คนโหดโหมดหลงเธอ

[พาร์ท : เพชฌฆาต]หวัดดีผมชื่อ ‘เพชฌฆาต’ เป็นผู้ชายยังโสดในวัย 22 ปีอายุยังน้อย แต่ร้อยประสบการณ์ ผมเป็นเด็กหัวเกรียนเรียน กศน. เพราะไม่มีใครส่งเสียเรียนในช่วงวัยรุ่น ชีวิตผมแม่งอาภัพ พ่อตั้งชื่อว่าไอ้เพชฌฆาตเพราะพอมีผมเลยทำให้พ่อกับแม่ต้องหย่าร้างกัน ด้วยเหตุผลไร้สาระก็คือผมเป็นลูกที่ได้มาจากอสุจิของผู้ชายคนอื่นที่แม่นอกใจพ่อไปนอนด้วยตอนที่ยังคบกันส่วนแม่น่ะเหรอ ก็เลี้ยงผมมาแบบขอไปที เหมือนไข่ทิ้งไว้ให้ฟักมาเป็นตัวเฉยๆ มีหน้าที่ทำให้เกิดแต่ไม่มีหน้าที่ทำให้โตขึ้นมาอย่างมีคุณภาพเออ ผมแม่งเป็นเด็กมีปัญหาของแท้เลยชีวิตผมเติบโตมากับปู่ จนปู่ตายผมก็ออกมาใช้ชีวิตคนเดียว หางานทำ แล้วก็เข้าสู่ด้านมืดของชีวิตวัยรุ่นอย่างเต็มรูปแบบผมสักยันต์เต็มตัวเหมือนพวกขี้ยา โกนหัวเกรียนเพราะเคยโดนขวดปากฉลามฟาดหัวแตกจนต้องผ่าตัด เส้นผมตรงที่ผ่าตัดเลยไม่ค่อยขึ้นเหมือนชาวบ้าน เลยตัดใจโกนทิ้งทั้งหัวแม่งซะเลย จะได้ขึ้นเท่าๆ กันผมเข้าเรียนต่อ กศน. ด้วยความใฝ่อยากเรียน อีกอย่างก็เพราะว่าไม่อยากนอนโง่ๆ อยู่บ้านคนเดียวโดยไม่มีความรู้ ในเมื่อผมไม่มีเงิน ผมก็จะหาทางเรียนด้วยวิธีของผมเองจนตกถังข้าวสารมารู้จัก

ผมจำได้ว่าตอนเด็กๆ ผมไม่เคยสมหวังกับความรักเลยสักครั้งเดียวตอน ป.6 เอาปากกาแทงมือเพื่อนจนเป็นรู เพราะมันมารังแกผมก่อน แล้วไอ้ตัวผมมันก็ไม่ชอบให้ใครมาทำฝ่ายเดียวซะด้วย เลยจับมือมันวางไว้กลางโต๊ะแล้วทุบปากกาเข้าหลังมือจนเลือดโชก เรียกได้ว่าช่ำประสบการณ์ตั้งแต่ยังเด็ก อาจเพราะถูกแม่เลี้ยงมาแบบไม่สนใจ แล้วตอนนั้นผมแม่งอยู่กับปู่ด้วย แล้วปู่ก็เอาแต่สำมะเลเทเมา แต่ก็ส่งเสียเรียนทุกปีผมจำได้ว่าผมรักปู่มาก เรียน ม.1-ม.3 ปู่เข้าห้องปกครองเพราะความใจร้อนหัวรุนแรงของผมไม่รู้กี่ร้อยครั้ง ผมทำคนได้เลือดปางตายมานับยี่สิบคนได้ แต่สิ่งที่ปู่มักทำกับเด็กมีปัญหาอย่างผมคือการบอกแค่ว่า ‘ไม่เป็นไร ปู่รับผิดชอบเอง’ผมรักปู่มาก แบบโคตรรัก เหมือนท่านเป็นครอบครัวคนสุดท้ายในชีวิตผม ทุกวันนี้ในห้องก็ยังเก็บกระดูกของปู่จากวันเผาใส่อัฐิไว้บูชาวันพระตลอด ผมมักจะทำบุญให้แค่คนที่คิดว่าสำคัญกับชีวิต เพราะผมไม่เชื่อเรื่องบาปบุญ (แต่เชื่อเรื่องของขลังก็เลยสักยันต์เสือคู่ที่กลางหลังเอาไว้) แต่ปู่ผมเชื่อ ปู่ผมฝากไว้ก่อนตายว่าทำบุญสะสมไว้เยอะๆ เกิดชาติหน้าจะได้เป็นคนดี ผมเลยสั่งสมบุญให้ดวงวิญญาณปู่แทนซะเลยเด็กผู้หญิงทุ

หนูก้มลงดูสภาพของตัวเองที่ผ้าเช็ดตัวผืนน้อยหล่นลงไปกองที่ปลายข้อเท้า มองหน้าอกกลมกลึงของตั๋วอ้ายที่ปลดเปลื้องต่อหน้าเขา กับนาผืนน้อยที่เปิดอล่างฉ่างให้กับเปิ้นที่ยืนกำชุดกระโปรงที่หนูชอบใส่มากมายกับกางเกงในริบบิ้นและชั้นในเข้าชุดกันเรายืนสบตากันปริบๆ กันทั้งคู่ ก่อนที่...ก่อนที่รูจมูกโด่งเป็นสันของเปิ้น จะมีเลือดกำเดาไหลลงมา“เปิ้น!” หนูกรีดร้อง เขาเบิกตากว้าง ก่อนที่ร่างสูงจะรีบเอามือมาปิดตาไว้แน่น โดยที่เอาทั้งชุดทั้งชั้นในของหนูเข้าไปใกล้ทั้งตาทั้งปากทั้งจมูกด้วย “เปิ้นกำเดาออกจมูก!”“ก็ดูมึงเล่นยืนเปลือยอย่างงี้ กูคงเป็นพระอิฐพระปูนอ่ะ ถึงไม่มีเลือดกำเดาให้เห็นเลย!” เขาอ้าปากรัวคำพูดใส่หนูไฟแล่บเหมือนร้อนรนมากจนหนูฟังไม่ทัน “เอาเสื้อไป! แล้วไสหัวไปแต่งตัวให้เรียบร้อย!”“แต่เลือดเปิ้น...”“เร็ว! ไม่งั้นกูจะฆ่ามึงตรงนี้แหละไอ้เด็กเวร”พอได้ยินคำขู่แบบนั้นหนูเลยรีบคว้าทุกอย่างในมือของเขาแล้วเข้าไปในห้องแต่บ่าได้ปิดประตู แล้วก็ดูเหมือนว่าเปิ้นจะหงุดหงิดงุ่นง่านมากที่หนูทำแบบนั้น เขากระชากประตูปิดให้ด้วย แถมยังปิดเสียงดังปึงใส่หน้าหนูที่หันไปทำหน้าเอ๋ออ๋าเปิ้นเป็นไรรึเปล่าเน้อ เลือ

“เชี่ย มึงใจเย็นก่อนดิ!”ไอ้แมนที่รับหมัดทุกหมัดเข้ากับเป้าชกที่มันตั้งศอกไว้ถึงกับเซแล้วผงะถอยหลังไป เพราะเมื่อทันทีที่ผมมาถึงร้านอาเจ๊กแล้วขึ้นเวทีมวยกับมันอย่างที่ฝึกกันเป็นประจำ ผมก็ทั้งฮุกหมัดซ้ายหมัดขวาใส่เป้าชกจนทอมที่ขึ้นชื่อว่าพละกำลังเกินหญิง เป็นกอริลล่าในร่างผู้หญิงเพราะกล้ามบึกบึนของมันต้องเซไปอีกทางและพอมันเปิดช่องให้แบบนั้น ผมเลยพุ่งตัวใหญ่ๆ เข้ามาแล้วจะซัดเข้าหน้ามันแบบจังๆ โดยที่ไม่สนว่าแม่งจะไม่ได้ใส่อะไรกันหน้าไว้หรือไม่“ไอ้เหี้ยเพชร ใจเย็นๆ!!”พลั่ก!!“อั่ก!”จนสุดท้าย เมื่อเพื่อนเห็นว่าวิธีชกดีๆ คงจะคุมคนที่สติแตกอย่างผมไม่อยู่ มันเลยใช้ตีนถีบอัดที่กลางเป้าของผมซึ่งเป็นจุดตายสำหรับผู้ชายทุกคน จนผมต้องหยุดทุกการกระทำทุกอย่างลงแล้วล้มลงไปนอนกุมเป้ากับพื้นอย่างเจ็บปวดไอ้เหี้ยแมนเอาส้นตีนมาขยี้หัวที่ตัดสกินเฮดของผมแล้วบี้ไปมา“มึงเป็นห่าไร มึงคิดจะชกกูเหรอไอ้เหี้ยเพชร มึงจะฆ่าตัดตอนเพื่อนที่เลี้ยงดูมึงตลอดมาเหรอวะ”“... อีกอริลล่าเอ้ย” ผมสบถด่ามันออกมาอย่างเจ็บใจ มันเลยพ่นลมหายใจ ถอดเป้าชกส่งให้ไอ้เจนที่ยืนเกาะเชือกเวทีอยู่รับไว้เหยียบหัวแบบนี้กูถือนะ วันจันทร์ไปข

[พาร์ท : เพชฌฆาต]แสงแดดมันจ้าเข้าตาตอนที่กำลังจะตื่น จนผมต้องปรือตาขึ้นมาพร้อมๆ กับความปวดจี๊ดที่สมองจากอาการเมาค้าง ค่อยๆ ผุดลุกขึ้นมา แล้วก็พบว่าตัวเองนอนปวดเอวอยู่ที่พื้น เงยหน้ามองบนโซฟาหนังก็เห็นว่ามีผ้าห่มผืนนึงกองอยู่คงจะมีคนเดียวแหละว่ะที่เอามาให้ ถ้าเป็นกุมารที่เลี้ยงไว้ ก็ทำได้แค่เปิดปิดไฟสร้างอภินิหารอย่างเดียว กับพูดคุยด้วยเวลามันเหงาเออ ฟังไม่ผิดหรอก ผมเลี้ยงกุมารทองอย่างที่บอกว่าไม่เชื่อเรื่องบาปบุญอะไรนั่น แต่ถ้าของขลังหรือพวกไสยศาสตร์กับภูตผีปีศาจหรือพรายนี่โคตรจะเชื่อ ผมเลยสักยันต์เสือคู่ไว้ที่กลางหลังไง ว่ากันว่าคนสักยันต์นี้ จะมีฤทธิ์แคล้วคลาดจากศัตรู ใครๆ เห็นก็ยำเกรง เลยไม่แปลกที่จะมีแต่คนเห็นผมเป็นสัตว์ประหลาด ที่เกือบทำคนตายได้ด้วยหมัดๆ เดียวแล้วก็ไม่แปลกที่จะถือว่าหัวเป็นของสูงด้วยแกรกผมเดินเซไปที่หน้าประตูห้องตัวเองที่ล็อกไว้จากด้านใน ล้วงกุญแจในกระเป๋ากางเกง แล้วไขประตูเข้าไปภายใน ห้องของผมนั้นมีหิ้งบูชาของขลังที่ดูน่ากลัว อธิบายไปก็ไม่น่าจะเข้าใจ แต่จะเป็นการบูชาภูตผีปีศาจ รวมถึงกุมารทอง และของขลังต่างๆ เอาไว้ช่วยให้แคล้วคลาดจากภัยอันตรายทั้งปวงมากกว่