธอรับซื้อแค่สองร้อยถึงสามร้อ

  • ข้ามเวลามาเป็นภรรยาชาวบ้าน (ยุค70)   บทที่ 17 เข้าเมืองพร้อมกัน

    บทที่ 17 เข้าเมืองพร้อมกัน“พี่สาวเหมยจิน!!”เกาซื่อหลินกำลังเดินมาทางนี้ เมื่อเห็นว่าหยางเหมยจินนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ก็รีบตะโกนเรียกและโบกมือให้ด้วยความดีใจ อีกทั้งเธอยังมีรอยยิ้มที่สดใสที่ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อน เพราะตั้งแต่ที่เกาซื่อหลินมาอยู่ที่นี่ เธอไม่เคยคุยเล่นและหัวเราะกับใคร แต่เวลานี้เ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status