Masuk'เธอจะต้องจากไปทันทีที่คลอดลูกให้ฉัน' นาย "อชิระ" นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้เมื่ออยู่ๆ ก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาบอกว่ากำลัง 'อุ้มท้อง' ลูกของตน ส่วน "พาขวัญ" เธอจำเป็นต้องบอก 'พ่อของลูก' เพราะตนเองอับจนหนทางจนปัญญาที่จะดูแลลูกน้อยที่จะเกิดมา ขนาดลำพังตัวเองทุกวันยังแทบจะเอาตัวไม่รอดแล้วลูกล่ะ เธอไม่ต้องการให้ลูกมาลำบากกับตนจึงยอมทำสัญญาเฉือนใจตนกับพ่อของลูก ด้วยการยกลูกให้เขาเลี้ยง
Lihat lebih banyakสองมือหนากุมขมับนั่งหน้าเครียดบนเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ ยิ่งมองไปรอบๆ ห้องภาพเหตุการณ์ทุกอย่างมันเพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ถ้าเขาหักห้ามความต้องการของตนเอง เรื่องทุกอย่างคงไม่เกิดขึ้น เขาคงไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจอยู่เช่นนี้ แถมคู่กรณีก็หายตัวไปหลงเหลือไว้เพียงร่องรอยความเร่าร้อน เมื่อคืนเขาใช้พลังงานมากมายและหนักหน่วงจนหมดแรงหลับไป ตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นร่างสวยงามของเธอแล้ว เขาพยายามคิดทบทวนอยู่หลายครั้งว่าเมื่อคืนตอนที่เขาสอดประสานหลอมรวมร่างกายกับร่างบาง เขาทันได้ควบคุมการเกิดประชากรหรือเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้มใจ เขาไม่เคยพลาดเช่นนี้มาก่อน ไม่ว่าจะนอนกับใคร เขาจะป้องกันอย่างดี สายตาขุ่นมัวหันมองคราบเลือดเปื้อนติดผ้าปูที่นอน หัวใจของเขาเต้นแรง ชายหนุ่มไม่เคยสัมผัสความบริสุทธิ์แบบนี้มาก่อน มันช่างตราตรึงจนยากจะลืมเลือน แต่แล้วสิ่งที่กังวลก็หวนกลับมาอีกครั้ง
“ไม่หรอก ฉันคงไม่ซวยขนาดนั้นหรอก” เขาบอกตัวเองว่าคงไม่เกิดความผิดพลาดขึ้นแน่นอน แต่ก็อดคิดไม่ได้ เพราะไม่ใช่แค่ครั้งเดียว เขากับหล่อนร่วมสวาทกันเกือบเช้าจนยาที่หล่อนถูกวางมานั้นหมดฤทธิ์ เขาถึงได้พักรบ
“คงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอก” เขาปลอบใจตัวเองแล้วลุกขึ้นสะบัดหัวแรงๆ เดินตัวเปลือยไปยังห้องน้ำที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้องนอน เขาต้องไปตามหาหล่อน ไปสอบถามผู้จัดการร้านว่ารู้จักเธอไหม แต่จะถามยังไงดี เขาไม่รู้แม้กระทั่งของชื่อหล่อน เพราะเมื่อคืนเขาสนใจแต่เนื้อสวยๆ ผิวขาวๆ อกอูมอวบเต็มไม้เต็มมือของเธอ
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ชายหนุ่มรีบร้อนให้คนตามตัวผู้จัดการมาพบเขา รายชื่อพนักงานที่ทำงานเมื่อคืนถูกเปิดวนไป เขาไม่รู้เลยว่าเธอเป็นใคร เธอแค่มาทำงานแทนเพื่อนที่ป่วยไม่ได้ระบุรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเองเลย ไม่มีที่อยู่ ไม่มีเบอร์โทรศัพท์ แบบนี้จะไปตามหาได้ที่ไหน
“ให้ตายสิ” เขาสบถกับตัวเองพลางทุบโต๊ะทำงานจนผู้จัดการร้านสะดุ้งตัวสั่น ชายหนุ่มลุกพรวดจากเก้าอี้เดินสาวเท้ายาวๆ ออกไปโดยไม่ได้พูดอะไรกับลูกน้องอีก ในความคิดของเขาตอนนี้มีแต่หญิงสาวที่ทำให้กระวนกระวายใจ อยากจะพบเจอ
“เด็กบ้าเอ๊ย! นี่เธอเป็นใคร มาจากไหน...ฉันจะพบเธอได้ยังไง” ชายหนุ่มโยนตัวเองเข้าไปในรถคันหรู ก่อนจะกระชากประตูปิดอย่างแรง
บัดซบ!!
มือที่กำเอาไว้แน่นด้วยความกลัดกลุ้มทุบลงบนพวงมาลัยรถระบายความโมโหตัวเองที่ทำอะไรลงไปโดยไม่ได้ยั้งคิด อยากทำตัวเป็นสุภาพบุรุษช่วยเหลือหญิงสาวที่ถูกลวนลาม แต่เป็นเขาเสียเองที่ทำให้เธอต้องมีมลทิน ไม่ใช่แค่นั้น เพราะความมักง่ายของตัวเอง เขาไม่ได้ป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้น แถมยังตามหาหญิงสาวคนนั้นไม่เจอ ชายหนุ่มปวดหัวจี๊ด เขาสตาร์ทเครื่องยนต์ขับออกไปโดยเร็ว
วันหยุดนี้อชิระพาทุกคนที่บ้านมาเที่ยวพักผ่อนที่บ้านพักที่พัทยา ที่ครั้งหนึ่งเขาตามพาขวัญกับน้องชายมา คิดถึงตอนนั้นก็ตลกขำตัวเอง ตอนนี้อคิราห์อายุได้เจ็ดเดือนแล้ว หนูน้อยเป็นที่รักของทุกคนและเป็นที่รักของคุณอาอย่างอชิตะจนต้องบินขึ้นมากรุงเทพฯ อยู่บ่อยๆ และเหมือนว่าตอนนี้อชิตะจะไม่ค่อยได้ว่างขึ้นมา เพราะติดภารกิจหัวใจของตัวเอง แม้น้องชายไม่เล่า แต่เขาก็รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับน้องชาย “ขวัญ...พี่รักขวัญนะ” อชิระนอนหนุนตักภรรยาอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าบ้านพัก ตอนนี้ลูกน้อยอยู่กับนางและใจกับแม่ของเขา ผ่องก็อยู่ด้วย เขาจึงมีเวลาพาพาขวัญมาปูเสื่อนอนเล่นกันได้ “ขวัญก็รักพี่อชินะคะ” “ขอบคุณนะครับที่เป็นครอบครัวให้พี่ เป็นบ้านที่เต็มไปด้วยรักและความสุขของพี่” “ขวัญก็ขอบคุณพี่อชิเหมือนกันค่ะ ที่มอบครอบครัวให้ขวัญ ทำให้ขวัญลืมอดีตที่โหดร้ายของขวัญ ขวัญไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีครอบครัวที่มีความสุขแบบนี้ มีลูกที่น่ารัก มีสามีที่แสนดีและหล่อกว่าพระเอกหนัง” เธอบอกเขา “และตอนนี้เราก็กำลังมีน้องให้น้องซันอีกคนด้วย” เขาลูบหน้าท้องของพาขวัญที่นูนเล็กน้อ
“อะ...อื้อ” ทันทีที่ความใหญ่โตสอดแทรกบดเบียดเข้ามาในกายคับแคบของตัวเอง พาขวัญก็แอ่นบิดเอวเล็กบางไปมาด้วยความอึดอัดและทรมานซ่านกายสาว “อือ...ขวัญ...แน่นดีเหมือนเดิม โอว์...ซี้ด ขวัญตอดรัดพี่ อะ...อูว์” เขาเคลื่อนไหวโยกเร่าเอวสอบ สองมือหนาจับเรียวขาที่แยกกว้างของพาขวัญมาพาดไหล่กว้างของตัวเองแล้วกอดรั้งไว้กับไหล่ของตัวเอง “อ่า...ไม่ไหวแล้ว...ขวัญไม่ไหวแล้วพี่อชิ อือ...อ่า” เสียงเนินเนื้อที่สอดประสานบดเร่าเสียดสีเข้าหากันดังกระทบกระทั่งกันเป็นจังหวะหนักหน่วงสอดประสานกับเสียงครวญครางกระเส่าเว้าวอนซ่านของทั้งสอง กายเปลือยเปล่าชุ่มฉ่ำไปด้วยเหงื่อร้อนปรารถนาของทั้งสองที่สอดประสานไปในทิศทางเดียวกัน “อือ...ไม่ไหวแล้วที่รักของพี่ อือ...โอว์...ชูว์” เขาคำรามซ่านเมื่อตอนนี้ภายในกายสาวของพาขวัญตอดรัดหนักหน่วงทุกครั้งที่จ้วงลึกเข้าหา “อือ...ไม่ไหวเหมือนกันค่า พี่อชิ...ได้โปรด ชะ...ช่วยขวัญด้วย อือ...” หล่อนแอ่นยกเอวเล็กบิดเร่าหมุนทวนเข็มนาฬิกาเพื่อทรมานกายแข็งร้อนที่เคลื่อนไหวสอดเร่าเข้าออกในร่องสาวของตัวเอง สองมือเล็กกำผ้าปูเตียงแน่นแล้วดันร่างตัวเอ
หลังจากลูกน้อยนอนหลับแล้ว ทั้งสองก็ให้ใจกับนางมาดูแลต่อ ส่วนคุณพ่อคุณแม่ก็กลับห้องตัวเอง ค่ำคืนนี้จะถือว่าเป็นคืนเข้าหอของทั้งสองก็ได้ หลังจากที่โหยหากันมานานแสนนาน ทันทีที่ประตูห้องนอนใหญ่ปิดแนบสนิท อชิระก็โถมกายเข้าหาร่างเล็กระหงของภรรยาทันที “อะ...อื้อ ใจเย็นๆ ก่อนค่ะพี่อชิ” “อือ...ไม่ไหวแล้วขวัญ พี่เย็นไม่ไหวแล้ว นานแล้วนะ ให้พี่นะเด็กน้อยของพี่ อืม...” พูดจบเขาก็อุ้มร่างเล็กยกขึ้นเหนือพื้น และพาขวัญก็รู้ว่าสามีต้องการอะไร เธอเองก็ต้องการไม่แพ้กัน เรียวขาเล็กตวัดโอบเกี่ยวเอวหนา สองมือตวัดโอบเกี่ยวลำคอหนาแน่น “อ่า...ขวัญของพี่ ขอเถอะนะ ไม่ไหวแล้ว อือ...”เขาซุกปลายจมูกโด่งกับซอกคอระหงที่บิดส่ายไปมา แล้วสองเท้าก็เดินก้าวเท้ายาวๆ ไปยังเตียงนุ่มของตัวเองแล้วโถมตัวล้มไปกับเตียงคร่อมทับร่างน้อย “อือ...ไม่ไหวแล้ว ขวัญต้องการพี่อชิเหมือนกันค่ะ ขวัญ...อือ...ขวัญร้อน อือ...” หล่อนตวัดเรียวขาที่เกี่ยวเอวสอบแยกกว้าง สองมือเล็กลูบไล้หน้าอกแข็งแรงของคนเหนือร่างโดยที่เขายังมีเสื้อปกปิดอยู่ “อือ...ร้อนแค่ไหนทูนหัว ร้อนแค่ไหนร้องออกมาขวัญ อือ...”อ
เมื่อเข้ามาในห้องของลูกชาย พาขวัญก็มองห้องที่ตกแต่งสีสันสดใสและเต็มไปด้วยของเล่น พอมองไปยังเปลนอนที่ตอนนี้พี่นางกำลังไกวเปลให้ลูกชายอยู่ เธอจึงเดินเข้าไปหาลูกทันที พอไปถึงก็เห็นว่าลูกชายยังไม่นอน เธอจึงเอ่ยเรียกชื่อลูกชาย “น้องซันของแม่...” และเหมือนว่าหนูน้อยจะจำเสียงของแม่ได้ หนูน้อยดิ้นร้องไห้ทันที อุแว้! อุแว้! อุแว้! “นางออกไปก่อน ฉันจะอยู่กับขวัญและลูกเอง” อชิระบอกนางที่นั่งยิ้มดีใจเมื่อเห็นพาขวัญ “ค่ะคุณอชิ” นางอยากพูดคุยทักทายพาขวัญ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ เธอจึงยอมออกไปจากห้องง่ายๆ ทิ้งให้พ่อแม่ลูกเขาอยู่ด้วยกันตามลำพัง “แม่กลับมาแล้วนะครับลูก แม่กลับมาแล้ว” หล่อนช้อนอุ้มลูกน้อยขึ้นมาจากเปลนอนทั้งน้ำตาและหอมแก้มลูกน้อยแรงๆ “คิดถึง...คิดถึงนะครับ” “คิดถึงเหมือนกันครับ”อชิระก็บอกคิดถึงคนเป็นแม่ของลูกพร้อมกับฉวยโอกาสตอนเธอก้มหอมแก้มลูกน้อยหอมแก้มเธอด้วย อุ๊ย! “คุณอชิ” “ก็ฉันคิดถึงเธอและอยากรักเธอ” มือใหญ่จับหัวไหล่มนพร้อมกับบีบเบาๆ ส่งยิ้มกรุ้มกริ่มเพื่อให้เธอรู้ว่าเขาต้องกา