#เปิ้นของเอิ้นอ้าย EP.1 เห็นเธอแล้วอยากเสียตัว [4] จบตอน

หนูก้มลงดูสภาพของตัวเองที่ผ้าเช็ดตัวผืนน้อยหล่นลงไปกองที่ปลายข้อเท้า มองหน้าอกกลมกลึงของตั๋วอ้ายที่ปลดเปลื้องต่อหน้าเขา กับนาผืนน้อยที่เปิดอล่างฉ่างให้กับเปิ้นที่ยืนกำชุดกระโปรงที่หนูชอบใส่มากมายกับกางเกงในริบบิ้นและชั้นในเข้าชุดกัน

เรายืนสบตากันปริบๆ กันทั้งคู่ ก่อนที่...

ก่อนที่รูจมูกโด่งเป็นสันของเปิ้น จะมีเลือดกำเดาไหลลงมา

“เปิ้น!” หนูกรีดร้อง เขาเบิกตากว้าง ก่อนที่ร่างสูงจะรีบเอามือมาปิดตาไว้แน่น โดยที่เอาทั้งชุดทั้งชั้นในของหนูเข้าไปใกล้ทั้งตาทั้งปากทั้งจมูกด้วย “เปิ้นกำเดาออกจมูก!”

“ก็ดูมึงเล่นยืนเปลือยอย่างงี้ กูคงเป็นพระอิฐพระปูนอ่ะ ถึงไม่มีเลือดกำเดาให้เห็นเลย!” เขาอ้าปากรัวคำพูดใส่หนูไฟแล่บเหมือนร้อนรนมากจนหนูฟังไม่ทัน “เอาเสื้อไป! แล้วไสหัวไปแต่งตัวให้เรียบร้อย!”

“แต่เลือดเปิ้น...”

“เร็ว! ไม่งั้นกูจะฆ่ามึงตรงนี้แหละไอ้เด็กเวร”

พอได้ยินคำขู่แบบนั้นหนูเลยรีบคว้าทุกอย่างในมือของเขาแล้วเข้าไปในห้องแต่บ่าได้ปิดประตู แล้วก็ดูเหมือนว่าเปิ้นจะหงุดหงิดงุ่นง่านมากที่หนูทำแบบนั้น เขากระชากประตูปิดให้ด้วย แถมยังปิดเสียงดังปึงใส่หน้าหนูที่หันไปทำหน้าเอ๋อ

อ๋า

เปิ้นเป็นไรรึเปล่าเน้อ เลือดกำเดาออกแถมยังดูจะหงุดหงิดอีก

การที่ผ้าเช็ดตัวหล่นไปแบบนั้นมันน่าโมโหขนาดนั้นเลยเหรอเจ้า ก็เป็นเหตุสุดวิสัยนี่กา หนูก็เอาแต่ยืนตกใจที่เปิ้นเห็นนมหนูแล้วทำหน้าแดงซ่านแถมยังเลือดกำเดาไหลอีกต่างหาก ก็เลยไม่ได้รีบดึงเอาผ้ามาปิดไว้

เขาเป็นไซนัสรึเปล่า อาจจะเป็นภูมิแพ้ก็ได้เน้อ

หนูเอาชุดชั้นในมาซ้อนไว้ใต้อกที่ใหญ่โตเกินอายุของตัวเองแล้วกลัดตะขอบราให้เข้าที่พร้อมกับหมุนด้านที่มีฟองน้ำมาอยู่ด้านหน้า ดึงขึ้นจนปิดยอดอกสีชมพูอ่อนของตัวเองที่ปลายหัวอกมันบุ๋มเข้าไปด้านใน หน้าอกหนูใหญ่ขึ้น ตั้งแต่อายุสิบขวบ เลยมักโดนล้ออยู่บ่อยๆ ว่าเป็นคนนมบ่ะเล่น แบบอาหารไปเลี้ยงที่อกมากกว่าที่สมอง

หนูโดนแกล้งสารพัดจากที่โรงเรียนเก่า เพื่อนที่รังแกชอบพูดว่าหนูโง่เหมือนควาย และชอบดึงเปียหนูจนเจ็บศีรษะไปหมด

หนูทนอยู่แบบนั้นจนจบมัธยมปลาย ป้อที่มารู้ทีหลังว่าหนูป๊ะกับเรื่องแบบนั้นมาตลอดทั้งเทอมถึงคิดที่จะส่งมาอยู่กับเปิ้น เพราะตอนที่เปิ้นยังอยู่ด้วยกัน ถึงจะแสดงท่าทีรำคาญหนูที่หนูร้องไห้ตลอดเวลา แต่ก็คอยดูแลปกป้องหนูจากเด็กเกเรอยู่เสมอ

หนูน่ะโดนรังแกมาตั้งแต่ประถมแล้ว

พอคิดถึงเรื่องเก่าๆ แล้วมือก็สั่นไปหมดพร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่น

ใครจะอยากเกิดมาหน้าอกใหญ่กันล่ะเจ้า ก็บ่าชอบเหมือนกันนั่นแหละ

ถ้าไม่ใช่ว่าป้อจะส่งมาหาเปิ้น หนูก็คงบ่าไปเรียนแล้ว คลุกอยู่ที่บ้านเล่นเกมไปวันๆ ยังมีความสุขกว่าเยอะเลย

หนูค่อยๆ สวมกางเกงในขึ้นมาปิดไรขนอ่อนของตัวเอง แล้วสวมเสื้อกระโปรงทับตามมา และต่อด้วยกางเกงขายาวที่เปิ้นเอามาให้ แต่มันก็คับมากๆ เพราะก้นหนูใหญ่ขึ้นตามอายุ (อีกอย่างป้อบอกว่านั่งอยู่หน้าคอมมากเกินไปด้วย เวลากินไขมันเลยลงไปอยู่ที่ก้น) หนูเลยบ่าได้ใส่

แกรก

พอแต่งตัวเรียบร้อยหนูก็ค่อยๆ แง้มประตูออกมาเพื่อชะเง้อมองหาเปิ้น และเพราะห้องมีแยกแค่สองห้อง มีห้องเปิ้นกับห้องส่วนตัวของหนู (ที่เปิ้นบอกกับป้อมาว่ามันมีสองห้องตั้งแต่เช่ามาแล้ว แต่เปิ้นอยู่คนเดียวเลยไว้เป๋นห้องเก็บกีต้าร์ แต่ตอนนี้กีต้าร์ถูกแขวนอยู่ที่ห้องรับแขกแทน)

แล้วก็เห็นว่าเปิ้นกำลังนั่งเอาทิชชู่แห้งซับเลือดกำเดาอยู่ พร้อมกับพ่นยาเส้นปุ๋ยๆ จนเหม็นคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง

หนูเอามือมาปิดจมูกไว้ ก่อนที่จะหลบฉากไปยืนที่หลังประตู

ตึกตัก ตึกตัก

ทำไมใจเต้นไม่หยุดตั้งแต่เมื่อกี้แล้วเน้อ ตั้งแต่ที่เปิ้นเห็นหน้าอกของหนู

ใจเต้นมาก แถมรู้สึกร้อนๆ ชาๆ ไปทั้งตั๋วด้วย

แถมตรงโจ๊ะ ยัง... ชื้นเล็กๆ

อ๋า รู้สึกจั๊กจี้ที่ตรงกลางกายยังไงบ่าฮู้เน้อ แถมมันยังขมิบถี่ไม่หยุด พร้อมกับน้ำชื้นๆ ที่ไหลลงมาตามร่องเนื้ออ่อน

อาการแบบนี้มันเรียกว่าอะหยังอ่ะเจ้า?

[พาร์ท : เพชฌฆาต]

บัดซบ

ขนาดผมดูดบุหรี่ไปสามมวนได้ในไม่กี่นาที อาการตื่นตัวก็ยังไม่สงบลงเลยเนี่ย

ผมกระดิกขาไปมาอย่างเครียดๆ ไม่รู้ต้องทำยังไงดี จะให้ชักแม่งตรงนี้ก็ไม่ได้ด้วย ยังไงถึงไอ้เด็กอ้ายนั่นจะไม่ได้ออกมาจากห้องนอน แต่ผมก็รู้สึกกระดากที่จะช่วยตัวเองในตอนที่มีผู้หญิงคนนึงอยู่ในห้องอยู่ดี

นี่แม่งไม่แฟร์เลย ว่าปะ

ทั้งที่กูฟุ้งซ่านจะเป็นจะตาย แต่ยัยนั่นกลับไม่มีท่าทางว่าจะหวั่นไหวเหมือนกูเลย แถมยังไปโฟกัสเรื่องอื่นอีก อย่างเช่นไอ้เลือดกำเดาที่ไหลลงมาเพราะได้เห็นร่างกายที่เย้ายวนของมันด้วย

พูดแล้วก็หลุบตาลงมองท่อนซุงที่ห้อยกลางหว่างขา ที่บัดนี้มันตั้งตระหง่านขึ้นสู้หน้าสู้ตาผม แล้วไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงง่ายๆ

“แม่งเอ้ย”

ผมแหงนคอขึ้นสบถเสียงดังในลำคอ พิงหัวกับโซฟา พร้อมกับกลั้นหายใจรูดซิปกางเกงลงอย่างช้าๆ

ใช่ ผมกำลังจะช่วยตัวเอง

ในขณะที่ยัยนั่นคงจะแต่งตัวเสร็จแล้วคลุกตัวอยู่ในห้อง เพราะผมไม่ได้ยินสุ้มเสียงใดๆ จากด้านหลังเลย พอแหงนคอไปสอดส่องดู ก็เห็นว่าประตูยังคงปิดสนิท

“อ่า... เวรเอ้ย”

ผมรูดบ็อกเซอร์ลง แล้วควักแก่นเนื้อที่ใหญ่โตเกินขนาดมาตรฐานออกมา ค่อยๆ กำรอบอุ้งมือ แล้วสะบัดข้อมือเบาๆ แบบไม่ให้มีเสียง

ภายในหัวเอาแต่จินตนาการถึงหน้าอกหน้าใจใหญ่มหึมา ยอดอกสีชมพูเรื่อที่บอดเข้าไปข้างใน คิดแล้วก็อยากดูดให้มันแข็งออกมาจากฐานยอดอกให้รู้แล้วรู้รอด

แล้วไอ้ไรขนอ่อนๆ แบบที่ว่าไม่ได้เล็มแต่เธอมันเป็นคนไม่ค่อยมีขนด้วยเนี่ย

เชี่ย... โคตรใจสั่นเลย

เอาตรงๆ ปะ ผมมันก็ผู้ชายอ่ะ แล้วก็ไม่ใช่คนดีอะไรด้วย เจอแบบนั้นเป็นใครจะทนไหว ร่างเปลือยสุดเอ็กซ์ของผู้หญิงเลยนะเว้ย

“อืม... ไอ้เด็กเวรเอ้ย” ผมทั้งครางอย่างเสียวทั้งสบถด่ามันออกมา แล้วรูดมือขึ้นลงจากฐานลำไปมาจนมีน้ำหล่อลื่นปริ่มออกมาที่ปลายหัวองคชาต ผมแหงนคอขึ้นหอบหายใจ ในขณะที่ไม่ได้รู้อะไรเลย

ว่าที่หลังประตูบานนั้น มีเด็กผู้หญิงคนนึงกำลังเห็นทุกการกระทำของผมทั้งหมด

เธอกำลังซ่อนความรู้สึกนั้นไว้อยู่ ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าแม่งคืออะไร

ความรู้สึก... ต้องการ

[จบพาร์ท : เพชฌฆาต]