Compartilhar

บทที่ 80

last update Data de publicação: 2026-05-20 04:13:26

เสียงบางอย่างดังอื้ออึงอยู่ไกล ๆ

เหมือนคลื่นน้ำกระแทกเข้าหูซ้ำ ๆ

จันทร์สิตาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ

ภา
Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 85

    ฝนตกทั้งคืนจันทร์สิตาขับรถออกจากเมืองโดยไม่หยุดพักแม้แต่นาทีเดียวเธอเปลี่ยนรถสองครั้งทิ้งโทรศัพท์ทั้งหมดปิดกล้องหน้ารถระหว่างทางและเลือกใช้ถนนเก่าเลียบต่างจังหวัดแทนเส้นหลักเธอรู้วิธีหนีเพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา เธอถูกฝึกให้ระวังการถูกตามอยู่เสมอและครั้งนี้…เธอไม่ต้องการให้ใครหาเจอจริง ๆโดยเฉพาะอนลภาพคำพูดของเขายังวนอยู่ในหัวไม่หยุด“ทั้งหมดโกหก”“คุณไม่มีประโยชน์กับผมแล้ว”ทุกครั้งที่นึกถึง หัวใจเธอเหมือนถูกบีบจนเจ็บไปหมดแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเกลียดตัวเองที่ร้องไห้เพราะเขาไม่หยุดช่วงใกล้เช้ามืด รถคันเล็กค่อย ๆ เลี้ยวเข้าสู่ถนนแคบเลียบชายฝั่งที่แทบไม่มีคนใช้สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นมะพร้าวและป่ารกเงียบ ๆทะเลสีเข้มยามเช้ามืดกระทบแสงจันทร์เบา ๆ อยู่ไกลออกไปสุดปลายทางมีบ้านไม้หลังเล็กตั้งอยู่ริมทะเลเงียบโดดเดี่ยวและแทบไม่มีใครรู้ว่ามันมีอยู่นี่คือที่ดินลับของเธอบ้านพักตากอากาศที่ซื้อเก็บไว้หลายปีก่อนภายใต้ชื่อปลอมแม้แต่วายุก็ไม่เคยรู้จันทร์สิตาดับเครื่องรถเงียบ ๆก่อนนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นพักใหญ่เสียงคลื่นดังสม่ำเสมออยู่ด้านนอกมันควรทำให้เธอสงบแต่กลับยิ่งทำให้รู้สึก

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 84

    “เจอเป้าหมายแล้ว”ชายในชุดดำพูดผ่านโทรศัพท์สั้น ๆ ก่อนตัดสายสายฝนยังตกหนักต่อเนื่องภายในร้านกาแฟ จันทร์สิตายังยืนอยู่ตรงหน้าอนลน้ำตาเธอยังไม่หยุดไหล“…งั้นเราค่อยจัดการมันด้วยกัน”คำพูดของเขายังสะท้อนอยู่ในหัวเธออบอุ่นจนหัวใจเจ็บเพราะเธอกำลังจะบอกความจริงกับเขาแล้วจริง ๆแต่ก่อนที่เธอจะทันพูดอนลกลับปล่อยมือจากเธอช้า ๆจันทร์สิตาชะงักเล็กน้อยเธอเงยหน้ามองเขาก่อนเริ่มรู้สึกแปลก ๆเพราะสายตาของเขาเปลี่ยนไปเย็นลงอย่างประหลาดอนลถอยออกไปหนึ่งก้าวเงียบอยู่พักหนึ่งก่อนหัวเราะเบา ๆ ออกมาจันทร์สิตานิ่งค้างทันที“…อนล?”เขายกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองช้า ๆ เหมือนเหนื่อยก่อนพูดออกมาเรียบ ๆ“คุณนี่เชื่อคนง่ายกว่าที่ผมคิด”หัวใจเธอกระตุกแรงทันที“อะไร…”อนลมองเธอนิ่งแววตาแบบนั้นเย็นชาเหมือน “หมายเลขเจ็ด” ในวันแรกที่เจอกันอีกครั้ง“คุณคิดจริง ๆ เหรอว่าผมไม่รู้”จันทร์สิตาหน้าเริ่มซีดอนลเดินกลับไปหลังเคาน์เตอร์ช้า ๆก่อนหยิบโทรศัพท์เครื่องหนึ่งขึ้นมาโยนลงตรงหน้าเธอบนหน้าจอคือรูปถ่ายของเธอกับวายุในวันแรกวันที่รับงานมือจันทร์สิตาเริ่มสั่นทันที“…คุณ…”“ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้ว”น้ำเสียงเขานิ่ง

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 83

    ฝนยังตกต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงเย็นร้านกาแฟปิดแล้ว เหลือเพียงไฟสีส้มอุ่น ๆ ภายในร้านที่ยังเปิดอยู่บางส่วนลินกับคนอื่นกลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงจันทร์สิตาที่ยังนั่งเช็กบัญชีอยู่หน้าเคาน์เตอร์อนลกำลังเก็บแก้วอยู่ด้านหลังร้านเงียบ ๆบรรยากาศสงบเกินไปจนโทรศัพท์ของเธอที่สั่นขึ้นมาทำให้หัวใจเธอกระตุกทันทีเบอร์ที่ไม่ได้เห็นมานานจันทร์สิตานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนสุดท้ายจะกดรับ“หายไปนานเลยนะ”เสียงปลายสายดังขึ้นช้า ๆน้ำเสียงเย็นจนเธอจำได้ทันทีคุณวายุคนที่จ้างเธอมาตั้งแต่แรกมือจันทร์สิตาเย็นลงทันทีอนลที่อยู่หลังร้านเงยหน้ามองเธอทันทีเหมือนสังเกตได้ว่าเธอเปลี่ยนไป“ว่าไงคะ”เธอพยายามทำเสียงให้นิ่งที่สุดปลายสายหัวเราะเบา ๆ“ฉันควรเป็นฝ่ายถามมากกว่า”“งานเป็นยังไงบ้าง”จันทร์สิตากำโทรศัพท์แน่นขึ้นภาพวันแรกย้อนกลับมาในหัวทันทีวันที่เธอรับงานเข้าใกล้อนลล้วงข้อมูลหาความลับของเขาตอนนั้นเธอคิดว่าเป็นแค่งานธรรมดาแต่ตอนนี้…เธอทำไม่ได้อีกแล้วสายตาเธอค่อย ๆ มองไปทางอนลเขายังคงยืนอยู่ตรงนั้นเงียบ ๆไม่รู้เลยว่าเธอเคยเข้าหาเขาเพราะอะไรหัวใจเธอเจ็บวูบทันที“…ฉันจะหยุดงานนี้ค่ะ”ปลายสายเงียบไปสองว

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 82

    หนึ่งเดือนต่อมา สายฝนโปรยลงมาเบา ๆ นอกหน้าต่างร้านกาแฟเล็ก ๆ กลางเมือง กลิ่นกาแฟอุ่นลอยคลุ้งไปทั่วร้านพร้อมเสียงเพลงเบา ๆ ที่เปิดคลออยู่ด้านใน จันทร์สิตานั่งจัดดอกไม้ตรงเคาน์เตอร์เงียบ ๆ ชีวิตช่วงเดือนที่ผ่านมาเปลี่ยนไปมากจนบางครั้งเธอก็ยังรู้สึกเหมือนฝัน ไม่มีเสียงปืน ไม่มีการไล่ล่า ไม่มี Core ไม่มี “หมายเลขเจ็ด” เหลือแค่อนล ผู้ชายเงียบ ๆ ที่ตอนนี้กำลังยืนชงกาแฟอยู่หลังเคาน์เตอร์ แม้จะยังดูเย็นชาเหมือนเดิม แต่หลายอย่างเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ “คุณใส่น้ำตาลผิดอีกแล้ว” จันทร์สิตาพูดขึ้นทันทีโดยไม่เงยหน้า อนลชะงักนิดหนึ่ง ก่อนมองแก้วในมือ “…ผมยังไม่ทันใส่” เธอเงยหน้าขึ้นยิ้มทันที “อ้าว เหรอ” อนลมองเธอนิ่งอยู่สองวินาที ก่อนถอนหายใจเบา ๆ อย่างยอมแพ้ ช่วงนี้เธอชอบแกล้งเขาเล่นแบบนี้ตลอด และที่น่าหงุดหงิดคือเขาไม่เคยโกรธเธอลงจริง ๆ ได้เลย เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นพอดี ลินเดินเข้ามาพร้อมถุงขนมเต็มมือ “ฝนตกหนักชะมัด” เธอวางถุงลงบนโต๊ะ ก่อนมองสองคนหน้าเคาน์เตอร์สลับกัน “แล้วนี่ ยังจีบกันไม่ติดอีกเหรอ” จันทร์สิตาสำลักทันที “ลิน!” อนลกลับนิ่งมาก ลินเลิกคิ้ว “อะไร ฉันพ

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 81

    แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างรถพยาบาลเบา ๆกลิ่นยาและเสียงเครื่องมือทางการแพทย์ดังสลับกันเงียบ ๆ ภายในรถจันทร์สิตานั่งอยู่ข้างเตียงฉุกเฉินไม่ห่างจากอนลเลยแม้แต่นิดเดียวตั้งแต่ถูกช่วยออกมาจากสถานีใต้ดิน เธอก็แทบไม่ยอมปล่อยมือเขาอนลลืมตามองเธอช้า ๆแม้ใบหน้าจะยังซีดจากการเสียเลือดและแรงกระแทก แต่ดวงตาคู่นั้นกลับสงบลงมากกว่าที่เคย“คุณควรพักบ้าง”เสียงเขายังแหบเล็กน้อยจันทร์สิตาส่ายหน้าทันที“ถ้าฉันหลับ คุณต้องหายไปอีกแน่”อนลเงียบไปนิดหนึ่งก่อนหลุดยิ้มบาง ๆ“ผมยังอยู่นี่”จันทร์สิตาก้มมองมือเขาที่กุมอยู่แน่นกว่าเดิม“…อืม”แต่เธอก็ยังไม่ปล่อยรถพยาบาลค่อย ๆ แล่นออกจากเขตภูเขาเข้าสู่ถนนใหญ่ด้านนอก ท้องฟ้าหลังพายุเริ่มกลับมาสว่างอีกครั้งเหมือนทุกอย่างกำลังเริ่มต้นใหม่ลินนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กำลังเช็กแท็บเล็ตเงียบ ๆก่อนถอนหายใจยาว“ข่าวเริ่มออกแล้ว”อาเชอร์ที่นั่งพิงประตูอยู่เลิกคิ้วนิด ๆ“ว่าไงบ้าง”“สถานีวิจัยระเบิดเพราะระบบพลังงานผิดพลาด”ลินยักไหล่“แน่นอนว่าพวกเบื้องบนกำลังปิดเรื่องทั้งหมด”เร็นที่นั่งข้างหมายเลขสามก้มหน้าลงเบา ๆ“แล้ว…เด็กคนอื่นล่ะ”ลินเงียบไปเสี้ยวหนึ่ง ก่อน

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 80

    เสียงบางอย่างดังอื้ออึงอยู่ไกล ๆเหมือนคลื่นน้ำกระแทกเข้าหูซ้ำ ๆจันทร์สิตาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆภาพตรงหน้าพร่ามัวไปหมดเพดานเหล็กด้านบนแตกออกหลายส่วน ควันสีเทาลอยคลุ้งเต็มห้องเธอไอออกมาแรง ๆ ทันทีทั่วร่างเจ็บไปหมดจนแทบขยับไม่ไหวแต่ในวินาทีถัดมา—“อนล…”หัวใจเธอกระตุกทันทีเธอรีบยันตัวลุกขึ้นทั้งที่แขนยังสั่น“อนล!”เสียงตัวเองแหบจนแทบไม่เหลือยูนาที่ล้มอยู่ไม่ไกลเริ่มขยับตัวเหมือนกัน“พี่…เจ็ด…”ระบบทั้งหมดภายในห้องดับสนิทแล้วไม่มีแสงสีแดงไม่มีเสียงไซเรนไม่มี Core อีกต่อไปเหลือเพียงซากเงียบงันหลังการพังทลายจันทร์สิตารีบมองไปรอบห้องอย่างร้อนรนก่อนสายตาจะหยุดตรงแท่นควบคุมกลางห้องตรงนั้นยังมีเงาร่างหนึ่งนอนอยู่หัวใจเธอแทบหยุดเต้นเธอรีบวิ่งเข้าไปทันที แม้ขาจะยังแทบไม่มีแรง“อนล…!”ร่างสูงนอนนิ่งอยู่ท่ามกลางเศษสายไฟและโลหะพัง ๆเลือดไหลลงข้างใบหน้าดวงตาปิดสนิทนิ่งเกินไป…จันทร์สิตาคุกเข่าลงข้างเขาทันที มือสั่นจนแทบแตะตัวเขาไม่ได้“อนล…”เสียงเธอสั่นหนัก“ตื่นสิ…”ไม่มีการตอบกลับน้ำตาเธอไหลลงมาแทบทันที“คุณสัญญาแล้วนะ…”เธอกำเสื้อเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ“…คุณบอกว่าจะกลับมา”ยูนา

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status