ログイン'เธอจะต้องจากไปทันทีที่คลอดลูกให้ฉัน' นาย "อชิระ" นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้เมื่ออยู่ๆ ก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาบอกว่ากำลัง 'อุ้มท้อง' ลูกของตน ส่วน "พาขวัญ" เธอจำเป็นต้องบอก 'พ่อของลูก' เพราะตนเองอับจนหนทางจนปัญญาที่จะดูแลลูกน้อยที่จะเกิดมา ขนาดลำพังตัวเองทุกวันยังแทบจะเอาตัวไม่รอดแล้วลูกล่ะ เธอไม่ต้องการให้ลูกมาลำบากกับตนจึงยอมทำสัญญาเฉือนใจตนกับพ่อของลูก ด้วยการยกลูกให้เขาเลี้ยง
もっと見るสองมือหนากุมขมับนั่งหน้าเครียดบนเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ ยิ่งมองไปรอบๆ ห้องภาพเหตุการณ์ทุกอย่างมันเพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ถ้าเขาหักห้ามความต้องการของตนเอง เรื่องทุกอย่างคงไม่เกิดขึ้น เขาคงไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจอยู่เช่นนี้ แถมคู่กรณีก็หายตัวไปหลงเหลือไว้เพียงร่องรอยความเร่าร้อน เมื่อคืนเขาใช้พลังงานมากมายและหนักหน่วงจนหมดแรงหลับไป ตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นร่างสวยงามของเธอแล้ว เขาพยายามคิดทบทวนอยู่หลายครั้งว่าเมื่อคืนตอนที่เขาสอดประสานหลอมรวมร่างกายกับร่างบาง เขาทันได้ควบคุมการเกิดประชากรหรือเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้มใจ เขาไม่เคยพลาดเช่นนี้มาก่อน ไม่ว่าจะนอนกับใคร เขาจะป้องกันอย่างดี สายตาขุ่นมัวหันมองคราบเลือดเปื้อนติดผ้าปูที่นอน หัวใจของเขาเต้นแรง ชายหนุ่มไม่เคยสัมผัสความบริสุทธิ์แบบนี้มาก่อน มันช่างตราตรึงจนยากจะลืมเลือน แต่แล้วสิ่งที่กังวลก็หวนกลับมาอีกครั้ง
“ไม่หรอก ฉันคงไม่ซวยขนาดนั้นหรอก” เขาบอกตัวเองว่าคงไม่เกิดความผิดพลาดขึ้นแน่นอน แต่ก็อดคิดไม่ได้ เพราะไม่ใช่แค่ครั้งเดียว เขากับหล่อนร่วมสวาทกันเกือบเช้าจนยาที่หล่อนถูกวางมานั้นหมดฤทธิ์ เขาถึงได้พักรบ
“คงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอก” เขาปลอบใจตัวเองแล้วลุกขึ้นสะบัดหัวแรงๆ เดินตัวเปลือยไปยังห้องน้ำที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้องนอน เขาต้องไปตามหาหล่อน ไปสอบถามผู้จัดการร้านว่ารู้จักเธอไหม แต่จะถามยังไงดี เขาไม่รู้แม้กระทั่งของชื่อหล่อน เพราะเมื่อคืนเขาสนใจแต่เนื้อสวยๆ ผิวขาวๆ อกอูมอวบเต็มไม้เต็มมือของเธอ
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ชายหนุ่มรีบร้อนให้คนตามตัวผู้จัดการมาพบเขา รายชื่อพนักงานที่ทำงานเมื่อคืนถูกเปิดวนไป เขาไม่รู้เลยว่าเธอเป็นใคร เธอแค่มาทำงานแทนเพื่อนที่ป่วยไม่ได้ระบุรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเองเลย ไม่มีที่อยู่ ไม่มีเบอร์โทรศัพท์ แบบนี้จะไปตามหาได้ที่ไหน
“ให้ตายสิ” เขาสบถกับตัวเองพลางทุบโต๊ะทำงานจนผู้จัดการร้านสะดุ้งตัวสั่น ชายหนุ่มลุกพรวดจากเก้าอี้เดินสาวเท้ายาวๆ ออกไปโดยไม่ได้พูดอะไรกับลูกน้องอีก ในความคิดของเขาตอนนี้มีแต่หญิงสาวที่ทำให้กระวนกระวายใจ อยากจะพบเจอ
“เด็กบ้าเอ๊ย! นี่เธอเป็นใคร มาจากไหน...ฉันจะพบเธอได้ยังไง” ชายหนุ่มโยนตัวเองเข้าไปในรถคันหรู ก่อนจะกระชากประตูปิดอย่างแรง
บัดซบ!!
มือที่กำเอาไว้แน่นด้วยความกลัดกลุ้มทุบลงบนพวงมาลัยรถระบายความโมโหตัวเองที่ทำอะไรลงไปโดยไม่ได้ยั้งคิด อยากทำตัวเป็นสุภาพบุรุษช่วยเหลือหญิงสาวที่ถูกลวนลาม แต่เป็นเขาเสียเองที่ทำให้เธอต้องมีมลทิน ไม่ใช่แค่นั้น เพราะความมักง่ายของตัวเอง เขาไม่ได้ป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้น แถมยังตามหาหญิงสาวคนนั้นไม่เจอ ชายหนุ่มปวดหัวจี๊ด เขาสตาร์ทเครื่องยนต์ขับออกไปโดยเร็ว
พอขึ้นมาบนห้อง อชิระก็อาบน้ำเปลี่ยนชุดที่เปียกชื้นเหงื่อของตัวเองออกทันที เมื่ออาบน้ำเสร็จเปลี่ยนชุดใหม่แล้วเขาก็ขึ้นไปนั่งพิงหัวเตียงแล้วหยิบรีโมทโทรทัศน์มาเปิดดูระหว่างรอหญิงสาวขึ้นมา กดช่องนั้นช่องนี้แล้วเสียงสั่นเตือนของโทรศัพท์ที่เอาวางไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียงก็ดังขึ้น “ชิตะนี่ โทรมาทำไมเนี่ย” แล้วเขาก็หยิบมากดรับสายเมื่อเห็นเป็นชื่อของน้องชายโชว์หน้าจอ “ว่าไงไอ้น้อง” “พี่สะดวกคุยรึเปล่าครับ” “ไม่สะดวกแล้วนายจะตัดสายเหรอ” “พี่...ผมจริงจัง” “สะดวก ว่าแต่มีอะไร” เขาถามพร้อมกับลุกขึ้นไปยืนพิงขอบหน้าต่างของห้องพูดคุย “ตอนนี้งานที่เยอรมนีมีปัญหา ท่าเรือที่นั่นระเบิด” “เกิดจากอะไร ความผิดพลาดหรือมีคนทำ” เขาถามน้องชายเสียงเย็นทันที “คนของเราบอกว่ามีคนทำ” “หึ! เฮเรน ผู้หญิงเลวคนนั้นแน่ที่ทำ” “ทำไมพี่มั่นใจ” “ก็ที่พี่เล่าให้นายฟังไงว่าเธอพยายามจะแบล็กเมล์พี่ แต่ไม่สำเร็จ พี่เลยตลบหลังหล่อนซื้อหุ้นจากหุ้นส่วนของเธอมาจนบริษัทตกเป็นของเรา” “ทำไมพี่ไม่จัดกา
อชิระขับรถไปจอดรถประจำของตัวเองในไนต์คลับแล้วเดินตามพาขวัญ ออกไปข้างหน้าคลับของตัวเองแล้วเดินตามเธอไปยังข้างถนนจนไปถึงร้านที่เธอบอก เขาหยุดเท้าตัวเองนิ่งเมื่อมองเห็นร้านและสภาพของร้านและมองเข้าไปมีผู้คนเยอะมาก แถมแอร์ก็ไม่มี พัดลมก็ไม่มี แล้วเขาจะทานยังไง “ถ้าไม่ไหวคุณอชิกลับไปกินที่ไนต์คลับก็ได้นะคะ ขวัญอยู่คนเดียวได้ค่ะ” เธอหันมาบอกเขาที่ยืนอยู่ข้างหลังยกมือขึ้นปาดเช็ดเหงื่อที่ไหลอาบหน้าของเขา และเสื้อเขาก็เปียกไปหมด เดินมาแค่นี้เหงื่อก็ท่วมตัว ก็ชุดที่เขาใส่มันเหมาะกับการมานั่งกินส้มตำข้างทางที่ไหน สูทของเขาก็คงจะราคาหลายหมื่น “สั่งไปกินที่ไนต์คลับได้ไหม” “แต่ขวัญอยากนั่งกินที่นี่ค่ะ” เธอบอกเขา “แต่ฉันนั่งกินกับเธอไม่ได้” เขาเดินไปโน้มลงไปกระซิบให้เธอได้ยินคนเดียว “งั้นก็ได้ค่ะ เดี๋ยวขวัญสั่งไปกินที่ไนต์คลับนะคะ คุณอชิกลับไปรอก่อนเลยค่ะ” “ไม่ ฉันจะรอไปพร้อมเธอ จะสั่งอะไรก็สั่งสิ” “แต่นานนะคะ เวลาเที่ยงแบบนี้คนเยอะต้องรอคิวค่ะ” เธอบอกเขา ตอนนี้พาขวัญทั้งสงสารและเห็นใจอชิระ เธอไม่ได้อยากแกล้งเขา แต่ว่าเธออยากกินร้า
“อาจงานยุ่งก็ได้ค่ะคุณท่าน” “คงงั้นแหละ ไปสวดมนต์กันเถอะ จิตใจจะได้สงบ” แล้วนางก็ลุกขึ้นเดินนำผ่องคนสนิทไปยังห้องพระเพื่อไปสวดมนต์นั่งสมาธิ เวลามีเรื่องคิดไม่ตก นางพรพจีชอบไปนั่งสมาธิและสวดมนต์ในห้องพระเป็นประจำ ไม่ก็ไปปฏิบัติธรรมที่วัดถ้ามีเวลาว่างตรงกับเพื่อนๆ กลุ่มเพื่อนผู้ดีสูงวัยของนาง อชิระไม่ได้เดินไปยังโรงจอดรถ เขาเดินไปหาพาขวัญที่ห้อง เพราะเมื่อช่วงเช้าก่อนจะออกมาจากห้องหญิงสาว เขาบอกให้เธอเตรียมตัว เขาจะพาเธอออกไปด้วย พอมาถึงเคาะประตูห้องไม่นานเจ้าของห้องก็ออกมาเปิดประตูห้องด้วยชุดคลุมท้องสีเขียวอ่อนลายลูกไม้และกระเป๋าสะพายข้างใบเล็ก “ไปกันเถอะ วันนี้เราจะค้างที่ไนต์คลับห้องที่เป็นครั้งแรกของเรา” เขาบอกเธออย่างมีเลศนัยพร้อมฉวยโอกาสจับมือของเธอแล้วดึงให้เดินตามตัวเองออกไป “เดี๋ยวก่อนค่ะ ขวัญปิดประตูห้องก่อน” เธอดึงมือตัวเองขืนไว้เมื่อเห็นว่าเขาฉุดดึงให้เธอเดินตามไป “อือ” “เรียบร้อยค่ะ” “ไปกัน วันนี้เธออยากไปไหนก่อนรึเปล่า อยากดูหนังหรืออยากไปซื้อของที่ห้างไหม” เขาถามเธอขณะเดินไปยังรถ “แล
“อ่า...ใจร้อน ไหนบอกว่าไม่ไงตอนแรก อืม...” อชิระเอ่ยกระเส่าถามเธอ “อือ...คุณอชิ อือ...ไม่พูดแล้วค่ะ ขวัญไม่ไหวแล้ว” ร่างเปลือยของพาขวัญอาบชื้นไปด้วยเหงื่อและตัวบุรุษที่นอนแทรกกลางอยู่กลางหว่างขาของเธอก็ร้อนรุ่มชื้นเหงื่อไคลเช่นกัน “ฉันก็ไม่ไหวเหมือนกัน ขอตะแคงนะ ท้องเธอโตมากแล้วทับข้างบนไม่สะดวก กลัวจะเผลอรุนแรงน่ะ อืม...” เขาบอกเธอแล้วจับร่างกลมที่บิดเร่าครวญครางเสียวให้นอนตะแคงแล้วตัวเขาก็เคลื่อนไปนอนซ่อนทับเธอจากทางด้านหลังแล้วบดเบียดสอดแทรกความเป็นบุรุษเข้าหาทันที “อะ...อื้อ” ทันทีที่ความเป็นบุรุษของอชิระสอดแทรกประสานเข้ามากลางร่าง พาขวัญก็แอ่นก้นกลมกลึงดันบดเบียดเข้าหาคนที่กอดซ้อนทับตัวเองอยู่ด้านหลังทันที “อือ...แน่นดีเหลือเกินขวัญ อ่า...” “ขยับค่ะ ไม่ไหวแล้ว ขวัญต้องการคุณอชิ” พาขวัญบอกชายหนุ่มเสียงพร่าพร้อมกับเคลื่อนไหวบิดเร่าก้นตัวเองบดหนักหน่วงไปกับความเป็นบุรุษที่สอดแทรกอยู่ในกายสาวของตัวเอง “โอว์...เธอเรียกร้องฉันแล้วนะขวัญ เห็นไหม ยังไงเราก็เข้ากันได้ดีและไม่มีทางจะปฏิเสธผลักไสฉันได้ด้วย อืม...ซี้ด...” เอวหนาบดเร