แชร์

บทที่ 4 สัมผัสหยอกเย้า

ผู้เขียน: ซีไซต์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-30 21:07:56

สายตาอันลุ่มลึกของมู่หรงเคออวี่เพ่งมองไปที่ร่างบางเบื้องหน้าอย่างไม่วางตา เขาเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตนเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชายหนุ่มผู้นี้ขึ้นชื่อเรื่องความหมุ่นมัวในกามารมณ์อย่างยิ่ง ยามที่เขาเอ่ยคำชมออกมา มือหนาของเขากลับขยับลงไปลูบไล้ส่วนกลางลำตัวที่ดันผ้าขึ้นมาเป็นลำแข็งขึงเบา ๆ บรรยากาศภายในห้องเริ่มอบอวลไปด้วยกลิ่นสุราแรงกล้าที่คละคลุ้งออกมาจากตัวเขา ทว่ากลับผสมผสานเข้ากับกลิ่นกำยานหอมเย็นสดชื่นแปลกประหลาดที่จุดไว้ในโถลอยน้ำ ส่งผลให้เซียวหนานรู้สึกวิเวกเคลิบเคลิ้มราวกับล่องลอยอยู่ในมิติแห่งความฝัน

สัมผัสทางกลิ่นนี้ไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย มันคือกลิ่นปรุงพิเศษที่มีฤทธิ์กระตุ้นกำหนัด ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบและทำให้ผู้ที่สูดดมลืมเลือนตัวตนและความยับยั้งชั่งใจไปจนสิ้น

บัดนี้ มู่หรงเคออวี่โน้มใบหน้าคมเข้มลงมาใกล้เรือนร่างเปลือยเปล่าของนาง ปลายจมูกโด่งแทบจะสัมผัสแนบชิดกับเนินเพศสีสวยหวาน ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด คว้าเอากลิ่นหอมบริสุทธิ์และหอมหวานเฉพาะตัวของหญิงงามลอยเข้าสู่โสตสัมผัส

ลมหายใจอุ่นร้อนผ่าวถูกเป่ารดลงบนเนินเนื้ออวบอูมของนางอย่างมีชั้นเชิง จากนั้นเขาก็ใช้นิ้วมือเรียวยาวค่อย ๆ เขี่ยบี้ลงบนเม็ดเสียวสีแดงสดเบา ๆ พร้อมกับกระซิบสั่งด้วยน้ำเสียงพร่าพรั่น

“กลีบทั้งสองของเจ้าช่างสมบูรณ์แบบเหลือเกิน... อ้าขาของเจ้าออกให้กว้างกว่านี้อีกนิด ใช่... เช่นนั้นแหละถูกต้อง ทำได้ดีมากสาวงาม”

ท่าทางของอ๋องหนุ่มดูพออกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นเขาก็จับจ้องและเลื่อนใบหน้าขึ้นมาหยุดอยู่ตรงหน้าอกหน้าใจอันอวบอิ่มของนาง สายตาคู่คมเพ่งมองผ่านเนื้อผ้าสีขาวผืนบางเบาที่บดบังปทุมถันสีหวานไว้เพียงนิด

“หน้าอกของเจ้าช่างใหญ่โตน่ามองยิ่งนัก”

มู่หรงเคออวี่ไม่เพียงแค่ชมด้วยวาจา เขายื่นมือทั้งสองข้างเข้ามาช้อนเต้านมทรงโตงดงามของนางขึ้นมาถือครอง แล้วใช้หัวแม่มือทั้งสองข้างปัดป่ายผ่านยอดอกชูชันเบา ๆ เซียวหนานบังเกิดความเสียวซ่านแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย จนกระทั่งผายลมหายใจเข้าออกแรงและกระชั้นขึ้นอย่างปิดไม่มิด

“เสียวซ่านแล้วหรือ... เพียงแค่ข้าใช้มือปัดผ่านเบา ๆ เท่านี้เองหรือ”

หญิงสาวส่งเสียงครางแผ่วหวานเล็ดลอดออกมาจากลำคอแทนคำตอบ “อื้ออออ...”

นางจะไม่รู้สึกเสียวสะท้านได้อย่างไร ในเมื่อเมื่อครู่เขิ่งเพิ่งใช้ปลายลิ้นและนิ้วเขี่ยบดขยี้เม็ดสวาทเบื้องล่างของนางไป หายใจยังไม่ทันทั่วท้อง ตอนนี้ยังขยับขึ้นมาจับถือและบี้คลึงหัวนมของนางอีก ร่างกายของนางบัดนี้ร้อนผ่าวราวกับมีไฟลุกโชน ใบหน้างามแดงจัดขึ้นสีตำลึงสุกในทันใด

อ๋องหนุ่มใช้มือแหวกและเกี่ยวเสื้อผืนบางออกจากเรือนร่างของหญิงสาวจนหลุดพ้น จากนั้นก็ขยับใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้ปทุมถันขาวผ่อง

“เต้านมของเจ้าทั้งขาว ทั้งใหญ่โตสุกงอม ยอดอกสีสวยป้านหัวนมก็น่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก ท่าทางว่าหากข้าได้ลองลิ้มชิมรสคงจะหวานฉ่ำไม่น้อย”

เซียวหนานจงใจแอ่นหน้าอกชูชันเข้าหาใบหน้าของเขาอย่างสืบเสาะ

“แล้วเหตุใดท่านอ๋องจึงไม่ลองทดสอบดูเล่าเพคะ จะได้ทรงทราบว่าหวานจับใจหรือไม่”

“หึ หึ... เจ้าช่างเป็นสตรีที่กล้าแกร่งและเย้ายวนนัก ดูสิ เพียงแค่ข้าเป่าลมร้อนใส่ ยอดอกของเจ้าก็แข็งตั้งชี้หน้าข้าเสียแล้ว”

แผล่บ! แผล่บ!

มู่หรงเคออวี่ไม่รอช้า เขาแลบลิ้นร้อนออกมาเลียยอดอกของนางจริง ๆ ในคราแรกคล้ายเพียงแค่จะแตะชิมรส ทว่าเมื่อได้สัมผัสความหวานละมุน ชายหนุ่มกลับยิ่งติดใจจนไม่อาจถอนตัว บัดนี้เขาจึงก้มลงไปอ้าปากดูดกลืนหัวนมของนางเข้าปากอย่างแรง ตวัดลิ้นเลียไล้รัวถี่ แล้วเปลี่ยนไปดูดสลับกันทั้งสองข้างอย่างเอาเนื้อเอาตัว

“ซี้ดดด... ทรงดูดนมเก่งเหลือเกินเพคะท่านอ๋อง...”

ชายหนุ่มยอมถอนริมฝีปากออกจากยอดอกที่บวมเต่ง เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร่าหื่น

“ตัวเจ้าเองก็ยั่วยวนเก่งเหลือเกินนะสาวน้อย”

หลังจากตักตักกินนมงดงามอย่างอร่อยสมใจแล้ว ครานี้มู่หรงเคออวี่จึงขยับเรือนร่างลงไปด้านล่าง พร้อมกับคุกเข่าลงตรงหน้าขาที่อ้ากว้างของนาง

“ครานี้ ข้าจะขอสำรวจร่องรอยตรงนี้ของเจ้าอีกครั้ง...”

ฟึ่บ!

เซียวหนานสะดุ้งสุดตัวจนเรือนร่างเกร็งกระตุก เมื่อรู้สึกว่าบัดนี้มีบางสิ่งบางอย่างที่นุ่มเนียนและอุ่นร้อนกำลังนาบลงมาที่ติ่งสวาทสีหวานของนาง ลิ้นร้อนของมู่หรงเคออวี่ตวัดเลียไปทั่วความชุ่มฉ่ำบนเนินเนื้ออวบอูมของนางอย่างหิวกระหาย

“ซี้ดดด... อา...”

บัดนี้ เซียวหนานเปล่งเสียงครางแผ่วระส่ำออกมาด้วยความรู้สึกเสียวซ่านร้อนแรงจนยากจะระงับ ใบหน้าคมของอ๋องหนุ่มยิ่งฟุบแนบเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น และนางก็พลั้งเผลอเด้งสะโพกเข้าหาปากและลิ้นของเขาอย่างรื่นรมย์และไร้ยางอาย นางแทบอยากจะยื่นมือไปจับศีรษะของเขาให้กดแนบแน่นเข้ามาที่ร่องรักมากกว่านี้ ทว่าคำสั่งห้ามแตะต้องพระวรกายของท่านอ๋องยังคงก้องสะท้อนอยู่ในหัวของนาง

หากนางพลั้งมือทำผิดกฎ นางต้องถูกตัดมือทิ้งอย่างแน่นอน!

ดังนั้น แม้จะมีความปรารถนาท่วมท้นเพียงใด นางก็ทำได้เพียงต้องอดทนอดกลั้นเอาไว้จนถึงที่สุด หญิงสาวร่อนสะโพกเด้งตัวเข้าหาปากเขามากขึ้น และลิ้นกวาดของมู่หรงเคออวี่ก็ตวัดเลียไปรอบ ๆ ร่องรัก กระทั่งลามปามเลียต่ำลงไปจนถึงช่องทางด้านหลังของนาง

นี่คือครั้งแรกในชีวิตที่นางถูกสัมผัสลึกซึ้งด้วยปลายลิ้นของบุรุษเช่นนี้ ความร้อนแรงและเชี่ยวชาญที่เขามอบให้ทำให้เซียวหนานติดใจยิ่งนัก บุรุษเสเพลผู้นี้ช่างเก่งกาจในเรื่องรสรักยิ่งนัก

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่าง   บทที่ 67 ข่าวดี ตอนจบ

    “ข้ามีข่าวดีมาบอกเจ้า”“เรื่องอันใดหรือเจ้าคะ”มู่หรงเคออวี่รีบเดินไปหาเซียวหนานจับจูงมือของนางขึ้นมาลูบสีหน้าเบิกบานเป็นอย่างยิ่งในขณะที่พานางเข้าไปที่เรือน“มานี่สิ”เขาพานางมานั่งที่ตั่งยาวข้างหน้าต่าง ทั้งยังเอนกายพิงหมอนอย่างสบายอารมณ์เซียวหนานรินน้ำชาให้สามีป้อนเขาถึงปาก บัดนี้พิษในกายของมู่หรงเคออวี่ถูกขับออกไปเกือบจะหมดแล้ว ท่านหมอจึงได้ลดยาที่เขาต้องดื่มลงร่างกายนี้เมื่อไม่ได้ดื่มสุราติดต่อกันเช่นเดิมก็ฟื้นตัวได้ดียิ่ง เขากลับมากลายเป็นบุรุษผู้หล่อเหล่ายิ่งกว่าเดิมหลายเท่านักเซียวหนานยิ่งมองก็ยิ่งบังเกิดความรู้สึกหลงใหลในตัวสามีของตนเอง“ท่านมีเรื่องอันใดรีบพูดสิเจ้าคะ ทำเอาข้าตื่นเต้นแล้ว”“จูบข้าก่อนสิ”เขายังต่อรอง นางยิ้มส่ายหน้าจากนั้นก็แนบใบหน้าเข้าใกล้จูบแลกลิ้นกับเขาอย่างดูดดื่มทั้งยังนางกางขาทาบทับส่วนแข็งขึงของเขาเอาไว้แล้วบดส่ายสะโพกเบา ๆ จนกระทั่งเขาร้องครางนางถอนริมฝีปากออกเอ่ยถามสีหน้าเร่งร้อน“บอกได้หรือยัง”“ข้าจัดการเรื่ององค์กรลับเด็ดขาดแล้ว”“จริงหรือเจ้าคะ”“อื้ม”จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้นางได้ฟัง หญิงสาวยิ้มจนแก้มปริ“ท่านอ๋องเก่งที่สุด”“ส่วนคน

  • ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่าง   บทที่ 66 ตัดสินโทษ

    “มู่หรงเคออวี่! เจ้ากล้าดีอย่างไรมากล่าววาจาสามหาวเลื่อนลอยเช่นนี้! มีหลักฐานอันใดก็งัดออกมา อย่าได้มาพูดจาใส่ร้ายผู้อื่นต่อหน้าพระพักตร์เสด็จพ่อ!”มู่หรงเคออวี่มิได้ตอบคำ ทว่าขยับกายไปเบื้องหน้าด้วยความรวดเร็วประดุจสายลมพัดผ่านเพียงเสี้ยวลมหายใจ ชายหนุ่มก็ยื่นมือออกไปคว้าจับแขนเสื้อขวาของมู่หรงเฉิงแล้วออกแรงกระชากอย่างหนักหน่วงจนผ้านวลเนื้อดีขาดสะบั้น เผยให้เห็นท่อนแขนที่พันผ้าพันแผลเอาไว้และมีรอยเลือดสีแดงฉานอย่างชัดเจนขุนนางต่างส่งเสียงฮือฮา ในขณะที่องค์รัชทายาทส่งเสียงเยียบเย็น“มู่หรงเคออวี่! เจ้าสามหาวนัก! กล้าดีอย่างไรมากระทำอุกอาจต่อหน้าพระพักตร์!”“ท่านต้องการหลักฐาน หลักฐานคือแผลที่ถูกข้าฟันเมื่อคืนและอยู่บนแขนของท่านอย่างไรเล่า”ขุนนางมองพวกเขาสองพี่น้องอย่างตกตะลึง และฝ่าบาทก็ทอดถอนพระทัยออกมาราวกับรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว และปล่อยให้สองพี่น้องจัดการกันเององค์รัชทายาทหันไปประสานมือ“เสด็จพ่อ ลูกถูกใส่ความพ่ะย่ะค่ะ นี่คือรอยแผลที่ข้าได้รับจากการซ้อมวรยุทธ์ในจวนเมื่อวานนี้ น้องสี่คงสืบรู้เข้าจึงมาใส่ความลูกพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่ออย่าได้เชื่อคำลวงของคนเสเพลเช่นเขาเด็ดขาดนะพ่ะย่ะค่

  • ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่าง   บทที่ 55 คนในท้องพระโรง

    เมื่อมู่หรงเคออวี่ ก้าวเดินเข้ามากลางท้องพระโรงด้วยท่วงท่าองอาจ เหล่าขุนนางทั่วทั้งท้องพระโรงต่างส่งเสียงพึมพำด้วยความประหลาดใจ ด้วยยามปกติอ๋องสี่ผู้นี้มักจะจมอยู่ในกองสุราและเริงสวาทอยู่ ณ เรือนพัก หรือหากว่าจะเข้ามาร่วมประชุมขุนนางสักครั้งก็ล้วนมาสายจนเกือบจะเลิกประชุมไปแล้วด้วยกลิ่นกายที่เหม็นคลุ้งไปด้วยกลิ่นสุราทว่าวันนี้เขากลับมาในเวลาที่เหมาะสมด้วยท่าทางหล่อเหลาองอาจผิดปกติร่างสูงสง่าในชุดอาภรณ์สีเข้มปักด้ายทองรูปพยัคฆ์เหินยืนหยุดอยู่กลางท้องพระโรงอย่างสงบนิ่ง ท่ามกลางสายตาเคลือบแคลงสงสัยของเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่และรัชทายาทมู่หรงเฉิงฮ่องเต้มู่หรงเกาทอดพระเนตรมองบุตรชายองค์ที่สี่ด้วยสายพระเนตรเคร่งขรึม พระองค์ทรงยกพระหัตถ์ขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตรัสด้วยน้ำเสียงก้องกังวาน“พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องประหลาดใจไป แท้จริงแล้วหลายเดือนที่ผ่านมา เราได้มอบหมายภารกิจลับสำคัญยิ่งยวดให้แก่อ๋องสี่ไปจัดการ และบัดนี้สิ่งที่เรามอบหมายอ๋องสี่ได้ทำสำเร็จแล้ว”และในยามนั้นเสียงของขุนนางทั่วทั้งโถงก็เงียบลง พวกเขากำลังตั้งใจฟังว่าเป็นสิ่งใดกันแน่ที่ฝ่าบาทมอบหมายให้อ๋องเสเพลผู้นี้จัดการและในยามนั้นสายตาจั

  • ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่าง   บทที่ 54 ปลากินเหยื่อ

    ขณะเดียวกันภายในเรือนพักร้อนมู่หรงเคออวี่แสร้งถูกยาสลบและยอมถูกพันธนาการตัวไปโดยไม่ขัดขืนเขาถูกนำตัวไปยังห้องใต้ดินอันมืดมิดและอับชื้นแห่งหนึ่งซ่า!หยาดน้ำเย็นจัดถูกสาดเข้าที่ใบหน้าคมคายมู่หรงเคออวี่ลืมตาขึ้นช้าๆ แสร้งทำสีหน้ามึนงงและอ่อนแรง เบื้องหน้าของเขา ปรากฏบุรุษลึกลับในชุดคลุมสีเข้มสวมหน้ากากปิดบังใบหน้ามิดชิด ก้าวเดินเข้ามาชายหนุ่มผู้นั้นมองมู่หรงเคออวี่ที่ถูกมัดมือเอาไว้ด้านหลัง“อ๋องสี่...ในที่สุดเจ้าก็ตกอยู่ในมือของข้า หากยังรักชีวิต จงส่งแผนที่เหมืองทองคำมาเสียดี ๆ มิเช่นนั้น ที่นี่จะเป็นสุสานของเจ้า!”มู่หรงเคออวี่เหยียดยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน“เหมืองทองคำหรือ หน้าด้านเสียจริง อยู่ ๆ ก็จับข้ามาและคิดจะข่มขู่เอาทรัพย์สิน เจ้าช่างต่ำช้ายิ่งกว่าโจรกระจอกเสียอีก!” สายตาภายใต้หน้ากากส่องประกายวาววับด้วยความโกรธ เขาก้าวเข้ามาใกล้อีกหนึ่งก้าว ยื่นมือออกไปจิกเรือนผมของมู่หรงเคออวี่ แล้วบังคับให้ใบหน้าคมคายแหงนเชิดขึ้นสบตา“ปากเก่งนักนะ! องค์ชายเสเพลที่วันๆ เอาแต่เสพสุราเคล้านารีเช่นเจ้า มีหรือจะมิรักชีวิต ตลอดเวลาที่ผ่านมาเจ้าเสพสุขมามากพอแล้ว มิใช่ว่ากลัวความตายจนแทบสิ้นสต

  • ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่าง   บทที่ 53 มีคนบุกรุก

    ยามเมื่อบทรักอันแสนเร่าร้อนและซาบซึ้งผ่อนคลายลง เพลิงสวาทที่เคยเผาไหม้ภายในเรือนพักร้อนพลันแปรเปลี่ยนเป็นความเงียบสงบอันน่าพรั่นพรึง มู่หรงเคออวี่นอนเอนกายอยู่บนเตียงกว้าง แสร้งทำทีเป็นหลับใหลด้วยความเพลียล้าจากรสรักและการดื่มสุราเซียวหนานขยับกายลงจากเตียง สวมใส่อาภรณ์บางเบาอย่างระมัดระวัง นางก้าวเดินออกมายังหน้าเรือนพักร้อนภายใต้เงามืด ยืนรับลมยามค่ำคืนพลางขยับนิ้วมือส่งสัญญาณแผ่วเบาไปยังมุมมืดด้านนอก เพื่อบอกแก่สายลับที่ซุ่มดูอยู่ว่า อ๋องสี่หลับสนิทและหมดสติไปแล้วตามแผนการลวงทันใดนั้น เสียงลมพัดผ่านดังกวาดสายลมหนาว มือสังหารในชุดดำนับสิบนายพลันทะยานข้ามกำแพงบุกเข้าสู่เรือนพักร้อนทันที“มีคนบุกรุก!”เสียงคมดาบปะทะกันดังกังวานก้องไปทั่วบริเวณ ทหารเกราะดำของมู่หรงเคออวี่แสร้งเข้าต่อสู้ตกเป็นรองและทำทีเป็นล่าถอยอย่างรวดเร็วเพื่อเปิดทาง เซียวหนานที่เสร็จสิ้นภารกิจ รีบฉวยโอกาสเร่งก้าวเท้าหลบหนีออกจากพื้นที่ตามแผนการที่วางไว้ และนางก็ได้มาพบใครหัวหน้านกกระจอกที่มักจะมอบภาระกิจให้นางเสมอ“ข้าทำงานสำเร็จแล้ว ยาถอนพิษของข้า”หญิงสาวยื่นมือออกไป แม้ว่านางไม่ต้องการยาถอนพิษแล้วแต่ยังมีนกกระจอ

  • ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่าง   บทที่ 52 เร่าร้อนในเรือนพักร้อน

    หญิงสาวเอนกายทอดตัวลงบนเตียงกว้างในสภาพเปลือยกายไร้สิ่งอาภรณ์ผูกมัด ปลดปล่อยอารมณ์เสน่หาและเพลิงรักที่เปี่ยมล้นเต็มที่ นางปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมู่หรงเคออวี่ในการนำพาร่างกายของนางไปสู่ความสุขสม ช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานต้อนรับสัมผัสอันจาบจ้วงอ๋องหนุ่มซุกไซ้ใบหน้าคมคายลงบนซอกคอหอมกรุ่นและแก้มเนียนผ่อง ซุกเคลียคลอหยอกเย้าจนเซียวหนานเสียวซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ความรู้สึกวาบหวามแทรกซึมเข้าสู่หัวใจจนนางเผลอส่งเสียงครางหวานออกมาอย่างลืมองค์มู่หรงเคออวี่ระดมจุมพิตนางอย่างหนักหน่วงทั่วเรือนร่าง พลางปลดเปลื้องปราการชิ้นสุดท้ายของตนเองออกอย่างรวดเร็ว เซียวหนานช้อนสายตาขึ้นมองตามท่อนเนื้อใหญ่โตยาวเหยียดที่มีเส้นเลือดปูดโปน หัวเขื่องสีสดพยักหน้าหงึกหงักทรงพลัง หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอด้วยความพึงใจยามมองสัดส่วนอันอลังการของสามีชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าลงมายังปทุมถันคู่งาม ประจงดูดดึงปลายถันสีผ่องอย่างมัวเมาและหิวกระหาย เซียวหนานเสียวซ่านจนต้องแอ่นอกขึ้นสู้ ประสานมือกดศีรษะของเขาให้แนบชิดกับทรวงอกของนางแน่นยิ่งขึ้นความร่านร้อนวิ่งพล่านไปทั่วเรือนร่าง ขณะเดียวกัน ฝ่ามือหนาอันช่ำชองก็เคลื่

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status