FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 6
Data de publicação:
2026-10-07 15:46:50
Último capítulo
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 10 – จะพูดออกไปอย่างไรดี?
อุ้มบุญส่วนตัวของอัลฟ่ากันนาร์~ นั่งในห้องทำงานนานหลังจากรายงานสุดท้ายถูกปิด รายละเอียดเรื่องความบริสุทธิ์จะไม่หยุดเล่นในหัว มันควรจะยังคงเป็นข้อเท็จจริงทางการแพทย์ ไม่มีอะไรมากไปกว่าบรรทัดในแฟ้มที่ยืนยันว่าเส้นทางทางคลินิกสะอาด แทนที่มันกลับมาเรื่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างของการตัดสินใจทุกอย่างที่ตามมา แคสเปียนเข้ามาโดยไม่เคาะ แบบที่เขามักทำเมื่อเรื่องเป็นภายใน เขาปิดประตูแล้วยืนตรงหน้าโต๊ะ “ท่านเงียบตั้งแต่สายหมอ เกิดอะไรขึ้น?” “ไม่มีอะไรต้องหารือ” ฉันพักตัวลงในที่นั่ง “มี” เขาพูด เอนกับชั้นหนังสือ “หมอพูดอะไร?” นิ้วของฉันกดสะพานจมูกขณะหายใจออกด้วยความอ่อนล้า “เธอยังบริสุทธิ์?” “บริสุทธิ์?” แคสเปียนไขว่ขา “ใครและอะไร?” “เจ้าหมายความว่าอะไรโดย ‘ใครและอะไร’?” “ฉันหมายถึง…” เขายักไหล่ “เราพูดถึงใคร?” “surrogate เธอยังบริสุทธิ์ และนั่นคือปัญหาใหญ่—” “งั้นก็ทำลายมัน” เขาพูดออกมาทันใด หน้าผากฉันย่น “ทำไมฉันต้องแบกความรับผิดชอบแบบนั้น?” แคสเปียนก้าวเข้าใกล้ นั่งตรงหน้าฉันก่อนไขว่ขาข้างหนึ่งทับอีกข้าง “การตั้งครรภ์กำลังคืบหน้า และขั้นตอนต่อไปจะต้องการมากกว่าการติดตาม ท่านรู
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 9 – เขารู้อะไรบ้าง?
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวโรซาลิธ~นายเวสต์นั่งอยู่แล้วที่โต๊ะอาหารใหญ่เมื่อฉันเข้าไป ห้องเงียบ พื้นผิวยาวว่างยกเว้นแก้วน้ำที่วางตรงข้ามเขา เขาไม่พูด เขาเพียงยกมือหนึ่งและทำท่าทางไปเก้าอี้ตรงข้าม สั่งให้ฉันนั่งฉันนั่ง และความเงียบที่ตามมายังอยู่นานกว่าที่ควร แต่ฉันรักมัน ตราบใดที่ฉันกำลังหายใจกลิ่นของเขา ไม่มีอะไรอื่นสำคัญเขามองฉันโดยไม่มีสีหน้า รูปลักษณ์ควบคุมแบบเดียวกับที่เขาสวมเสมอ อย่างไรก็ตามบางอย่างในชุดไหล่ของเขารู้สึกตึงกว่าปกติ ความคิดของฉันเริ่มวิ่ง เขาจะจบสัญญา เขาตัดสินใจว่าเมื่อคืนเป็นการละเมิดสุดท้าย ฉันจะเสียการชำระเงิน ทางเดียวที่จะชำระหนี้พ่อ และลูกที่กำลังเติบโตข้างในฉันจะยังอยู่ที่นั่นฉันคิดว่าเขาปล่อยความผิดของฉันไป แต่ฉันผิด ฉันทำพังสิ่งต่างๆ และตอนนี้ เขาจะทำลายสัญญา เมื่อเขาทำ ฉันจะกลายเป็นอะไร และลูก?ชีวิตอันมีค่านี้ กำลังเติบโตข้างในฉัน ดี ฉันจะเก็บลูก ด้วยหรือโดยไม่มีการสนับสนุนของเขา ฉันจะไม่มีวันกำจัดมัน การตัดสินใจทำให้ฉันกำชุดเมื่อความกลัวปีนสูงขึ้นในลำคอฉันเอื้อมไปแก้วน้ำแค่เพื่อมีอะไรทำกับมือ“คุณมีแฟนหรือ?” เขาถามคำถามชนฉันโดยไม่คาดคิดจนฉันส
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 8 – ฉันหยุดคิดถึงเขาไม่ได้เลย
แม่อุ้มบุญส่วนตัวของอัลฟ่าโรซาลีธ~ ฉันตื่นขึ้นพร้อมกับเสื้อของเขายังกดกับแก้ม และชั่วขณะหนึ่ง โลกรู้สึกเงียบ ความเจ็บปวดกระสับกระส่ายที่ขับฉันลงทางเดินเมื่อคืนก่อนอ่อนลง เกือบจัดการได้ ฉันหลับตาต่อไปแล้วสูดกลิ่นที่จางซึ่งยังเกาะผ้า มันสงบบางอย่างลึกในอก แบบเดียวกับที่มันทำเมื่อฉันในที่สุดหลับไปขณะกอดมัน แล้วส่วนที่เหลือของเช้าก็มาถึง ความสงบเริ่มบางลงเกือบทันทีที่ฉันลืมตา ทำให้ท้องให้การหมุนต่ำและไม่มีความสุข ฉันนั่งขึ้นช้าๆ เสื้อยังอยู่ในมือ แล้วรอคลื่นคลื่นไส้ตัดสินใจว่าจะอยู่เบาหรือแย่ลง มันอยู่เบา แต่ความหนักในแขนขาและความรู้สึกยืดแปลกใต้ผิวเตือนฉันว่าไม่มีอะไรเกี่ยวกับร่างกายเป็นของฉันคนเดียวอีกต่อไป ฉันมองลงไปที่เสื้อ สีเข้ม นุ่มจากการสวม คอเสื้อย่นเล็กน้อยตรงที่ฉันกำมัน ความทรงจำถึงวิธีที่ฉันได้มันลุกขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต การเดินยาวผ่านทางเดินมืด การเคาะสี่ครั้ง วิธีที่เขายืนอยู่ที่นั่นเปลือยอกและอ่านไม่ออก ช่วงเวลาที่ฉันกดใบหน้ากับเขาเพราะฉันหยุดตัวเองไม่ได้ ความร้อนคลานขึ้นคอ ฉันทำลายกฎที่เขาใส่ใจที่สุด ฉันเดินเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของเขา เอาเสื้อผ้าเขา แล้ววางใบหน้
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 7 – ฉันน่าจะปฏิเสธไปเสียตั้งแต่แรก
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวกันนาร์~การเคาะครั้งที่สี่แรงกว่าครั้งก่อนๆ ฉันดึงประตูเปิดและมือที่ยกของเธอเกือบตีหน้าฉัน โรซาลิธยืนในทางเดินด้วยชุดนอน เท้าเปล่า ผมมีเส้นสีเงินยุ่งเล็กน้อย ตาสว่างเกินไปแม้ในแสงต่ำ ชั่วขณะไม่มีใครในเราสองคนเคลื่อน“ทำไมคุณอยู่ที่นี่?”เธอไม่ตอบ สายตาของเธอตกลงไปอกเปล่าของฉัน แล้วสะบัดผ่านฉันเข้าห้อง ก่อนที่ฉันจะก้าวข้างหรือปิดประตู เธอเดินเข้าไป ฉันหมุนตามการเคลื่อนไหว รู้สึกขอบแรกของความหงุดหงิดแล้ว เธอไปตรงตู้เสื้อผ้าที่เปิด ดึงเสื้อตัวหนึ่งของฉันจากไม้แขวน และนำมันมาใบหน้า เธอสูดลึก ตาปิดเหมือนผ้าตัวเองสามารถสงบบางสิ่งที่กระสับกระส่ายข้างในเธอไม่มีใครเข้าห้องส่วนตัวของฉันโดยไม่ได้รับเชิญ ไม่ใช่พนักงาน ไม่ใช่แคสเปียน แน่นอนไม่ใช่ผู้หญิงภายใต้สัญญา ภาพของเธอยืนอยู่ที่นั่นกับเสื้อของฉันกดจมูกทำให้ความอดทนสุดท้ายของฉันหักฉันข้ามพื้นที่ในสามก้าว หยิบเสื้อจากมือเธอ และถือพ้นเอื้อม“ออกไป”เธอมองขึ้นที่ฉัน และความสิ้นหวังในสีหน้าชัดเจน “ได้โปรด ฉันพยายามอยู่ห่าง แต่ฮอร์โมนของฉัน… พวกมันทำให้ทุกอย่างแย่ลง ฉันนอนไม่ได้ ฉันคิดไม่ได้ ฉันแค่ต้องการ—”“คุณทำล
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 6 – แหกกฎ
แม่อุ้มบุญส่วนตัวของอัลฟ่าโรซาลีธ~ ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับความกระสับกระส่ายอยู่แล้ว เจ้ารู้ประเภทของความกระสับกระส่ายที่อาศัยใต้ผิวแล้วปฏิเสธที่จะถูกเหตุผล ยาต้านคลื่นไส้ลดขอบของการอาเจียน แต่ทิ้งทุกอย่างอื่นไว้ไม่แตะต้อง ความคิดของฉันจะไม่อยู่ที่เดียว ร่างกายรู้สึกร้อนเกินไป แล้วเย็นเกินไป แล้วเพียงหิวโหยสำหรับบางอย่างที่ฉันพยายามไม่คิด ฉันนอนนิ่งนาน ฟังความเงียบของอพาร์ตเมนต์และเสียงไกลของบ้านหลัก หวังว่าความรู้สึกจะผ่านไปถ้าฉันให้ความเงียบพอ มันไม่ผ่าน กลางเช้า ความกระสับกระส่ายตกลงเป็นการดึงคงที่ ฉันเคลื่อนจากเตียงไปหน้าต่าง จากหน้าต่างไปพื้นที่นั่งเล็ก แล้วกลับอีก ทุกกลิ่นในอพาร์ตเมนต์รู้สึกอ่อนไหวกว่าที่ควร สบู่ ผ้าซักสะอาด รอยจางของแว็กซ์ใดก็ตามที่พนักงานใช้บนไม้ ทั้งหมดกดกับประสาทสัมผัสจนฉันอยากเปิดทุกหน้าต่างพร้อมกัน ฉันพยายามอ่าน แต่คำพูดเลื่อนผ่านโดยไม่มีความหมาย ฉันพยายามกินอาหารเช้าที่ทิ้งไว้ให้ และจัดการได้เพียงไม่กี่คำก่อนที่เนื้อสัมผัสจะผิดในปาก พยาบาลมาเช็คช่วงสายเช้า เธอวัดความดันเลือด ถามคำถามปกติเกี่ยวกับการนอนและอาหาร แล้วจดบันทึกสั้นบนแท็บเล็ต เมื่อเธอจากไ
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 5 – ฮอร์โมนไม่เคยโกหก
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวโรซาลิธ~สามสัปดาห์ต่อมา ชีวิตทั้งใบของฉันเริ่มเปลี่ยนเช่นเดียวกับร่างกาย ความคลื่นไส้ไม่เคาะอีกต่อไป มันเดินเข้ามาเมื่อใดก็ตามที่รู้สึกอยาก นาทีหนึ่งฉันโอเค ถัดไปปากเต็มด้วยรสรสโลหะที่น่ากลัวและท้องพับเข้าหาตัวเองฉันเริ่มเก็บแครกเกอร์บนโต๊ะข้างเตียงและเคลื่อนไหวเหมือนทุกอย่างข้างในอาจหกถ้าฉันหันเร็วเกินไป การนอนหลับมาเหมือนฝันร้าย และจมูกของฉัน… พระเจ้า จมูกของฉันกลายเป็นผู้ทรยศ สบู่ในห้องน้ำหอมแย่มาก และฉันมักสาปใต้ลมหายใจเมื่อใดก็ตามที่มันแตะผิวเสื้อผ้าใหม่ในตู้เสื้อผ้าแบกกลิ่นสะอาดที่ทำให้ฉันคลื่นไส้ถ้าหายใจลึกเกินไป แม้แต่อากาศจากช่องระบายอากาศก็รู้สึกแตกต่างฉันไม่อยากพูดว่าฉันเกลียดความรู้สึกหรือสิ่งที่ฉันเริ่มดูเหมือน แต่สิ่งหนึ่งแน่ชัด ฉันไม่สนุกให้ใครเห็นฉันแบบนี้ โดยเฉพาะนายเวสต์ ไม่เหมือนว่าฉันสนใจมากขนาดนั้นอยู่แล้วดังนั้นฉันมักรอจนบ้านเงียบก่อนออกจากอพาร์ตเมนต์บ่ายวันนี้ ฉันแค่อยากน้ำ ขวดข้างเตียงว่างและเรียกใครเพื่อเรื่องนั้นรู้สึกไร้สาระ ทางเดินสลัวขณะที่ฉันเดินผ่าน เท้าเปล่าทำให้เกือบไม่มีเสียงบนพรมวิญญาณของฉันเกือบออกจากร่างกายเมื่
Você também pode gostar
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.5K visualizaçõesยั่ว
มังกรเล่นน้ำ206.5K visualizaçõesบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.3K visualizaçõesOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์
Beefy Cat115.4K visualizaçõesลุ่มหลงวังวนเสน่หา (หลาย P)
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง38 visualizaçõesเล่ห์รักคุณหมอข้างบ้าน
มะที294 visualizaçõesพันธะรักแม่อุ้มบุญ
พิมธารา130 visualizaçõesสุวรรณกาย
ไอดีลม21 visualizações
