ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน

ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน

last updateHuling Na-update : 2026-02-13
By:  BoxJellyfishOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
42Mga Kabanata
566views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

*คำโปรย* เมื่อโชคชะตาพาให้กลับมาเจอกัน เขาเลือก “แกล้ง” แทนคำพูดว่า.. “คิดถึง” เธอเลือก “เงียบ” แทนพูด.. “อธิบาย” *เนื้อเรื่องย่อหน้านิยาย* • เขาเคยเป็นเด็กอ้วนแสนร่าเริง... แต่วันนี้กลับกลายเป็นเจ้าพ่อเงินกู้ผู้เย็นชา • • เธอคือรักแรกที่หายไปโดยไม่ร่ำลา และกลับมาอีกครั้งพร้อมข่าวลือว่า "ขายตัวแลกกิจการ" • • เขาเลือกแกล้งเธอทุกครั้งที่เจอกัน เพราะไม่รู้จะพูดคำว่า "คิดถึง" อย่างไร • • ส่วนเธอ...ทำได้แค่เก็บความลับในอดีตไว้เงียบๆ เพราะบางเรื่องต่อให้รักแค่ไหนก็พูดออกไปไม่ได้ •

view more

Kabanata 1

1.เฒ่าหัวงู

Mari Kristine

Today’s a great day! I’ve gone shopping with my best friend, Fae Carmona Verrier and we are now heading our way out of the mall. I just bought two movie tickets tonight for me and my boyfriend, Alexander Harisson, to celebrate our anniversary in advance.

And of course, a black Rolex Oyster Perpetual 41 watch–the biggest of the Oyster Perpetual series which I am planning to give as a surprise gift to him.

We have planned to go out for a date the next day. And, we will eventually dine in a luxury restaurant they own for our dinner later. I am optimistic that Alexander will like my present since he was a Rolex watch fan and had a good collection for Rolex items.

This is my first time buying him a gift so I am wishing that he will be happy with it. I just found out that he has no Oyster Perpetual series in his Rolex watch collection.

Tomorrow, we’ll be celebrating our seventh anniversary. And with that, I am hoping that Alexander will be proposing to me sooner or later. He is already twenty-six years old, the same age as mine. We are not getting any younger anymore.

“Which do you think fits better to me, babe?” I heard a woman’s irritating small voice from a nearby distance.

“You should try them first, sweetheart.” A familiar man’s voice answered the lady’s question.

Mhm wait… that voice!

It just sounds so familiar. Who was it again?

Ah! It’s Alex’s. Alex… What? Uh no!

Hell, it is definitely not him. He said he’s gone hanging out with the boys. His friends even confirmed he was at the casino this morning.

Both of my feet have urged me to stop. I stopped and my heart skipped rapidly, nervous of something I don’t even know the reason for.

I just wanted to stay and look back to where the woman is. I can’t see them. It’s just, maybe this is just a shopping addiction thing. Uh… maybe I need to shop for a dress?

“Hey, Mari! What’s taking you so long to walk?” Fae asked then she began to frown then she rolled her eyes.

“Hey you! Mari! Why did you stop?” Fae asked me again, irritated before she walked near me.

Her face, confused of what’s going on. Then, she looked at the boutique near us. Fae nodded then laughed instantly.

“Oh right! I get it, you want to buy some dresses for tomorrow’s event? Let’s go!” She excitedly exclaimed.

Before I could even respond to her question, she smiled at me then held both of my hands before pulling me inside the clothes store.

We started picking dresses and trying them on. I saw a black dress adorned with sequins and pearls on its hem in the corner on the left side. It was just so beautiful and elegant, perfectly fine for my date!

I was extremely impressed with the design of the dress. I’ve seen numerous dresses and designs but this one is way too simple yet it shouts elegance.

I excitedly cheered out of amazement, “Fae! Come here! This is so pretty stunning. Wow! ”

My best friend brought the dress she just picked back to its place before she turned her gaze to me who is now smiling from ear to ear.

“What’s with that smile? Looks like you’ve already found one.” She asked while walking towards me.

I pulled her then we both walked near the dress I was talking about earlier. The sales assistant followed us.

I walked nearer the mannequin that was dressed with the dress I was captivated with and showed her the dress I am willing to buy.

“Here! This looks so good.” I said while praising the dress that is in front of us.

“Yeah, definitely.” Fae agreed and held the fabric to examine it better. 

“The price will say it all.” I laughed at her.

She is a picky and practical one, I know. Above all, she can tell whether to buy or not just by looking at the price tag of anything she buys.

She smiled at me before she said, “The fabric is made out of the highest quality threads and the stitches looks like it is sewed by a machine but is actually made by hand. The tailor is definitely a professional in this field. In such a case, the one who created this might have paid great patience, labor and time in order for the dress to be done.”

I nodded at her as she explained to me the things she found out about the dress. But, I still doubt she will allow me to buy the dress. Not unless she sees the price tag and she will decide.

Chestel Fae is a great tailor too. She does it whenever she is bored. And, she can also knit and is also currently taking workshops for traditional fabric weaving.

“Yes, Ma’am. This is actually one of our best dresses here made by a famous tailor in Europe. I can guarantee you that the price is worth your money.” The lady assisting us butted in while smiling from ear to ear. At least she’s somewhat approachable.

“Oh look! There's embroidery at its hem too. This dress is so lovely, Mari. I won’t mind the price if I were to buy this. This is so pretty, I think I’m in love with the dress now. Go for it, girl!” Fae praised the dress dramatically.

Oh well, I won’t mind too. The dress according to her is really worth a luxurious price. I can see it by myself though and that’s enough actually.

“Oh, what a lovely dress!” Someone exclaimed from behind.

Looks like someone is planning to steal this dress away from me. Hell, no way!

“What an irritating small voice it is!” I blurted out.

Suddenly, Fae and the lady assistant were pushed and a lady came in front of me with her right eyebrow arched like a bent stencil.

“What did you say?” The lady asked me.

“Nothing. I just thought I heard a kid from behind. I hate kids.” I answered her, smiling sarcastically.

“What a rude woman you are!” Fae madly confronted her as she pulled the woman to face her.

It made a commotion and we caught the attention of the people buying from the same shop. What a big scandal it is! 

“Don’t dare touch me like that!” The woman angrily reacted then she raised her hands.

Before she was able to slap Fae, my friend managed to grip her wrist tightly. Fae pushed her off. The woman however caught the hem of the dress tearing a bit of it off the stitches. The saleswoman and I were both shocked by what happened.

“What the hell did you just do to the dress!” I angrily shouted at the witch slammed on the floor.

“Ma’am, that dress is our only stock here and it cost a hundred bucks! The owner will ask me for ten thousand bucks to fix that. You should pay for the price of that dress!” The saleswoman yelled at the scandalous lady.

The saleswoman is fuming madly as she looks at the hem of the dress which is now torn. She took the dress off the mannequin and threw it at the woman sitting on the floor.

The woman looked at the crowd taking videos. She screamed, “Ah! Honey! They’re bullying me! Honey!”

She looks like a kid throwing tantrums. She even ripped the hem off totally before she threw the dress.

“I don’t have patience for customers like you! Pay for what you’ve damaged!” The saleswoman angrily said, shouting.

“Excuse me, let me walk over.” A man’s voice from the crowd said. Then he walked over.

I looked at the man with my body frozen. I can’t move my hands to slap him nor open my mouth to speak.

“Honey, are you alright?” He checked the woman to ensure her safety.

“Sir, this girl ruined a dress! You should pay for it or I will call the police!” The sales lady complained to him.

“Please, let me handle this. We will pay for the dress, please agree to settle this.” The man pleaded.

“Alex?” Fae blurted out shocked at the moment.

Alex’s eyes widened as he looked at us. “F-Fae… Mari, b-baby…” He stammered.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
42 Kabanata
1.เฒ่าหัวงู
*อำเภออย่ามาซุย*เป็นสถานที่อัดแน่นเต็มไปด้วยบทสนทนา หากไม่ว่าร้ายหรือติฉินนินทาผู้อื่นคงไม่ใช่ชุมชนแห่งนี้ เพราะเรื่องชาวบ้านคืองานถนัดของพวกเขาทั้งหลาย"ตายแล้วแก~ แม่หนูแยมเอาอีกแล้วเนี่ย!!!" หญิงวัยกลางคนเตรียมซุบซิบกับเพื่อนบ้าน เธอวิ่งมาแต่ไกลโพ้นราวกับเรียกประชุมด่วนเสียอย่างนั้น เธอสวมเสื้อคอกระเช้าลายดอกไม้และผ้าถุงสีดำสนิท"คราวนี้เป็นผัวบ้านไหนอีกล่ะ!!!" หญิงวัยกลางคนรีบตอบกลับ เธอกำลังก้มหน้ารดน้ำต้นไม้ต้องแหงนใบหน้าอย่างสนใจทันควัน เธอสวมเสื้อแขนยาวลายสก็อตและผ้าถุงสีน้ำตาล เหมือนว่าจะคาดการณ์หัวข้อเรื่องจากคนที่พูดถึงได้แล้ว เพราะแต่ไหนแต่ไรไม่เคยพ้นเรื่องเหล่านี้จริงๆ"เมื่อกี้ฉันดูไม่ค่อยชัดน่ะสิ!!! พวกเราไปกันเถอะ เดี๋ยวตกข่าวไม่ทันคนอื่นพอดี" หญิงวัยกลางคนกล่าวอย่างกระตือรือร้น"อีแค่เด็กกำพร้า!!! แถมยังเป็นเมียน้อยผัวป้าตัวเองอีก หากไม่ร่ำรวยเงินทองใครจะอยากดูกัน หึ~" หญิงวัยกลางคนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบพร้อมเดินไปปิดก๊อกน้ำ เธอใช้ฝ่ามือเปียกชุ่มมาเช็ดผ้าถุงตัวเองแต่ก็วิ่งตามเพื่อนไปด้วยกันชาวบ้านละแวกใกล้ร้านขายของชำแห่งหนึ่ง กำลังยืนเฝ้ามองเหตุการณ์สาวปากร้ายโว
Magbasa pa
2.ไล่ตามจีบสาว
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*ดวงตากลมโตจ้องสมุดบัญชีรายรับรายจ่าย เธอตรวจสอบความเรียบร้อยของพนักงานตัวเอง รอยยิ้มหวานแสดงบนใบหน้าสวยอย่างพึงพอใจ"แพนด้าเก่งมากเลย ไม่เสียแรงที่เจ๊แยมเคี่ยวเข็ญมาเองกับมือ~" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง ชื่นชมพนักงานตัวน้อยราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ แม้แพนด้าเองจะตามอารมณ์เจ้านายคนสวยไม่ทัน แต่ก็ยังคงเลือกถามสิ่งที่คิดวกวนอยู่"หนูยังไม่ค่อยมั่นใจตรงจุดนี้สักเท่าไหร่ เจ๊แยมช่วยอธิบายหน่อยนะคะ" แพนด้าสาวน้อยมัธยมปลายยกนิ้วจิ้มช่องยอดรวม เธออยากมีรายได้ระหว่างเรียนจึงขอเจ๊แยมทำงานด้านบัญชี เนื่องจากเธอเรียนสายศิลป์คำนวณมา นับว่าเป็นเด็กมีความฉลาดอยู่บ้าง เจ้าของร้านใหญ่อย่างแยมมีหรือจะไม่รับเอาไว้"ต้องเอาช่องนี้บวกกับช่องนี้ก่อนค่ะ ลองเอาไปแก้อีกรอบค่อยมาส่งเจ๊นะ เสร็จงานก็กลับบ้านได้เลย เวลาใกล้จะมืดค่ำแล้วมันอันตราย" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงเอาจริงเอาจัง เนื่องจากแพนด้าเป็นผู้หญิงสู้คนก็ไม่เก่งแต่เรื่องขี้อายกลับเป็นที่หนึ่ง"ขอบคุณมากนะคะ เจ๊แยมคนสวย~" แพนด้ากล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริงพร้อมยกมือไหว้ เธอวิ่งหอบสมุดบัญชีเล่มใหญ่เข้าห้
Magbasa pa
3.ทวงหนี้(รัก)
*เมืองเหลามาจะฟัง*แสงแดดอันร้อนแรงยามบ่ายคล้อย กำลังสาดส่องลอดผ่านต้นไม้ใหญ่ทุกแห่งหน ซึ่งบนพื้นริมถนนลาดยางต่างมีลวดลายอันสวยงาม และเริ่มจะซีดจางด้วยกาลเวลา กลิ่นฝุ่นผสมกลิ่นหอมของกล้วยแขกทอดจากร้านคุณยายข้างบ้าน เป็นการคลุกเคล้าบรรยากาศสมัยวัยเยาว์ชวนน่าคะนึงหาบริเวณตรงหน้าบ้านไม้สองชั้นซึ่งมีสีฟ้า แต่ทว่าตัวบ้านกลับซีดจางและลอกออกตามอายุขัยของมัน รั้วเหล็กยังเป็นโครงสร้างแบบเดิมแต่ขึ้นสนิมอยู่ไม่น้อย สวนเล็กๆ มีต้นมะม่วงที่แม่เธอเคยปลูก มันยังยืนต้นอย่างโดดเดี่ยวคล้ายเธอในเวลานี้แยมยกแขนเพื่อเช็ดเหงื่อบริเวณหน้าผาก ด้วยสาเหตุอากาศร้อนระอุเป็นพิเศษ เธอกำลังใส่ปุ๋ยต้นไม้หน้าบ้านหลังเก่าอยู่ เพราะได้ว่าจ้างคนงานให้มาซ่อมแซม ซึ่งเคยอาศัยตั้งแต่สมัยลืมตาดูโลกใบนี้ และมีเหตุการณ์ย้ายออกกะทันหันช่วงนั้น จึงไม่ได้กลับมาเป็นเวลานานหลายปี ทำให้โครงสร้างผุพังมากพอสมควร"เจ๊แยมครับ!!! หลังคาต้องปูใหม่นะครับ ผมปีนไปตรวจสอบสภาพการใช้งานแล้ว หากไม่เปลี่ยนน่าจะอยู่ได้ไม่ถึงเดือนน่ะ ซึ่งมันรั่วหลายแผ่นอีกด้วยครับ" หัวหน้าคนงานบอกอย่างละเอียด"เปลี่ยนเลยจ้า~ ถ้ามีตรงไหนเหมือนจะไม่รอดแจ้งได้ตลอดเล
Magbasa pa
4.รักแฉะกลางตลาด
*ตลาดสดอำเภออย่ามาซุย*แยมเดินเลือกซื้อเนื้อสัตว์และผักสดอย่างมากมาย ลูกน้องผู้ชายสี่คนช่วยกันแบกหามอยู่ด้านหลัง เธออยากจะเลี้ยงฉลองเพราะพึ่งจัดเก็บสินค้าชุดใหม่ได้สำเร็จ จึงอยากให้ลูกน้องมีกำลังใจในการทำงานมากยิ่งขึ้น"ลดราคาให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ แยมอยากจะซื้อหลายสิบกิโลกรัมเลยน่ะ" แยมกล่าวถามแม่ค้าขายปลาสด แต่ทว่าต้องหยุดชะงักกับเสียงของคำพูดเสียดสีจากแม่ค้าทางด้านหลัง"ปลาสดขนาดนี้ยังจะต่อราคาอีก กลิ่นคาวของพวกมัน ยังสู้กลิ่นเมียน้อยป้าตัวเองไม่ได้หรอกนะ" แม่ค้าขายปลาร้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน"เหรอคะ!!!!" แยมรีบสวนกลับทันควัน"ป้าอยากมีปากเอาไว้ทานของเผ็ดหรือเปล่า" ลูกน้องแยมตอบกลับอย่างโมโห"นายไม่ต้องทำหรอก มันเสียมือเปล่าน่ะ" แยมรีบเตือนลูกน้องอย่าได้วู่วาม"ถ้าแยมต้องเป็นเมียหลวง แต่ได้ผัวติดเหล้ามั่วผู้หญิงในร้านคาราโอเกะ ขอยอมเป็นเมียน้อยดีกว่าค่ะ ยังดูมีอันจะกินมากกว่าเลย" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบพร้อมแสยะยิ้มให้เธอ"อีเด็กเหลือขอนี่!!!" แม่ค้าขายปลาร้ากล่าวเตรียมจะยกถังน้ำปลาร้ามุ่งสาดใส่แยม เธอได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อหลับตาลงเพราะหากหลบก็เลอะอยู่ดี"ไอ้ยอด!!! ไอ้ใหญ่!!! พัง
Magbasa pa
5.เกเรแต่รักจริง
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*ลูกน้องชายเดินตึงตังเปิดประตูห้องเอกสาร กำลังแสดงสีหน้าเหมือนคนอารมณ์เสียอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเรื่องอะไรกันแน่ เมื่อร่างบึกบึนหยุดยืนตรงหน้าแยม เขาจึงได้กล่าวออกมาราวกับอยากระบายเสียอย่างนั้น"ผมทนไม่ไหวแล้วนะเจ๊!!!" ลูกน้องโวยวายใส่พร้อมยืนเท้าสะเอวขมวดคิ้ว"มีอะไร" แยมกระแทกเสียงใส่ขมวดคิ้วอย่างสงสัย รีบละสายตาจากสมุดบัญชีเล่มหนาบนโต๊ะทำงาน เพื่อรับฟังความคับข้องใจของลูกน้องตน"ลูกน้องเฮียยูโรน่ะสิ!!! เหมือนตั้งใจกวนประสาทเลย" ลูกน้องกล่าวอย่างรวดเร็ว"เขาไปแหย่รังแตนเอามาให้เหรอ โกรธอะไรขนาดนั้นกัน ไหนลองพูดมาให้ฟังสิ" แยมกล่าวถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"พวกเขาชอบมาซื้อสินค้าร้านเราทุกวัน และจ่ายด้วยธนบัตรใบใหญ่สุด ผมโกรธตรงที่เขาทำมาเป็นเดือนแล้วครับ ไม่ใช่แค่วันสองวันสักหน่อย ซื้อสินค้าราคาไม่เคยเกินหลักสิบด้วยนะครับ จะไม่ให้โมโหได้อย่างไรกันน่ะ" ลูกน้องกล่าวด้วยอารมณ์เดือดดาล"เขามาซื้อสินค้าร้านเราก็ดีอยู่แล้ว~ ต่อให้ทอนเงินเยอะแค่ไหน พวกเราก็ทอนได้สบายอยู่แล้ว เรื่องแค่นี้เอง~ ไม่เห็นต้องเอามาใส่ใจเลยด้วยซ้ำ ต่อไปเจ๊จะใส่เงินทอนในส่วนของลูกค้าคนนี้ โดย
Magbasa pa
6.ลุ้นระทึก
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*แยมและลูกน้องพากันหอบของพะรุงพะรัง เนื่องจากรถบรรทุกสินค้าพึ่งนำของมาส่ง เป็นเหตุให้ต้องสามัคคีช่วยกันอย่างขยัน"ช่วยขนลังซอสไปเรียงตรงนั้นหน่อยนะ จบงานวันนี้~ เดี๋ยวฉลองไม่ต้องห่วง!!!!" แยมตะโกนบอกลูกน้องผู้ชาย ให้เคลื่อนย้ายสินค้าอย่างรวดเร็ว พร้อมเสนอแรงจูงใจในการทำงานของพวกเขาทั้งหลาย"เจ๊แยม~ รายการสั่งซื้อของลูกค้าคนนี้.. ยอดรวมเขาเยอะมากเลยนะครับ มีถามขอราคาส่งอีกด้วย เจ๊ช่วยไปดูตรงจุดชำระเงินหน่อยนะครับ ค่อนข้างจะวุ่นวายมากเลย" ลูกน้องผู้ชายอีกคนวิ่งหน้าตาตื่นมาบอก เนื่องจากมีสินค้าเข้าใหม่หลายอย่าง ทำให้ราคาอันเก่าแทบไม่ได้ใช้เลย จึงไม่ใช่ความผิดอะไรของลูกน้องตนเอง"ได้เลยจ้า" แยมตอบกลับพร้อมเดินไปทันที ซึ่งจังหวะกำลังจะถามลูกค้ารายนี้ กลับต้องหยุดนิ่งชะงัก เพราะได้ยินประโยคหนึ่งเข้า ทำให้แยมต้องเงยใบหน้าสบสายตาคนยืนคุย"เจ้าของร้านนี้ เธอชื่อแยมอย่างนั้นเหรอ" ร่างสูงโปร่งกล่าวถามลูกน้องคนสนิท หลังจากเห็นภาพแขวนอยู่บนผนัง ซึ่งเป็นเด็กผู้ชายสองคนยืนขนาบข้างสาวผมเปียตรงกลาง เขายังคงหวนคิดถึงอดีตวัยเยาว์อีกครั้ง"ใช่ครับ!!! แต่คุณอย่าไปเผลอข้องแวะกับเธอ
Magbasa pa
7.ปากแข็งทั้งคู่
* โรงพยาบาล ××× อำเภอเหลามาจะฟัง *สายฝนยังคงตกกระหน่ำไม่หยุด ตรงบริเวณหน้าตึกฉุกเฉินของโรงพยาบาลแห่งนี้ ทำให้บรรยากาศชวนเงียบงันจนน่าหดหู่ ได้ยินแม้กระทั่งเสียงอึ่งอ่างและสัตว์อื่นๆ ร้องระงมตามผืนหญ้าข้างโรงพยาบาลแยมก้าวเดินพรวดพราดผ่านประตูทางเข้า ร่มคันเล็กเปียกโชกจนลื่นแทบจับไม่อยู่ หัวใจของเธอเต้นระส่ำระสาย ตั้งแต่ได้รับแจ้งจากนายตำรวจท้องถิ่น เรื่องเกี่ยวกับยูโรประสบอุบัติเหตุ แค่เพียงไม่กี่คำสั้นๆ กลับกรีดลึกเข้าไปยังภายในความรู้สึกจนหายใจแทบไม่ทันเธอไม่หยุดยืนรอให้ใครอธิบายอะไรต่อ ถือเอกสารสำคัญและบัตรประชาชน มาถึงตรงหน้าห้องพักฟื้นแบบส่วนตัว ระหว่างทางเดินตำรวจบอกเพียงว่า.. ยูโรตั้งใจจะขับรถกลับบ้านที่อยู่อีกอำเภอหนึ่ง พอผ่านถนนเส้นคดเคี้ยวช่วงเขตป่า ฝนกลับเทกระหน่ำแบบไม่ทันได้ตั้งตัวภาพจากกล้องวงจรปิดบนเสาไฟฟ้า แสดงให้เห็นว่า.. รถเก๋งของยูโรแล่นมาด้วยความเร็วเกินหนึ่งร้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง แม้จะมีไฟหน้าสาดตัดหมอกส่องสว่าง ฝนก็พร่าเลือนรางเสียจนมองไม่เห็นเส้นทาง รถยนต์จึงเสียหลัก พุ่งชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่บริเวณข้างทางโชคดีที่ไม่พุ่งตกลงไปภายในคลองลึกใกล้เคียง แต่เขายั
Magbasa pa
8.รักในวัยเยาว์
#ย้อนอดีต#*บ้านแยมสมัยเด็ก..อำเภอเหลามาจะฟัง*"ลูกชิ้นทอด~ ไก่ทอดไหมคะ~" เสียงเจื้อยแจ้วกล่าวแว่วดังเป็นระยะ ผู้คนกำลังเดินขวักไขว่เลือกซื้ออาหารกัน หลังเวลาเลิกงานของแต่ละครอบครัวบ้านของแยมตั้งอยู่ตรงหัวมุมถนน ซึ่งบริเวณใกล้เคียงบ้านไม้ ล้วนเปิดร้านขายอาหารและเครื่องดื่มกัน ท่ามกลางเสียงจอแจเหล่าผู้คนส่วนใหญ่ ทำให้เธอต้องนั่งถอนหายใจแทน เพราะมันกลบเสียงเล็กได้อย่างมิดชิด"แยม!!! นั่งหงอยเป็นอะไรไปลูก~" ลิ้นจี่กล่าวถามลูกสาวอย่างสงสัย กลัวจะมีใครกล้ามารังแกเด็กขี้แยถึงร้าน เพราะรับนิสัยไม่สู้คนมาจากผู้เป็นแม่ตั้งแต่เกิด"แม่คะ~ หนูตะโกนจนเสียงแหบแห้ง ร้านของเรายังเงียบกริบอยู่เลย" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาก้มหน้าสำนึกผิด"มันใช่ความผิดของหนูซะที่ไหนล่ะ ถ้าวันนี้ขายไม่หมด พรุ่งนี้เราก็ขายใหม่ได้ สำคัญสุดคือกำลังใจรู้ไหมลูกรัก~" ลิ้นจี่กล่าวด้วยซุ่มเสียงไพเราะเสนาะหู เธอให้กำลังใจลูกสาวตนเอง พร้อมดึงสาวน้อยไปโอบกอดจนแน่น"แม่~ จะไปหาพี่ลำไยกันเลยไหม" ขวานกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม คุณพ่อทำงานรับจ้างตกแต่งสวนซึ่งอยู่ไม่ไกลบ้าน จึงกลับมาเร็วเป็นเรื่องปกติ"ใช่สิ!!! พ่อจะไปกับแม่ด้วยเห
Magbasa pa
9.เขามักจะน่ารักเสมอ
#ย้อนอดีต#*บ้านแยมสมัยเด็ก..อำเภอเหลามาจะฟัง*"พ่อคะแม่คะ หนูมีอะไรจะบอกค่ะ" แยมกล่าวเรียกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนซ้อนกับลมหายใจเธอยืนหงอยอยู่ตรงหน้าโทรทัศน์ เหม่อมองพื้นกระเบื้องอย่างคนใจลอย ซึ่งคุณพ่อกับคุณแม่กำลังดูละครหลังข่าวอยู่ ทั้งสองหันมามองหน้าลูกสาวพร้อมกัน คุณพ่อขยับแว่นเล็กน้อย จนแสงสะท้อนจากจอแก้วผ่านเลนส์สายตาเตรียมรอฟัง ส่วนคุณแม่ลดช้อนข้าวต้มภายในมือลงอย่างสนใจ"หนูไม่ได้ไปทำรายงานที่บ้านเพื่อนจริงๆ ค่ะ" เธอสารภาพเสียงดังลั่นภายในห้องรับแขก ดวงตาเหลือบต่ำมองพื้นเหมือนเด็กทำผิด ไม่กล้าสบสายตาผู้ให้กำเนิดทั้งสองคน"อ้าว! แล้วลูกสาวไปไหนมาจ้ะ" ลิ้นจี่เอ่ยถามกลับทันที เสียงท่านไม่ดุเลยสักนิดแต่แฝงไปด้วยความอยากรู้จริงจัง"หนูไปเฝ้ายูโรมาค่ะ! เขาไม่สบาย แล้วก็...เอ่อ...เราทั้งสองคน กำลังคบกันอยู่ค่ะ" แยมเม้มริมฝีปากลังเลก่อนจะพูดออกไปในที่สุดผู้ปกครองทั้งสองต่างนั่งเงียบไปชั่วครู่ มีเพียงเสียงละครที่ดังแว่วๆ จากจอโทรทัศน์ท่ามกลางความเงียบ คอยกดดันจนแยมอยากจะกลายเป็นฝุ่นหายไปจากตรงนั้น คุณพ่อกระแอมไอหนึ่งทีราวกับส่งสัญญาณ แล้วหันมองหน้าคุณแม่อย่างรวดเร็ว"เด็กคนนั้น..ใช่ยูโ
Magbasa pa
10.ใครเจ็บปวดมากกว่ากัน
#ย้อนอดีต#*บริเวณลานจอดรถยนต์ร้านอาหารบุฟเฟ่ต์ปิ้งย่าง*บรรยากาศช่วงเวลานี้รถยนต์จอดน้อยคันกว่าที่ควรจะเป็น ผู้คนจึงไม่ได้เดินพลุกพล่าน แยมยังคงยืนอึ้งอยู่ไม่ห่างจากเสาปูนต้นใหญ่ ร่างกายเธอแข็งทื่อดุจถูกตรึงด้วยโซ่ตรวน ดวงตาเธอสั่นระริกและหัวใจเต้นเป็นจังหวะเชื่องช้า เมื่อได้เห็นภาพที่ไม่เคยจินตนาการมาก่อน เรไรเพื่อนสาวคนสนิทที่เธอเคยไว้ใจมากที่สุด กำลังเอื้อมแขนไปโอบกอดยูโรแฟนเธอจนแน่น ราวกับพยายามปลอบโยนหรือเรียกหาบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายในอดีต"นายยังจำได้ไหม ตอนนั้นเราสองคนเคยสัญญากันไว้ว่ายังไง" น้ำเสียงนุ่มนวลของเรไรลอดออกมาเบาๆ แต่กลับชัดเจนมากพอจะบาดลึกถึงหัวใจดวงน้อยของแยมได้"เธอเป็นบ้าอะไรของเธอ!" ยูโรตวาดเสียงดังลั่นลานจอดรถ แม้เขาจะพยายามปัดป้องแขนเรไรออก แต่แยมยังคงมองทั้งคู่อย่างเหม่อลอย"หากเราเลิกกันแล้ว นายต้องคอยดูแลฉันระหว่างที่ฉันไม่มีใคร!" เรไรกระแทกเสียงกลับ ราวกับเธอกำลังโกรธที่ยูโรไม่รักษาคำพูด"หึ! เธอเป็นคนบอกเลิกฉันก่อนเองนะ มาตอนนี้จะทวงคำสัญญาอะไร" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เขายืนกำหมัดแน่นถนัดราวกับฝืนเก็บอารมณ์อยู่"พอนายใช้งานฉันเสร็จ! คิดจะทิ้งกันเ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status