LOGINก่อนจะโนมตัวลงไปจุ๊บที่แก้มของเขาท่ามกลางเสียงเฮของเพื่อนอีกเชนเคย“พราวรักพี่เธียค่ะและจะรักมากขึ้นทุกวัน พราวจะขอเป็นภรรยาที่ดี เป็นแม่ที่ทำหน้าที่ได้ดีที่สุด เป็นที่พึ่งและเป็นกำลังใจให้คุณสามีทุกก้าวที่เดิน ทุกคนจะเป็นพยานให้นะคะ” พอฉันพูดจบพี่เธียก็ยิ้มกว้างแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะสวมกอดฉัน
ในวันแต่งงานของเราพี่เธียเปิดบ้านรับแขกแต่เช้า เขาแทบจะนอนไม่หลับเลยด้วยซ้ำล่ะมั้งเพราะฉันเห็นเขาเข้านอนตอนเที่ยงคืนตื่นมาตั้งแต่ตีสี่ครึ่งขนาดว่าเราไม่ได้เตรียมอะไรมาก จ้างแม่บ้านมาช่วยจัดโต๊ะและทำกับข้าวเลี้ยงแขกที่มีแต่สามสิบกว่าคน พี่เธียก็ยังคงตื่นเต้นกว่าฉันอีก“ไม่คิดเลยนะว่าจะได้เห็นแกอยู่ก
Episode 64 —The end — เราสองคนคุยกับผู้ใหญ่แล้วว่าจะจัดงานแต่งหลังจากที่พี่เธียเรียนจบ อย่างน้อยก็เพื่อนเชิญญาติและเพื่อนสนิทมาเป็นพยานรักให้กับเราทั้งคู่ ซึ่งกว่าจะถึงวันนั้นก็อีกหลายเดือนฉันคุยกับพี่เธียว่าเราจะไม่จัดงานใหญ่โต เน้นแค่พบปะและพูดคุยกัน เลี้ยงอาหาร ของหวาน เครื่องดื่มแบบโต๊ะยาว ฉัน
“อยากค่ะ แต่พราวยังเรียนไม่จบไง” ฉันตอบเสียงเบาสับสนอยู่เหมือนกันว่ามันควรหรือไม่ควรกันแน่“หรือจะรอพี่เรียนจบ แล้วมีอีกคนค่อยแต่งดี” พี่เธียถาม แต่คำถามนั้นเหมือนบังคับให้ฉันตัดสินใจมากกว่า จะบ้าหรือไงกัน ถ้ามีอีกคนฉันไม่ต้องหยุดเรียนแล้วเรียนจบตอนอายุสามสิบเลยเหรอ“งั้นเราลองไปคุยกับผู้ใหญ่ก่อนก็ไ
Episode 63 ฉันโชคดีที่มีเธอ“จะกลับด้วยกันเลยไหม ฉันผ่านทางนั้นพอดี” เจมส์เก็บหนังสือใส่กระเป๋าเป้ของมันแล้วถามขึ้นมาโดยที่ไม่ได้มองฉันตอนนี้เรากำลังออกจากห้องเรียนในคาบสุดท้ายของวันและทุกๆวันพุธเจมส์จะต้องไปถ่ายแบบ ซึ่งเป็นทางผ่านไปบ้านพี่เฟรมพอดีที่ต้องใช้คำว่าบ้านของพี่เฟรมเพราะตอนนี้ฉันพาพอร์ช
“อื้อ~ พี่เธีย…” ริมฝีปากหนาจูบตรงส่วนนั้นซ้ำๆก่อนจะลากลิ้นสากขึ้นและลงตามรอยแยกจนชื้นแฉะ สร้างความตื่นตระหนกตกใจให้ฉันจนเกรงไปทั้งตัวแต่ขาสองข้างกลับสั่นเทาเพราะสัมผัสวาบหวามเสียวซ่านปลายลิ้นสากลากไล้ผ่านรอยแยกขึ้นลงช้าๆ สัมผัสอุ่นชื้นจากปลายลิ้นสร้างความเสียวกระสันจนทำเอาฉันเริ่มหายใจหอบถี่ ทว่าน
ตอนแรกแค่งอนแต่ตอนนี้เริ่มกลัวกลัวและกระวนกระวายใจไปหมด ถ้าเกิดพี่ไคไปคืนดีกับยัยเฟิร์สล่ะ ฉันจะทำยังไง“ดรีม เป็นอะไรดรีม”“หะ หา !”ฉันร้องออกมาเป็นคำถามเพราะรู้สึกตกใจเสียงของพี่ชายตัวเองที่ดังขึ้นมา ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ไม่โผล่มากะทันหันแต่ฉันกลับตกใจเพราะความเหม่อลอยของตัวเอง มัวแต่คิดถึงพี่ไคอีกแล้
เมื่อดวงตากลมโตของธัญญ่าเหลือบมองไปทางระเบียงชั้นสองที่ติดกับห้องกระจกจนฉันต้องมองตาม ปรากฏร่างสูงของคนที่คุ้นเคยยืนมองอยู่ แต่ตอนนี้เขากลับยิ้มออกมา“ซวยแล้ว” ฉันพูดออกมาโดยไม่ออกเสียงเพื่อที่จะบอกยัยเพื่อนตัวเอง มันจึงหันไปบอกกับอีกคน“เดลต้า พวกเราจะกลับแล้วขอตัวก่อนนะ” พูดจบมันก็รีบลากฉันออกมาจา
EP.37ขี้หึงพอได้คบกับพี่ไคฉันก็เที่ยวน้อยลง ธัญญ่าเลยบ่นบ่อย ๆ ว่าพอมีแฟนแล้วฉันเปลี่ยนไป วันนี้ก็เลยขออนุญาตพี่ไคออกมาดื่มเป็นเพื่อนมัน แต่มีข้อแม้ว่าเขาต้องไปรับไปส่งถ้าช่วงไหนที่เขาไม่อยู่ ต้องเดินทางไปทำงานให้พ่อ ฉันก็จะไม่ได้ออกไปไหน เขาจะอนุญาตให้เที่ยวแค่ตอนที่ตัวเองอยู่ใกล้ ๆ เขาให้เหตุผล
EP.36สารภาพ (NC++)ฝ่ามือใหญ่ของคนใต้ล่างลูบไล้ไปตามสะโพกและเอวของของฉันไปมา เขากดสะโพกรั้งเข้าหาใบหน้าหล่อเหลาเมื่อฉันพยายามขยับตัวหนี้ เรียวลิ้นสากร้อนตวัดชกชิมความหวานที่ไหลออกมาจากรอยแยกที่ฉ่ำชื้นและปะปนกับน้ำลายของเขาจนมุมมาม“อ๊า~ พะ…พี่ไค พอก่อน” ฉันร้องท้วงกัดริมฝีปากตัวจนรู้สึกเจ็บเมื่อความ







