ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่างNC25+

เซียวหนานอยู่ในระดับต่ำสุดขององค์กรลับที่แผ่ขยายสายข่าวไปทุกแว่นแคว้น นางเป็นเด็กกำพร้าไร้บิดามารดาที่ถูกเก็บมาให้เป็น ‘นกกระจอกสืบข่าว’ เรียกได้ว่าเป็นชนชั้นที่วรยุทธ์ต่ำต้อย และต้องทำงานเอาตัวเข้าแลกเพื่อหาข่าวให้กับเบื้องบน

ดังนั้นนกกระจอกเช่นนางจึงมีมากมาย แทรกซึมเข้าไปในจวนขุนนางต่าง ๆ โดยที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้

สิ่งที่นางฝึกฝนมาตลอดหลายปีมานี้ก็คือการเอาใจบุรุษ บำรุงร่างกาย ฝึกฝนศาสตร์ทั้งห้าให้เชี่ยวชาญ และฝึกวิชาเสพสังวาสให้บุรุษติดใจ แม้ว่าจะไม่เคยทำกับบุรุษจริง ๆ แต่ขนาดของแท่งหยกบุรุษนางล้วนได้สัมผัสมาแล้ว ทั้งจากแท่งหยกของเทียม และแท่งหยกของบุรุษจริง ๆ ที่นางไม่เคยเห็นหน้าว่าคนพวกนั้นคือผู้ใด

เพราะพวกนางต้องมอบกายให้กับเหยื่อคนแรก ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นชนชั้นสูง ดังนั้นจึงไม่อาจร่วมประเวณีกับบุรุษอื่นก่อนที่จะได้รับมอบเหยื่อจากนายใหญ่

เดือนก่อนนางยังอยู่ที่ดินแดนทางใต้ ทว่าจากนั้นนางก็ได้รับคำสั่งและมอบหมายเหยื่อให้ในวัยสิบเจ็ดปี นับว่าเป็นเหยื่อที่สูงส่งไม่น้อย เพราะเขาเป็นถึงท่านอ๋องสี่ของแคว้นลั่วหยาง มีนามว่า ‘มู่หรงเคออวี่’ บุรุษเสเพลบุตรชายของฮ่องเต้มู่หรงเกาผู้ปกครองแคว้น

ตอนนี้นางอยู่ในหมู่หญิงงามที่ต้องถูกส่งตัวมาเป็นเครื่องบรรณาการของเผ่าหุย ก่อนหน้านี้นางฝึกฝนมาหลายภาษา จึงไม่นับว่าลำบากเท่าใดที่ต้องแฝงกายมาเป็นชาวหุยเช่นนี้

อันที่จริงเซียวหนานไม่รู้ว่าไยนางจึงต้องมาสืบข่าวจากบุรุษผู้นี้ ด้วยชื่อเสียงและประวัติของเขาที่นางได้รับรู้มานั้น นับว่าเขาเป็นคนไร้ประโยชน์ยิ่งนัก บุตรชายเสเพลของฮ่องเต้มู่หรงเกาผู้นี้ นอกจากหลงใหลหญิงงามและเอาแต่ดื่มสุราแล้วก็นับว่าไม่เคยสร้างความดีความชอบอันใด ตรงกันข้ามเขากลับเป็นบุตรที่กวนประสาทฝ่าบาทจนไม่ได้รับความโปรดปรานแม้แต่น้อย

ตอนนี้ที่เขายังดำรงตำแหน่งอยู่ได้ด้วยดี เพราะว่าเขาคือบุตรชายเพียงคนเดียวของอดีตหวงกุ้ยเฟยที่ฝ่าบาททรงรักมากที่สุดซึ่งเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน และฝ่าบาทก็รับปากอดีตหวงกุ้ยเฟยว่าจะดูแลโอรสผู้นี้อย่างดี มิเช่นนั้นแล้ว ด้วยความเสเพลไร้ประโยชน์ของเขา คงจะถูกฝ่าบาทขับออกจากวังหลวงไปนานแล้ว

มู่หรงเคออวี่ยังนับว่าเป็นบุรุษโชคดีนัก เพราะนอกจากฮ่องเต้จะไม่ลงมือทำโทษเขาแล้ว อดีตหวงกุ้ยเฟยยังทิ้งกิจการเหมืองทองคำอันเกิดจากต้นตระกูลของนางเอาไว้ให้ ทำให้มู่หรงเคออวี่ไม่จำเป็นต้องสนใจเบี้ยหวัดทางการ เพราะเขาร่ำรวยมหาศาล ว่ากันว่าแม้แต่เงินในคลังหลวงยังไม่อาจเทียบเท่าเหมืองทองที่ต้นตระกูลฝ่ายมารดาสามารถขุดได้ และมิหนำซ้ำหลายครั้งที่มู่หรงเคออวี่ช่วยเหลือราชสำนักด้วยการมอบเงินทองจำนวนมากเพื่อดูแลชาวบ้าน

ดังนั้นถึงฝ่าบาทจะไม่ชอบ ทว่าชาวบ้านกลับนับถือเขาอยู่ไม่น้อย

เซียวหนานคิดว่าบุคคลผู้นี้ดูไปจะมีนิสัยขัดแย้งอยู่มาก เขาคงเป็นประเภทที่เติบโตมาด้วยความเย่อหยิ่งเอาแต่ใจตนเอง และไม่สนผู้ใดกระทั่งฝ่าบาทผู้เป็นพระบิดา

วันนี้เป็นวันที่นางต้องเข้าวังหลวง นางอยู่ในส่วนของสาวงามที่ต้องมอบให้แก่มู่หรงเคออวี่คัดเลือกก่อน เพราะหากไม่เช่นนั้นเขาจะก่อกวนโวยวาย ฝ่าบาททรงเห็นว่าแค่การคัดเลือกสาวงามเป็นเพียงเรื่องเล็ก จึงได้อนุญาตให้เขาคัดสตรีก่อนที่พระองค์จะทรงได้เลือกเสียอีก

แต่มู่หรงเคออวี่มิใช่คนแล้งน้ำใจ หลังจากคัดเลือกสาวงามถูกใจ เขาจะเติมเงินเข้าคลังหลวงเป็นจำนวนมหาศาล เรียกได้ว่าเขาใจกว้างกับคลังหลวงอยู่มาก ดังนั้นฝ่าบาทจึงทรงอนุญาตอย่างเต็มที่ เพราะทรงมองว่านี่คือสิ่งเดียวที่มู่หรงเคออวี่ทำประโยชน์ให้บ้านเมืองได้

เซียวหนานและสาวงามอีกราวสิบคนถูกพาไปที่ตำหนักของมู่หรงเคออวี่ หญิงงามหลายคนถึงกับเหงื่อซึมเต็มแผ่นหลัง เพราะรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงในตัวของอ๋องสี่ผู้มีชื่อเสียงไม่ดีนัก

ผู้ดูแลจวนเป็นหมัวมัวสูงวัยออกมาต้อนรับสาวงามพร้อมกับเอ่ยว่า

“วันนี้ขอให้ทุกท่านพักผ่อนอย่างเต็มที่ พรุ่งนี้ท่านอ๋องจึงจะมาคัดเลือกด้วยตัวเอง ยามซื่อ [1] พรุ่งนี้ขอให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม เพื่อพบท่านอ๋องในห้องโถงคัดสาวงาม”

หญิงงามสิบเอ็ดคนถูกพาไปพักรวมกันในเรือนนอนหลังใหญ่ ที่นี่ตกแต่งโอ่อ่าไม่น้อย มีเตียงเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ เพราะสาวงามจะพักที่นี่เพียงแค่คืนเดียว หลังจากที่มู่หรงเคออวี่เลือกคนแล้วพวกที่เหลือจะถูกส่งตัวกลับ

สาวงามต่างพูดคุยกันด้วยสีหน้าไม่สู้ดี เห็นได้ชัดว่าใบหน้างามของทุกคนล้วนเคร่งเครียดหน้านิ่วคิ้วขมวด แสดงความกังวลอย่างชัดเจน เพราะพวกนางได้ยินมาว่า นิสัยของมู่หรงเคออวี่นั้นพิสดารนัก เขามักใช้วิธีการทารุณเพื่อร่วมรักกับสาวงาม ทั้งยังมีหลายคนที่ถูกหามออกไปจากจวนในสภาพที่กลายเป็นศพ

แม้ว่าเซียวหนานจะรู้เรื่องนี้ แต่นางก็ไม่ได้กังวลอันใด เพราะนางรู้เบื้องหลังมาว่า มากกว่าครึ่งหนึ่งที่กลายเป็นศพก็คือมือสังหารที่ถูกส่งมาจากที่ต่าง ๆ และถูกมู่หรงเคออวี่จับได้ คนที่ต้องการเอาชีวิตของเขามีมากมาย กระทั่งฝ่าบาทเองก็อาจจะต้องการชีวิตบุตรชายผู้นี้เพื่อฮุบเหมืองทองก็เป็นได้

ดังนั้นนางจึงไม่แปลกใจที่มีคนต้องการให้เขาตายมากเพียงนี้

[1] ยามซื่อ คือช่วงเวลาประมาณ 09.00 - 10.59 น. (หรือประมาณสิบนาฬิกา)